Seksueel misbruikt door een vrouw

  • Dit onderwerp bevat 30 reacties, 3 deelnemers, en is laatst bijgewerkt op 03/08/2020 om 13:07 door Mark.
25 berichten aan het bekijken - 1 tot 25 (van in totaal 31)
  • Auteur
    Berichten
  • #216272
    LSG
    Beheer
    Topic starter

    In dit topic vind je websites en online artikelen met informatie over:

    Seksueel misbruikt door een vrouw

    Wil je zelf een website of online artikel toevoegen? Plaats dan eerst de url en daaronder eventueel een korte beschrijving.

    Zowel mannen als vrouwen kunnen een vrouwelijke dader hebben. In dit topic staan daarom berichten die gaan over mannelijke en vrouwelijke slachtoffers. Specifieke informatie over misbruik van mannen/jongens vind je in ‘Seksueel geweld en seksueel misbruik van mannen en jongens

     

    #215548
    Luka
    Moderator

    ‘Hi, my name is Will and I sincerely think rape is hilarious. WHEN IT HAPPENS TO DUDES.’

    *Graag volledig uitkijken voor je er een mening over vormt

    Lees ook het bijbehorende artikel op mic.com (engelstalig) >>

    #216269
    Mark
    Moderator

    Te weinig aandacht voor mannen die door vrouwen worden misbruikt

    Er rust een taboe op seksueel misbruik. Maar het taboe op seksueel misbruik van mannen door vrouwen is nog veel groter. Daarom moet er meer aandacht en een onderzoek komen naar zedenmisdrijven door vrouwen, vinden de politie en zedendeskundigen.

    Aanleiding is een Amerikaans onderzoek. Daaruit blijkt dat mannen veel vaker worden misbruikt door vrouwen dan over het algemeen wordt aangenomen. Zijn de Amerikaanse cijfers vergelijkbaar met de situatie in Nederland? Daar lijkt het op papier niet op. Wereldwijd wordt aangenomen dat ongeveer vijf procent van de zedenmisdrijven wordt gepleegd door een vrouw. En verschillende hulpinstanties in Nederland gaan ook uit van dat getal. En juist daar zit het probleem: waarschijnlijk gebeurt het veel vaker. Het is alleen onduidelijk hoe hoog het dark number is.

    Lees verder op nos.nl >>

    Peter Lauriers werd toen hij 8 was, misbruikt door zijn oma. Tientallen jaren hield hij het misbruik voor zich. Hij wil nu zijn verhaal doen, zodat jongeren die misbruikt zijn sneller hulp zoeken dan hij.

    #216273
    Mark
    Moderator

    Vrouwelijke pedofielen

    #216281
    Mark
    Moderator

    Heftig verhaal: Ik ben misbruikt door mijn lerares

    Girlscene gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek ‘Heftig verhaal’. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen. Deze keer vertelt een meisje dat seksueel misbruikt is haar verhaal.

    “Ik heb lang getwijfeld of ik het kon, mijn verhaal helemaal uittypen en dit vervolgens op een site te zien staan. Maar ik heb uiteindelijk besloten dat ik dit wil doen. Waarom? Om mensen te laten zien dat dit ook bestaat. Dat dit ook voorkomt. En voor de meiden die dit ook hebben meegemaakt of zelfs nu nog meemaken, een hart onder de riem te steken. Als mensen aan misbruik denken, denken ze meestal direct aan een man als dader. De vader, de broer, de opa, een vriend, etc. Maar mijn misbruik was niet door een man, niet door een familielid. Ik ben misbruikt door mijn lerares.’

    Lees verder op girlscene.nl

    #216289
    Mark
    Moderator

    ‘Wassen, masseren… het ging steeds verder’

    Bij seksueel misbruik denken we al snel aan een man als dader, maar Marianne Janssen (68) werd als kind jarenlang seksueel misbruikt door haar móeder. Ze schreef er een boek over: Anna’s oorlog.

    “Als ik terugkijk, kan ik gerust zeggen dat ik mijn moeder altijd al een eng mens vond, ook voordat het misbruik begon. Het klikte gewoon niet. Ik botste constant met haar. Mijn moeder vond mij niet aardig. Ze zei vaak hoe lelijk en lomp ze me vond. Dat deed ze trouwens alleen als mijn vader er niet bij was, want ze wist maar al te goed dat hij dat absoluut niet wilde hebben. Ach weet je, mijn moeder had helemaal geen kinderen moeten krijgen. Ze was zo egocentrisch dat het misging zodra ze de aandacht moest delen. En ze was chronisch ontevreden.”

    Lees verder op franska.nl

    Informatie over het boek ‘Anna’s oorlog’ vind je in de rubriek ‘Boeken: ervaringsverhalen & fictie’ >>

    #218095
    Mark
    Moderator

    Ook vrouwen plegen zedenmisdrijven

    Naar op kinderen gerichte zedendelinquentie van vrouwen en meisjes is tot dusver weinig onderzoek gedaan. Sommigen gruwelen van de gedachte en denken dat het niet kan bestaan. Maar onderzoeksters van de Vrije Universiteit Amsterdam weten beter: vrouwen en meisjes plegen wel degelijk zedenmisdrijven en waarschijnlijk komt dat meer voor dan bekend is. De stand van zaken tot dusver.

    Lees het hele artikel op nemokennislink.nl >>

    In dit artikel wordt verwezen naar een hele uitgebreide publicatie (232 pagina’s) in het Tijdschrift voor Criminologie uit 2008. Deze publicatie vind je op research.vu.nl.

    #218539
    Luka
    Moderator

    ‘Kindermisbruik gepleegd door vrouwen is een probleem dat onderschat wordt’

    Als je het woord ‘verkrachtingsslachtoffer’ hoort, denk je aan een meisje of vrouw; zegt iemand ‘zedenpleger’, dan zie je in gedachten een man. Dit stereotype heeft een (grote) grond van waarheid, maar het toont slechts een deel van de werkelijkheid, schrijft sociaal-cultureel pedagoog Liesbeth Kennes in haar nieuwe boek ‘Alleen ja telt’.

    De tijd is rijp om de verkrachtingsmythes te ontkrachten en stereotiepe beeldvorming open te breken, schrijft Liesbeth Kennes in ‘Alleen ja telt’. In onderstaand fragment behandelt de auteur de volgende mythe: ‘Mannen plegen seksueel geweld, vrouwen moeten het ondergaan’.

    Lees verder op knack be>>

    Meer informatie over het boek ‘Alleen ja telt’ vind je onder Boeken: informatie en hulpverlening‘.

    #227435
    Luka
    Moderator

    Peter werd misbruikt door z’n oma: het was monsterachtig

    “Du bist schön.”
    “Ich liebe dich.”
    “Du bist ein grosser Junge.”

    Het zijn lieve Duitse woordjes, waar Peter Laurier de rillingen van krijgt. Hij hoorde ze op zijn achtste verjaardag van zijn oma, kort voordat hij door haar voor het eerst werd misbruikt.

    Inmiddels zijn we vijftig jaar later. Peter wil zijn verhaal vertellen, om zo te laten zien welke invloed misbruik kan hebben op je leven. En hopelijk, zegt Peter, zorgt zijn openheid ervoor dat jonge mannen ook met hun problemen bij iemand aankloppen.

    De Nederlandse politie en zedenonderzoekers vinden dat er in Nederland meer aandacht moet komen voor misbruik door vrouwen. Hun reactie volgt op een Amerikaans onderzoek, waaruit blijkt dat misbruik door vrouwen bij mannen vaker lijkt voor te komen dan over het algemeen wordt aangenomen.

    “Het verschil met andere jaren was dat ik de dag voor mijn verjaardag niet mocht opblijven tot twaalf uur. Rond half elf moest ik naar bed. Toen ik iets na twaalven eenmaal jarig was, voelde ik dat ze naast me kwam liggen. Ik was op een leeftijd gekomen dat ik voor haar al rijp genoeg was. Zo heb ik dat altijd gevoeld. Een lieve grootmoeder veranderde in een seksueel belust monster.”

    “Ik ga niet in details treden, dat vind ik nog steeds te verschrikkelijk. Maar ik ben als een pop gebruikt. Zeven weekenden, een jaar lang. Ze liet me dingen doen die je pas hoort te doen als je achttien of negentien bent.”

    “Tot ik het op een gegeven moment echt niet meer zag zitten en van een schillenkar ben afgesprongen. Ik zag het leven niet meer zitten, maar brak alleen m’n pink. Toen ik later mijn ouders vertelde dat ik niet meer naar mijn oma wilde, uit angst voor de schillenkar, hebben ze het gepikt en nooit doorgevraagd.”

    “Mijn seksualiteit was al verloren gegaan. Dat zorgde ervoor dat ik in mijn pubertijd voor alle vormen van intimiteit vluchtte. Continu was ik aan het vechten om meisjes op afstand te houden. Ik was letterlijk te bang om aangeraakt te worden.”

    “Die angst ging heel ver. In geuren en kleuren vertelde ik een meisje dat iets met me wilde dat ik een baby had vermoord, in de hoop dat ze afhaakte. Waar slaat dat op? Het was pure angst.”

