Therapieën & behandelingen

Dit onderwerp bevat 60 reacties, heeft 4 stemmen, en is het laatst gewijzigd door Luka 09/12/2018 om 20:51.

60 berichten aan het bekijken - 1 tot 60 (van in totaal 61)
  • Auteur
    Berichten
  • #216063

    LSG_beheer
    Sleutelbeheerder

    In dit topic vind je websites en online artikelen met informatie over:

    Therapieën en behandelingen

    Wil je zelf een website of online artikel toevoegen? Plaats dan eerst de url en daaronder eventueel een korte beschrijving.

    In het ledendeel van het forum kun je ervaringen van onze leden met therapieën en behandelingen lezen. Meld je aan of login om hier toegang toe te krijgen.

    #213976

    LSG-beheer
    Sleutelbeheerder

    Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR)

    emdr.nl

    EMDR is een therapie die bedoeld is voor behandeling van mensen met PTSS en andere traumagerelateerde angstklachten. Dit zijn klachten die ontstaan zijn als gevolg van een schokkende ervaring, zoals een ongeval, seksueel geweld of een ander geweldsincident, en die zich opdringen in de vorm van herbelevingen, flashbacks en nachtmerries en/of schrik- en vermijdingsreacties.

    Door middel van EMDR wordt het natuurlijk verwerkingsmechanisme gestimuleerd met als gevolg dat de nare herinnering haar emotionele lading verliest en de gebeurtenis een plek krijgt. Je vertelt wat je je herinnert van je traumatische gebeurtenis terwijl je therapeut je afleidt met handbewegingen of geluiden. Tussendoor vraagt je therapeut wat er in je gedachten opkomt. EMDR zorgt meestal voor een stroom van gedachten en beelden, maar roept soms ook gevoelens en lichamelijke sensaties op.

    Onderstaand filmpje laat kort en duidelijk zien wat EMDR is.

     

    #215373

    Mark
    Moderator

    ‘EMDR-therapie is geen trucje.’ Brigitte terug bij af door klungelende psycholoog

    Op rtlnieuws.nl  stond afgelopen zomer een artikel over EMDR waarin niet alleen een lotgenote aan het woord komt die vertelt over haar ervaringen mt EMDR, maar ook Ad de Jongh, hoogleraar Angst- en Gedragsstoornissen bij de Universiteit van Amsterdam en de grondlegger van EMDR in Nederland. Hij waarschuwt in dit artikel ook voor niet-psychologen die EMDR toepassen zonder dat zij daarvoor opgeleid zijn. De gevolgen daarvan kunnen ernstig zijn. Vraag daarom, als je EMDR wilt gaan doen, altijd naar het opleidingscertificaat van de behandelaar.

    #215565

    Mark
    Moderator

    EMDR HELP SLACHTOFFERS VAN MISBRUIK NU EINDELIJK – PETER JOHN SCHOUTEN OVER EMDR

    Na het zoveelste onderzoek over seksueel misbruik is voor therapeut Peter John Schouten de maat vol. ‘Er is veel onvermogen en onwetendheid rond dit onderwerp.’

    De Nationaal Rapporteur Mensenhandel Corinne Dettmeijer publiceerde een vuistdik rapport over seksueel misbruik (Trouw, 28 mei). Weer een onderzoek naar het vóórkomen van seksueel misbruik, denk ik dan. Wat is het omvangrijk (352 pagina’s) en heel erg allemaal. Maar dat weten we al sinds het onderzoek van Nel Draijer in de jaren tachtig.

    Lees dit premium artikel verder op trouw.nl of als lid van LSG op lotgenotenseksueelgeweld.nl/help-slachtoffers-van-misbruik-nu-eindelijk.

    #216115

    Mark
    Moderator

    Exposure therapie

    exposuretherapie.nl

    Als je door middel van exposure therapie de confrontatie met de traumatische gebeurtenis aangaat, zal je angst voor de gebeurtenis in eerste instantie toenemen, maar daarna ook weer afnemen. Bij een volgende keer zal je angst weer toenemen maar in mindere mate. Hoe vaker je dit doet, hoe meer je angst afneemt. Je leert dat je het aankunt terug te denken aan de traumatische gebeurtenis waardoor het je niet meer onnodig belemmert in je leven.

    Soms wordt gekozen voor een directe confrontatie (exposure in vivo). Je kunt dan bijvoorbeeld denken aan teruggaan naar de plaats waar de traumatische gebeurtenis heeft plaatsgevonden. Door op deze manier de confrontatie met je trauma aan te gaan in plaats van de confrontatie te vermijden, wordt je angst minder en kun je de traumatische gebeurtenis verwerken.

    #216117

    Mark
    Moderator

    Haptotherapie

    haptotherapie.nl

    Haptotherapie is een therapie waarbij de positieve werking van (aan)geraakt worden een belangrijke rol speelt. De essentie van de haptotherapie is om je (weer) bewust te laten worden van je aangeboren vermogens om je te kunnen openen voor bevestigend contact. Je kunt jezelf zijn wanneer je durft te voelen, daar uitdrukking aan kunt geven en daar zoveel vertrouwen in hebt ontwikkeld dat je ernaar leeft. In de therapie wordt voelbaar gemaakt wanneer, hoe en waar je blokkeert, jezelf inhoudt, jezelf terughoudt, of niet in contact bent met jezelf. Er worden vermogens ontwikkeld zodat je meer vrije keuze krijgt in het kunnen openen voor contact, maar ook in het jezelf kunnen terugtrekken of afsluiten.

    Haptotherapie gaat uit van het gegeven dat je lichaam de drager is van gevoelens en een geheugen heeft voor positieve en negatieve gevoelservaringen. Deze gevoelservaringen zijn terug te vinden in bewegingspatronen, spanningen in je lichaam, remmingen in je gevoelsbewegingen, voorkeurshoudingen- en bewegingen en in de wijze van het aangaan van contacten. De haptotherapeut is erop gericht je hiervan bewust te laten worden en aan te spreken op je eigen vermogens om los te laten, te kiezen en te veranderen. Emotionele en fysieke blokkeringen kunnen op deze manier loskomen, herkend worden en verwerkt.

    Onderstaand filmpje legt kort uit wat haptonomie is.

    #216123

    Mark
    Moderator

    Hypnotherapie

    hypnotherapie.nl

    Hypnotherapie is een behandelmethode bij klachten van psychische en psychosomatische aard. Het gebruik van trance (oftewel hypnose) vormt de spil van deze therapie. Daarnaast maakt de hypnotherapeut gebruik van andere evidence based therapievormen. Dat wil zeggen dat de werking daarvan is aangetoond in wetenschappelijk onderzoek.

    In hypnotherapie wordt hypnose therapeutisch ingezet. Een hypnotische staat (trance) wordt doelbewust opgewekt als therapeutisch middel. In tegenstelling tot hetgeen tijdens theaterhypnose gebeurt, behoud je altijd de controle over jezelf.
    In deze therapie leer je op een andere manier dan je gewend bent naar jezelf luisteren. Daardoor kom je dichter bij je onbewuste gevoelens en overtuigingen. Hierdoor ontstaan nieuwe inzichten die je op je eigen manier kunt toepassen in het dagelijks leven om zo je doelen te verwezenlijken.

     

    #216130

    Mark
    Moderator

    Psychotherapie

    psychotherapie.nl

    Psychotherapie is een effectieve gespreks-behandelmethode voor psychische stoornissen en problemen. Het doel van psychotherapie is klachten verminderen of beter hanteerbaar maken. Jouw inzet is hierbij even belangrijk als de deskundigheid van je psychotherapeut. Het resultaat is afhankelijk van de aard van de problemen en van je eigen mogelijkheden. Psychotherapie is hard werken. Het proces gaat gepaard met ups en downs. Een geslaagde psychotherapie behandeling garandeert niet dat je de rest van je leven gelukkig zult zijn, maar met behulp van psychotherapie is het wel mogelijk dat je de problemen beter leert hanteren.

    Psychotherapie is vaak de eerste keuze bij complexe psychische problematiek en angst-, stemmings- en persoonlijkheidsstoornissen. Psychotherapie kan worden gegeven als individuele therapie of groepspsychotherapie en kent een grote verscheidenheid in behandelsituaties, intensiteit en methoden.

    #216133

    Luka
    Moderator

    Acceptatie en Commitment Therapie (ACT)

    wijzijnmind.nl/psychipedia/acceptatie-en-commitment-therapie

    Acceptatie en Commitment Therapie (ACT) gaat ervan uit dat veel lijden wordt veroorzaakt doordat mensen proberen er op een verkeerde manier vanaf te komen. Pogingen om innerlijke pijn op te lossen, kunnen het leed vergroten. ACT moedigt mensen aan vruchteloze oplossingen los te laten.

    Het accepteren van innerlijke pijn houdt niet in dat je passief en lamgeslagen de pijn ondergaat. In plaats daarvan beleef je actief het negatieve gevoel. Het gevolg hiervan is dat de innerlijke pijn niet onnodig gaat overheersen. Dit element van de Acceptatie en Commitment Therapie lijkt op mindfulness.

    Commitment verwijst naar betrokkenheid. ACT moedigt je aan actief keuzes te maken in je leven, zodat je leven in overeenstemming komt met je eigen doelen en waarden. Doe wat jij belangrijk en waardevol vindt.

    #216147

    Luka
    Moderator

    Cognitieve Gedragstherapie

    wijzijnmind.nl/psychipedia/cognitieve-therapie

    Cognitieve gedragstherapie is een vorm van psychotherapie. In deze behandeling krijg je zicht op je denkpatronen: je onderzoekt hoe je gedachten samenhangen met je gevoelens en gedrag. Vervolgens leer je hoe je gedachten die ongewenste gevoelens geven om kunt buigen naar gedachten die wél gewenste gevoelens met zich meebrengen.

    #216150

    Mark
    Moderator

    Energetische therapie

    energetisch-therapeuten.nl

    Energetische therapie is een alternatieve therapie waarbij het opruimen van blokkades en het activeren van het zelf-genezend vermogen van de mens centraal staat door middel van het overbrengen van kosmische of universele energie.

    Door middel van handoplegging of strijkende bewegingen langs het lichaam brengt de energetisch therapeut deze energie op je over, waardoor je zelf-genezend vermogen wordt geactiveerd. Deze helende energie is op persoonlijk op jou afgestemd en gaat daarheen waar het voor jou op dat moment nodig is. Het gaat naar die plaatsen die geblokkeerd zijn en heft deze blokkades op waardoor je klachten kunnen verminderen of zelfs helemaal kunnen verdwijnen. Tevens wordt overtollige energie verwijderd, wat ervoor zorgt ervoor dat de levensenergie weer vrij in je lichaam kan stromen.

    Energetische therapie is geen vervanging van de reguliere gezondheidszorg. Zorg daarom dat je ook altijd een arts raadpleegt.

    #216157

    Luka
    Moderator

    EMDR

    wijzijnmind.nl/psychipedia/emdr

    EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) is een therapie die kan worden toegepast bij het verwerken van nare en ingrijpende ervaringen.

    EMDR wordt vooral toegepast wanneer je last blijft houden van een schokkende gebeurtenis, zoals (seksueel) geweld, een overval of een verkeersongeval. Je hebt bijvoorbeeld flashbacks van de gebeurtenis of nachtmerries. Vaak is er dan sprake van een posttraumatische-stressstoornis (PTSS). Door middel van EMDR neemt de kracht en emotionele lading van een nare herinnering af.

    Je vind hier ook een interview over EMDR met een GZ psycholoog.

    #216160

    Luka
    Moderator

    Gedragstherapie

    wijzijnmind.nl/psychipedia/gedragstherapie

    Gedragstherapie is een vorm van psychotherapie. Het uitgangspunt van de behandeling is dat ongewenst gedrag is aangeleerd en dus ook weer afgeleerd kan worden. Hierbij wordt gebruik gemaakt van eenvoudige leerprincipes. Hierdoor worden vaak snel resultaten geboekt.

    Gedragstherapie begint bij het bekijken van de wisselwerking tussen jou en je omgeving. Het uitgangspunt is namelijk dat gedrag wordt bepaald door de gevolgen die het heeft. Psychische aandoeningen worden daarbij gezien als de uitkomst van een negatieve spiraal. Door goed te bestuderen hoe die spiraal eruit ziet, kan het lukken de weg naar boven weer te vinden.

