Incest

Dit onderwerp bevat 20 reacties, heeft 4 stemmen, en is het laatst gewijzigd door Luka 19/09/2019 om 15:16.

21 berichten aan het bekijken - 1 tot 21 (van in totaal 21)
  • Auteur
    Berichten
  • #216264

    LSG
    Beheer

    In dit topic vind je websites en online artikelen met informatie over:

    Incest

    Wil je zelf een website of online artikel toevoegen? Plaats dan eerst de url en daaronder eventueel een korte beschrijving.

    Behalve incest tussen volwassenen en kinderen, komt incest ook voor tussen kinderen die familie van elkaar zijn. Voor meer informatie over seksueel misbruik door kinderen, klik hier >>

    Voor meer informatie over kindermisbruik in het algemeen, klik hier >>

     

    #216265

    Mark
    Moderator

    Inzicht in incest

    incestinzicht.nl

    Online magazine over incest.

    Van mijn vijfde tot mijn twaalfde ben ik misbruikt door mijn oudste broer. Na 30 jaar durfde ik daarover te praten.
    Op heel veel vragen kreeg ik geen antwoord, ik ben ernaar op zoek gegaan. Ik heb 50 vragen gemaakt die door 160 incestslachtoffers zijn beantwoord. Ook heb ik verhalen, gedichten en spreuken verzameld.
    Ik denk dat dit alles mijn therapie is geweest. Het heeft mij veel inzichten opgeleverd, waardoor ik me nog veel beter ben gaan voelen. Ik voel mij nu zo vrij als een vogel.

    Ik hoop dat ik andere mensen hiermee kan inspireren en helpen om hun incestverleden bespreekbaar te maken, waardoor ze ook meer plezier in hun leven krijgen, net als ik.

    Vandaar dit blad met verhalen van slachtoffers die niet in de goot zijn beland. Ook kun je lezen wat mensen geholpen heeft hiermee om te gaan en antwoorden op de vragen en nog veel meer.
    Ik ben trots op het eindresultaat en dank iedereen die daarbij geholpen heeft.

    Hélène Havinga

    #216266

    Mark
    Moderator

    De rol van godsbeelden in de levensverhalen van vrouwen met een incestervaring

    ACADEMISCH PROEFSCHRIFT door Adriana Willemina Balk-van Rossum

    Geweld tegen kinderen roept verbijstering op, woede, stille tochten. Seksueel geweld tegen kinderen roept dit meestal ook op, zolang het maar redelijk ver van ons weg blij , in het bui- tenland (de Britse sportwereld) of bij een instituut als Jeugdzorg of de Rooms-Katholieke kerk. Seksueel geweld tegen kinderen dat begaan wordt door de vader, de broer of een ander fami- lielid, roept vooral stilte op. Stilte ingegeven door onbegrip, ongeloof, verbijstering, onmacht, angst, gêne of nog weer wat anders. Misschien ook allemaal tegelijk. In de jaren dat ik aan dit onderzoek werkte en iemand mij vroeg naar het onderwerp, viel er in de meeste gevallen een stilte, of hooguit een reactie als ‘he ig’. Het was duidelijk dat er aangehaakt werd bij het woord ‘incest’ en niet bij ‘godsbeelden’. Het noemen van incest roept ongemakkelijke gevoelens op en snoert letterlijk de mond, er worden geen woorden voor gevonden.

    “Dit onderzoek is een van de manieren om (opnieuw) de stilte rond incest te verbreken. 66 vrouwen hadden de moed om mij hun levensverhaal te vertellen, een verhaal waarin als rode draad het seksueel misbruik van haar als kind en de gevolgen daarvan, loopt. 57 van die verhalen zijn gebruikt voor dit onderzoek. In het verslag van dit onderzoek heb ik zo goed mogelijk hun stem laten horen en ik hoop dat zij, en anderen met hen, hierdoor iets van erkenning ervaren voor het kwaad dat hen is aange- daan en voor de grote impact die dit in hun leven (gehad) hee . Ik hoop ook dat dit onderzoek iets te zeggen heeft voor allen die, hoe dan ook, in aanraking komen of gekomen zijn met iemand die als kind seksueel misbruikt is.”

    Lees het hele proefschrift >>

    #232784

    Mark
    Moderator

    Angel werd jarenlang MISBRUIKT DOOR HAAR NAASTE FAMILIE

    Een vader die maandenlang zijn dochter en haar vriendje filmt onder de douche. Een opa die zijn kleindochters misbruikt. Het zijn zomaar wat nieuwsberichten van afgelopen dagen. Angel van der Vecht (45) was incestslachtoffer. Van haar derde tot haar vijfentwintigste werd zij misbruikt door haar vader, moeder en opa. Toen ze op 17-jarige leeftijd uit huis ging, ging het misbruik gewoon door: “Ik durfde geen nee te zeggen.”

    THERAPIE
    “Het heeft gigantisch veel impact gehad. Ik heb PTSS (post traumatische stress stoornis) en heb last van dissociatie. Ik heb nog steeds wekelijks therapie nodig. Toch is het niet zo dat ik altijd ongelukkig ben. Ik kan best genieten van dingen en ik heb een ontzettende fijne man getroffen met wie ik heel gelukkig getrouwd ben. Hij waardeert mij en daar groei je van.”

    Schrijfster Maria Genova schreef het boek ‘Het duivelskind’ naar aanleiding van het verhaal van Angel. “In dit verhaal heeft jeugdzorg er met de neus bovenop gezeten, maar niemand vroeg door. Angel heeft nooit gedacht haar vader bij de politie aan te melden. Als het op zo’n jonge leeftijd begint, zijn kinderen nog heel kwetsbaar. Dan zijn ze loyaal aan het gezin. Op de camping hoopte ze wel dat mensen het zouden merken, maar het leek niemand op te vallen.”

    GEBREK AAN BEWIJS
    “Mensen denken al snel ‘we bemoeien ons er niet mee’. In elke klas zit een kind dat seksueel misbruikt wordt, of dat mishandeld wordt. Velen zien dat niet. Ze denken dat het een gesloten kind is, of dat het wordt gepest. Vaak zijn er grote problemen thuis. Het vergt moed om aangifte te doen. Hoe vaak gebeurt het ook niet dat instanties het niet serieus nemen, zoals in het geval van Angel.”