    “Het probleem was alleen dat ik heel moeilijk nee kon zeggen tegen vrouwen. Rond mijn negentiende begon een meisje met me te kroelen. Ik verstijfde. Ze vroeg of ik haar trui wilde uittrekken. Ik heb er geen seconde over nagedacht en vertrok direct. Ik wist niet beter dan dat zoiets onder dwang moest. Seksuele vrijheid bestond voor mij niet.”

    “Toen ik 21 was overleed mijn oma. Ik heb haar begrafenis overgeslagen, maar was wel in shock. Ik had me altijd voorgenomen haar nog eens een keer goed de waarheid te vertellen. Dat kon niet meer.”

    “Daardoor ontwikkelde zich iets heel anders in mij. Ik wilde ineens met zoveel mogelijk vrouwen naar bed. Alles voor de seks. Maar wel seks op mijn manier: overheersend. Ik leefde op de rand van: ga ik over de schreef, of niet. Er zijn vriendinnen geweest die achteraf zeiden dat het voelde alsof ik ze had verkracht.”

    “Er wordt meestal wat lacherig gedaan als je hoort dat een man is misbruikt door een vrouw. Kan dat überhaupt, hoor je dan. Maar dat lachen is onbegrip. Het is wel degelijk mogelijk. In mijn geval was ik 8 en zij 52. Ik was zowel fysiek als psychisch kansloos. Maar er zijn forse mannen die door tengere vrouwen misbruikt worden, terwijl ze zo die vrouw opzij kunnen zetten.”

    “Ik heb gegoogeld tot-en-met om te onderzoeken hoeveel mannen zijn misbruikt door vrouwen. Ik kon niets vinden. Dat is alleen al een reden voor onderzoek.”

    “Je moet in therapie als zoiets je overkomt. Daar ben ik van overtuigd. Hoe langer je wacht met hulp zoeken, hoe slechter het met je zal gaan. Hoe meer kans je hebt om dingen te doen die je juist niet wil doen.”

    “Dat het helpt, weet ik nu ruim een jaar. In negen maanden was ik zelf ‘klaar’ bij behandelcentrum de Blauwe Maan. Ik kan geen trofeeën overhandigen voor het leiden van een liefdevolle relatie. Dat heb ik geaccepteerd. Maar nu kan ik m’n gevoelens hanteren, naar een vrouw kijken zonder de gedachte van misbruik. Wauw, wat een openbaring.”

    “Het is net alsof mijn puberteit pas net is begonnen.”

    Bron: NOS.nl

    #221474
    Mark
    Moderator

    Een ouder artikel maar wel interessant…

    Onderzoek: mannen verrassend vaak slachtoffer van seksueel geweld door vrouw

    Bij verkrachtingen en ongewilde seks staan vrouwen vaak centraal als slachtoffer. Uit Amerikaans onderzoek blijkt nu dat veel mannen ook slachtoffer zijn van ongewilde seks of verkrachting. En de daders? Dat zijn in die gevallen bijna altijd vrouwen.

    Uit wetenschappelijk onderzoek (PDF) van de University of Missouri blijkt dat bijna de helft (43%) van alle ondervraagde mannen wel eens seks tegen zijn wil in heeft gehad. In bijna al die gevallen (95%) was het een vrouw die als agressor werd aangeduid. Zo’n 18% van alle ondervraagden gaf aan dat die daarbij ook geweld gebruikte. Behalve de 18 procent ondervraagde mannen die met geweld tot seks werd gedwongen, gaf 31% van alle ondervraagden aan dat er ook sprake is geweest van verbaal seksueel geweld. In totaal mondde dat bij 10% uit in seks tegen zijn wil in en bij 40% eindigde het in zoenen en strelen tegen de wil in.

    Lees verder op hpdetijd.nl >>

    #225191
    Mark
    Moderator

    SCHOPPENVROUW AANGEKAART:
    de vrouwelijke dader van seksueel misbruik en haar slachtoffer(s)

    Bachelorscriptie van Lucia Rademaker

    In deze scriptie wordt seksueel misbruik door vrouwen aangekaart.

    De doelstelling hierbij was aan de hand van de onderzoeksresultaten vast te kunnen stellen wat de feiten zijn rondom het signaleren van seksueel misbruik waarbij een vrouwelijke dader in het spel is en waarvan het resultaat in december 2014 gebruikt zal worden als een rapportage aan ECP-therapeuten, om daarmee een collegiale professionaliseringsbijdrage te leveren.

    De vraagstelling die hierbij is geformuleerd luidt: Welke factoren beïnvloeden de signalering van vrouwelijke daders van seksueel misbruik en hun slachtoffers?

    Om daar antwoord op te vinden zijn de volgende deelvragen opgesteld:

    1. Hoe vaak komt het voor dat vrouwen seksueel misbruik plegen?
    2. Wat kenmerkt vrouwelijke daders van seksueel misbruik?
    3. Wat kenmerkt de situatie van slachtoffers van seksueel misbruik door vrouwen?
    4. Welke factoren beïnvloeden het imago van de vrouwelijke dader van seksueel misbruik en
      haar slachtoffers?
    5. Welke kennis en praktijkervaring heeft de beroepsgroep met vrouwelijke daders van
      seksueel misbruik?
    6. Welke kennis en praktijkervaring heeft de beroepsgroep met de slachtoffers van vrouwelijke
      daders van seksueel misbruik?

    Lees de hele scriptie >> 

    #225277
    Mark
    Moderator

    ER BESTAAN OOK VROUWELIJKE PEDOFIELEN EN VERKRACHTERS

    In de afgelopen vijf jaar is er een stormvloed aan verhalen geweest over volwassen vrouwen die seks hadden met tieners.
    Vrouwen kunnen dezelfde seksuele misdaden begaan als mannen, en doen dit ook. Waarom worden hun vergrijpen gezien als minder crimineel?

    Na een reeks telefoontjes, stiekeme pijpbeurten en seks in haar auto werd Debra Lafave in 2004 gearresteerd. De lerares had namelijk seks gehad met een veertienjarige leerling. Het was een enorm schandaal, maar in de media werd nauwelijks gesproken over wat ze met de minderjarige had gedaan. Ze richtten zich vooral op haar vroegere carrière als bikinimodel en haar mooie uiterlijk. Tijdens de rechtszaak speelde Lafave’s advocaat, John Fitzgibbons, in op die aandacht van de pers – hij beargumenteerde dat Lafave te knap zou zijn om naar de gevangenis te gaan.

    “Als Debbie naar de vrouwengevangenis in Florida zou gaan, als we deze aantrekkelijk jonge vrouw naar die hel zouden sturen, dan gooien we haar als een stuk vlees voor de leeuwen,” zei Fitzgibbons in de rechtszaal en later tegen CNN.

    Dit werkte verrassend genoeg in haar voordeel. Lafave ging de geschiedenisboeken in als de eerste vrouwelijke zedendelinquent die strafvermindering kreeg vanwege haar geslacht en uiterlijk.

    Lees verder op vice.com >>

    #226880
    Mark
    Moderator

    Wordt misbruik gepleegd door vrouwen eerder vergoelijkt dan door mannen? Het lijkt erop

    Wordt misbruik gepleegd door vrouwen eerder vergoelijkt dan door mannen? De reacties op de beschuldiging aan het adres van #MeToo-aanjager Asia Argento wijzen daar wel op.

    De Italiaanse regisseur en actrice Asia Argento, een van de aanjagers van de #MeToo-beweging, wordt nu zelf beschuldigd van ontucht met een minderjarige acteur. Op internet zijn de reacties veelal terughoudend. Dit in scherp contrast met de verontwaardiging over mannelijke daders eind vorig jaar.

    “Vrouwen worden inderdaad vaak als onschuldig gezien als het gaat om seksueel geweld. Ze hebben geen ‘wapen’, ze kunnen iemand niet penetreren, no penis, no problem is het idee”, zegt klinisch psycholoog Iva Bicanic, hoofd van het Centrum Seksueel Geweld. Maar dat klopt niet. “Verkrachting is niet alleen iemand penetreren. Ook als vrouwen mannen dwingen om hen te penetreren, is dat verkrachting. Macht is namelijk niet per se fysiek. Vrouwen gebruiken vaker verbaal geweld. Door te manipuleren of bedreigen”, legt Bicanic uit. ‘Mannen worden geacht zich een geluksvogel te voelen. Terwijl ze evenveel en even ernstige klachten kunnen overhouden aan seksueel misbruik, zo niet meer’

    IVA BICANIC, KLINISCH PSYCHOLOOG

    Lees het premium artikel op trouw.nl of als lid van LSG in het ledendeel.

    #227179
    Luka
    Moderator

    Seksueel misbruik door vrouwen

    Er rust een taboe op seksueel misbruik. Maar het taboe op seksueel misbruik van kinderen en mannen door vrouwen is nog veel groter. Daarom moet er meer aandacht en een onderzoek komen naar zedenmisdrijven door vrouwen, vinden de politie en zedendeskundigen.
    Aanleiding is een Amerikaans onderzoek. Daaruit blijkt dat mannen veel vaker worden misbruikt door vrouwen dan over het algemeen wordt aangenomen. Zo zou misbruik bij twee derde van de mannen door een vrouw zijn gepleegd.