    Je vind hier veel informatie over deze therapie vorm en waarvoor het gebruikt kan worden.

    #216161

    Luka
    Moderator

    Mindfulness

    wijzijnmind.nl/psychipedia/mindfulness

    Mindfulness, of aandachttraining, is het tegenovergestelde van leven op de automatische piloot. Je komt dichterbij je gevoel, zonder erover te oordelen of er direct gevolg aan te geven. Je aanvaardt de situatie zoals die is en creëert zo ruimte om problemen van een andere kant te bekijken. Door dit proces te trainen, leef je intenser en kun je tegelijkertijd makkelijker ontspannen.

    Je vindt hier een mindfulness test, informatie, oefeningen en ervaringsverhalen.

    #216164

    Luka
    Moderator

    Psychotherapie

    wijzijnmind.nl/psychipedia/psychotherapie

    Psychotherapie is het behandelen van psychische stoornissen of levensproblemen door middel van praten. Het toedienen van medicijnen valt hier dus niet onder. Wel is het mogelijk pillen en praten te combineren.

    Psychotherapie krijgt gestalte in gesprekken tussen een therapeut en een cliënt. De woorden hoeven echter niet altijd de vorm te hebben van een gesprek. De therapeut kan bijvoorbeeld ook ontspanningsoefeningen voorlezen, waar de cliënt naar luistert.

    #216167

    Luka
    Moderator

    Systeemtherapie (gezinstherapie)

    wijzijnmind.nl/psychipedia/systeemtherapie-gezinstherapie

    Systeemtherapie is een vorm van psychotherapie waarbij niet in de eerste plaats gekeken wordt naar individuele klachten.

    Het uitgangspunt van de systeem of gezinstherapie is dat iemands klachten samenhangen met de manier waarop gezinsleden met elkaar omgaan. In de systeemtherapie worden verkeerde onderlinge betrekkingen aangepakt. Daardoor gaan mensen zich beter voelen.

    #216562

    Mark
    Moderator

    Werkgeheugentheorie EMDR

    De Werkgeheugentheorie is de theorie over het werkingsmechanisme van EMDR die op dit moment de meeste empirische steun geniet. Het uitgangspunt van deze theorie is dat het menselijk korte termijn- of werkgeheugen verschillende taken tegelijkertijd kan uitvoeren. Voorbeelden zijn het plannen van taken, het oplossen van problemen, maar bijvoorbeeld ook het ophalen en het opnieuw vastleggen van herinneringen.

    #216940

    Luka
    Moderator

    Jongeren en hun psychische gezondheid
    Wat zijn veelvoorkomende psychische problemen, wat kun je eraan doen en hoe verbeter je je psychische gezondheid?

    Psychische problemen ontwikkelen zich vaak tijdens de tienertijd. Maar liefst 1 op de 5 jongeren krijgt hiermee te maken. Het is daarom belangrijk dat je weet hoe je veelvoorkomende psychische problemen kunt herkennen, leert hoe ze ontstaan, hoe je ze kunt voorkomen en wat je kunt doen als je er eenmaal last van hebt. Deze Nederlandstalige cursus, speciaal voor jongeren, helpt daar bij.

    Meer informatie over deze online cursus vind je hier >>

    Deze cursus wordt aangeraden door Indigo.

    #217018

    Luka
    Moderator

    Mensen die door een psychose bang en achterdochtig worden in sociale situaties, zijn geholpen met virtualrealitytherapie.

    Wie misselijk wil worden van een achtbaan, hoeft het huis niet meer uit. Onderzoeker Roos Pot-Kolder laat in een doodgewone werkkamer van Arkin Basis GGZ in Zeeburg een filmpje van een achtbaan zien op een virtualrealitybril, en het onaangename gevoel in maag en hoofd is net zo sterk als in de Efteling. “Visuele informatie is dominant,” zegt ze met een lichte grijns.

    Het goede nieuws is dat visuele informatie ook voor andere doeleinden kan worden ingezet. Mensen die door (terugkerende) psychosen bang zijn geworden voor bijvoorbeeld een cafébezoek, kunnen in zo’n doodgewone werkkamer als die van Pot-Kolder een kopje koffie bestellen aan een virtuele bar.

    Lees verder op de site van Het Parool >>

    #218643

    Mark
    Moderator

    Hypnotherapie: Zin of Onzin

    Bijna een jaar geleden bood een lezer van dit blog mij een gratis ontspanningshypnose aan. Hoewel ik het heel attent vond, maakte ik er geen gebruik van: ik ontspan liever op een andere manier. Hypnose wordt in de reguliere psychotherapie bovendien nog maar mondjesmaat gebruikt: er zijn betere alternatieven voorhanden. Maar voor wie er in gelooft, kán hypnotherapie helpen bij het oplossen van bepaalde (psychische) problemen. Wees wel alert…

    Wat is hypnose?

    Hypnose lijkt een toestand te zijn die tussen slapen en wakker zijn inzit. Misschien heb je wel eens een hypnoseshow gezien, waarin een hypnotiseur deelnemers in een tranceachtige toestand brengt. Degenen die meedoen, wekken de indruk hun ‘vrije wil’ verloren te zijn (zoals bij slapen). Maar ze hebben nog wel contact met hun omgeving (alsof ze wakker zijn). Na afloop kunnen ze zich niets meer van de show herinneren.

    Maar wat hypnose nou precíés is? Wetenschappers zijn het er nog niet over eens.

    Lees verder op passievoorpsychologie.nl >>

    #218662

    Mark
    Moderator

    Trauma? Wegwapperen maar, met EMDR

    Duizenden psychotherapeuten passen tegenwoordig EMDR toe op hun patiënten. En het werkt. Door oogbewegingen te maken tijdens het ophalen van nare herinneringen, worden trauma’s kleiner. Els Quaegebeur gaat te rade bij psychologen en zichzelf: kunnen we zo alles wegwapperen?

    Lees verder op vn.nl >>

    #219031

    Mark
    Moderator

    Intensieve exposurebehandeling effectief bij behandeling PTSS

    Overwaal, Expertiscentrum Angst, Dwang en PTSS van Pro Persona, heeft onderzoek gedaan naar het effect van intensieve exposure behandelingen bij PTSS-patiënten. PTSS staat voor posttraumatische stressstoornis. Exposurebehandeling houdt in dat mensen worden blootgesteld aan situaties waarin ze angstig zijn. Na een eerdere studie met positieve resultaten onder jongeren, zijn nu 73 volwassenen met PTSS onderzocht. Bij 71% van de patiënten verminderde de klachten aanzienlijk na een intensieve exposure behandeling. De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het vooraanstaande European Journal of Psychotraumatology.

    Lees verder op ntvp.nl >>

    #219032

    Mark
    Moderator

    Overzicht van mogelijke behandelingen bij traumagerelateerde klachten (PTSS)

    Michaela Schok, commissielid van de NtVP werkgroep communicatie heeft een infographic gemaakt waarin een korte beschrijving wordt gegeven van vier evidence-based behandelmethoden voor PTSS.

    • Traumagerichte cognitieve gedragstherapie (TCG)
    • Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR)
    • Narrative Exposure Therapy (NET)
    • Beknopte Eclectische Psychotherapie voor PTSS (BEPP)

    Deze infographic is geillustreerd met videomateriaal. Handig voor zowel behandelaars als patienten!

    Lees verder op ntvp.nl >>

    #219034

    Mark
    Moderator

    Cognitieve gedragstherapie, therapie die werkt

    Ben je bang voor spinnen, kleine of grote ruimtes? Durf je de straat niet meer op? Moet je dwangmatig controleren of je het gas hebt uitgezet of de voordeur op slot hebt gedaan? Raak je in paniek, omdat je een presentatie moet geven voor je collega’s? Of heb je vliegangst of hoogtevrees? Als deze angsten je normale, dagelijkse situaties als naar het werk gaan of boodschappen doen zo beïnvloeden dat je ze het liefst vermijdt, dan heb je hulp nodig.

    Hoe werkt cognitieve gedragstherapie?
    Samen met een therapeut ga je kijken in hoeverre jouw angst reëel is. Vervolgens stel je een lijst op met voor jou angstige situaties in oplopende moeilijkheid. Daarna ga je stap voor stap deze situaties opzoeken om zo je angst te leren overwinnen. Voor het slagen van de therapie is het belangrijk dat je vertrouwen hebt in je therapeut.

    Lees verder op vgct.nl >>

    #219035

    Mark
    Moderator

    Traumatherapie

    Vrijwel iedereen krijgt tijden zijn leve te maken met een traumatische gebeurtenis. Veerkrachtig als we zijn verwerken we die meestal op eigen houtje. Maar soms gaat dat niet. Dan biedt therapie een uitweg.

    Het is nooit te laat om een trauma te verwerken, Zelfs niet als het gaat om iets wat al lang geleden is gebeurd. Sterker nog, juist iets uit een ver verleden kan opnieuw naar boven komen als je ouder wordt. Met de jaren kunnen betekenissen van herinneringen namelijk veranderen. Een gebeurtenis die je op een bepaalde manier verwerkte, krijgt dan een nieuwe lading.

    Lees verder op centrum45.nl >>

    In dit artikel worden de volgende vier therapieën besproken:

    • Watchful waiting
    • EMDR
    • Cognitieve Gedragstherapie
    • Narratieve Exposure Therapie

    Verder wordt aandacht besteed aan twee experimentele therapieen, te weten 3MDR en MDMA-therapie.

    #220810

    Luka
    Moderator

    OPINIE Waar vind ik wie me kan helpen na een trauma?

    De “Pano” over de gevolgen voor slachtoffers van de aanslagen maakt duidelijk dat slachtoffers wel werden opgevangen door heel capabele mensen, maar achteraf niet altijd de juiste nazorg kregen bij de juiste therapeuten. “Plots was elke hulpverlener trauma-expert en werden de grenzen van het eigen kunnen en kennen niet altijd gerespecteerd.”

    Posttraumatische stressstoornis heb je wanneer je als slachtoffer, als getuige of als naaste geconfronteerd wordt met de dood of met ernstige verwondingen en daarbij reacties vertoont in 4 verschillende categorieën: je hebt herbelevingen, je gaat actief alles vermijden wat je doet denken aan de gebeurtenis, je hebt negatieve gevoelens en je begint negatief te denken, en je hebt moeite om je arousal en reactiviteit te controleren.
    Wanneer het probleem langer dan één maand duurt en leidt tot problematisch functioneren op het werk, in sociale relaties of op andere terreinen van het leven, dan kunnen we spreken over posttraumatische stressstoornis.

    PTSS is goed geneesbaar met traumatherapie. Eén van de grootste meta-analyses naar de behandeling van PTSS (Watts et al, 2013) bestudeerde meer dan 100 (!) wetenschappelijke studies naar de werkzaamheid van therapeutische interventies. Daarbij werd psychotherapie vergeleken met medicatie. Net zoals eerdere onderzoekers (Bisson et al, 2005 en Bradley et al 2005) was de conclusie dat Eye Movement Desensitisation and Reprocessing (EMDR) en Traumagerichte Gedragstherapie, twee vormen van psychotherapie die rechtstreeks werken met de traumatische herinnering, heel effectief zijn en een grotere werkzaamheid hebben dan andere vormen van therapie of zelfs medicatie.

    Lees verder op VRT.be >>

    #220958

    Luka
    Moderator

    Kinderpsychiater: iedereen heeft er baat bij als problemen op tijd worden gesignaleerd

    We moeten ophouden met roepen dat psychiatrische zorg voor jongeren zo duur is, zegt kinder- en jeugdpsychiater Arne Popma (VUmc) . ‘Als problemen vroegtijdig worden gesignaleerd en aangepakt, bespaar je kinderen en hun ouders veel verdriet, en de maatschappij veel geld’. Popma spreekt vandaag zijn oratie ‘Terug naar de toekomst’ uit. ‬

    Wat zijn de belangrijkste misverstanden over kinderpsychiatrie?