    “En hoe bewijs je het ook? De dader gaat vaak vrijuit door gebrek aan bewijs. Ik ben dan ook blij dat er sinds deze week een nieuw nummer is dat je kunt bellen als je slachtoffer bent van aanranding of verkrachting. Dat werkt drempelverlagend. Zeker als het binnen de familie gebeurt.”

    “Angel heeft lang gedacht dat het aan haar lag. Haar ouders noemden haar een duivelskind en de duivel werd ‘uitgedreven’ door haar te misbruiken, vertelden ze aan het kind. Op den duur ging ze het zelf ook geloven.”

    TRAUMA
    Maria vervolgt: “Jaarlijks worden 119.000 kinderen gruwelijk misbruikt, ondervoed en mishandeld. Waarom helpen we ze niet? Als je vermoedens hebt kun je naar de instanties gaan: jeugdzorg, al heeft die op dit moment niet zo’n beste naam, of de politie. Niets doen is geen optie. Het probleem is dat het trauma blijft bij zo’n meisje als de vader zoiets doet. Het heeft een blijvend effect. Het wordt niet zomaar vergeten.”

    “Er moet vaak jarenlang psychische hulp aan te pas komen of er zijn angststoornissen. Angel heeft bijvoorbeeld paniekaanvallen. Die kan zomaar de weg oprennen, zonder dat ze kijkt of er een auto aankomt. Een keer wilde ze zelfmoord plegen door voor de trein te springen toen haar trauma heel heftig terugkwam. Dat zijn momenten waarop ze niet weet wat ze doet, want ze wil helemaal niet dood en ze is verder ook een heel vrolijk iemand.”

    PRAAT
    “Praten helpt altijd”, weet Angel. Ze is verbonden aan de Stichting ‘Praat’. “We zetten ons in voor kindermishandeling- en misbruik. Geven voorlichting. Bijvoorbeeld over de signalen waar je op moet letten. Een misbruikt of mishandeld kind kan introvert zijn of juist heel extravert. Ze dragen misschien veel lagen kleding over elkaar. Klagen over hoofdpijn en buikpijn. Dat deed ik ook. Het zijn vaak bekenden die het doen. We zijn altijd beducht op de trainers en de crecheleiders, maar het zijn vaak de mensen in intieme kring.”

    VERTROUWENSPERSOON
    Angel: “Je moet vooral niet zwijgen. Hoe langer je zwijgt, hoe erger het wordt. Zoek een vertrouwenspersoon in je omgeving. In mijn geval is een werkgever naar de politie gestapt. Toen is het pas echt gestopt. Als slachtoffer zit je zo in een stramien. Je denkt dat je er echt niet meer uit kan komen. Ik ging op mijn zeventiende al het huis uit, maar durfde gewoon geen nee te zeggen. Ik heb uiteindelijk aangifte gedaan. Ook om er alles aan te doen, wat ik kon. Dat niemand vervolgd is, vind ik jammer. Er was te weinig bewijs, maar de Officier van Justitie zei wel dat seponeren geen vrijspraak is.”

    “Ik ben niet gesteund door mijn familie. Een tante heeft een brief geschreven over haar zwijgen. Dat vond ik heel dapper en toch een soort bevestiging.”

    Bron: vrouw.nl

    #218683

    Luka
    Moderator

    Griet Op de Beeck: De opluchting die ik had verwacht, is absoluut niet gekomen

    Schrijfster Griet Op de Beeck heeft de afgelopen maanden duizenden mails beantwoord van mensen, vaak lotgenoten, die reageerden op haar onthulling dat ze als kind is misbruikt. Het leidde tot heftige emoties, maar ze komt nu sterk terug als auteur van het Boekenweekgeschenk.

    Na haar opzienbarende optreden bij ‘De Wereld Draait Door’, afgelopen september, is Griet Op de Beeck (44) een tijdje onder de radar gegaan. De Vlaamse schrijfster kreeg veel te verduren nadat zij in de uitzending had onthuld dat ze als kind seksueel werd misbruikt door haar vader, die jaren geleden overleed.

    Lees verder op de site van Trouw >>

    #219973

    Mark
    Moderator

    “Mijn vader heeft het misbruik altijd ontkend”

    Er is steeds meer aandacht voor de samenhang tussen een jeugdtrauma en het hebben van psychische klachten op latere leeftijd. Volgens Charlotte (44) (gefingeerde naam), die tussen haar vierde en tiende seksueel is misbruikt door haar vader, mag dit nog veel meer. “De klassieke hulpverleners zijn bij een psychose meer geneigd te kijken naar je huidige klachten dan verder te kijken naar wat er in het verleden is gebeurd.”

    “Op mijn tiende had ik pas door dat het niet normaal was”
    In de zes jaar dat Charlotte is misbruikt door haar vader, terwijl haar moeder in de avond aan het werk was, had ze niet door dat dit niet normaal was. “Rond mijn tiende had ik dit pas door en heb ik tegen hem gezegd: ‘ik ga het aan mama vertellen.’ Rond die tijd hield mijn moeders baan op, wat er mede voor heeft gezorgd dat het misbruik is gestopt.”

    Lees verder op nieuws.nl >>

    #225244

    Mark
    Moderator

    Judith werd 2 jaar misbruikt DOOR HAAR BROER

    Judith Stoker werd als kind seksueel misbruikt door haar broer. Door haar familie en een ouderling van de kerk werd dit in de doofpot gestopt. “Toen ik 11 was stopte het, omdat mijn moeder hem op heterdaad betrapte. Mijn moeder deed daarna wel ‘s nachts mijn deur op slot, maar verder werd er niet over gesproken.”

    Judith is de middelste van vijf kinderen. Door haar oudere broer wordt ze seksueel misbruikt als ze 9 jaar is. “Zoiets begint met grenzen opzoeken. Wanneer dit echt begon weet ik dus niet meer. Ik zag niet in dat het verkeerd was, maar ik was wel angstig. Mijn broer was natuurlijk ouder en gebruikte dreigende taal. Omdat hij ook zei: ‘Je mag het er met niemand over hebben’, had ik wel het idee dat er iets gebeurde wat niet mocht.”

    DEUR OP SLOT
    “Tegelijk was ik heel bang voor wat er zou gebeuren als ik het dan tegen iemand zou vertellen. Toen ik 11 was stopte het, omdat mijn moeder hem op heterdaad betrapte. Mijn moeder deed daarna wel ‘s nachts mijn deur op slot, maar verder werd er niet over gesproken.