    Zijn de Amerikaanse cijfers vergelijkbaar met de situatie in Nederland?
    Daar lijkt het op papier niet op. Wereldwijd wordt aangenomen dat ongeveer vijf procent van de zedenmisdrijven wordt gepleegd door een vrouw. En verschillende hulpinstanties in Nederland gaan ook uit van dat getal.

    En juist daar zit het probleem: waarschijnlijk gebeurt het veel vaker. Het is alleen onduidelijk hoe hoog het dark number is.

    Dat we het echte aantal door vrouwen misbruikte mannen niet kennen, heeft vooral met schaamte te maken. “Een man hoort stoer te zijn, altijd seks te willen en sterk te zijn. Als je wordt misbruikt door een vrouw, voldoe je niet aan het stereotype”, zegt Miriam Wijkman van de Vrije Universiteit in Amsterdam.

    Zij onderzocht twee jaar geleden 135 rechtszaken tussen 1993 en 2008 met vrouwelijke zedenverdachten. Zij concludeerde dat slachtoffers van vrouwen minder snel aangifte doen, omdat ze denken dat ze toch niet worden geloofd.

    Bij De Waag, een centrum waar zedendelinquenten worden behandeld, komt zelden een vrouw over de vloer die iets dergelijks gedaan heeft. “Je kunt wel zeggen dat dat er dus te weinig zijn op basis van de onderzoeksgegevens”, stelt Evelyn Klein Haneveld, hoofd behandelzaken bij De Waag. “Het staat buiten kijf dat een vrouw als zedendader een onderbelicht probleem is dat erkend moet worden.”

    De gedachte dat vrouwen niet in staat zijn om mannen of kinderen te misbruiken, heeft volgens Klein Haneveld vooral te maken met stereotypen in de samenleving. “We zien vrouwen als relatief onschuldige, verzorgende types.”

    En juist in een verzorgingsrelatie vindt het misbruik vaak plaats. Bij 70 procent van de vrouwelijke zedendelinquenten is een kind het slachtoffer.

    Dat heeft te maken met de traditionele positie van een vrouw in een gezin, stelt Klein Haneveld. “Kinderen zijn voor hen relatief heel toegankelijk. De slachtoffers liggen als het ware voor het oprapen. Daarom zijn het waarschijnlijk zo vaak kinderen, terwijl er vermoedelijk maar heel weinig vrouwen zijn met een exclusieve seksuele voorkeur voor kinderen.”

    Welke vrouwen misbruiken mannen?

    Bijna twee derde van de vrouwelijke zedendelinquenten pleegt het delict met een mededader. In die gevallen zijn de slachtoffers vooral meisjes, want dat is de voorkeur van de partner. Een derde is dus een ‘solo-dader’. Daar zijn de jongens en mannen in de meerderheid met 60 procent.

    Vrouwen die mannen misbruiken lijken vaak te maken hebben gehad met misbruik of verwaarlozing, zegt Klein Haneveld. Dat is een duidelijk verschil ten opzichte van mannen. “Het gaat om een heel getraumatiseerde groep. Het zijn vrouwen met vaak een slechte basis die ook in het hier en nu veel problemen in het leven ervaren.”

    Een misbruikte jongen wordt bijvoorbeeld betast tijdens het douchen of extra lang ‘gewassen’, weet Yet van Mastrigt, zedenspecialist bij de politie. De drempel voor jongens en mannen om zich te melden bij de politie ligt hoger dan bij meisjes en vrouwen, zegt zij. “Een meisje kan zeggen: die verkrachting overkwam me. Als een jongen een stijve krijgt – en daar kun je fysiek dan niet eens iets aan doen – dan is dat voor jongens lastig uit te leggen.”

    Jaarlijks komen er bij de politie ongeveer 15.000 meldingen binnen over misbruik. Daarbij zijn duizenden mannen verdacht en tientallen vrouwen. Dat geeft een vertekend beeld, zegt Van Mastrigt. Ze vergelijkt het met het taboe op huiselijk geweld. “Het duurde ook heel lang voordat de eerste man zich meldde bij het bureau met de boodschap: mijn vrouw heeft een strijkijzer in me gezet. Dat moet ook hier in werking worden gezet.”

    Wat zou helpen?

    Hoe zorg je er nou voor dat misbruik door vrouwen uit de taboesfeer komt? Een spotje zou helpen, denkt Van Mastrigt. “We zien het weinig als politie, want wij moeten altijd afwachten wat erop ons afkomt. Daarom moet je helemaal aan het begin zitten: zijn die mensen er en hoe komt het dat het niet naar boven komt? Vrouwen kunnen ook daders zijn. Mannen zullen zich erin herkennen en hopelijk hulp zoeken.”

    Daarnaast zou het goed zijn als vanuit de politie en het Openbaar Ministerie bij elke zaak een psychologisch onderzoek en een reclasseringsadvies wordt aangevraagd, denkt Klein Haneveld. “Dan komen deze vrouwen in de zorg terecht. We weten namelijk dat het een groep is met veel problemen, met een hoge kans op recidive. Zo kunnen we ze ook beter wetenschappelijk onderzoeken.”

    Bron: verdedig.nl (site bestaat niet meer)

    #227385
    Mark
    Moderator

    ‘Lang dacht ik dat ík de viespeuk was. Nu zie ik dat die moeder mij heeft misbruikt’

    Een vrouw die een man tot seks dwingt, hoe kan dat? Deze vraag is opgekomen nu de #MeToo-discussie een onverwachte wending heeft genomen.

    Dat mannen hier nooit mee naar buiten komen, komt doordat er onvoorstelbaar veel schaamte is rond dit type misbruik, zegt Bicanic. ‘De mythe is: echte mannen worden niet verkracht. En: je moet blij zijn dat je seks hebt gehad, je hebt toch maar mooi kunnen scoren. Zie je het voor je dat je als 28-jarige man aan de borreltafel vertelt dat je zoiets is overkomen? Dan wordt er gelachen en op je schouders geslagen. Dat wordt het lucky boy-fenomeen genoemd.’

    De gevolgen zijn exact hetzelfde als bij vrouwen die zijn verkracht, zegt ze. ‘Mannen voelen zich vies, schuldig, worden somber of depressief en ze denken dat ze de enige zijn.’

    Lees dit premium artikel op volkskrant.nl of als lid van LSG in het ledendeel.

    #227390
    Mark
    Moderator

    Deskundigen: Straf vrouwelijke dader bij verkrachting moet net zo zwaar als voor mannen

    De ongelijke behandeling tussen mannelijke en vrouwelijke daders bij gedwongen seks moet veranderen, stellen diverse deskundigen. Een vrouw die een man tot penetratie dwingt, wordt volgens de Nederlandse wet minder zwaar gestraft dan een man die een vrouw verkracht.

    Gedwongen penetratie door een vrouw wordt gezien als aanranding en kan tot acht jaar gevangenisstraf leiden, terwijl op verkrachting maximaal twaalf jaar staat.

    ‘Het is absurd dat de wet nog altijd zo in elkaar zit’, zegt klinisch psycholoog Iva Bicanic, hoofd van het Centrum Seksueel Geweld. ‘Mannen die worden misbruikt door vrouwen via gedwongen penetratie blijven nu onzichtbaar en melden zich vaak niet bij hulpverleners of de politie. De schaamte is onvoorstelbaar groot. En dan biedt de wet ook nog geen kwalificatie voor wat hen is overkomen. Terwijl de gevolgen voor hen even erg zijn als voor vrouwen die worden verkracht.’

    Lees dit premium artikel verder op volkskrant.nl of als lid van LSG in het ledendeel.

    #228117
    Mark
    Moderator

    SEKSUEEL MISBRUIK DOOR VROUWEN: ‘ALS EEN MEISJE ME AANRAAKT, VERSTIJF IK VAN DE SCHRIK’

    Experts zijn het erover eens: veel meer jongens en mannen zijn door een vrouw, soms zelfs hun moeder, seksueel misbruikt dan we vandaag weten. Ze zwijgen omdat de maatschappij hen niet als slachtoffers ziet, en zij zichzelf dus evenmin.‘Ik werd, als haar zoon, een soort vervangman voor de vader.’

    Frank (nu 31) is veertien als hij meegaat met een ‘vriendelijke, dertigjarige vrouw’ die hij een beetje kent, om haar zware boodschappen te helpen dragen. Een drankje kan er daarna wel van af, mevrouw gaat gauw even douchen, waarna het gesprek op liefjes en zoenen komt, en hem een initiatie aangeboden wordt. ‘Ze komt dichter en zoent me op mijn mond en gaat verder met een tongzoen. Ik bloos, ben verlegen.’ Enkele minuten later al zit ze op hem, zijn penis in haar vagina.