    “Dat kleine kinderen kleine problemen hebben. En dat kinderen wel over hun problemen heen groeien. Het eerste is niet waar, het tweede gaat niet vanzelf. Neem de autistische jongen die elke avond tot bloedens toe zijn hoofd tegen de muur bonkt om in slaap te vallen. Of de 13-jarige die op de spoedeisende hulp belandde na het slikken van een pakje paracetamol omdat hij het niet meer zag zitten. Een meisje dat aan de hartbewaking en de sondevoeding ligt omdat ze niet meer wil eten. Driekwart van de psychische stoornissen begint voor het 25ste jaar, en mensen kunnen er hun leven lang last van hebben.”

    Lees verder op de site van Trouw >>

    #221350

    Luka
    Moderator

    Welkom in therapie – Again

    Inmiddels ben ik opnieuw in therapie. Ditmaal bij een therapeut die wél weet wat de woorden zelfregie, autonomie, luisteren en compassie inhouden. Een therapeut die maatwerk durft te leveren en durft af te wijken van protocollen. Een persoon die betrokken is, zelf haar eigen ervaringen durft te delen en zich kwetsbaar opstelt in plaats van een blokkade op te werpen en maximaal afstand probeert te bewaren tussen cliënt en therapeut. Iemand die niet meewaait met de wind tijdens de therapiesessie, maar die soms hard en ongenuanceerd uit de hoek kan komen. Een persoon bij wie ik het gevoel heb dat ze oprecht, direct en open is. Iemand wier gezicht soms boekdelen spreekt als ik weer eens aankom met dingen zoals “Het is ingewikkeld”, die me een figuurlijke schop onder mijn reet geeft, niet onder de indruk is van mijn semi-grote bek en stoere houding en die me voer tot nadenken geeft.

    Lees verder op dsmmeisjes.nl >>

    #221480

    Mark
    Moderator

    WAT IS SCHEMATHERAPIE
    Schema’s bepalen hoe je kijkt naar jezelf, de ander en de wereld. Schematherapie draait om het doorbreken van negatieve patronen (ofwel: schema’s) binnen je gedachten, gevoelens en overtuigingen. Deze schema’s sturen je gedrag aan en ze zijn helaas niet altijd constructief. Schema’s kunnen over jezelf gaan, maar ook over anderen. De meeste negatieve schema’s kloppen niet, maar zijn toch behoorlijk hardnekkig aanwezig en niet zo makkelijk te veranderen. Dat komt omdat ze van jongs af aan met je zijn meegegroeid en vertrouwd voelen. Vaak ben je je er niet eens van bewust. Voorbeelden van negatieve schema’s zijn: ‘Ik doe nooit iets goed, niemand zit op mij te wachten’, of ‘Ik word alleen aardig gevonden als ik alles perfect doe’.

    HOE WERKT SCHEMATHERAPIE
    Tijdens schematherapie worden negatieve schema’s binnen je gedachten, gevoelens en overtuigingen opgespoord én veranderd. Je leert de schema’s te herkennen en te benoemen. Vervolgens leer je hoe je grip krijgt op de negatieve schema’s. Inzicht in het ontstaan kan hierbij al helpen. Soms zijn er ook gerichte (gedrags)oefeningen voor nodig.

     

    #221512

    Luka
    Moderator
    #222465

    Luka
    Moderator

    G-schema: Gedachtes en gevoelens onderzoeken

    Als je ooit cognitieve gedragstherapie hebt gehad, dan heb je waarschijnlijk ook gehoord van het maken van een G-schema. Bij een G-schema breng je je gedachtes, gevoelens en gedrag in kaart waardoor je patronen en niet functioneel gedrag kan ontdekken. Dat is ook hetgeen gebeurt bij cognitieve gedragstherapie. Hierbij gaat met ervan uit dat zogenaamde irrationele gedachten zorgen voor disfunctioneel gedrag, zoals vermijdingsgedrag of agressie. Niet de gebeurtenissen zelf zorgen voor wat je doet, maar de manier waarop je ernaar kijkt.

    Vaak ben je in lastige situaties geneigd om te reageren op een manier waarop je altijd al reageert. Als je bijvoorbeeld altijd vrij negatief denkt, zie je bepaalde dingen ook minder zitten. Je trekt je terug ‘want het zal toch wel niet goed gaan’, waardoor je jezelf isoleert, geen nieuwe positieve ervaringen opdoet, waardoor je op termijn nog negatiever gaat denken. De situatie kan door de manier waarop je met lastige situaties omgaat niet verbeteren, omdat je er op een niet functionele manier op reageert.

    Hoe je omgaat met lastige én minder lastige situaties kan je in kaart brengen door middel van een G-schema. Als je begrijpt waarom je je zo voelt, waarom je zo denkt en wat je dit oplevert, kan je er ook eerder iets aan veranderen. Bewustwording is immers de eerste stap richting verandering.

    Lees verder op de site van Proud2bme >>

    #222554

    Luka
    Moderator

    Veel kinderen moeten te lang wachten op psychische hulp

    Stel het gaat niet goed met je. Je zit niet lekker in je vel bijvoorbeeld omdat je met een probleem zit. Als je daar erg veel last van hebt en je kunt het niet zelf oplossen, dan kun je psychische hulp krijgen. Maar heel veel kinderen moeten erg lang wachten op zulke hulp. Deskundigen maken zich daar grote zorgen over.

    Wachtlijsten
    Dat zo veel kinderen lang moeten wachten, komt doordat er lange wachtlijsten zijn. En dat is een groot probleem, zeggen deskundigen. Want sommige kinderen die niet op tijd geholpen worden, kunnen steeds verder in de ellende komen.

    Lorenzo
    Dat overkwam ook Lorenzo van 11. Hij had hulp nodig, maar vanwege een lange wachtlijst kwam die maar niet. Zijn problemen werden daardoor steeds groter.
    Gelukkig zijn de grootste problemen nu achter de rug, want een tijdje terug kon Lorenzo eindelijk terecht voor therapie.

    Minister
    De gemeente waar je woont moet de hulp voor kinderen regelen. De minister die er in de regering over gaat, heeft afspraken met de gemeentes gemaakt om de wachtlijsten voor kinderen korter te maken.
    Als je dus echt alles hebt geprobeerd en de gemeente kan je nog steeds niet verder helpen, dan mag je de minister dus een mailtje sturen met het probleem. Hij zal dan proberen een oplossing te vinden. Zijn mailadres is: hugodejonge@minvws.nl

    Bron: het Jeugdjournaal >>

    #222563

    Luka
    Moderator

    EEN MOMENT GEDULD ALSTUBLIEFT, ER ZIJN NOG 500 WACHTENDEN VOOR U….

    …in psychische nood én op een wachtlijst!
    Yessss, die horde is gelopen. Opgelucht loop je de huisartsenpraktijk uit. Je hebt eindelijk de stap gezet die alleen jíj kan zetten. Je hebt de verwijzing in je zak voor psychologische ondersteuning. Er is geen weg terug, of liever gezegd, verder omlaag. The only way is up. Of het nu gaat om een algemene ‘mentale APK’, autismebegeleiding, traumaverwerking, begeleiding voor een persoonlijkheidstoornis als borderline, behandeling van depressieve klachten, opgebrandheid…. Jij gaat de komende tijd aan de slag om (weer) de beste versie van jezelf te worden. Hulde!

    De Dalai Lama zei het ooit al: de hoogste bron van mijn innerlijk geluk is de kalmte van mijn geest. Werken aan je psychische gezondheid betekent, ondanks dat er nog een hardnekkig taboe op rust, vaak een impuls voor het persoonlijk en sociaal functioneren. En draagt dus uiteindelijk bij aan levenskwaliteit. Persoonsgerichte, laagdrempelige, toegankelijke ondersteuning biedt hier een uitkomst. Social professionals helpen je als het (even) ontbreekt aan overzicht, inzicht en tools. Het is dan natuurlijk wel belangrijk dat de hulpverlening wordt geboden op het moment dat het telt. En daar gaat het de afgelopen jaren mis. De zorgvrager wordt in de wacht gezet.

    Lees verder op PsyBlog.nl >>

    #223211

    Luka
    Moderator

    Jim van Os over anders nadenken over diagnoses, behandeling en herstel

    Psychiater Jim van Os studeerde, leerde en ‘deed’ psychiatrie in verschillende landen, waaronder Frankrijk, Engeland, Indonesië en Casablanca. Het viel hem op dat psychose in elk land weer anders werd gedefinieerd, gediagnosticeerd én zelfs behandeld.
    Wat was nu de juiste visie? Het heersende beeld in Engeland, in Frankrijk, of in Nederland?
    Tijdens zijn zoektocht kwam Jim in contact met een groep zeer actieve ervaringsdeskundigen op het gebied van psychose. Samen zetten zij een panel op waarin psychiaters, psychologen, onderzoekers en patiënten met elkaar in gesprek gingen over allerlei thema’s. Het leverde boeiende resultaten op:

    “Als je goed ging doorvragen en luisteren naar de mensen die het zelf hadden meegemaakt, en als je goed kijkt naar wat de wetenschap erover zegt, dan kwam je er op uit dat de labels, namen en criteria die mensen leren in de opleiding, een soort cultuur vormen die weliswaar zekerheid lijkt te bieden voor de professional, maar helemaal niet matcht met de ervaringen van mensen en hoe het met ze gaat.”

    Bron: Psychosenet.nl

    #224261

    Mark
    Moderator

    EMDR: eerste-keuze behandeling voor de gevolgen van psychotrauma.

    EMDR is een eerste-keuze behandeling voor de gevolgen van psychotrauma. Maar wat is EMDR en hoe gaat het in z’n werk? Deze videoclip van ongeveer 5 minuten geeft antwoord op deze en tal van andere vragen rondom deze bijzondere behandelmethode. Zo wordt op heldere wijze getoond hoe deze methode in de praktijk wordt toegepast en vertellen patiënten over hoe men EMDR heeft ervaren en wat men van deze behandeling kan verwachten. Dus hebt u ooit een akelige gebeurtenis meegemaakt waar u maar niet los van kunt komen en/of wilt u weten hoe EMDR kan helpen onprettige of traumatische herinneringen te verwerken, kijk dan verder.

    #224495

    Luka
    Moderator

    Een middagje in therapie bij de bekendste psychiater van Nederland

    Ik had me nog zo voorgenomen vandaag niet te gaan zitten blèren.

    Vanaf deze week is het nieuwe programma The Therapist wekelijks te zien bij onze zender VICELAND, met psychiater Glenn Helberg in de hoofdrol. Reden voor Tonic om ook een van onze redacteuren een therapiesessie te laten ondergaan bij Glenn. Sinds zijn optreden bij Zomergasten is hij misschien wel Nederlands bekendste psychiater, tijdens de laatste Tweede Kamerverkiezingen lijstduwer van Bij1 (toen nog Artikel 1) en vanaf nu dus therapeut van de sterren in de nieuwste VICELAND-serie.

    Toen we op de redactie kort overlegden wie van ons het gesprek met Glenn aan zou gaan, viel de keuze al snel op mij: ik heb in mijn leven al een behoorlijk aantal psychologen en een sporadische psychiater versleten, en schaam me eigenlijk zelden voor m’n privéleven.

    Op een zonnige maar frisse zaterdagmiddag meld ik me bij Glenns kantoor in Amsterdam. Glenn, een lange gestalte met een lief gezicht, doet de deur open en laat me binnen in zijn spreekkamer. Al meteen bij mijn binnenkomst heeft Glenn een vreemde, rustgevende werking op me: goed teken, want dat kan ik lang niet van iedere psycholoog – en sporadische psychiater – door wie ik de afgelopen jaren geholpen ben zeggen.

    “Hoe voel je je op dit moment?” vraagt hij, vlak nadat we zijn gaan zitten. “Goed, rustig,” antwoord ik. “Heb je echt gevoeld?” Ik antwoord bevestigend: ik voel me oprecht kalm, maar uit Glenns intonatie leid ik wel af dat het niet zo makkelijk zal zijn hem om de tuin te leiden. Niet alsof dat per se mijn intentie is, maar ik ben het wel gewend dat wanneer ik geen zin heb om over een bepaald onderwerp te praten met mijn therapeut ik me daar vrij makkelijk een weg omheen kan lullen.