    Ik kreeg er last van toen ik in de puberteit kwam. Op de Havo vertelde ik een docent wat er gebeurd was. Hij is bij mij thuis geweest om verhaal te halen. Mijn vader zei helemaal niets. Mijn moeder kwam toen de docent vertrokken was en zei: ‘Wil je nooit meer de vuile van ons gezin buiten hangen?!’ Het misbruik was erg, maar dat zij er niet over praatten nog erger.”

    KERK
    Mijn moeder heeft toen een ouderling van de kerk gevraagd om met mij te praten. Hij zei tegen mij: ‘Ik heb gehoord wat er is gebeurd. Het lijkt me het beste dat we het met de mantel der liefde bedekken; vergeven en vergeten.

    Op dat moment besloot ik: ‘Ik vertel nooit meer iets aan iemand. Ik voelde me heel erg verloren. Mijn broer kon vrij rondlopen en ik werd in de steek gelaten. Jarenlang heb ik het er daarom niet meer over gehad.”

    Lees verder op vrouw.nl >>

    #225245

    Mark
    Moderator

    Mary-Jane ontkende jarenlang SEKSUEEL TE ZIJN MISBRUIKT

    KLEUTERSCHOOL
    “Ik ben seksueel misbruikt door mijn vader en door de vader van mijn moeder. Wanneer het precies is begonnen, weet ik niet meer. Wel kan ik me herinneren dat ik op de kleuterschool zat. Mijn vader ging door tot mijn zestiende.”

    “Mijn opa ging door tot zijn dood op mijn tiende. Ik was gewoonweg te klein om ‘nee’ te zeggen en om me te realiseren dat dit niet normaal was. Het was voor mij een automatisme. Tot op de dag van vandaag is het mij niet bekend of zij van elkaars misbruik afwisten.”

    LABIELE VROUW
    Mary-Jane’s jeugd kent meerdere vormen van misbruik. Thuis bij haar moeder is ze slachtoffer van ernstige, geestelijke mishandeling. “Mijn moeder was een labiele vrouw. Toen ik 8 was ging ze bij mijn vader weg, maar toen mijn broer en ik met haar alleen woonden, werden we dagelijks uitgescholden.”

    “Mijn broer ging er keihard tegenin, zowel verbaal als fysiek. Deuren en muren waren niet veilig voor hem. Voor mij was dit, samen met het misbruik van mijn vader en opa, reden om me juist nog meer terug te trekken; ik zat altijd in mijn kamer te lezen of fietste buiten rond.”

    Lees verder op vrouw.nl >>

    #227393

    Mark
    Moderator

    ‘Getrouwd’ met mama: ouders die van hun kind hun partner maken

    De verhouding tussen Carla en haar man werd steeds slechter. De intimiteit was weg, de liefde achterna. Seks was voor haar een huwelijkse plicht, een daad die buiten haar om leek plaats te vinden.

    Praten deden zij allang niet meer en hun enige communicatie was wanneer haar man zijn schoot in haar ledigde, omdat zijn minnares even niet beschikbaar was. Niet dat zij dat miste. Wat zij tekort kwam bij haar man, vond Carla bij haar zoon Jeff. Bij hem kon zij haar hart uitstorten. Met haar zoon besprak zij alles: haar problemen, haar zorgen, haar gevoelens. Jeff was haar Oedipus geworden, als Iokaste maakte zij van haar zoon haar man.

     

     

    Seksueel misbruik zonder seks
    Dr. Kenneth Adams bedacht de term ‘covert incest’: emotionele of geestelijke incest, zoals het in het Nederlandse taalgebied wordt genoemd.
    Anders dan bij ‘gewone’ incest komt er bij emotionele incest geen seks te pas. Het misbruik is puur geestelijk: seksueel misbruik zonder seks.
    “Bij emotionele incest voelt het kind zich meer de romantische partner van de ouder dan kind”, legt doctor Adams uit; “de ouder heeft het kind gemaakt tot een surrogaatpartner.”

    ‘Too close for comfort’
    Dit wordt ook wel parentificatie genoemd: de ouder handelt – op de seks na – alsof het kind de huwelijkspartner is. De huishoudelijke planning, dingen die in huis geregeld moeten worden, problemen met de andere kinderen: het wordt allemaal niet meer met de partner besproken, maar met het kind.
    “Er zijn geen seksuele aanrakingen, maar het kind voelt zich ‘too close for comfort’ binnen de relatie. Er ontstaat een incestueus gevoel, het kind voelt zich misbruikt en gevangen, net als bij openlijke incest.”

    De Jungiaanse analist en auteur Marion Woodman beschrijft emotionele incest als ‘unboundaried bonding’, waarbij de ouder of ouders gebruik maken van het kind als “een spiegel om hun behoeften te vervullen”, in plaats van het kind te ondersteunen bij diens emotionele ontwikkeling.

    Vies en ongezond
    Emotionele incest kan een kind net zo beschadigen als ‘gewone’ incest. Het kind kan zich niet normaal ontwikkelen, omdat het door de ouder gedwongen is iemand te worden die voldoet aan wat de ouder nodig heeft.
    Slachtoffers van emotionele incest blijken niet in staat tot een normale romantische relatie. Zij sluiten zich vaak af voor hun partner omdat die aanvoelt als een last: de last van de geheime relatie met de ouder, die zij niet meer willen.
    Zo’n normale relatie voelt vies en ongezond, net als de ongezonde relatie waar zij in verstrikt waren met ma of pa. Seks is voor het slachtoffer alleen mogelijk wanneer er geen bindingen of verplichtingen zijn: hoe anoniemer, hoe minder bekend is van de partner, des te beter.

     

     

    Incestslachtoffers
    Slachtoffers van emotionele incest ontwikkelen zich in het algemeen op dezelfde manier als ‘gewone’ incestslachtoffers. Het lastige bij het herkennen van emotionele incest is dat het misbruik veel subtieler gebeurt.
    De seks vindt niet fysiek plaats, schrijft Rob Weiss, maar indirect: het kind wordt misbruikt om de volwassene emotioneel te bevredigen.
    Hoewel er geen seksuele aanrakingen zijn, is er toch een geseksualiseerde ondertoon, waarbij de ouder overdreven belangstelling toont voor de lichamelijke ontwikkeling van het kind en vaak de privacy van het kind schendt, gesprekken met een seksueel tintje enzovoorts.
    De ouder beschrijft haar kind zoals zij dat bij een volwassen romantische partner zou doen (“de knapste man in mijn leven!”); een cliënt van dr. Adams vertelt hoe zijn moeder altijd hand-in-hand met hem wilde lopen.