    ‘Ik was verlegen en wist niet wat te doen, / ik stond daar maar te kijken, oh wat voelde ik me groen. / Ik begrijp het, hoorde ik je zeggen, / je bent zo jong nog, en weet niet wat je moet.’ (‘Het werd zomer’, Rob de Nijs*)

    Frank is overstuur, maar wordt de weken erna ‘als een magneet’ naar haar toegetrokken. ‘Ze vrijt met mij, pijpt me en leert me hoe ik haar kan beffen. In alles word ik meegenomen door haar. Als ik thuis ben, ben ik verdwaasd, alsof ik in een film leef. Ik begin me steeds onzekerder te voelen. Het geeft me geen kracht, geen blij en goed gevoel. Ik voel me overvraagd, eigenlijk misbruikt en verkracht. Ik keer niet meer naar haar terug. Ik word stil en teruggetrokken. Mijn belangstelling voor meisjes is nu wel gewekt, maar ik kan er niets mee. Als een meisje me leuk vindt en aanraakt, verstijf ik van de schrik.’

    ‘Ik heb in mijn praktijk zeker honderd mannen gezien die door vrouwen misbruikt zijn als kind, puber of volwassen man’, zegt therapeut Maarten Ghysels, die Frank in therapie had. ‘Deze jongen ervoer seks te vroeg, te abrupt, te snel. Hij was er in zijn ontwikkeling nog niet aan toe. Iets wat innerlijk moest gebeuren, werd van buitenaf opgelegd, en hij klapte dicht. Hij is geen bofkont, voor hem werd het geen zomer. Hij is een seksueel misbruikte jongen die daar schaamte over voelt. Er zijn veel meer zulke jongens, en mannen, dan we vandaag weten. Omdat seksueel misbruik van mannen een levensgroot taboe is.’

    Valse herinneringen
    ‘Wat is het dat mensen vrezen? Datgene wat ze niet begrijpen.’ Henry Miller, Amerikaans auteur, wist wat hij deed toen hij met seksueel geladen romans als Tropic of Cancer de puriteinse goegemeente schokte. ‘Wat dood is, is heilig. Wat nieuw is, draagt heiligschennis in zich.’

    Dat mannen verkracht konden worden, was in de jaren 70 een nieuwe, zelfs onmogelijke gedachte. Ghysels: ‘In die jaren zag ik als psychiater zelfs geen vrouwen die seksueel misbruik meldden. Ze waren er wel, maar wij ontkenden dat in de klassieke hulpverlening. De wetenschap sprak van “valse herinneringen”. Verschillende vrouwenbewegingen waren daar woest over en pakten die onwetendheid aan: in 1978 opende in Vlaanderen het eerste Vrouwenhuis. Maar naar misbruik van mannen werd tot midden jaren 80 nauwelijks onderzoek gedaan.’

    Vandaag is dat onderzoek er wel. Twee Vlaamse onderzoeken in 2010 en 2013 geven aan dat een op tien jongens voor zijn achttiende last heeft van seksueel grensoverschrijdend gedrag (SGG) – bij meisjes is dat een op vijf. Na hun achttiende zakt dat naar 2,4 procent of lager.

    Bron: standaard.be

     

    * Het nummer ‘Het werd zomer’ van Rob de Nijs geeft goed weer hoe misbruik van jongens door vrouwen gezien wordt. 

    #228129
    Mark
    Moderator

    Het meisje dat door haar moeder misbruikt werd: “Natuurlijk besefte ik dat het niet oké was. Maar ik durfde me niet te verzetten, het was mijn eigen mama”

    Een moeder uit Dendermonde riskeert geïnterneerd te worden omdat ze haar eigen minderjarige dochter twee jaar lang heeft verkracht. De vrouw geeft dat toe, maar steekt het op “een vlaag van zinsverbijstering”. Het slachtoffer zelf vraagt vooral erkenning. “Ik ben niet het enige meisje dat door haar moeder werd misbruikt. Ik hoop dat er door mijn verhaal nog meer slachtoffers een klacht durven in te dienen.”

    Lees dit premium artikel verder op het nieuwsblad.be of als lid van LSG in het ledendeel.

    #229585
    Mark
    Moderator

    Bas werd seksueel misbruikt door een vrouw
    “Ze manipuleerde me tot seksuele relatie met haar”

    In de #MeToo-beweging horen we niet veel van mannelijke slachtoffers. Bas (51) deelt zijn verhaal met ons: op zijn 17de werd hij misbruikt door een docente op de middelbare school.

    Bas (51) 1 was 17 toen hij een seksuele relatie kreeg met zijn docente op een middelbare school in Amsterdam. De lerares, nu 70 jaar, gaf toneel en was losser in haar omgang met leerlingen dan bijvoorbeeld een docent wiskunde. Het begon met een persoonlijke begeleiding van Bas. Maar na een tijdje nam ze hem ook mee naar huis, aten ze samen en langzamerhand begon ze ook seksuele avances te maken. Bas vertelt: “Als ik erop terug kijk was de hele seksuele relatie haar idee. Ze heeft zich op een slimme manier tot mij gewend door middel van vriendelijkheid en behulpzaamheid. De behulpzaamheid was oprecht, maar het was ook haar manier om zich in een seksuele relatie met mij te manipuleren.” Het was Bas’ eerste seksuele relatie. Een ervaring die uiteindelijk zijn hele leven zal tekenen.

    Gevolgen van het misbruik
    Het misbruik heeft Bas in zoverre getekend dat zijn eigen grenzen, plezier en wensen in een seksuele setting moeilijk waren om te bepalen. Zijn seksuele ontwikkeling is gevormd en beperkt door het misbruik, iets dat hem tot op de dag van vandaag nog triggert. “Ik had al een moeilijke jeugd, maar wat zij heeft gedaan heeft dit versterkt. Tot op de dag van vandaag weet ze waarschijnlijk niet wat de invloed van haar daden is geweest op mijn leven.”

    Een gedeelte van de misbruik vond plaats in het bed waarin zij met haar man sliep.

    Consent
    Bas zit op zijn 17de middenin zijn seksuele ontwikkeling en dacht destijds dat de relatie met zijn lerares een manier was om te leren hoe het hoort. “Ze bouwde het langzaam op en er was geen sprake van consent.” Het was een verwarrende periode, vooral omdat haar man kennis had van de situatie. “Een gedeelte van de misbruik vond plaats in het bed waarin zij met haar man sliep.”

    Dat Bas misbruikt is, besefte hij zich tien jaar geleden pas. “Ik begon me af te vragen wat de invloed van deze gebeurtenis was op mijn leven, en wat ik er eigenlijk van vond.” Aanvankelijk speelden er wraakgevoelens op, maar na een tijdje veranderde die in onbegrip. “Het is zo enorm belangrijk om op tijd te leren hoe je ja en nee zegt, en wat de waarde van consent is.”

    Binnen de #MeToo-beweging wordt er veel gesproken over het bestaan van consent geven voor seksuele handelingen. Er wordt veel gesproken over hoe vrouwen consent moeten geven, maar dat dit ook voor mannen geldt lijkt onderbelicht binnen de discussie. Recent is bijvoorbeeld de ‘ben je oké?’-campagne gestart om seksuele intimidatie binnen het uitgaansleven te bestrijden, met als aanleiding de gegevens van het onderzoeksplatform Rutgers: “In Nederland krijgt ruim de helft van de vrouwen en een op de vijf mannen te maken met seksuele handelingen tegen hun wil.”

    Gierende hormonen
    Bas dacht eerst dat het de hormonen waren die destijds door zijn lijf gierden. Maar hij besefte later dat dit niet het geval was: “Mijn lichaam reageerde gewoon op haar aanrakingen.” Het ‘een orgasme is altijd fijn’-idee is volgens hem dan ook een volledige misvatting. Bas licht toe: “Dat is de ellende met mannelijkheid tegenwoordig: het is zo eendimensionaal.” In een eerder artikel op OneWorld leggen we uit hoe lichamelijke opwinding bij seksueel misbruik volledig losstaat van instemmen met seksuele handelingen. “Ik was niet per se aangetrokken tot haar, maar ze zorgde ervoor dat ik het gevoel had dat wat we deden, zo hoorde. Dat ik me gezien voelde door haar. Iets waar zij misbruik van maakte.”

    Het binnendringen van het lichaam staat centraal in de definitie van verkrachting in Nederland – iets dat niet het geval is wanneer een vrouw een man ‘dwingt’ om seks met haar te hebben. Het seksueel misbruik waarbij de vrouw de dader is, wordt door de Nederlandse wet gedefinieerd als aanranding.
    Artikel 242 van het Wetboek van Strafrecht geeft de onderstaande definitie van een verkrachting in Nederland:
    “Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het ondergaan van handelingen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt als schuldig aan verkrachting gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.”

    Wanneer een vrouw een man forceert tot seksuele handelingen – iets dat niet direct fysiek dwingen impliceert, maar ook emotioneel dwingen, zoals in het geval van Bas door manipulatie gedaan werd – is de gevangenisstraf lager dan wanneer een man dit doet. Een vrouw kan namelijk maximaal acht jaar achter de tralies belanden, in tegenstelling tot een man, die maximaal twaalf jaar moet uitzitten.