    Wanneer Glenn me vraagt of ik één specifieke vraag wil bespreken gedurende mijn sessie – zoals in een aantal afleveringen van The Therapist wel het geval is – zeg ik nee: ik heb momenteel geen prangende levensvragen die ik graag beantwoord zou zien. Het lijkt mij het beste om maar gewoon van wal te steken over wat me momenteel allemaal bezighoudt, en hem wat over mijn levensgeschiedenis te vertellen.

    Lees dit artikel verder op Tonic.Vice of als lid van LSG op lotgenotenseksueelgeweld.nl/een-middagje-in-therapie-bij-de-bekendste-psychiater-van-nederland.

    #225262

    Mark
    Moderator

    BEHANDELING PTSS EVEN EFFECTIEF MET MEERDERE THERAPEUTEN

    Of een patiënt met posttraumatische stresstoornis (PTSS) nu één of wisselende therapeuten heeft, maakt niet uit. De behandeling door één therapeut wordt net zo positief beoordeeld als de behandeling van een patiënt door wisselende therapeuten. Dit blijkt uit onderzoek van de Radboud Universiteit, zo meldt GGZ Nieuws.
    Patiënten die psychotherapie nodig hebben, krijgen normaal gesproken één therapeut aangewezen. Dit omdat gedacht wordt dat het de relatie versterkt en de patiënt aanmoedigt om te praten over zijn trauma’s. Hoofdonderzoeker Agnes van Minnen zag dat het vaak lastig is om met één therapeut te werken, omdat veel van hen een parttime baan hebben. Therapeuten blijken ook geregeld van het behandelplan af te wijken en volgens Van Minnen zouden meerdere therapeuten binnen één behandeling een strakker plan trekken.

    Daarom startte ze een pilot bij Overwaal van ggz-instelling Pro Persona en bij kliniek PSYCTREC. De traumabehandeling daar vond tijdens de pilot plaats met afwisselende therapeuten. Dus per sessie was een andere therapeut aanwezig, ook wel therapeutrotatie genoemd. Uitgaande van zestien sessies kregen patiënten met een trauma tussen de vier en zestien therapeuten te zien. Met positieve resultaten als gevolg. Patiënten vonden het juist fijn dat er meerdere professionals bij de behandeling betrokken waren en de professionals vonden de nieuwe werkwijze ook effectief en er werd minder van het behandelplan afgeweken.

    “Je zou zelfs kunnen zeggen dat het een verbetering is van de therapeutische relatie, omdat de therapie sneller tot de kern komt, en je als patiënt leert om meerder mensen te vertrouwen. Patiënten zeggen: “Ik kon zo niet om de hete brij heen blijven draaien, zoals ik bij een eerdere therapeut wel deed”.”

    Een vervolgstap is testen of deze werkwijze ook toegepast kan worden in ambulante behandelingen binnen de geestelijke gezondheidszorg.

    Bron: nationalezorggids.nl

    #225526

    Mark
    Moderator

    Passende traumabehandeling kan zelfdoding bij jongeren voorkomen

    Jongeren die een poging tot zelfdoding doen zijn vaak het slachtoffer geweest van kindermishandeling. GGZ-instellingen schieten ernstig tekort in de aanpak van deze trauma’s, stelt sociaal wetenschapper Martijne Rensen.

    Hoe kan het aantal zelfdodingen onder jongeren zo drastisch stijgen? Bij deze vraag wordt een belangrijke factor steeds opnieuw over het hoofd gezien: uit internationaal onderzoek blijkt dat 80 procent van de jongeren die een poging tot zelfdoding doen, als kind langdurig en ernstig zijn mishandeld, verwaarloosd of seksueel misbruikt.

    Lees dit premium artikel verder op trouw.nl of als lid van LSG op lotgenotenseksueelgeweld.nl/passende-traumabehandeling-kan-zelfdoding-bij-jongeren-voorkomen.

    #225959

    Mark
    Moderator

    STOP HET DEFAITISME ROND CHRONISCHE PATIENTEN

    Veel langdurige psychiatrische patiënten zouden geherdiagnosticeerd moeten worden, omdat de oorspronkelijke diagnose niet meer klopt of omdat de behandeling niet meer passend is. Dat blijkt uit onderzoek van GGNet onder een eerste groep van 967 patiënten. Een gesprek met bestuurder Kees Lemke, die wil afrekenen met ‘het pessimisme rond deze groep’

    Herstel is mogelijk voor een derde van de patiënten met ernstige psychiatrische aan- doeningen (EPA). Die constatering van Kenniscentrum Phrenos, zoals beschreven in het rapport Over de brug uit 2014 (zie ook pagina 22, red.), was koren op de molen van GGNet. De Gelderse zorgaanbieder had zich twee jaar eerder al afgevraagd waarom veel chronische patiënten niet opknappen. Na eigen onderzoek was de conclusie: omdat er van alles onder de radar blijft, zoals trauma, licht verstandelijke beperking, verslaving en autisme.

    Voor GGNet voldoende reden om een eerste groep van bijna duizend chronische patiën- ten opnieuw tegen het licht te houden. ‘Niet aan de hand van een wetenschappelijke studie die jaren in beslag zou nemen, maar van een indringende praktijkevaluatie’, zegt bestuurder Kees Lemke. ‘Zie het als een eer- ste APK bij langdurige patiënten, bij wie we een lijst van vitale, in dit geval onderbelichte, zaken hebben gecheckt.’

    […]Zitten de meeste verschuivingen op de vier eerder genoemde vlakken?
    Lemke: ‘Ja. Verstandelijke beperking, trauma’s, verslaving, autisme: het komt allemaal vaker voor dan we dachten. Dat zie je als je een niveau dieper kijkt dan de DSM-labels.Dan blijkt iemand niet op te knappen omdat hij de behandeling niet snapt, omdat een verslaving de therapie ondermijnt, of omdat een trauma herstel in de weg zit.’

    Lees verder op ggnet.nl >>

    #225964

    Luka
    Moderator

    Mijn moeder wilde zo graag bij de normale mensen horen, maar verdronk in de ggz

    Drie jaar geleden maakte de moeder van Rianne Meijer een einde aan haar leven. De langdurige, interne opvang die zij nodig had om haar depressie te overwinnen, bleek in de uitgeklede geestelijke gezondheidszorg niet voorhanden.

    Mijn moeder was adjunct-directeur van een lagere school, ze was getrouwd met mijn vader en had drie kinderen, van wie ik de oudste ben. En ze was psychiatrisch patiënt. Wás, want ze leeft alweer bijna drie jaar niet meer. Op 6 oktober 2015, na een jarenlange depressie die alles verwoestte, maakte ze er zelf een einde aan.

    Lees verder op de site van de Volkskrant >>

    #225966

    Luka
    Moderator

    Minder heropnames bij inzet ervaringsdeskundigen in psychiatrie

    Ervaringsdeskundigen die patiënten helpen met zelfmanagement kunnen het aantal heropnames na een acute psychiatrische crisis verminderen. Dit lijkt het resultaat van gerandomiseerd onderzoek van Sonia Johnson e.a. dat in The Lancet staat, zo meldt Medisch Contact

    De Britse onderzoekers includeerden 441 mensen die onder behandeling van een crisisteam waren. Na ontslag door het crisisteam kon de helft gebruikmaken van een getrainde ervaringsdeskundige die hen ondersteunde bij zelfmanagement via een werkboek voor persoonlijk herstel (waarin onder meer hersteldoelen en een crisisplan moesten komen). De rest kreeg dit boek thuisgestuurd.

    Na een jaar was bij 29 procent van de interventiegroep sprake geweest van een acute heropname of herstart van crisishulp, tegenover 38 procent van de controlegroep. De interventiegroep bleef ook langer uit zorg (mediane tijd tot herstart van zorg 112 versus 86 dagen). Er was geen significant of klinisch relevant verschil in andere uitkomsten zoals ernst van symptomen, omvang van het sociale netwerk of eenzaamheid. Dat is opvallend, want sociale steun of verbetering van het ziektebeeld zouden een verklaring kunnen vormen voor het verschil in heropnames. –

    ‘We moeten het doen met een complexe interventie die heropnames lijkt te verminderen, maar we hebben weinig inzicht in welke elementen van de interventie daaraan bijdragen: bijvoorbeeld de steun van en het uitwisselen van ervaringen met de ervaringsdeskundige, actief met het werkboek bezig zijn of veranderingen in het gedrag die niet zijn gerapporteerd’, merken commentatoren Marcia Valenstein en Paul Pfeiffer op. De onderzoekers zelf roepen ook op tot replicatie van hun studie, om tot een beter begrip te komen en de resultaten te bevestigen. Maar de voorlopige resultaten ondersteunen de systematische inzet van ervaringsdeskundigen wel.

    Bron: GGZnieuws.nl >>

    #225967

    Luka
    Moderator

    Therapeutrotatie kan effectief zijn bij traumaverwerking

    Nieuw onderzoek van Agnes van Minnen van de Radboud Universiteit ondergraaft het belang en het idee over de noodzaak van een vaste therapeut bij de behandeling van een Posttraumatische Stressstoornis (PTSS). Een behandeling van wisselende therapeuten wordt net zo positief beoordeeld door patiënt en therapeut.

    In de psychotherapie is het gebruikelijk om met één vaste therapeut te werken. Het idee is dat die ‘therapeutische relatie’ belangrijk is om persoonlijke en emotionele ervaringen zoals trauma’s te bespreken. Klinisch psycholoog Agnes van Minnen vroeg zich af of dit wel echt noodzakelijk is. Vanuit haar dubbelrol als onderzoeker en klinisch psycholoog kwam ze in de gelegenheid om dit uit zoeken.

    Therapeutrotatie
    Het idee begon praktisch. Van Minnen: ‘We startten met nieuwe intensieve therapieën van een paar dagen. En daarvoor bleek het lastig om met één therapeut te werken, omdat veel therapeuten parttime werken.’ Daarnaast had van Minnen al langer het idee dat therapeuten vaak van het behandelplan afweken en als onderzoeker wilde ze graag weten of met meerdere therapeuten werken kon bijdragen aan een strakker behandelplan van een patiënt.

    Voor beide vraagstukken leek deze zogenaamde ‘therapeutrotatie’ dan ook interessant om uit te proberen. Er werd een proef gestart waarbij meerdere therapeuten samen een reguliere vorm van traumabehandeling gaven. Therapeuten wisselden elkaar per sessie af.

    Van één naar zestien therapeuten
    Ernstige PTSS-patiënten (posttraumatische stressstoornis) kregen een kortdurende, intensieve traumabehandeling met meerdere behandelsessies op een dag. De behandeling bestond uit de behandeling die de standaardrichtlijnen volgen, namelijk exposuretherapie, een vorm van cognitieve gedragstherapie, en/of EMDR-sessies. Die sessies werden nu dus gegeven door verschillende therapeuten in plaats van één. In 16 sessies kregen PTSS-patiënten tussen de 4 tot 16 therapeuten. Sessie 1 werd bijvoorbeeld gegeven door therapeut A, sessie 2 door therapeut C, sessie 3 door therapeut E, en sessie 4 door therapeut A et cetera.

    Tevreden patiënten en therapeuten
    Zowel therapeuten als patiënten waren opvallend positief. Een overgrote meerderheid van de patiënten vond het werken met roterende therapeuten prettiger dan therapie bij één therapeut. Opvallend genoeg evalueerden ze de therapeutische relatie als goed. Dit gold ook voor patiënten met hechtingsproblemen. Van Minnen: ‘Je zou zelfs kunnen zeggen dat het een verbetering is van de therapeutische relatie, omdat de therapie sneller tot de kern komt, en je als patiënt leert om meerdere mensen te vertrouwen. Patiënten zeggen: “Ik kon zo niet om de hete brij heen blijven draaien, zoals ik bij een eerdere therapeut wel deed”.’

    Lees verder op MijnGezondheidsgids.nl >>

    #225968

    Luka
    Moderator

    Durf hulp te vragen

    Je kunt niet alles zelf.
    Hulp vragen getuigt van bescheidenheid en zelfkennis. Het is helemaal geen teken van hulpeloosheid, maar het bewijst dat je jezelf kunt redden. Hulp vragen is dus helemaal oké. Je zult ervaren hoeveel deugd het doet dat iemand anders met je meedenkt.
    Ga bij jezelf na waarvoor je precies hulp nodig hebt en wie je daarvoor het best kunt aanspreken.