    Belemmerde emotionele groei
    Een andere cliënt vertelt hoe zijn moeder altijd net iets te dicht bij hem zat, en het vaak over zijn lichaam had, vooral toen hij tiener was.
    Weer een andere cliënt beschrijft hoe hij nauwelijks privacy had: zijn moeder liep steeds naar binnen als hij in zijn eigen kamer of in de badkamer was.
    Psychotherapeut Paul Dunion somt een heel scala op van schadelijke gevolgen van emotionele incest: schuldgevoelens, een gevoel niet te deugen, geen besef van grenzen, om maar enkele te noemen.
    “Ouders moeten begrijpen”, zegt Adams, “dat zij de emotionele groei van het kind hiermee belemmeren. Het kind is hierdoor niet in staat zich te ontwikkelen tot een volwassene die in staat is tot gezonde seksuele en romantische relaties.”

    Bron: gfcnieuws.com >>

    #230239

    Luka
    Moderator

    Griet Op de Beeck wilde incest bespreekbaar maken maar dat mislukte, waarom?

    Schrijver Griet Op de Beeck stuitte op een muur van wantrouwen toen ze op tv vertelde over de incest uit haar jeugd. Waarom is dit onderwerp een mijnenveld geworden?

    Aanvankelijk krijgt Op de Beeck vooral lof toegezwaaid voor haar optreden. ‘Moedige vrouw’, klinkt het eenstemmig op Twitter. Het doet denken aan de lyrische reacties die ze een jaar eerder ontving, nadat ze bij Zomergasten openhartig had verteld over de dalen in haar leven. Ook toen ging het het al over haar eenzame jeugd, haar eetproblemen en haar doodswens. Half Twitter was toen #verliefdopgriet.

    Maar dit keer slaat de sfeer al snel om. Op woensdag 27 september zet Volkskrant-columnist Max Pam zijn vraagtekens bij het verhaal van Op de Beeck. Dat zij door een therapeut is geholpen bij het reconstrueren van ervaringen waaraan ze zelf geen directe herinneringen heeft, vindt Pam hoogst bedenkelijk. Had onderzoek immers niet uitgewezen dat het geheugen manipuleerbaar is? En dus gooit Pam de knuppel in het hoenderhok: ‘Was het ook waar wat Griet Op de Beeck ons te vertellen had?’

    Lees verder op de site van de Volkskrant >>

    #232595

    mara
    Lid LSG

    Marianne Kimmel (46) viert dit jaar voor het allereerst kerst! “Ik hoop een andere kant van kerst te ontdekken.”

    “Ik kom uit een klein gezin met enkel mijn vader, moeder en ik. Het handjevol andere familieleden zag ik heel weinig. Mijn vader bepaalde alles tot in het extreme; het tafelkleed moest op een bepaalde manier op tafel liggen, de stoelen moesten altijd precies op de afdrukken in het kleed staan.

    SEKSUEEL MISBRUIKT
    Ik had het gevoel dat ik een bepaalde rol moest spelen: de rol die mijn vader voor me had bedacht. Hem gehoorzamen. Altijd. Dus nee, ook kerst was helemaal niet gezellig. Ik heb me heel erg alleen gevoeld thuis, en niet alleen met kerst. Maar kerst triggert dit eenzame en onveilige gevoel nog wel. Thuis was geen veilige basis.

    Vanaf mijn 4e tot mijn 10de levensjaar heeft mijn vader mij seksueel misbruikt. Je weet als kind natuurlijk niet wat er precies gebeurt, maar dat er iets helemaal niet klopte voelde ik wel. Ik was op die leeftijd nog helemaal niet met seksualiteit bezig. Ik wist alleen dat het heel veel pijn deed en dat ik doodsbang was.

    MOEDER
    Het seksueel misbruik deed als kind heel veel met mij, maar omdat ik met de dader leefde duwde ik de emoties weg. Ik kon ook niet praten met mijn moeder; zij gelooft me tot op de dag van vandaag niet. Volgens haar heb ik het allemaal verzonnen.

    Lange tijd probeerde ik de emoties van het misbruik te ontkennen, maar rond mijn twintigste ging dat niet meer. Het was tijd om echt onder ogen te zien wat er was gebeurd en het te gaan verwerken.

    HERINNERING
    Pas sinds een paar jaar voel ik mij echt gelukkig; het is nu slechts een herinnering die me nog heel af en toe lastigvalt. Het is vooral moeilijk te bevatten hoeveel misbruik op zo’n hele jonge leeftijd beschadigt.

    De basis die je als kind normaal opbouwt met allerlei basisvaardigheden zoals zelfvertrouwen, eigenwaarden en grenzen aangeven, worden door misbruik niet opgebouwd. Omdat er letterlijk over je grenzen heen is gegaan, weet je gewoon niet meer hoe de wereld werkt. Dat moet je dus op latere leeftijd gaan ontdekken en dat is een lange weg.

    CONTACT
    Mijn vader is vorig jaar overleden, mijn moeder leeft nog. Ik denk dat zij (on)bewust van het misbruik heeft geweten. Maar tot op de dag van vandaag ontkent ze alles. Voordat mijn vader overleed, had ik mijn ouders al jaren niet gezien.

    Na zijn overlijden heb ik geprobeerd om weer contact te hebben met mijn moeder, maar dat bleek voor mij te pijnlijk. Het voelde alsof ze me iedere keer als we contact hadden weer afwees. Wat er vroeger in mijn leven is gebeurd, heeft mij gevormd en is onderdeel van wie ik nu ben. En als je moeder dat belangrijke deel ontkent, doet dat te veel pijn.

    PARK
    Een familiefeest roept bij mij dus geen warme gevoelens op. Om de kerst door te komen, ga ik vaak een paar dagen naar een huisje in een park waar je veel minder of helemaal niet in de kerstsfeer zit. Ik heb me ook een paar jaar tijdens kerst met mijn hond letterlijk opgesloten in mijn huis.

    Dan kookte ik wel iets lekkers, keek ik films en maakte ik strandwandelingen met mijn hond. Alsof het een gewoon weekend was. Vrienden nodigen mij wel uit om kerst te komen vieren, maar dan zit ik middenin een ander gezin en voel ik nog steeds die pijn van nergens bij horen.