    Geen aangifte
    Aan het begin van de ‘relatie’ zei ze tegen Bas: “Als we dit gaan doen moet je wel je mond houden”. Deze uitspraak laat zien dat ze op een bepaalde manier doorhad dat wat ze deed, niet oké was. Bas heeft nooit overwogen om aangifte te doen. “Ik ben er niet op tegen dat er consequenties voor haar zijn, maar ik ben te anarchistisch ingesteld om ook echt aangifte te doen.” Dat erover gepraat moet worden is volgens hem wel erg belangrijk. Toch merkte hij moeilijkheden bij het vertellen van zijn verhaal: “De meeste #MeToo-verhalen die je leest zijn erg duidelijk. Je kunt vaak je vinger leggen op het precieze moment waar het misbruik begint. Dit is bij mijn verhaal niet zo – ik zag de aanwezigheid van het misbruik pas achteraf.”

    Emotioneel misbruik
    Naast het seksueel misbruik, wist Bas’ lerares goed op zijn gevoelens in te spelen. De lerares vroeg Bas een keer hoe de seks eigenlijk voor hem was. Bas gaf aan dat het voelde als een ritueel waar hij aan mee moest doen. “Dat antwoord vond ze niet leuk. Ze begon mentaal op me in te werken zodat ik de volgende keer een ander antwoord zou geven.” Dit gebeurde door het opleggen van een schuldgevoel bij Bas. “Ze was lerares en leerlingen helpen het juiste antwoord te vinden is iets wat leraren doen. Zo deed ze dit ook bij mij. Ze vertelde me dat het onprettig was om zoiets te horen over onze intimiteit. Dus paste ik me aan, om haar tevreden te stellen.”

    Een andere docente zei: “Het is heel erg fout wanneer leerlingen iets met leraren doen, begrijp je dat wel?”

    Een aantal andere leraren van de Amsterdamse middelbare school wisten van de seksuele relatie tussen Bas en de lerares. Een van deze docenten stapte op Bas af. Hij vertelt: “Ze was boos en zei: ‘Het is heel erg fout wanneer leerlingen iets met leraren doen, begrijp je dat wel?’” Er was geen mogelijkheid tot een dialoog. Het was volgens deze docente Bas die fout zat, en niet haar collega. “Het leek alsof ze meer bezorgd was over de reputatie van de school dan over mij” voegt Bas toe.

    Na vier maanden brak de toneellerares het af. Ze nam Bas mee naar een café en zei: “We kunnen hier niet mee doorgaan.”
    “Ik denk niet dat ze doorhad wat ze deed. Ze romantiseerde het.” Bas hoopt dat er een manier is om mensen zoals zijn lerares tot inkeer te laten komen, en wil daarom zijn verhaal hier doen. Om haar te laten inzien dat wat ze deed, niet deugde – want dat geldt voor zowel mannen als vrouwen.

    Om privacy-redenen is Bas een gefingeerde naam.

    Bron: oneworld.nl

    #232638
    Mark
    Moderator

    Ouders ontdekken sms’jes waaruit blijkt dat lerares (27) seks heeft met hun 13-jarige zoon

    Een Amerikaanse lerares die in maart werd opgepakt wegens seksuele betrekkingen met een 13-jarige scholier, heeft hem verschillende sms’jes gestuurd waarin ze verklaarde van hem te houden. Zijn ouders sloegen alarm toen ze een app op de smartphone van hun zoon plaatsten waardoor ze de berichtjes stiekem konden meelezen.

    De gehuwde Brittany Zamora (27) gaf les op een school in de plaats Goodyear (Arizona). Via een smoes verkreeg ze de telefoonummers van leerlingen uit een klas die qua leeftijd valt te vergelijken met ons eerste middelbaar. Ook de dertienjarige gaf zijn nummer op, wat al snel leidde tot aanstootgevende sms’jes van Zamora. “OMG (Oh My God, red.) LOL (Laugh Out Loud, red.) je bent zo schattig, baby”, stuurde ze, alsook “ik hou van je”. De dertigenjarige antwoordde dat hij eveneens van haar hield.

    Seks in haar auto
    De lerares en de tiener hadden tussen februari en maart minstens vier keer seks. Ze zou de jongen oraal hebben bevredigd in een klaslokaal. De juf stuurde ook naaktfoto’s en pikante berichten naar haar favoriete leerling. Ze deinsde er niet voor terug om de tiener midden in de nacht wakker te bellen en hem op te halen voor seks in haar auto.

    De ouders van de jongen stelden vast dat hun zoon de laatste tijd een nogal vreemde indruk maakte. Zonder zijn medeweten installeerden ze de app Sentry Parental Control op zijn smartphone waardoor ze de berichten heimelijk konden meelezen. De geschrokken ouders confronteerden niet veel later hun zoon met de berichten. Hij kon niet anders dan opbiechten wat er gebeurd was.

    Het eerste seksuele contact gebeurde volgens de speurders op 16 februari. Drie medeleerlinges van de jongen hadden negen dagen eerder een bezorgde brief naar de schooldirecteur gestuurd. De drie spraken toen al over een vermeende relatie. De ouders belden ook Zamora zelf op. Ze gaf toe de seksuele betrekkingen met de tiener te hebben gehad, excuseerde zich hiervoor en verklaarde ontslag te nemen. De schooldirecteur werd ingelicht en stapte meteen naar de politie. Ze werd ’s anderendaags op weg naar school opgepakt.

    De ontslagen lerares zit nog steeds in voorarrest en heeft niet schuldig gepleit op de aanklachten. De ouders van de tiener slepen ook het schooldisctrict voor de rechter en eisen 2,5 miljoen dollar. De scholengroep heeft hun insziens het nagelaten om eerdere meldingen over de seksuele betrekkingen te onderzoeken, waardoor Zamora ongestoord haar gang kon gaan.

    Bron: hln.be

    #232640
    Mark
    Moderator

    Vrouw (38) die op kinderen past in basisschool verleidt zoontje (11) van haar vriend

    Het parket heeft voor de correctionele rechtbank van Luik een celstraf van 3 jaar met probatie-uitstel gevraagd voor een 38-jarige oppasser van een basisschool, voor aanranding van de eerbaarheid van een 11-jarige jongen. De vrouw had een liefdesrelatie ontwikkeld met het kind van haar partner.

    De relatie eindigde in augustus 2016, toen de jongen de feiten aan zijn grootmoeder toevertrouwde. De vrouw was een relatie gestart met de vader van het kind en raakte bevriend met de jongen, maar daarna werd ze verliefd.

    De vrouw pleegde aanrandingen van de eerbaarheid van het kind. In het dossier wordt melding gemaakt van liefkozingen en zoenen. Het kind werd ook naakt gefotografeerd op het bed van de beklaagde.

    Het kind, op zoek naar moederliefde na verkrachtingen die het tijdens zijn jeugd had ondergaan, wou geen liefdesrelatie met de beklaagde. Hij kreeg verschillende liefdesverklaringen van de beklaagde.

    Het parket vroeg 3 jaar cel, maar is niet gekant tegen uitstel. De advocaat van de beklaagde vroeg probatie-uitstel omdat ze een burn-out had en haar gevoelens voor de vader en het kind door elkaar had gehaald. Het vonnis volgt op 18 januari.

    Bron: hln.be

    #241572
    Mark
    Moderator

    Verhalen van vrouwen die verkracht zijn door vrouwen

    “Verkrachting van vrouw op vrouw is niet minder schadelijk. Het kan juist verwarrender zijn omdat het niet in het traditionele plaatje van seksueel geweld past.”

    Verkrachtingen komen het meest voor in heteroseksuele vorm: een mannelijke dader en een vrouwelijk slachtoffer. Vrouwen die verkracht worden door vrouwen voelen zich daarom vaak nog meer in de war en geïsoleerd.

    Toen Cassandra Perry wakker werd, was iedereen om haar heen nog in diepe slaap. Zonder geluid te maken liep ze op haar tenen langs de slapende lichamen op zoek naar haar spullen. Ze kon haar schoenen niet vinden, dus stal ze een paar slippers. Het laatste wat ze zich kon herinneren van de avond ervoor was een man die zei dat hij niet aan condooms deed en een vrouw die haar benen spreidde. Die avond hadden er twee mensen tegen haar zin seks met haar gehad. Perry wist wel dat iemand door een man verkracht kon worden, maar verkrachting door een vrouw, daar had ze nog nooit van gehoord.

    Hetzelfde gold voor Maria*, die op vierjarige leeftijd door een ouder meisje werd misbruikt; voor Sophie*, die tot seks werd gedwongen tijdens een gewelddadige relatie; en voor Emma*, die werd aangerand door twee vrouwen. Hun verhalen lijken niet op de traditionele slachtofferverhalen over verkrachting. Hun ervaringen blijven vaak ongehoord, onvermeld en doodgezwegen door anderen. Ze zijn vrouwelijke slachtoffers van vrouwelijke daders – slachtoffers van een seksuele misdaad waar bijna niemand bij stilstaat.