    Waarom zou ik hulp vragen?
    Als je hulp vraagt, dan kan je samen met anderen zoeken naar een oplossing die je alleen niet vindt. Er kan dan een grote last van je schouders vallen. Dit kan deugd doen voor jezelf, maar ook voor anderen. Die anderen zijn immers opgelucht omdat ze niet meer moeten proberen om je gedachten te lezen. Eens ze weten wat er met je scheelt, kunnen ze zich spontaner gedragen en zich zelfverzekerder voelen in je gezelschap.

    Veel volwassenen denken dat ze alles alleen moeten kunnen en dat ze geen vragen meer mogen stellen. Ze denken dat ze hun emoties niet meer mogen tonen. Onterecht. Omdat de wereld zeer complex is en iedereen wel eens problemen heeft, is het zeer normaal dat je hulp vraagt of je emoties toont. Je moet niet alles proberen alleen te doen en je hoeft zeker ook niet al je gevoelens in te slikken.

    Weet dat hulp vragen iets anders is dan hulpeloos zijn. Hulpeloze mensen zeggen: “Ik kan dat niet”, en wachten tot iemand spontaan hulp biedt. Omdat we leven in een complexe en jachtige wereld waarin iedereen wordt opgeslokt door zijn bezigheden, vinden mensen dikwijls niet meer de tijd om naar elkaar te luisteren. Als je dus hulp nodig hebt, dan komt die hulp zelden spontaan. En áls er dan al hulp zou komen, dan is het vaak nog niet eens de juiste.

    Er zijn maar weinig mensen die erin slagen om spontaan jouw gedachten te lezen en te begrijpen. Als jij hen dus niet zelf om hulp vraagt, zullen ze wellicht niet naar jou toe stappen. Daarom is het erg belangrijk dat je vragen durft te stellen en hulp durft in te roepen. In de psychotherapie wordt het vragen om hulp al lang gezien als één van de meest essentiële sociale vaardigheden. Mensen die hulp vragen, zijn zelfredzaam. Ze nemen hun lot in eigen handen, zetten zelf de eerste stap en voelen zich verbonden met de anderen.

    Lees verder op Fit in je hoofd.be >>

    #225984

    Luka
    Moderator

    In de geestelijke gezondheidszorg moet veel gebeuren met weinig geld

    Laatste zorgakkoord kabinet De geestelijke gezondheidszorg worstelt met wachtlijsten en personeelstekort. Met weinig extra geld moet veel worden bereikt, blijkt uit het laatste zorgakkoord van Rutte-III.

    Er komen geen extra bedden in de geestelijke gezondheidszorg en patiënten worden alleen „bij medische noodzaak” opgenomen in een instelling. De afbouw van bedden in de ggz wordt, kortom, doorgezet door het kabinet Rutte-III. Dat blijkt uit een akkoord voor de geestelijke gezondheidszorg dat woensdag werd gepresenteerd door staatssecretaris Paul Blokhuis (ChristenUnie, VWS) en is gesloten met onder meer brancheverenigingen, zorgverzekeraars en patiëntenorganisaties.

    Lees verder op de site van NRC.nl >>

    #226475

    Luka
    Moderator

    Deze mythes over therapie kloppen echt niet

    Het taboe omtrent therapie begint steeds meer te verdwijnen. Gelukkig maar, want je mentale welzijn is enorm belangrijk. Toch zijn er nog steeds wat hardnekkige mythes in omloop. Laten we de feiten bekijken, met behulp van Psychology Today.

    ‘Elke therapie is hetzelfde’
    Nauurlijk beginnen de meeste therapietrajecten met wat kennismakingsmomenten, waarin de therapeut erachter probeert te komen waar de pijnpunten en problemen liggen. Wat er daarna gebeurt, is per therapievorm echter heel verschillend. Zo heb je cognitieve gedragstherapie, die veel wordt gebruikt bij bijvoorbeeld depressie. Ook heb je creatieve therapie, waarbij er bijvoorbeeld gewerkt wordt met tekenen of uitbeelden. Zelfs als je niet zo’n prater bent, is er gewoon een therapievorm die bij je past: bijvoorbeeld psychomotorische therapie, die meer draait om beweging en je lichaam.

    Lees verder op Bedrock.nl >>

    #226484

    Luka
    Moderator

    Vier maanden gedwongen opgenomen op een gesloten psychiatrische afdeling

    De RM was afgegeven voor de duur van 6 weken. Voorlopig moest ik dus in de kliniek blijven. Daar zat ik dan, gedwongen opgenomen op een gesloten psychiatrische afdeling. Ik mocht en kon niet zomaar weg. De deur zat en bleef dicht.

    Alleen op verzoek opende het dienstdoende personeel dat over een sleutelpas beschikte die. Bezoekers konden pas naar binnen nadat ze aangebeld hadden en binnengelaten waren. En ook patiënten die wel op vrijwillige basis opgenomen waren en ‘vrijheden’ hadden – dat wil zeggen: toestemming van de behandelende artsen om de afdeling af te gaan – mochten vrij in en uit lopen.

    Voor mij gold dat niet. Ik had zero ‘vrijheden’
    Het is een vreemde en beangstigende gewaarwording om niet te kunnen gaan en staan waar je wilt. Om niet de vrijheid te hebben om zomaar de deur uit te kunnen lopen of naar buiten te gaan. Ik kon geen kant op en zat gevangen op die lange gang. Dat voelde verstikkend en benauwd.

    Ook de dagelijkse gang van zaken in de kliniek, waaraan ik nu noodgedwongen onderworpen was, ervoer ik als benauwend. Elke dag kreeg ik één of twee persoonlijke begeleiders toegewezen. Die kwamen gedurende de dag regelmatig bij je kijken en informeren hoe het met je ging en zagen erop toe dat je je medicatie nam. Je kon bij ze terecht als je behoefte had om te praten.

    En dan was er nog het groepsgebeuren, waaraan je geacht werd zoveel mogelijk mee te doen: ’s ochtends na het ontbijt de gezamenlijke dagopening, dan een uurtje sport in groepsverband in de gym op de bovenste verdieping van het gebouw, om half één samen lunchen en in de middag wederom een uurtje sport of creatieve therapie op de zesde etage, en om half zes het gezamenlijke avondmaal.

    Lees verder op Bedrock.nl >>

    #227182

    Luka
    Moderator

    Stop met doe-het-zelf-diagnoses, alsjeblieft

    Het gevaar van zelfdiagnose-apps
    Smartphones kunnen fantastisch zijn. Er is geen beter gevoel dan op zondag eten te laten thuisbezorgen omdat je te schuchter bent om de deur uit te gaan. Je betaalt gewoon online en als je het een beetje goed plant hoef je de bezorger niet eens onder ogen te komen.

    Aan de andere kant zorgen smartphones ook voor de nodige problemen. Mensen worden aangereden omdat ze te druk bezig zijn met wat op hun scherm gebeurt, we kunnen niet met de druk van sociale media omgaan en worden steeds eenzamer omdat we nooit meer de deur uit hoeven. Zogenoemde ‘mentale gezondheid’-apps als Pacifica en Breathing Zone proberen hier op in te springen. Een goed initiatief, maar niet geheel zonder risico.

    Voor wie de apps niet kent, hierbij een korte introductie. Pacifica (en soortgelijke apps) belooft jou een beter, meer stressvrij en bovenal gelukkiger leven. Dit doet de app door je mindfulness-technieken, ademhalingsoefeningen en journaal-achtige opdrachten te geven. Tijdens het opstarten geef je aan wat je wilt bereiken – gelukkiger zijn, minder stress, betere nachtrust enzovoorts – en gedurende de dag herinnert de app je aan oefeningen die je nog moet uitvoeren. Klinkt goed, toch?

    ‘Iedereen bipolair’
    Toch schuilt er een gevaar in het gebruik van deze apps, zo zegt een nieuw onderzoek uitgevoerd aan de University of Sydney. De zelfhulp-programma’s houden namelijk geen rekening met externe omstandigheden, en leggen alle verantwoordelijkheid voor je mentale gezondheid neer bij jou als eindgebruiker.

    Er ontstaat hierdoor een risico op onnodige diagnoses, ofwel overdiagnoses. In begrijpelijke taal zegt het onderzoek dat de apps gebruikers bepaalde mentale ziektes aanpraten, zoals bipolariteit en depressiviteit. Dit hoeft echter niet per se te kloppen. Hoofdonderzoeker Lisa Parker geeft aan dat de onderzochte programma’s veel te kort door de bocht zijn. Ze kijken vooral naar iemands problemen, en niet naar de context. ‘Veel onderzochte apps bieden rechttoe-rechtaan oplossingen voor complexe problemen’, zo zegt Parker.

    Apps geven jou de schuld
    ‘De apps focussen zich op het verklaren van stressgevoelens door te focussen op de belevingswereld van de gebruiker. Dit terwijl stressgevoelens vaak juist het resultaat zijn van externe omstandigheden, zoals het verliezen van een baan of dierbare, een verstoorde werkbalans of bijvoorbeeld een heftig verleden’, aldus Parker.

    De onderliggende oorzaken van mogelijk aanwezige mentale problemen worden niet behandeld, waardoor app-gebruikers al snel het idee krijgen dat er iets mis met ze is. Iedereen voelt zich weleens gestrest of verdrietig, maar dat wil niet direct zeggen dat er iets aan de hand is. Of zoals Parker zegt: ‘De onderzochte apps maken de gebruiker verantwoordelijk voor zijn of haar mentale gezondheid, zonder daarbij naar de omgeving te kijken.’

    Met andere woorden: wat de zelfhulp-apps doen is ongeveer hetzelfde als dat een psycholoog je ademhalingstechnieken laat uitoefenen zonder naar je verhaal te luisteren. Ben je vroeger misbruikt? Let goed op je ademhaling. Moeder op jonge leeftijd overleden? Drie seconden inademen, en rustig weer uit. Je hebt onverwerkte trauma’s? Vanuit de buik inademen, dan komt alles goed.

    Alhoewel mindfulness-technieken – zoals mediteren – absoluut helpen, vormen ze natuurlijk slechts een deel van de oplossing. Mentale problemen verwerken en beter worden is een hele klus, wat ik jou waarschijnlijk niet hoef uit te leggen.

    Wel woorden, geen daden
    In totaal hebben Parker en collega’s 61 zelfhulp-apps onderzocht, waarvan Breathing Zone en Pacifica met afstand de populairste zijn. De makers van deze applicaties hebben vaak grote praatjes, maar voegen niet de daad bij het woord. In de disclaimer van de helft van de apps staat namelijk dat er geen rechten ontleend mogen worden aan de effectiviteit van de app. Als je dus hebt betaald voor een abonnementje en geen resultaat ziet, ben je de lul(lin).

    Daabovenop claimt nog eens 60 procent van de apps gebaseerd te zijn op wetenschappelijk bewijs, al vergeten ze te refereren naar de precieze onderzoeken. ‘Loze claims’, aldus Parker.

    Nog schadelijker is het feit dat veel apps hun gebruikers een schuldgevoel aanpraten. Wanneer je bijvoorbeeld op het punt staat om een meditatiesessie over te slaan vraagt de app of je “wel echt bereid bent om je leven te verbeteren”. Parker: ‘dit soort moraliserend taalgebruik kan zeer schadelijke gevolgen hebben voor mentaal kwetsbare mensen’.

    ‘Toename van onnodige behandelingen’
    Al met al versterken de apps het risico op overdiagnose. Gebruikers worden allerlei diagnoses aangepraat en wijs gemaakt dat het hun probleem is, terwijl er niet naar de omstandigheden wordt gekeken. ‘Het is een slechte zaak dat milde, of tijdelijke symptomen zo snel gelabeld worden als mentale ziekte’, zo staat in de conclusie.

    ‘Dit leidt mogelijk tot een toename van onnodige behandelingen, waardoor er minder budget en tijd overblijft voor mensen die daadwerkelijk professionele hulp nodig hebben.’ Parker en haar mede-onderzoekers vinden dat dat psychologen en psychiaters er verstandig aan doen zich eens te verdiepen in dit soort mentale gezondheid-apps, en patiënten te wijzen op het gevaar hiervan.