    VRIEND
    Het goede nieuws is dat ik na al die kerstloze jaren het feest dit jaar een kans ga geven. Ik heb nu namelijk een vriend die wel een hele grote en warme familie heeft waarbij ik mij goed thuis voel. Ik merk wel dat ik er onzeker van word, maar hoop een andere kant van kerst te ontdekken. De mooie kant dus, die niet gekoppeld is aan pijn.

    Soms moet je nou eenmaal bij de hand worden genomen door iemand die laat zien dat het ook anders kan. Dan moet je natuurlijk wel vertrouwen hebben in die persoon. Tot voorheen had ik dat nooit. Het zou dus zomaar kunnen dat het vanaf deze kerst heel anders zal gaan!”

    Bron: vrouw.nl

    #233590

    Mark
    Moderator

    Interview met Marrie van der Feen-de Muynck (Stichting Petra) in het programma ‘Bij Jorieke’ op Groot nieuws radio, 23 januari 2019. Marrie werd tussen haar 9de en 15de misbruikt door haar vader en helpt nu slachtoffers van seksueel misbruik. Het interview begint vanaf 17:40 min.

    #233600

    Mark
    Moderator
    #234216

    Luka
    Moderator

    ‘Vandaag vertel ik mijn moeder
    DAT MIJN VADER MIJ SEKSUEEL HEEFT MISBRUIKT’

    Net als Christina Curry (28) werd Ilse seksueel misbruikt. Net als Christina hield ook Ilse jarenlang haar mond tegen haar omgeving en haar moeder. Maar ook Ilse doorbrak – in september 2017 – het stilzwijgen; ze vertelde het aan haar moeder en schreef daarover onderstaande blog: “De hand die ik zoals altijd heb uitgestoken, wordt ook nu niet vastgepakt.”

    “Waarom wil ik mijn verhalen delen met anderen? Het kost me tijd en moeite, waarom zou ik ze de wereld in brengen? Wat maakt dat ik graag wil dat ze worden gelezen? Ik hoef niet lang over deze vraag na te denken. Mijn gevoel en de drang om het te delen zit in mij. Ik wíl het zwijgen doorbreken, om lotgenoten herkenning en het gevoel geven dat je er niet alleen voor staat. Iedereen laat ik meereizen in mijn verhaal. Mijn reis gaat verder.

    HET IS STIL IN MIJ
    Ik deel mijn verhaal, ik houd mij niet stil. Toch voel ik mij van binnen vaak stil en eenzaam. Vandaag is zo’n dag van stilte. Stil in mij. Het is de stilte voor de storm, de storm van mijn gevoelens. Gevoelens die ik nu wél voel. Gevoelens waar ik geen raad mee weet.

    VERDRIET VANWEGE MIJN MOEDER
    Het gaat een aantal dagen goed en dan opeens zak ik weer omlaag. Vaak weet ik met mijzelf geen raad. Ik voel mij onrustig en voel mij intens verdrietig. Het rotgevoel van verdriet, dat ik nauwelijks kan omschrijven. Ik besef dat dit verdriet te maken heeft met mijn moeder. Het besef en gevoel dat mijn moeder mij niet heeft kunnen of willen helpen. Ik wou dat ik haar kon loslaten, maar dat kan ik niet. Zij is mijn moeder.

    IK VOLDOE NIET AAN DE REGELS
    Volgens de ongeschreven ‘regels’ van het leven hoort een moeder de belangrijkste persoon in je leven te zijn. Ik voldoe vaak niet aan die ongeschreven regels. Ik leef niet volgens die regel, mijn moeder was er niet voor mij. Voor mij gelden andere regels. Ik voel mij vaak bijzonder, anders. Mijn regels zijn bepaald door mijn verleden. Hierin heb ik zelf geen keus gehad.

    MIJN VERLANGEN EN MIJN GEMIS
    Inwendig heb ik altijd verlangd naar bevestiging, steun, aandacht en begrip van mijn moeder. Dingen waar ik altijd naar heb verlangd. Ik kan boos en verdrietig zijn om het besef dat ik dit heb gemist, maar dit helpt mij niet met het vinden van mijn geluk. Het geheim van het misbruik ligt zwaar op mijn maag. Ik ben verkouden, hoesterig en ik voel me grieperig. Dit gevoel, ik moet er iets mee.

    IK BESLIS OM HET NIET MEER TE VERZWIJGEN VOOR MIJN MOEDER
    Mijn verkoudheid, mijn brok in mijn keel zijn signalen van spanning. Ik voel dat ik het aan mijn moeder moet gaan vertellen. Het gevoel wil eruit, de drang is groot. Ik ga het mijn moeder vertellen. Dit is mijn eigen keuze, eindelijk kies ik hierin voor mijzelf. Vandaag ga ik mijn moeder vertellen van het seksueel misbruik van mijn vader met mij. Ik overleg dit met niemand. Dit is mijn keus. Ik wil dit zelf. Het woord moeten draai ik om in willen. Ik wil dit.

    HET GESPREK MET MIJN MOEDER
    De zon schijnt, we zitten buiten. Ik ontmoet mijn moeder buiten, waar ik mij veilig voel. Ik kijk omhoog naar de zon, de wolken, de bomen. Er strijkt een vogel naast mij neer en blijft zitten. Ik voel mij veilig. Ik voel dat ik niet alleen ben. Zij zijn er altijd voor mij geweest. Ik voel de ondersteuning in de stilte van mijn moeder de natuur. Ik vertel met tranen in mijn ogen tegen mijn moeder dat haar man, mijn vader, mij als kind seksueel heeft misbruikt.

    DE STILTE SPREEKT
    Het blijft stil. Mijn geheim is geen geheim meer. Mijn hoop op erkenning, liefde, aandacht en begrip raakt verloren in de stilte. De hand die ik zoals altijd heb uitgestoken, wordt ook nu niet vastgepakt. Mijn boodschap komt niet over. Ze ontkent, weet van niets, toont geen emotie of begrip. Nul, niets, nothing, afgelopen, einde verhaal. Ik voel me opgegeven door mijn moeder. Dit voelt nu zwaarder dan het misbruik van mijn vader.

    ‘WAAROM HEB JE MIJ NIET GEHOLPEN?’
    Ik vraag Diane, mijn therapeute om hulp. Ik wil proberen mijn moeder los te laten. Door een meditatieoefening raak ik in een lichte rust. Ik zie het beeld van mijn moeder en ik voel mijn verdriet. Diane vraagt mij wat ik graag aan mijn moeder wil vragen of zeggen. Mijn belangrijkste vraag aan mijn moeder: “Waarom heb je mij niet geholpen? Waarom liet je mij alles ondergaan. Waarom was je er niet voor mij?”. Ik huil terwijl ik dit vraag. Ik laat mijn tranen zien. Het verdriet om mijn moeder zit diep. De ontkenning van mijn moeder, het gebrek aan emoties, aan begrip.