    Er zijn verschillende onderzoeken gedaan naar verkrachting en de statistieken verschillen nogal. In Nederland is er onduidelijkheid over de precieze cijfers, maar zou één op de vijf vrouwen in aanraking komen met verkrachting, aanranding of seksuele intimidatie. In de VS zou volgens het Amerikaanse Centrum voor Ziektebestrijding en Preventie (CDC) ook één op de vijf vrouwenin aanraking komen met verkrachting of een poging tot verkrachting. Volgens een rapport van het Amerikaanse Ministerie van Justitie zijn de daders van verkrachting grotendeels blanke mannen. Maar wat nou als de verkrachting niet in dit plaatje past?

    Jennifer Marsh, vice-voorzitter van het Rape Abuse and Incest National Network (RAINN), vertelt dat verkrachting door vrouwen zeker voorkomt, maar er zijn simpelweg veel meer meldingen van mannelijke verkrachters. “Verkrachting is een misdaad die vaak aan maar een soort gender wordt verbonden,” vertelt Marsh me aan de telefoon. “We zien verkrachters daardoor bijna altijd als man.”

    Personeel van RAINN is nu aangeleerd om geen aannames te doen over het geslacht van de aanvaller. “Onze telefoonlijn is genderneutraal,” zegt Marsh. Ze legt uit dat dat niet overal de norm is. “Mensen spreken het slachtoffer vaak aan als vrouw en gebruiken woorden als ‘hem’,’hij’ en ‘zijn’ als ze het hebben over de aanvaller. We proberen dit bewust niet te doen.”

    Ik kon het niet in woorden uitdrukken, ook omdat er niet de juiste woorden voor zijn.

    RAINN gebruikt de genderneutrale benamingen zodat het slachtoffer zich veilig voelt bij hen. “Er is niks ergers voor een slachtoffer dan het idee hebben dat je niet begrepen wordt,” zegt Marsh. “Het slachtoffer denkt vaak al: niemand begrijpt me, dit overkomt niemand; ik voel me alleen. Als we dan aannames maken over het geslacht van de aanvaller versterkt dat die negatieve gevoelens alleen maar.”

    Slachtoffers van vrouwelijke verkrachters kunnen zich meestal moeilijk identificeren met de meeste verkrachtingsverhalen. Lisa*, nu 48, was 11 toen ze werd aangerand door een nichtje. Ze wist niet hoe ze hiermee om moest gaan. “Ik wist niet eens dat dit kon,” vertelt Lisa aan de telefoon vanuit haar huis in Wisconsin. “Ik kon het niet in woorden uitdrukken, ook omdat er niet de juiste woorden voor zijn.”

    Als Lisa iets hoorde, las of zag over verkrachtingen, dan ging dat altijd over sterke, mannelijke en onbekende daders – niet over jonge meisjes die ze zelf kon kennen. Haar aanranding was niet ‘normaal’ of ‘geloofwaardig’. Ze had geen voorlichting hierover gehad, geen voorbeelden of daaraan verbonden hulp. Ze kon haar aanranding niet eens correct benoemen, laat staan verwerken. Het zou nog een grote invloed hebben op de rest van haar leven.

    Een verkrachting is altijd vreselijk lastig om te verwerken, maar vrouwen die verkracht zijn door vrouwen hebben veel unieke obstakels om te overwinnen, vertelt Laura Palumbo, hoofd communicatie bij het National Sexual Violence Resource Center. “Als je verkracht bent door een man, kun je steun zoeken in de verhalen van anderen die iets vergelijkbaars is overkomen.” Maar, zegt Palumbo, er zijn maar weinig verhalen van verkrachting door vrouwen waar slachtoffers zich in kunnen herkennen. “Slachtoffers van niet-heteroseksuele verkrachting kunnen zich niet vinden in het normale rehabilitatieproces, dat vooral gericht is op heteroseksuele verkrachtingen. Ook worden ze niet overal erkend of hebben ze geen plekken waar ze hun verhaal kwijt kunnen.”

    Angela Esquivel, verkrachtingstherapeut en oprichter van het As One Project, is het daarmee eens. “Mensen denken dat vrouwen altijd lief, verzorgend en gevoelig zijn,” observeert ze tijdens haar werk, “maar dat is niet altijd het geval.”

    Verkrachting van vrouw op vrouw is niet minder schadelijk. Het kan juist nog verwarrender zijn omdat het niet in het traditionele sociale script van seksueel geweld past.

    Macht of autoriteit is genderloos, vertelt ze. “Er zijn genoeg vrouwen die de macht naar zich willen toetrekken, die de controle willen hebben in hun relatie,” zegt ze. “Homoseksuele stellen zijn niet immuun voor machtsverschillen of machtsspelletjes binnen een relatie.”

    Het CDC lijkt dit te bevestigen. Lesbische en biseksuele vrouwen zijn vaker het slachtoffer van geweld door een partner. 44 procent van de lesbische en 61 procent van de biseksuele vrouwen is ooit het slachtoffer geweest van verkrachting, psychologische mishandeling en/of stalking door een partner. Dit staat tegenover 35 procent bij heteroseksuele vrouwen.

    Maar slachtoffers van vrouwelijke verkrachters zijn niet per se lesbisch of biseksueel. Bovendien zien we in deze cijfers niet specifiek terug of zij slachtoffer zijn van vrouwen, of het een eenmalige gebeurtenis is of dat er ook andere niet-traditionele vormen van verkrachting zijn.

    “Ik werk als advocaat en heb verschillende verhalen gehoord van meisjes en vrouwen die zijn aangerand door vrouwen. Soms gebeurde dit tijdens een afspraakje of toen ze nog kind waren. Maar er zijn ook lovergirls die jonge vrouwen uitbuiten,” zegt Brooke Axtell, directeur communicatie en slachtofferhulp bij Allies Against Slavery en oprichter van Survivor Healing and Empowerment.

    Volgens Axtell komen vrouwelijke daders minder dreigend over omdat ze niet in ons traditionele plaatje van een verkrachter passen. De invloed en impact van een niet-heteroseksuele verkrachting wordt daarmee teniet gedaan. “Verkrachting van vrouw op vrouw is niet minder schadelijk,” zegt Axtell. “Het kan juist nog verwarrender zijn omdat het niet in het traditionele sociale script van seksueel geweld past.”

    In de huidige statistieken missen we ook de verhalen van vrouwen die hun verhaal niet durven te vertellen. Volgens onderzoek maakte tussen 1992 en 2000 maar 34 procent van de vrouwelijke slachtoffers een melding van een poging tot verkrachting. 36 procent van de daadwerkelijke verkrachtingen en 26 procent van de aanrandingen werd aangegeven. Mensen hebben vaak veel redenen om verkrachting niet te melden.

    Sophie werd aangerand door een transvrouw en was bang dat melding ervan meer nadruk zou leggen op het geslacht van de aanvaller dan op de aanval zelf. “Ik was bang voor transfobe reacties, waardoor ik me absoluut niet gesteund zou voelen,” zegt Sophie. Sophie hield het dus stil. Het is al moeilijk om je uit te spreken over zo’n gebeurtenis en al helemaal als je je zorgen moet maken om het beschermen van je eigen gemeenschap. Zo wordt het alleen maar moeilijker om de juiste steun te bieden aan iemand in zo’n traumatische situatie.

    Kunnen we dan iets doen om het verwerkingsproces minder vreselijk te maken? Cassandra Perry vond het moeilijk om het misbruik goed te benoemen. Volgens haar is dat een veel groter probleem. “We hebben er geen vocabulaire voor. Zolang we dat niet hebben, kunnen we ook niet goed uitleggen wat er precies met ons is gebeurd, wat er bij anderen gebeurd en zullen we nooit goed begrijpen wat er precies gebeurt.”

    *Alle namen zijn gefingeerd.

    Bron: vice.com

    #241574
    Mark
    Moderator

    Op Vice.com kwam ik een Engelstalig artikel tegen over vrouwelijke daders wat ik erg interessant vond omdat het cijfers laat zien die het beeld dat vrouwelijke daders nauwelijks voorkomen, tegenspreekt. In dit artikel gaat het, in tegenstelling tot wat de titel suggereert, niet alleen over mannen, maar ook over vrouwen met een vrouwelijke dader. Ik heb de moeite genomen dit artikel zo goed mogelijk in het Nederlands te vertalen omdat ik denk dat het voor veel mensen belangrijke informatie bevat.

    Groet,
    Mark

     

    De verborgen problematiek van mannen die verkracht worden door vrouwen


    Foto door Rachel Bellinsky via Stocksy

    Het algemeen accepteerde idee is dat mannen door vrouwen niet seksueel misbruikt kunnen worden. Toch blijkt uit uitgebreid onderzoek dat ongeveer tweederde van de mannen die seksueel geweld meldt, aangeeft dat hun dader een vrouw was.