    Waar het op neerkomt is dat je niet blind moet varen op het advies van een app, en altijd logisch moet blijven nadenken. Mocht je het idee hebben dat er meer aan de hand is dan een tijdelijk dipje, of een incidentele huilbui, dan moet je naar de huisarts. Deze persoon praat de hele dag met mensen en een gesprek is daarom niets om je voor te schamen.

    Bron: Commen.nl >>

    #227290

    Mark
    Moderator

    VOORMALIG KLOOSTER KRANENBURG GAAT DIENEN ALS TRAUMABEHANDELCENTRUM

    Trauma Centrum Nederland (TCN) vestigt zich op huurbasis in het voormalig Klooster van Kranenburg. Begin november komen hier de eerste cliënten voor een intensieve behandeling van hun posttraumatische stressstoornis. TCN is druk bezig met het werven van specialisten. Vanaf januari moet het traumacentrum volledig operationeel zijn.

    Met een compact behandeltraject van maximaal acht opeenvolgende dagen wil Trauma Centrum Nederland zich van de concurrentie onderscheiden. Wielinga: “We pakken in korte tijd de last die mensen van hun traumatische ervaring ondervinden aan en leren hen hoe ze daarmee kunnen omgaan. De traumatische ervaring zelf die vergeten zij niet.”

    Lees dit premium artikel op gelderlander.nl of als lid van LSG op lotgenotenseksueelgeweld.nl/voormalig-klooster-kranenburg-gaat-dienen-als-traumabehandelcentrum.

    #227360

    Luka
    Moderator

    Een open brief aan mijn Jeugdzorg-behandelaars

    Toen ik 8 jaar was en een gesprek met een Jeugdzorg-casebehandelaar had, wilde ik niets liever dan weggaan. Ze bleef maar vragen stellen over hoe ik het vond dat papa zo onaardig was tegen mama, of ik niet liever bij mama wilde wonen en waarom ik zo boos was.

    Die laatste vraag was terecht. De dag ervoor had ik namelijk een ander jongetje zo hevig toegetakeld dat hij moest worden opgehaald door zijn moeder: z’n hele gezicht zat onder het bloed.

    De eerste twee vragen vond ik minder toepasselijk. De antwoorden op beide vragen leken me vrij duidelijk. Ik vond het kut dat ‘papa’ (ik noemde hem liever bij z’n echte naam) mama met de dood bedreigde.

    Ook was ik minder te spreken over het feit dat hij de week ervoor ons raam ingooide. Daarbij werd ons huis continu door politieagenten in de gaten gehouden, om zo te voorkomen dat mijn vader ‘iets’ zou uithalen. Dus, om op je tweede vraag antwoord te geven: ja.

    Aangezien de behandelaar het nogal heftig vond om direct op dit soort materie in te gaan, probeerde ze het ijs te breken door te vragen naar mijn hobby’s. Ik snap dat dit de omgangsvorm is, maar ook dat vond ik een vrij onnodige vraag. We zitten bij Jeugdzorg, dus het is volgens mij niet boeiend dat ik Lego interessant vind.

    Als ex-Maatschappelijk Werk en Dienstverlening-student en ex-patiënt heb ik beide kanten van de hulpverlening mogen meemaken. Als hulpverlener heb je het misschien niet door, maar je wordt continu voor de gek gehouden. En terecht.

    Al dat gelul over patiënten empoweren, of zoals het een goed hulpboek betaamd: ‘cliënten in hun kracht zetten’, kan namelijk overboord. Zodra mensen in de hulpverlening terechtkomen zijn een paar motiverende woorden niet genoeg: we zijn ziek. We willen beter worden, en daarom komen we naar jou toe. Wees je daarom bewust van de volgende dingen.

    1. Niet alle cliënten zijn verstandelijk beperkt
    Kinderen in de Jeugdzorg moet je niet als kinderen behandelen. Dat stadium zijn ze allang voorbij. Ze hebben dingen gezien en meegemaakt die vele anderen nooit zullen ervaren.

    Het is daarom niet logisch om ze kinderachtig te benaderen. In Social Work-schoolboeken staat dat je met cliënten moet ‘levellen’, maar dat werkt vaak averechts.

    Ondanks hun jonge leeftijd hebben die kinderen al jaren doorgebracht in de hulpverlening-draaimolen, en weten daardoor maar al te goed dat het jou ook geen reet interesseert. Helemaal de tieners snappen dat jij daar enkel zit omdat je op je zeventiende ook niet wist wat je anders moest doen na de middelbare school.

    Daar is overigens niks mis mee: ik heb nog steeds geen idee wat ik aan het doen ben, en probeer ook benaderbaar voor klanten te zijn, maar blijf wel altijd eerlijk. Het gaat om zaken, ook in de gezondheidszorg.

    Kinderen kun je daarom gewoon op een volwassen manier aanspreken. Ik heb jarenlang Jeugdzorg-behandeling gehad, zonder enige vorm van resultaat. Pas toen ik Joey (shoutout) leerde kennen, ging bij mij het lichtje branden.

    Ik was 11 jaar toen Joey naar me toe kwam en één simpele vraag stelde: “wat ben je nou allemaal aan het doen, man?” Dat was het. Niets meer, niets minder. Ik had geen flauw idee wat ik aan het doen was. Ik voelde continu woede, en liet dat graag los op anderen.

    Door die ene vraag ging ik bij mezelf nadenken: misschien heeft die woede wel een oorsprong. Misschien willen niet al deze mensen hier mij naar de tering helpen.

    Les 1: wees zoals Joey.

    2. Iedere cliënt verdient een Oscar
    Wanneer mensen net van de psychologie-opleiding afkomen, hebben ze de nare gewoonte om iedereens lichaamstaal te lezen. Ze merken op dat je een gesloten houding hebt, proberen dit te kopiëren om jou zodoende uit je schulp te laten kruipen. Dit soort dingen werken leuk in de klas, maar niet in de echte hulpverlening. Cliënten zijn namelijk continu aan het acteren. Je kunt hun lichaamshouding dus wel lezen, maar je schiet er niets mee op.

    Onlangs kwam ik aantekeningboekjes tegen, waarin hulpverleners van vroeger mijn gedrag registreerden. Er staan zinnen in zoals “Michel praat vrijuit over zijn belevingswereld”, “Michel is heel stil” en “Michel zijn aanwezigheid is nogal overweldigend”.

    Allemaal aantekeningen die gemaakt zijn in één kalenderjaar, afkomstig van drie verschillende zorgprofessionals. Alle drie bevatten ze een heel andere boodschap.

    De kern van dit verhaal: ik was continu aan het acteren. Aangezien ik de behandeling niet nuttig vond, was ik benieuwd of ik met mensen hun gedachten kon spelen. Zo stelde ik me bij behandelaar Esther altijd heel kalm op: ze moest de antwoorden bijna letterlijk uit mij trekken.

    Wanneer ze vroeg of het ging hield ik mijn lippen op elkaar. Ik knikte gewoon. Dit terwijl ik bij een andere psycholoog (ik ben zijn naam kwijt, sorry) juist heel communicatief was. Ik vertelde over mijn thuissituatie, gaf aan dat ik de inrichting van zijn kamer lelijk vond en gaf zo nu en dan nog een mooie uitsmijter mee. Ik wenste hem bijvoorbeeld een goed weekend.

    Bij Joey (nogmaals een shoutout) was ik daadwerkelijk op mijn gemak. Hij accepteerde mijn enorm agressieve gedrag en besloot hierin mee te gaan. Op woensdagmiddag gingen we daarom altijd iets aan vechtsport doen. Ik mocht op het stootkussen slaan, en hoefde niet te praten. Ik vond het heerlijk. Juist omdat het allemaal zo ongedwongen was, liet ik mijn figuurlijke dekking zakken. Tussen neus en lippen door stelde hij vragen. Hij kwam erachter hoe het met mij ging, en of ik wel op zijn hulp zat te wachten.

    Die hulp had ik inderdaad nodig. Ik zag het alleen niet in. Pas onder behandeling van Joey stopte ik met acteren.

    Als zorgverlener moet je je daarom bewust zijn van het feit dat patiënten jou ook aan het behandelen zijn. Zij zijn aan het kijken naar jouw zwaktes, proberen daarop in te spelen en laten niet zomaar iedereen toe in hun belevingswereld.

    Mensen in behandeling kunnen acteren als de beste, en zouden eigenlijk een Oscar moeten krijgen.

    Lees verder op de site van Commen.nl >>

    #227507

    Mark
    Moderator

    Misvattingen over het geheugen

    Marcel van den Hout is als hoogleraar Klinische Psychologie, in het bijzonder de Experimentele Psychopatholo- gie, werkzaam aan de Universiteit Utrecht, en hij is Klinisch Psycholoog (BIG) bij het Academisch Angstcentrum Altrecht in Utrecht. Daarnaast is hij verbonden aan de Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zaken die zich bezig houdt met aangiftes van zedenzaken waarbij sprake is van hervonden of problematische herinneringen, ritueel misbruik of misbruik dat plaatsvond voor het vierde levensjaar. Het valt Marcel in zijn werk op dat psy- chologen gebrekkige kennis hebben van de geheugenpsychologie. “Als we een beroep doen op het geheugen, zoals bij EMDR, dan is het belangrijk om rekening te houden met de beperkingen en kwetsbaarheden van het geheugen.”

    ”EMDR-therapeuten zouden allemaal opnieuw geschoold moeten worden in de werking van het geheugen.”

    Lees het hele artikel op psycho-trauma.nl >>

    #227995

    Luka
    Moderator

    Naasten
    De omgeving kan veel voor iemand betekenen. Zij kunnen een luisterend oor bieden, signalen oppikken en zo nodig hulpverlening inschakelen. Tegelijkertijd kan zorgen voor iemand met psychische problemen ook zwaar zijn en hebben naasten net zo hard ondersteuning nodig, bijvoorbeeld van een familievertrouwenspersoon of familie-organisatie.

    Familievertrouwenspersoon
    Zorgen voor iemand met psychische problemen kan zwaar zijn. Zeker als het om je kind, partner, ouder, broer, zus of een goede vriend gaat. De Landelijke Stichting Familievertrouwenspersonen (LSFVP) biedt informatie, advies en ondersteuning aan familie en naasten van cliënten in de geestelijke gezondheidszorg. Lees meer over de familievertrouwenspersoon.

    Familiebeleid
    Familiebeleid gaat over de relatie tussen de hulpverlening en de familie. GGZ-instellingen hebben veelal vastgelegd op welke voorwaarden en op welke manier familie van cliënt(en) worden
    benaderd en betrokken bij de behandeling. Eind 2016 werd goed familiebeleid (samenwerking en structurele ondersteuning van familie en naasten) in GGZ-instellingen verplicht gesteld en opgenomen in de kwaliteitsstandaard. Lees verder over familiebeleid.

    Familieorganisaties
    Familie-organisaties bieden informatie, advies en ondersteuning aan familie en naasten. Vaak organiseren zij ook informatiebijeenkomsten en faciliteren ze lotgenotencontact. Op het gebied van psychosegevoeligheid is Ypsilon de vereniging voor familieleden een naasten. De VMDB (Vereniging voor Manisch Depressieven Betrokkenen) zet zich in voor mensen met een bipolaire stoornis (ofwel manisch-depressiviteit) en hun naasten. Lees meer over familieorganisaties.

    KOPP – Kinderen van Ouders met Psychische Problemen
    Kinderen van ouders met psychische (en/of verslavings) problemen worden soms ook wel ‘KOPP-kinderen’ genoemd. Opgroeien met een vader of moeder die psychische problemen heeft, is niet altijd makkelijk. Een kind kan er flink last van hebben. In de Richtlijn KOPP staat omschreven wat hulpverleners in de jeugdhulp voor ouders en hun kind/kinderen kunnen betekenen. Lees verder over KOPP.

    Bron: Psychosenet.nl >>

    #228521

    Luka
    Moderator

    Waarom je jongeren niet in een separeercel moet stoppen

    Jongeren die zes weken lang opgesloten worden in een separeercel: komt dat echt voor in Nederland? Ja dus. Jeugdzorg-expert Peer van der Helm wil dat daar zo snel mogelijk een eind aan komt.