    Dit gevoel kan ik niet zomaar een plek geven. Diane helpt mij hiermee. Zij geeft mij niet op. Haar rotsvaste vertrouwen in mij, in dat het allemaal goed komt met mij, sleept mij er doorheen. Ik vertrouw op haar, ik vertrouw op haar woorden, ook als ik ze zelf nog niet kan voelen.

    OMGAAN MET ONMETELIJK VERDRIET
    Ik sta niet toe dat dit verdrietige gevoel over mijn moeder mijn geluk in de weg staat. Mijn taak is nu om mijn moeder los te laten. Zij mag niet de hoofdrol spelen in mijn verhaal. Zij mag mij niet langer beïnvloeden in alles wat ik denk en doe. Ik wil haar niet mee op mijn reis. Ik ben aan de beurt. Ik maak mijn eigen keuzes. Ik ben op zoek naar mijzelf, naar wie ik ben. Ik ga op zoek naar mijn eigen geluk. Voor mezelf.”

    Bron: Vrouw.nl

    #236585

    Luka
    Moderator

    Claudia Schoemacher over misbruik: ’Ik was ook zeven…’

    Vrijdagavond was Leaving Neverland, de veelbesproken documentaire over Michael Jacksons vermeende misbruik, op tv. Claudia Schoemacher keek ernaar met een gevoel van walging en herkenning. Zij werd als kind misbruikt door haar oom.

    Claudia: “Wat de slachtoffers van Michael Jackson in de documentaire vertellen, komt geloofwaardig en authentiek op mij over. En herkenbaar, helaas. Van mijn zesde tot mijn achtste ben ik misbruikt door mijn oom. Een van de slachtoffers vertelt dat hij als zevenjarige de volwassen, stijve piemel van Michael Jackson in zijn mond kreeg. Walgelijk, maar het gebeurt. Het maakt me kwaad dat deze jongens nu voor leugenaars uitgemaakt worden, net als veel andere slachtoffers van misbruik.

    Lees verder op de site van De Telegraaf >>

    #238268

    Mark
    Moderator

    Dominique (32) raakte op haar 14de verslaafd aan drugs na jarenlang seksueel misbruik door haar pleegvader en -broer

    ‘Toen ik zwanger bleek van mijn pleegvader, werd ik verplicht tot een abortus. Hij keek toe terwijl zijn vrouw mijn hand vasthield en fluisterde dat dit mijn verdiende loon was.’

    Niet elke adoptie of verblijf in een pleeggezin is een succesverhaal… Door omstandigheden kwam Dominique (32) in een verschrikkelijk pleeggezin terecht, waar ze de hel meemaakte

    ‘Ik was maar net geboren toen mijn mama werd gezocht door de politie. Voor ze zich meldde op het politiebureau gaf ze mij aan haar moeder. Omdat ze niet meteen zou vrijkomen, werden de Nederlandse Raad voor de Kinderbescherming en verschillende jeugdinstanties erbij gehaald. In eerste instantie was het de bedoeling dat ik bij mijn oma zou blijven, alleen gaf ze aan dat ze er niet op zat te wachten om haar kleindochter groot te brengen. Ze kon dat zogezegd niet combineren met haar parttime job, waardoor ik naar een kindertehuis moest. Daar werd vastgesteld dat ik slecht reageerde op drukte. Individuele zorg werd aangeraden, en dus werd ik na een verblijf van negen maanden in het kindertehuis geplaatst in een pleeggezin.’

    Bij pleegpapa op schoot
    ‘Mijn pleegouders hadden drie biologische kinderen: twee dochters en een zoon. Ze hadden ook een pleegdochter, die een beetje ouder was dan ik, en jaren later haalden ze nog twee pleegzonen in huis. Ik was nog geen twee toen ik werd geplaatst. Omdat ik zo jong was, kon mijn pleegvader me vormen tot een product om seksueel te misbruiken. Ik zat in de tweede kleuterklas toen ik stilaan begon te beseffen dat bepaalde dingen thuis niet klopten.‘

    Lees verder op flair.be >>

    #239100

    Mark
    Moderator

    Hoe liefde overwint na incest

    Emma was 49 jaar toen ze om hulp kwam. Op haar werk ging het niet meer, tijdens vergaderingen kon ze zich niet concentreren, ze sloot zich af voor collega’s en soms barstte ze in tranen uit. Ze moest in therapie van de bedrijfsarts. Wat was er aan de hand? Dat kwam er moeizaam uit. Incest bleek de oorzaak.

    Door Marrie van der Feen (stichting Petra)

    Emma is geboren als zesde kind in een gezin met negen kinderen, waarvan het eerste kind overleden was. Het gezin leek voor de buitenwacht een goed gezin: vader werkte hard, moeder zorgde voor de huishouding en de kinderen. Op zondag zat het hele gezin in de kerk. De huisarts vond dat het echtpaar maar apart moest gaan slapen als ze niet nog meer kinderen wilden. Emma was bij haar geboorte ernstig verminkt door een schisis. Moeder vond het een lelijk kind. Een zus vroeg waarom moeder zulke lelijke kindjes kreeg, want een broertje had ook een hazenlip. Emma vond dat ze niet geboren had moeten worden, ze was lelijk en iedereen tot last. Toen haar oudere broer haar betrok bij zijn goddeloze leven, ging ze erin mee omdat ze voor haar gevoel niks te zeggen had. Ze deed wat hij wilde en als ze gepest werd sloeg hij de pesters bont en blauw.

    Incest trauma
    Ook haar vader misbruikte haar kwetsbaarheid. Het kwam nooit in haar op om tegen hem in te gaan, ze had immers geen recht om te bestaan. Vader noemde het liefde toen hij haar leerde zichzelf te bevredigen en vervolgens dat bij hem te doen. Op een avond, iedereen was weg, verkrachtte hij haar in de huiskamer. Uit angst om zwanger te worden van hem, bleef ze zichzelf schoon schrobben tot ze bloed zag. Daarna zorgde ze ervoor er zo onaantrekkelijk mogelijk uit te zien om seks te voorkomen: wijde kleding, krom lopen, vette haren, vieze tanden.