    Het Center for Disease Control and Prevention (CDC) doet veel goed werk op het gebied van onderzoek naar seksueel geweld, aldus UCLA-wet professor Lara Stemple. “Interviewers zijn erin getraind veel vragen te stellen en checken regelmatig of het nog gaat”, legt ze uit. “Het scheelt ook dat het om gezondheidsonderzoek gaat, want dat is voor mensen een goede context is om na te denken over hun lichaam en hun welzijn.”

    Maar als het gaat om rapporteren van resultaten van onderzoeken, doet het CDC mannen die gedwongen zijn iemand anders te penetreren — hetzij door dwang, fysieke kracht of gebrek aan instemming — toch tekort. Zij scharen gedwongen penetratie namelijk onder ‘overige delicten’, samen met minder ernstig seksuele delicten zoals ongewenste niet fysiek seksuele ervaringen.

    “Ze plaatsen het in dezelfde categorie waarin bijvoorbeeld ook nafluiten op straat door een onbekende geplaatst wordt,” zegt Stemple. “Zonder verdere context, waardoor de ernst van het misbruik afgezwakt wordt.”

    De manier waarop het CDC met mannelijke slachtoffers van seksueel geweld omgaat, laat een verontrustende tendens bij onderzoekers, verkrachters en justitie zien, zegt Stemple. Het impliceert: “Voor mannen is alle seks goede seks.”

    “De manier waarop we over mannen en seks praten, moet veranderen”, zegt Stemple. “Zolang we dit soort stereotype ideeën over mannen en seks hebben, blijft het voor hen moeilijk om als slachtoffer naar voren te komen.”

    Stemple heeft veel tijd besteed aan haar onderzoek naar onderrapportage van seksueel geweld tegen mannen. In 2014 bracht ze een rapport uit over mannelijke slachtoffers van seksueel geweld waarin ze verschillende onderzoeken mee heeft genomen. Zo ontdekte ze dat als je situaties waarin mannen door iemand anders gedwongen werden tot penetratie meerekent, de verhouding niet gewenst seksueel contact tussen mannen en vrouwen vrijwel gelijk was: 1,267 miljoen mannen zeiden dat ze het slachtoffer waren van seksueel geweld, tegenover 1,270 miljoen vrouwen.

    Als we het hebben over verkrachting, denken we niet aan gedwongen worden te penetreren, schreef Hanna Rosin in een artikel over het onderzoek van Stemple in 2014 op slate.com. Maar het kan dezelfde psychische en fysieke gevolgen hebben, waaronder seksuele problemen, depressie, gebrek aan zelfrespect en langdurige relatieproblemen.

    ”Ik heb een man ontmoet die als kind door een vrouw werd misbruik. Tot op de dag van vandaag is hij bang om alleen met een vrouw in een kamer te zijn.”

    Hoewel er nog veel werk verzet moet worden om de gevolgen van seksueel geweld voor mannelijke slachtoffers te begrijpen, richt Stemple zich met haar nieuwe onderzoek nu op daders. In haar onderzoek in 2016 analyseerde zij, samen met twee andere onderzoekers, vier grootschalige onderzoeken van de CDC en het ‘Bureau of Justice Statistics’ (BJS), om vrouwelijke plegers van seksueel geweld — met zowel mannelijke als vrouwelijke slachtoffers — beter te kunnen begrijpen. Hun bevindingen spreken het stereotype beeld dat het onwaarschijnlijk is dat vrouwen daders zijn tegen.

    “De meeste mensen denken dat vrouwelijke daders nauwelijks voorkomen”, zegt Stemple. ‘Ze zien het als uitzondering, een enkele lerares op een middelbare school met een leerling. Maar uit deze onderzoeken blijkt dat het heel veel voorkomt, alleen is niemand daarvan op de hoogte. Ik vond de uitkomsten verbijsterd.

    De dreiging die uitgaat van vrouwelijk daderschap is lang niet begrepen en werd door onderzoekers ook onderschat. Hoewel de mogelijkheid van vrouwelijk daderschap al voor het eerst werd geopperd in onderzoeksliteratuur in de jaren dertig, werd er tot in de jaren negentig geen gericht onderzoek naar seksueel geweld door vrouwen gedaan. En zelfs toen was het onderzoek beperkt omdat het zich vooral richtte op seksueel misbruik van kinderen. Eigenlijk begint onderzoek naar vrouwelijk daderschap pas de laatste tien jaar echt van de grond te komen.

    Stemple’s nieuwe, veelomvattende onderzoek toont de resultaten van het meest recente telefonische onderzoek van de CDC. Daaruit blijkt dat 68,6% van de mannen die seksueel geweld meldt, aangeeft een vrouwelijke dader te hebben. Van de mannen die aangeven gedwongen te zijn tot penetreren — de vorm van ongewenste seks waarvan de kans dat mannen er in hun leven mee te maken krijgen het grootste is — geeft volgens dit onderzoek 79,2% aan een vrouwelijke dader te hebben.

    “De meeste mensen denken dat vrouwelijke daders nauwelijks voorkomen. Ze zien het als uitzondering, een enkele lerares op een middelbare school met een leerling.”

    De auteurs van het onderzoek keken ook naar hoe veroordeelde vrouwelijke zedendelinquenten zich gedragen. Volgens een onderzoek van het BJS — dat in tegenstelling tot andere onderzoeken onomwonden termen zoals ‘pijpen’ gebruikt, iets wat volgens Stemple de nauwkeurigheid ten goede komt — is de kans dat vrouwelijke gedetineerden door andere vrouwelijke gedetineerden misbruikt worden veel groter dan de kans dat zij door mannelijke personeelsleden misbruikt worden. Van alle volwassen gedetineerden die door personeelsleden werden misbruikt, gaf 80% aan dat hun dader een vrouw was. Onder jongeren was dat percentage zelfs nog hoger, namelijk 89,3%. En misschien nog wel het meest verrassend — gezien het heersende beeld van het gevangenisleven — liet datzelfde onderzoek zien dat seksueel misbruik van vrouwelijke gedetineerden onder elkaar ongeveer drie keer zoveel voorkomt als seksueel misbruik van mannelijke gedetineerden onder elkaar.

    Gezien deze resultaten is het des te opvallender dat zo weinig vrouwen als zedendelinquent worden geregistreerd. Uit onderzoek in vijf staten blijkt dat slechts 0,8 tot 3% van alle geregistreerde zedendelinquenten vrouw is. Andere onderzoeken laten percentages zien die onder de 2% liggen.

    Toch is dit wel te verklaren. Voor mannen die slachtoffer worden van seksueel geweld is de drempel om dit te melden erg hoog. Uit het onderzoek van Stemple blijkt dat sommige mannen zich — door het stereotype beeld dat vrouwen geen bedreiging vormen — te beschaamd voelen. Anderen liegen en zeggen dat ze eigenlijk misbruikt zijn door een man of doen alsof ze er trots op zijn dat een vrouw seks met hen wilde. Uit onderzoek blijkt ook dat naarmate mannelijke slachtoffers ouder zijn, de kans dat ze zelf de schuld van het misbruik krijgen groter is dan bij vrouwelijk slachtoffers.

    Het stereotype idee dat mannen niet verkracht kunnen worden, draagt er ook niet toe bij dat mannen seksueel geweld melden. De meerderheid van ondervraagde studenten in 1992 zei bijvoorbeeld niet te geloven dat een “grote, sterke man door een vrouw verkracht kan worden” en in een meer recent onderzoek uit 2012 zeiden jongvolwassenen dat een man die door een vrouw verkracht wordt, dat niet heel erg zal vinden.

    Over seksueel misbruik van vrouwen door andere vrouwen is nog minder bekend, aldus het onderzoek. “Doordat heteroseksualiteit de norm is, blijven lesbische en biseksuele vrouwen met een vrouwelijke dader voor professionals vaak onzichtbaar”, stelt het onderzoek. “Hoewel een paar centra voor seksueel geweld kleine, op lesbische en biseksuele vrouwe gerichte programma’s hebben opzet, geven lesbische en biseksuele vrouwen aan dat opvang en hulpverlening hoofdzakelijk gericht is op vrouwen die slachtoffer zijn van mannen.”

    “Ik heb een man ontmoet die als kind door een vrouw werd misbruikt”, zegt Stemple. “Tot op de dag van vandaag is hij bang om alleen met een vrouw in een kamer te zijn. Hij werkt aan zijn problemen maar zoals je je kunt voorstellen, voelt hij zich er erg ongemakkelijk en beschaamd om dit met mensen te delen. Als overlever praat hij tegenwoordig wel over het misbruik maar hij is een uitzondering. Je kunt je voorstellen dat andere mannen dezelfde angst hebben om met misbruik naar voren te komen, zeker als de dader een vrouw was.