    Peer van der Helm zag het onlangs nog gebeuren. Het meisje in kwestie kwam als een kasplantje de cel uit. “Separeren,” zegt de Lector Residentiele Jeugdzorg, “laat diepe wonden in de geest achter en verergert het probleemgedrag.” Hij werkte mee aan het actieplan dat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport opstelde om het separeren te stoppen. In 2021 moet het aantal separaties van enkele duizenden keren per jaar terug gedrongen zijn naar nul.

    De poort op het terrein van gesloten jeugdzorginrichting Schakenbosch schuift langzaam open om een bezoeker binnen te laten. Een van de jongeren maakt van de gelegenheid gebruik en zet het op een lopen. Een aantal medewerkers ziet het gebeuren en gaat erachteraan. Ze proberen het meisje over te halen weer mee naar binnen te komen, maar ze wil niet. Opnieuw trekt ze een sprintje en opnieuw gooien de medewerkers hun woorden in de strijd. Met succes: na een tijdje keert ze dan toch uit zichzelf om en lopen ze samen terug het terrein op.

    De methode die de medewerkers hier toepasten heet ‘geweldloos verzet’. Zonder vastpakken of vechten proberen door te dringen tot de cliënt, is een alternatief voor de inzet van separeercellen. Dat zijn kale ruimtes die van de buitenkant op slot gaan. De enige voorzieningen zijn een matras, een deken, en een toilet in een van de hoeken. Schakenbosch had ooit vier van die cellen, waar er nu nog een van over is.

    Lees verder op Brandplunt Plus >>

    #229035

    Luka
    Moderator

    WRAP

    WRAP staat voor: Wellness Recovery Action Plan en komt uit Amerika. Het is een herstelmethode die je helpt om weer grip te krijgen op je leven, als dat door ingrijpende gebeurtenissen is ontregeld. Je kunt het alleen doen, met andere peers, met een herstelcoach of in een groep.

    Wat is WRAP – Wellness Recovery Action Plan?
    Sinds 1997 passen mensen met een psychiatrische geschiedenis hem in de VS met succes toe. Ook in Nederland kun je tegenwoordig WRAP-werkgroepen doen, als een veelbelovende manier om te werken aan een stabiel en gelukkig leven in eigen regie.

    Onderdelen van WRAP zijn:
    Gereedschapskoffer voor een goed gevoel
    Dagelijks onderhoud
    Triggers en Actieplan
    Vroege Waarschuwingstekenen en Actieplan
    Signalen van Ontsporing en Actieplan
    Crisisplan
    Postcrisis Plan

    In Nederland werk je vaak in een groep van 8-10 mensen aan je plan, die 10 keer elke week bij elkaar komen. Twee groepsleiders met ervaring staan je bij.

    Gereedschapskoffer
    De basis van WRAP is de gereedschapskoffer voor een goed gevoel. Je beschrijft wat je nodig hebt om je gelukkig te voelen. Dat kan over alle facetten van je dagelijks leven gaan. Vervolgens werk je in zes stappen uit wat je zelf kunt inzetten om dat te bereiken en om te voorkomen dat je uit balans raakt.

    Actieplan
    In punt één: ‘dagelijks onderhoud’, staat bijvoorbeeld hoe je bent als je je goed voelt en welke dingen je moet doen om die prettige toestand te bereiken en te houden. Punt twee gaat over triggers van buiten, die je uit balans kunnen brengen. Je maakt een actieplan waarin staat hoe je die triggers het hoofd kunt bieden. Dat geldt ook voor punt 3: vroege waarschuwingstekens van onbalans en nummer vier: signalen van ontsporing. Nummer vijf behelst een crisisplan en bij nummer zes is het postcrisisplan: hoe keer je weer terug naar een evenwichtige situatie.

    Perspectief
    De methode heeft niks magisch en het is ook geen kant-en-klaar recept. Het is een praktisch instrument dat je ruimte, vertrouwen en perspectief kan bieden. De sleutelbegrippen van WRAP zijn hoop, persoonlijke verantwoordelijkheid, eigen ontwikkeling, opkomen voor jezelf, steun geven en steun krijgen.

    Facilitators
    Er komen geen professionele hulpverleners te pas aan WRAP. Twee speciaal getrainde mensen met ervaringskennis of ervaringsdeskundigheid staan de groep bij. Er zijn nu zo’n 75 opgeleide facilitators in Nederland. Een aantal ggz-instellingen is bezig om WRAPgroepen op te zetten. Je kunt het zien als een hoopvolle tegenhanger van de pessimistische psychiatrie.

    Controle over je leven
    De founding mother van WRAP is Mary Ellen Copeland. Als kind zag ze hoe haar moeder kampte met ernstige psychiatrische problemen. Later belandde ze zelf ook in de psychiatrie. Haar behandelaars gaven haar geen hoop en schreven medicijnen voor ter bestrijding van symptomen. Copeland legde zich er niet bij neer en probeerde zelf weer controle over haar leven te krijgen. Samen met medepatiënten ontwikkelde ze de zelfhulpmethode WRAP en stichtte ze het Copeland Center.

    WRAP cursus
    WRAP kun je volgen in de vorm van een cursus, samen met anderen cursisten ga je dan stap voor stap aan de slag. Bij elke stap wordt stilgestaan, en ideeën uitgewisseld. Deze stappen worden in een eerste versie vastgelegd, waar de cursist verder mee aan de slag kan.

    Kracht
    De cursus richt zich op kracht in plaats van klacht door uit te gaan van hoop, persoonlijke verantwoordelijkheid, persoonlijke ontwikkeling, opkomen voor uzelf en steun geven en krijgen. Dit zijn kernbegrippen van herstel. Het plan is dus gebaseerd op wat een cursist goed doet.

    Groepsgevoel
    Werken aan de WRAP in groepsverband heeft een grote meerwaarde. Samen met elkaar stel je regels op en zo creëer je samen een veilige omgeving. Door in groepsverband ervaringen uit te wisselen, leer je van elkaar. Samen kom je tot prachtige ideeën, die inpasbaar zijn in je leven. Ook kunnen ervaringen van anderen steunend en inspirerend zijn.

    WRAP cursussen worden onder andere aangeboden door:
    • Enik Recovery College
    • Pameijer
    • GGZ Noord-Holland-Noord
    • HEE
    • Kenniscentrum Phrenos

    Zelf aan de slag met WRAP
    Je kunt WRAP ook zelf verkennen met de Engelstalige WRAP App voor op je smartphone ($5).

    Een goed Engelstalig boek om zelf door te werken is: Pathways to Recovery. A Strengths Recovery Self-Help Workbook. Dit boek is echter ook vertaald in het Nederlands en heet: ‘De weg naar herstel’. Het is niet te koop in de winkel, maar wel te bestellen via http://www.ggz-nhn.nl.

    Bron: Psychosenet NL >>

    #229208

    Luka
    Moderator

    Mijn diagnose: herkenning of vooroordeel?

    Jij hebt een eetstoornis. Jij hebt autisme. Jij hebt een persoonlijkheidsstoornis. Jij hebt een depressie. Jij hebt ADHD en jij hebt een angststoornis. Zo, een diagnose voor iedereen. Een hokje waar je in past. Opheldering of stereotypering? Herkenning of vooroordeel? Duidelijkheid of beperkend?

    In hokjes denken
    Eigenlijk stoppen we allemaal de hele dag door dingen in hokjes. Dat is logisch en iets dat we doen vanuit ons instinct. Denk bijvoorbeeld aan dat elk huis een huis is en dat je niet bij elk rijtjeshuis, elke villa of elke boomhut die je ziet helemaal opnieuw moet bedenken wat het nou eigenlijk is of wat je er mee kan. Op die manier zijn we niet dag in dag uit onnodig veel tijd kwijt om telkens weer het wiel opnieuw uit te vinden.

    In sommige grappige gevallen wil dit nog wel eens in ons nadeel werken. Zoals wanneer je een glas met water gekleurt door waterverf vergist voor een glas limonade. Been there done that, maar in de meeste gevallen is het dus hartstikke praktisch en handig. Zo hebben we collectief besloten dat de kleur rood ‘gevaar’ of ‘stop’ of ‘verboden’ betekent en schrikken we allemaal van geel/zwart gekleurde vliegen of het nou een wesp of een onschuldige zweefvlieg is. Het zekere voor het onzekere, denkt ons brein.

    Heel handig dus, maar wanneer je dit op mensen betrekt lijkt het toch een heel ander verhaal. In hokjes gestopt worden voelt soms heel benauwend en verstikkend. Mijn afkomst, huidskleur, geloof, haarkleur of bijvoorbeeld kledingstijl zegt helemaal niets over hoe ik ben als persoon. Het zegt niets over mijn karakter, niets over wat ik wel of niet leuk vind, niets over mijn intelligentie en nog veel meer. Het enige waar (bijvoorbeeld) mijn geloof iets over zou zeggen, is over mijn geloof en de normen en waarden die daar bij horen.

    Vooroordelen en misvattingen
    Helaas zit de wereld wel vol met voordelen en misvattingen als gevolg van het in oh zo handige hokjes denken. Het zit in onze natuur, we doen het haast automatisch. Zo was er op mijn vakantie in Nepal een jongen die plots naast me kwam lopen en met me kwam praten. Hij vroeg waar ik naartoe ging en hij zou me wel de weg wijzen. Ik wilde niet onbeleefd zijn, maar ik vond het ook wel een beetje eng. Het was opzich een aardige, slimme jongen van mijn leeftijd. Hij maakte maakte grapjes en flirtte wat. Toen ik opmerkte dat we al 20 minuten aan het lopen waren, terwijl ik wist dat mijn bestemming 10 minuten lopen was, zei ik: “Hey, maar hallo, dit klopt volgens mij niet?” Waarop hij antwoordde dat ik echt totaal de verkeerde kant op was gelopen en het daarom extra tijd kostte.

    Ik was sceptisch, maar volgde hem toch maar. Ondertussen was ik druk bezig met om me heen kijken tot ik een punt zou zien dat ik herkende. Plotseling stonden we op de hoek van de straat en hij zei: “Nou, hier is het! Asjeblieft en een fijne dag. Heel leuk om je te ontmoeten en blijf lachen.” Hij liep gewoon weg en ik was op mijn plaats van bestemming. Hij wilde verder niks van me. Een schuldgevoel overviel me, omdat ik had gedacht dat hij wel iets van me wilde zoals m’n tijd of m’n geld. Ik was immers een (toen) blond meisje uit Europa in een land als Nepal, maar het was gewoon een oprecht aardige jongen.

    Vooroordelen? Ja. Ja, die had ik zeker gehad in dit geval. Aan de ene kant klopten die dus totaal niet, maar aan de andere kant was het denk ik ook wel goed om daar waakzaam over te blijven. Stel je voor dat het wel zo zou zijn dat het niet helemaal in de haak was. Ik gaf deze jongen het voordeel van de twijfel, maar veel mensen heb ik ook gewoon genegeerd als ze naar me toe kwamen. Al met al besefte ik al best snel dat Nepal een heel veilig land is en dat de mensen gewoon geboeid waren door mijn westerse verschijning, maar toch is logisch dat mijn instinct altijd opzoek is naar gevaar om mezelf daarvan te beschermen. Het oermens in mij wil immers overleven en dat gevoel is soms sterker dan rationele gedachten.

    Oke, het is denk ik wel duidelijk nu dat we in hokjes denken en dat dat zowel positief als negatief kan uitpakken. Dat we er vaak niet zo veel aan kunnen doen, behalve er bewust van zijn en open staan voor wat er nog meer mogelijk is. Dat probeer ik altijd wel te doen. Ik word immers zelf ook vaak in hokjes gestopt. Dat is soms best lastig. Zo zouden mensen met tattoos en geverfd haar dom en asociaal zijn of alle mensen die roller derby spelen agressieve rauwdouwers. Dit, terwijl ik juist een behoorlijk bescheiden en vrolijke meid ben. Natuurlijk is het vaak een bepaald type mensen dat een bepaald soort dingen doet, maar het zijn geen regels.