    Ze verbaast zich over het dubbel leven, waarin ze terecht was gekomen, want als kind kroop ze toch bij hem op schoot en was ze blij met de cadeautjes die ze van hem kreeg. Voor haar klopte het leven niet: de aardige papa deed lief tegen haar, de gemene papa deed haar pijn en zei dat ze het tegen niemand mocht zeggen, want dan zou hij in de gevangenis terecht komen.

    Het misbruik stopte toen ze hem op zijn vraag toebeet, dat het hem niks aanging of ze lekker in bad had gezeten. Hij probeerde niks meer? Waarom had ze hem niet eerder tegen gehouden? Het was gewoon haar eigen schuld wat er gebeurd was, vond ze. Op 17-jarige leeftijd verliet ze het ouderlijk huis en was ze seksueel van hem verlost.

    Operatietrauma
    Daarmee hielden de problemen niet op. Ze moest zware hersteloperaties vanwege haar schisis ondergaan, omdat men had gezegd, dat ze anders geen baan zou kunnen krijgen als kinderverzorgster. De kinderen zouden schrikken van haar uiterlijk. Besloten werd dat er een stukje uit haar onderlip in haar bovenlip zou worden gezet. Na de operatie werd ze een paar dagen vast gebonden om te voorkomen, dat ze de slangen, die in haar dichtgenaaide mond staken, eruit zou trekken. Na tien dagen gingen de slangen eruit en werden de draadjes doorgeknipt. Ze schrok van wat ze in de spiegel zag.

    Geloof
    Als kind voelde ze zich in de kerk veilig. Daar leerde ze hopen op een beter leven. Het geloof werd voor haar levend tijdens een christelijk meisjeskamp. Daar werd veel verteld over de liefde van God en dat er verschillende woorden zijn voor het begrip liefde: eros staat voor hartstocht; fileo voor vriendschap en agape voor onvoorwaardelijke liefde. Ze begreep toen, dat God met onvoorwaardelijke liefde van haar houdt, dat Hij Zijn zoon heeft gegeven om voor de zonden van de mensen aan het kruis te sterven, zodat ze een relatie met God zou kunnen krijgen. Ze wilde ook een relatie hebben met God en gaf haar leven aan Hem. Ze wist nu, dat ze een Vader in de hemel heeft, geheel anders dan haar eigen vader. In haar fantasie had ze altijd een beeld van een goede vader, die ze graag als vader zou hebben gehad.

    Kindertehuis en Bijbelschool
    Nadat ze thuis weg was, werkte ze drie jaar in een kindertehuis. Een mooie tijd, ondanks de heimwee naar huis die ze soms voelde. Ze miste vooral haar moeder en schreef geregeld brieven naar haar. In een van die brieven vroeg ze haar of ze eigenlijk wel van haar dochter hield. Er kwam geen antwoord. Pas veel later hoorde ze van haar oudere zus, dat moeder erg ontdaan was over deze vraag. Na het kindertehuis ging ze naar een Bijbelschool, waar ze verliefd werd op een man, maar ontdekte dat ze geen relatie kon hebben met een man.

    Op de Bijbelschool vond ze kracht om haar vader met het seksuele misbruik te confronteren, maar hij ontkende alles. Daardoor namen bij haar de spanningsklachten toe, waarvoor ze hulp en begrip zocht bij de huisarts en de dominee. Het was tevergeefs omdat de dokter zelf ziek werd en de dominee vond, dat hij ook de herder was van haar vader en vervolgens niets deed. Ze zag daarna geen andere weg dan afstand te houden van het ouderlijk gezin om te overleven. Een ouderling sprak haar daar op aan op de begrafenis van haar moeder en zei dat ze haar vader veel verdriet had gedaan.

    Afscheid van de familie
    Opnieuw moest ze onder het mes. Een heel schisisteam van een academisch ziekenhuis stond voor haar klaar gedurende elf jaar. Van al haar broers en zussen nam ze afscheid om dit alles in afzondering te ondergaan niet beseffend hoe pijnlijk dit ook voor hen was. Pas na vele jaren vonden ze elkaar weer. Ze vernam toen dat al haar zussen ook door vader seksueel waren misbruikt en dat haar lievelingsbroer was verongelukt. De klap kwam hard aan toen ze hoorde dat twee van haar broers ook dader waren geworden en dat een van hen haar jongste zus seksueel had misbruikt. Deze vrouw was ook slachtoffer van vader en verweet Emma, dat ze het gezin in de steek had gelaten. Zo had ze het ervaren. Ook de anderen waren boos op haar. Dit bracht Emma in een diepe emotionele crisis, want als je eigen familie niet van je kan houden, wie dan wel?

    Zussendagen
    Uiteindelijk kwam de waarheid boven tafel. Een voor een vertelden de zussen dat ze door vader seksueel misbruikt waren. Hoe was het mogelijk, dat niemand iets had gemerkt? Terecht spreekt men van een ‘conspiracy of silence’, een van de grootste tragedies in de geschiedenissen van families. Hier werd het geheim doorbroken en werd voorkomen, dat de straf op zwijgen levenslang zal duren. Door gebed en getuigenis kwam de waarheid aan het licht. Vader haalde bakzeil en gaf het seksuele misbruik toe, ook al moest hij er venijnig aan toevoegen, dat hij Emma kleinzielig vond. Een trap na. Dat kwetste Emma, die nog steeds erg gevoelig was voor wat haar familieleden van haar vonden. De stormen in haar ziel waren nog niet gestild. Ook in haar beroepsleven liep ze vast en werd haar dringend aangeraden in therapie te gaan. Via het internet vond ze Stichting Petra.

    Therapie
    Het boek ‘Het doet pijn van binnen’ was een echte eye opener voor haar. Emma schrijft: “Dank aan mijn Hemelse Vader, die mijn wonden zal helen. Ik vind het een wonder, dat we (de zussen) al zo ver zijn gekomen. Ook dank aan Marrie. Ze heeft zich kwetsbaar opgesteld door haar verhaal in een boek te schrijven. Het heeft mij geholpen bij mijn herstel. Tijdens de therapie ging zij naast mij zitten en liet mij in mijn waarde op hele kwetsbare momenten. Mijn conclusie is dat liefde overwint en dat er leven mogelijk is na incest.”