    Het originele artikel in het Engels vind je op vice.com >>

    #244371
    Mark
    Moderator

    Alicia getuigt over de juf die haar verleidde toen ze 17 was: “Ze komt er gewoon mee weg”

    Alicia Sanfilippo is nu 21, maar was pas 17 toen haar juf haar verleidde. “Fijn is het niet om met zo’n verhaal naar buiten te komen, maar ik ben bang dat er anders nog slachtoffers vallen.” ©VTM NIEUW

    In een secundaire school voor kinderen met een verstandelijke beperking en gedragsstoornissen in Beringen heeft een inmiddels 37-jarige juf een seksuele relatie gehad met twee leerlingen. Nadat de meisjes hun verhaal deden aan de directie van VIBO Sint-Barbara, werd de vrouw tijdelijk geschorst. Begin deze maand ging ze weer aan de slag. “Toen onze relatie leek uit te komen, verplichtte ze me snel naar een andere school te gaan.”

    Een stortvloed aan lieve berichtjes, hevige aandrang tot seksuele handelingen en één – de allerbelangrijkste – voorwaarde: totale geheimhouding. De verhalen van twee leerlingen van het buitengewoon onderwijs Sint-Barbara in Beringen over hoe ze – zonder dat van elkaar te weten – een seksuele relatie kregen met één en dezelfde juf lopen parallel. In 2015 was Alicia Sanfilippo – toen 17, nu 21 – de eerste die in het vizier kwam van een juf op haar nieuwe school.

    Lees dit premium artikel verder op hln.be of als lid van LSG in het ledendeel.

    #245449
    Luka
    Moderator

    Ik werd verkracht door mijn lesbische geliefde

    “Het was mijn eerste relatie, dus ik dacht dat het er gewoon bij hoorde – en ik had er nooit bij stilgestaan dat ook vrouwen gewelddadig kunnen zijn.”

    Mijn laatste relatie was een grote ramp. Het begon nog zo goed: ik had nog nooit iemand ontmoet die ik zo opwindend vond als Lydia, en als ik heel eerlijk ben was ik ook wel gevleid dat een dertigjarige vrouw geïnteresseerd in mij was. Zelf was ik achttien, toen ik haar op de universiteit ontmoette. Zij was dominant, ik verlegen. Ze was schrijver, en maakte indruk op me met haar zelfverzekerde, charmante karakter.

    Na twee à drie maanden besefte ik langzamerhand dat er iets mis was. Het begon toen ze op een avond dronken op een autoweg was gaan zitten, en weigerde daar weg te gaan. Ik probeerde haar weg te krijgen, maar dat negeerde ze. Als ik er nu op terugkijk had ik toen al moeten inzien dat ik beter bij haar weg kon gaan.

    Lydia had een ernstig alcohol- en drugsprobleem, maar ontkende dat zelf. Als er om drie uur ‘s nachts geen drank in huis was, stond ze erop dat we even naar het tankstation zouden gaan – we woonden toen inmiddels samen in een dorp bij Hannover. Ze kon zoveel drinken dat ze enorme black-outs kreeg, en ze zich een dag later niks meer kon herinneren. Ze fietste een keer vol het water in, en nadat ze eens dronken achter het stuur werd betrapt werd haar rijbewijs ingenomen. Ik dacht dat ik haar kon redden met mijn liefde. En dus bleven we twee jaar bij elkaar, in totale afhankelijkheid van elkaar.

    Lydia ontnam me al mijn rust. Als ze dronken thuiskwam, maakte ze me om allerlei redenen wakker: om meer drank te krijgen, iets te bespreken, een van haar essays te laten corrigeren of omdat ze seks wilde – ook als ik helemaal geen zin had.

    Lydia misbruikte me wel vaker als ze dronken was of drugs had gebruikt. Ik verzette me, maar dat was meestal tevergeefs. Op een gegeven moment gaf ik het op. Ik dacht dat het erbij hoorde als je een relatie hebt – dat als de ander wil, maar jij niet, je gewoon even door moet bijten. Dit soort avonden kwamen steeds weer terug, en ik accepteerde dat ze geen genoegen nam met het feit dat ik niet wilde. Terwijl ik natuurlijk mijn mond open had moeten trekken, om duidelijk te maken waar mijn grens lag.

    Maar ik heb nooit geleerd om boos te zijn, of voor mezelf op te komen. Ik had niet eens door dat Lydia me seksueel misbruikte.

    Dat had twee redenen: verkrachtingen of seksueel misbruik heb ik altijd met mannen geassocieerd, die al dan niet ‘s avonds laat vanuit een donker steegje tevoorschijn komen en je in de bosjes trekken. Ik dacht altijd dat het alleen mannen waren die geweld plegen, en vrouwen altijd het slachtoffer waren. Lydia kon helemaal niet gewelddadig zijn. Daarnaast had ik er nooit bij stilgestaan dat je ook misbruikt kunt worden door je eigen partner. Ik dacht dat het er gewoon bij hoorde – Lydia was mijn eerste liefde.

    Ik realiseerde me pas echt dat ik was verkracht in november 2017, toen het al twee jaar uit was. In de tussentijd was ik naar een psychosomatiek gegaan, en daar besefte ik dat deze verkrachtingen niet mijn schuld waren. Ik was niet “ziek in mijn hoofd”, zoals Lydia altijd zei. Want zo was onze relatie: als ik niet deed wat ze wilde, behandelde ze me als een stuk stront, en ze heeft me meerdere keren bedrogen.

    Ook toen onze relatie voorbij was bleef Lydia mijn leven verzieken. Ze overspoelde me met telefoontjes en berichten, en wachtte me op bij mijn voordeur. Soms durfde ik amper mijn huis te verlaten. Ik raakte in paniek als de telefoon ging. Naast mijn voordeur zat een raam, waardoor ik altijd kon zien wie eraan kwam – en als ik zag dat er iemand stond, verstopte ik me snel achter de bank. Ik deed alle lichten uit, om te doen alsof ik niet thuis was. En als ik toch buiten durfde te komen, vormde elke straathoek weer een nieuwe drempel.

    Ik vermeed altijd de buurt waarin zij woonde, zelfs als ik daarvoor een flinke omweg moest maken. Ik kwam niet meer naar de universiteit en zag mijn vrienden amper meer. Een jaar later vertrok Lydia, maar mijn angsten gingen niet weg. Daarom ben ik op een gegeven moment naar Wenen verhuisd – ik kon het er niet meer uithouden. Zelfs tegenwoordig word ik al bang als ik de deurbel hoor.

    Vier jaar later ben ik nog steeds niet in staat om een intieme relatie aan te gaan. Lydia heeft mijn liefdesleven voorgoed verpest – ik kan nog geen hand vasthouden. In eerste instantie leek me dat normaal, omdat je nu eenmaal tijd nodig hebt om zoiets te verwerken, maar ik ben nog steeds niet de oude. Ik verlang naar intimiteit, al is het maar eenmalig, maar ik kan het gewoon niet. Alleen al de gedachte brengt me in paniek. Ik worstel nog steeds met flashbacks, maar ik heb ook veel situaties met Lydia weggedrukt in mijn geheugen.

    Een paar weken geleden had ik mijn eerste tinderdate. Nadat we twee uur lang een leuk gesprek hadden gehad, wilde ik er zonder directe aanleiding ineens een punt achter zetten. Mijn verhouding tot liefde en intimiteit is helemaal verstoord, en dat is ook de reden dat ik weer in therapie ben.

    Dit alles maakt me boos, maar in tegenstelling tot hiervoor richt ik mijn woede niet op mezelf. Ik beeld me vaak in dat ik Lydia de deur uittrap – al weet ik dat dat misschien verspilde energie is. Ik had een schoenendoos vol herinneringen aan Lydia, en die heb ik weggegooid. En tijdens een therapiesessie verscheurde ik een van de boeken die ze heeft geschreven. Dat voelde bevrijdend, al weet ik zeker dat ze nog steeds niet eens beseft wat ze me heeft aangedaan. Ze kon zich de dag erna meestal niks meer herinneren, zelfs niet onze heftigste ruzies.

    Ik ben niet alleen boos op haar, maar ook op de hele samenleving – en dan vooral het heersende idee dat er helemaal geen geweld uit kan gaan van vrouwen. Ik snap ook wel dat mannen volgens de statistieken vaker gewelddadig zijn dan vrouwen, dat de machtsstructuren anders zijn en mannen een andere positie hebben in deze patriarchale maatschappij. Maar vrouwen zijn natuurlijk ook in staat om verbaal of psychologisch geweld te plegen, of te verkrachten. En als je zulke dingen niet beseft, kun je ook het gedrag van vrouwen als Lydia niet herkennen.

    We moeten vaker benoemen dat dit soort geweld ook plaats kan vinden binnen relaties, en vanuit hetzelfde geslacht. Zolang er nooit over wordt gepraat in de media of de politiek, zullen mensen als ik zich in de steek gelaten voelen. Als ik er vroeger over had kunnen lezen, of mijn leraren me erover hadden verteld, was ik misschien nooit in deze situatie beland. En had Lydia me nooit kunnen verkrachten.

    Bron: Vice.com >>

25 berichten aan het bekijken - 1 tot 25 (van in totaal 31)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.
gasten online: 16 ▪︎ leden online: 2
ikkkke, Floor
FORUM STATISTIEKEN
topics: 2.360, reacties: 12.918, actieve leden: 1.147
Scroll Up