    Wat betekent mijn diagnose?
    Zo is het ook met psychische stoornissen. Aan de ene kant heeft het hebben van een diagnose een heel belangrijke functie. Door bepaalde kenmerken te categoriseren en een algemeen naampje te geven kan je ook een algemeen behandelplan bedenken voor veel verschillende patiënten tegelijkertijd. Dat is handig, efficient en effectief. Daarnaast kan een diagnose veel rust, erkenning en herkenning bieden. Zo vond ik het bijvoorbeeld heel prettig om de diagnose ADHD te krijgen. Eindelijk begreep ik waarom ik sommige dingen zo lastig vond en dat ik niet gewoon dom was. Ik had een soort handleiding voor mezelf gekregen waar ik ontzettend veel houvast aan had.

    Toch is het niet voor iedereen zo positief. Naast erkenning en herkenning komen er ook veel vooroordelen kijken bij diagnoses door anderen, maar soms ook door jezelf! Vandaar dat wij ook de bekentenissen en misvattingen blogs hier op Proud plaatsen. Op deze manier hopen we dat we elkaar wat beter kunnen begrijpen en beter kunnen helpen en misverstanden zo veel mogelijk de wereld uit kunnen werken.

    Een ander nadeel is de tunnelvisie die soms ontstaat wanneer je een diagnose hebt gekregen. Plotseling heeft voor je gevoel alles te maken met je diagnose. Al die dingen die je nog meer bent lijken als sneeuw voor de zon te verdwijnen. Zo liep ik een tijdje terug bijna onder een tram en dacht ik meteen: “Zie je wel, ADHD!”. Onzin. Zo is het ook niet zo dat je wanneer je bijvoorbeeld borderline hebt, je geen recht meer hebt om boos te worden of je verongelijkt te voelen. Zo is het ook niet zo dat je naast je eetstoornis niks anders meer bent. Het is juist belangrijk om niet in gevecht te zijn met je diagnose, maar er rekening mee te houden door het te accepteren en te leren hoe je ermee om kan gaan. Het zou geen negatieve stempel hoeven zijn, maar een hulpmiddel om jezelf beter te begrijpen.

    Wat betekent een diagnose voor jou?

    Bron: Proud2bme >>

    #230305

    Mark
    Moderator

    kiezenindeggz.nl

    Kiezen in de ggz is een website voor volwassenen van 18 jaar en ouder die op zoek zijn naar een zorgaanbieder voor hun psychische klachten. Op Kiezen in de ggz vind je handige informatie over aandoeningen en over ggz-instellingen, praktijken en behandelaren, wachttijden, vergoedingen en afstand tot de behandelaar.

    Je huisarts helpt je mee op weg
    Je kunt je door Kiezen in de ggz goed laten informeren over welke behandelingen en behandelaars er zijn. Je kunt dan zelf nagaan wat het beste past bij jouw situatie en aansluit op jouw behoeften en wensen. Dit kun je doen wanneer het jou uitkomt en de resultaten uitprinten en meenemen naar de huisarts. Je kunt Kiezen in de ggz ook samen met de huisarts invullen. Kiezen in de ggz geeft jou en je huisarts zo de juiste informatie en helpt om behandelaars te zoeken en te vergelijken. Dit geeft meer houvast om uiteindelijk de best passende keuze te kunnen maken.

    #230635

    Luka
    Moderator

    Even snel trauma’s wissen

    EMDR is sinds 2003 één van de twee aanbevolen psychologische behandelingen bij PTSS. Dat staat in de multidisciplinaire richtlijn voor de behandeling van angststoornissen die gebruikt wordt in de geestelijke gezondheidszorg.

    Toch zijn er ook behandelaars die vinden dat EMDR niet gebruikt zou moeten worden, zoals de eigenzinnige Utrechtse psychologe en auteur Martine Delfos.

    „EMDR is symptoombestrijding” stelt ze. „Het haalt alleen de bovenste laag weg, het angstige gevoel, en niet het onderliggende trauma. Dat kan schadelijk zijn: soms komt een jeugdtrauma los en verergeren de problemen. Of je raakt de angst wel kwijt, maar verliest daardoor de aanleiding om het dieperliggende en zeer vormende jeugdtrauma aan te pakken.” Er wordt veel te makkelijk over gedacht, vindt ze. „Op schoolpleinen raden ouders elkaar aan om problemen snel even ‘weg te EMDR’en’. Het past in de tijdgeest waarin iedereen alle vervelende dingen snel weg wil werken.”

    Lees dit premium artikel op NCR of als lid van LSG in het ledendeel.

    #231197

    Luka
    Moderator

    “Je wilt toch niet dat mensen denken dat je gek bent”
    Het masker van mentale gezondheid

    Mentale gezondheid is een complex gegeven. Wie ermee in de knoop ligt, voelt zich vaak eenzaam en onbegrepen. Survivors begrijpen je worsteling, maar heel wat anderen bestempelen je al snel als ‘gek’. Ik wil dit taboe doorbreken en zo mijn angsten en schaamte ditchen. Dit is het eerste deel van het verhaal van mijn opname.

    We zijn allemaal ijsbergen. Grotendeels verborgen. Verstopt in de massa, bedolven onder golven. Ik ben niet bijzonder in mijn verdriet. Maar in tegenstelling tot veel anderen voelde ik dat het te groot was voor mij om het alleen te dragen. Ik zette mijn trots opzij en liet me opnemen. Sommige dingen los je niet in je eentje op. En dat is gênant, toch? Toegeven dat je zwak bent, dat je niet perfect bent, dat je naar een ‘zothuis’ gaat. Weinigen vinden de moed om eerlijk te zijn over een opname. Maskers zijn makkelijker, net als leugens. Want je wilt toch niet dat mensen denken dat je gek bent?

    De start van een opname is overweldigend. Mijn kamer is klein, oud en naast de verpleegpost waar patiënten hun medicatie krijgen. Ik heb een eenpersoonskamer, iets waar je alleen maar recht op hebt met een goede (en helaas ook dure) verzekering. Nadat ik al mijn spullen een plek heb gegeven, haal ik m’n eigen hoofdkussen boven en ga ik op het bed liggen. Dag één, een dag waarop ik grandioos veel zou moeten voelen maar vooral leeg lijk te lopen.

    Lees verder op de site van Charlie >>

    #231811

    Mark
    Moderator

    Nieuwe oogbewegingstherapie tegen trauma’s

    Voor mensen die een traumatische gebeurtenis hebben meegemaakt is er een nieuwe behandelmethode: de oogbewegingstherapie.

    We hebben al EMDR, een methode om nare herinnering te verzachten of helemaal kwijt te raken. Onderzoekers menen nu een nog betere therapie te hebben gevonden: de oogbewegingsmethode.

    Dolenthousiast
    VSDT, heet deze nieuwe therapie uit Groot-Brittannië, en klinisch psycholoog en onderzoeker Suzy Matthijssen is dolenthousiast. “Ik krijg er nog steeds een beetje kippenvel van.” Als enige in Nederland onderzoekt zij nu de werking van de behandeling die voluit Visual Schema Displacement Therapy, ofwel Oogbewegingstherapie heet. Hoewel de therapie overeenkomsten vertoont met EMDR, spreekt Matthijssen van een aanzienlijke stap in de behandeling van de post-traumatische stressstoornis (PTSS).

    Het trauma verplaatsen
    In Engeland is het echtpaar Nik en Eva Speakman er bekend mee geworden. Deze ontwikkelaars van de nieuwe therapie zijn geen psychologen, maar lijken desondanks zeer goede resultaten te boeken. “De Speakmans behandelen patiënten met trauma’s door ze te laten kijken naar een bewegend object”, vertelt Matthijssen. “Tegelijkertijd laten ze hen de nare gedachten die bij een trauma horen voelen.”

    Door een onverwachte beweging weten ze de traumatische gedachten van de patiënt te ‘verplaatsen’. De behandelaar maakt tijdens deze beweging een ‘woesj’ geluid. “Zo raakt de patiënt van zijn posttraumatische stressstoornis af.”

    ‘Niet beperkt in hun denken’
    Matthijssen en haar bevriende collega professor en traumadeskundige Ad de Jongh, zagen het voor het eerst op YouTube, waar het Britse echtpaar via een eigen kanaal vertelt hoe het mensen behandelt. Het feit dat ze niet als psychologen zijn opgeleid, brengt het echtpaar als een voordeel.

    “Ze behandelen al jaren mensen met fobieën en posttraumatische stress”, zegt Matthijssen. “En zoals Eva Speakman het samenvat: ‘We hebben geen training gehad en zijn dus ook niet beperkt in ons denken’.”

    Wetenschappelijk testen
    Matthijssen en De Jongh reisden naar Engeland om zelf een show van de Speakmans bij te wonen. Op hun vraag om de techniek in Nederland wetenschappelijk te testen, reageerde het echtpaar enthousiast. “Hun onderzoek geeft ons wetenschappelijk bewijs dat deze behandeling werkt en dat VSDT kan worden onderwezen aan psychologen”, zegt Nik Speakman. “Wij hopen dat het overal gaat worden toegepast, zodat we meer mensen kunnen helpen.”

    Sneller dan EMDR
    Matthijssen wil nu nog weinig kwijt over de details van VSDT, om te voorkomen dat mensen het zelf op een verkeerde manier gaan proberen en omdat ze het nog nader wil onderzoeken. Wel zegt ze al zeker te weten dat ook een aantal van haar patiënten baat heeft gehad bij de nieuwe methode.

    “EMDR is een erkende trauma-therapie die ik gebruik en die ook werkt met oogbewegingen”, zegt ze. “Maar deze nieuwe oogbewegingstherapie gaat nog sneller en werkt mogelijk nog beter.”

    Zij probeerde de gangbare EMDR en de nieuwe methode op tientallen studenten om ze met elkaar te kunnen vergelijken, en noemt het resultaat van VSDT ‘overweldigend’. “Ik deed al onderzoek naar het verbeteren van traumabehandeling en ik wilde de kans dit te onderzoeken niet laten liggen. Als ik eraan terugdenk krijg ik nog steeds een beetje kippenvel.”

    INFO

    Wat is de bestaande behandelmethode EMDR?
    EMDR is een therapie voor mensen die last houden van een traumatische ervaring, ook wel posttraumatische stressstoornis (PTSS) genoemd. Het is een afkorting van: Eye Movement Desensitization and Reprocessing.
    Een therapeut zal je vragen om aan de nare gebeurtenis te denken. Die ligt opgeslagen in het langetermijngeheugen, de harde schijf in je hoofd. Actief denken aan je trauma haalt de herinnering van de gebeurtenis naar je kortetermijn- of werkgeheugen. De therapeut beweegt nu zijn vingers snel voor je ogen en laat je die vingers volgen. Soms krijg je daarnaast via een koptelefoon tikjes te horen, afwisselend in beide oren.
    Je werkgeheugen krijgt het hierdoor heel druk waardoor de nare gebeurtenis vervaagt en de emotionele lading verdwijnt, waardoor je bijvoorbeeld geen herbelevingen van je trauma krijgt. De herinnering wordt als het ware naar de achtergrond gedrongen en zal dan je leven niet langer beheersen.

    Bron: eenvandaag.avrotros.nl

    #231816

    Mark
    Moderator
    #231886

    Mark
    Moderator

    Onderzoek ook volwassenen op trauma’s

    Zorgverleners moeten bij jongeren én volwassenen alert zijn op eerdere psychische trauma’s.

    “In mijn werk tref ik al tientallen jaren mensen met ingewikkelde problematiek door hersenletsel in combinatie met psychiatrische problemen, zoals depressie, angst, zelfbeschadigend gedrag, of persoonlijkheidsproblematiek. Talloze keren vermoed ik dat een (vroeg) trauma zoals verwaarlozing, mishandeling, misbruik of pesten, een rol speelt en vraag ik betrokken hulpverleners of dit in beeld is. Onthutsend vaak is het antwoord nee. Als er dan omzichtig naar wordt gevraagd, aan de persoon zelf of via naasten, blijkt gelukkig niet altijd sprake van narigheid maar alarmerend vaak wel. De mogelijkheid van verwaarlozing en mishandeling lijkt binnen de hulpverlening vaak niet in beeld. Ook niet bij collega’s en artsen, psychiaters die zeer consciëntieus hun werk doen.”

    Agnes van Minnen, hoogleraar klinische psychologie aan de Radbouduniversiteit Nijmegen

    Lees dit premium artikel op trouw.nl of als lid van LSG in het ledendeel.

60 berichten aan het bekijken - 1 tot 60 (van in totaal 61)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.