    Naschrift
    Inmiddels heeft zij een goede vriendin leren kennen. Ellie is gehandicaptenverzorgster en dat komt goed van pas. Samen met Ellie vond Emma in de loop van de therapie een christelijke gemeente, waar ze zich allebei thuis voelden. Er volgde een tijd van herstel. Tot Emma getroffen werd door een beroerte, die een gedeeltelijke verlamming tot gevolg had. Ze leert weer praten en eenvoudige bewegingen. Geholpen door Ellie, haar vriendin. Gods voorzienigheid is grenzeloos. De liefde is het meest (1 Korinte 13)!

    Bron: uitdaging.nl

    Marrie van der Feen is erkend GZ-psycholoog werkzaam in Middelburg, gespecialiseerd op het gebied van (vroegkinderlijke) traumatisering. Ze schreef diverse boeken, waaronder ‘Het doet pijn van binnen’ en ‘De pijn voorbij, een weg van trauma naar kracht’. Haar levensverhaal is geschreven door Els Bakker in ‘Gegijzeld door incest’, verkrijgbaar bij Uitdaging webshop.
    Voor lezingen en workshops: info@stichtingpetra.nl

    Meer over stichting Petra >>

    #239101

    Mark
    Moderator

    Een zwangerschap is meestal iets moois. Er wordt naar de komst van het kindje uitgekeken. Maar wat als de zwangerschap is veroorzaakt door incest? Als een meisje of vrouw zwanger is geraakt omdat ze door haar vader, broer, opa, oom of neef seksueel is misbruikt?

    De brochure ‘Zwanger door incest’ van het Fiom vind je hier >>

    #239181

    Luka
    Moderator

    Je naam wijzigen na incest is moeilijk en duur

    Incestslachtoffers die hun achternaam willen veranderen, krijgen nog altijd te maken met een belastende en dure procedure. Dat moet minder star, zeggen slachtoffers. Zij krijgen steun van de politiek.

    Wie van zijn achternaam af wil omdat het ook de naam is van de ­vader, oom of broer die incest pleegde, wacht nu nog een belastend psychisch onderzoek. De procedure duurt soms wel een jaar, ook omdat beide ouders inspraak hebben als ‘belanghebbende’. De kosten van naams­wijziging zijn niet gering: 835 euro.

    Alleen wanneer de dader en naamdrager onherroepelijk veroordeeld is voor bepaalde misdrijven als incest, is naamswijziging voor het slachtoffer sinds 2004 gratis. Toestemming van de dader-vader is dan ook niet nodig. Maar zo’n veroordeling komt er lang niet altijd bij incest. Veel slachtoffers willen bovendien pas jaren later een naamsverandering.

    Lees dit premium artikel verder op Trouw.nl of als lid van LSG in het ledendeel.

    #244725

    Luka
    Moderator

    Real life: ‘Mijn vader misbruikte mij en mijn moeder wist ervan’

    Begin september 2018 werd in Duitsland een vrouw veroordeeld tot 12,5 jaar cel, omdat zij haar kind liet misbruiken. Mirjam werd als vierjarige ook misbruikt. “Mijn vader ging elke nacht zijn gang met mij in hun bed.”

    Misbruikt
    “Het grootste gedeelte van mijn leven heb ik gedacht dat er niets ergers was dan dat mensen erachter zouden komen dat ik als kind seksueel misbruikt ben. Mijn vader begon ermee toen ik vier was, en mijn moeder wist ervan. Ze koos er op een gegeven moment zelfs voor in míjn bed te slapen, zodat mijn vader uiteindelijk elke nacht zijn gang met me kon gaan in hun tweepersoonsbed. Ik denk dat ze het wel best vond. Of niet, maar dat liet ze nooit merken. Als ik overdag op mijn eigen kamer speelde, kwam ik regelmatig een lege fles drank tegen. Dat is het enige signaal dat me later deed vermoeden dat het haar misschien toch iets deed.”

    Overleven
    “Dit misbruik ging door totdat ik op mijn twaalfde uit huis werd geplaatst, omdat ik opstandig begon te worden en steeds vaker wegliep. Ik kwam in een gezinsvervangend tehuis terecht en op mijn zestiende ging ik begeleid op kamers wonen. Maar de schaamte en angst hadden me inmiddels zo in hun greep, dat het zo veel mogelijk wegduwen van mijn herinneringen mijn manier van overleven was geworden.”

    Gevangenis
    “Die gevangenis afbreken en mijn verhaal delen is de pijnlijkste en tegelijk de helendste ervaring in mijn leven geweest. De aanzet daartoe was een interview met een incestslachtoffer dat ik las in een tijdschrift – hoe kon zij hier zo open over zijn, en ook nog op zo’n krachtige manier? Zelf verstijfde ik al bij het idee dat mensen me als ‘slachtoffer’ zouden zien en ik de gruwelijke details uit mijn jeugd zou moeten oprakelen. Ik voelde een diep medelijden voor deze vrouw, maar ook een immense bewondering. En daardoor realiseerde ik me dat in mijn poging om mijn herinneringen zo diep mogelijk te begraven, ik mijzelf verwaarloosde en dat ik het veel makkelijker vond om medeleven voor een ander te tonen dan me om mijzelf te bekommeren. Zo kon het niet doorgaan.”

    Trauma
    “Toch duurde het nog jaren voordat ik actief met mijn trauma’s aan de slag ging. Ik zette de stap uiteindelijk omdat ik inmiddels zelf een kinderwens had. Om een goede, stabiele moeder te kunnen zijn, moest ik toch echt eerst in staat zijn om voor mezelf te zorgen. Ik zocht een therapeut en voor het eerst in mijn leven praatte ik en huilde ik om wat me was aangedaan…”

    Het hele artikel staat in het magazine van september 2018

    Bron: Grazia >>

    #244733

    Luka
    Moderator

    Ervaringsverhaal – Wat ik ook deed, ik deed het nooit goed….

    Ik heb een zeer traumatische jeugd gehad met geen liefde, amper eten, geen verzorging en geen erkenning. Wat als kind normaal moet zijn, heb ik niet gekend. In de ogen van mijn vader was ik ongewenst en had ik nooit geboren mogen worden. Dat heeft hij laten merken door me te treiteren, te slaan, door nare opmerkingen tegen me maken en me te negeren. Wat ik ook deed, ik deed het nooit goed…. Uiteindelijk was ik bang en onzeker en durfde ik niets meer.

    Mijn ouders lagen in een (v)echtscheiding toen ik zes jaar was. Door de scheiding is mijn moeder verslaafd geraakt aan alcohol en was ze niet meer in staat om voor mij en mijn zusje te zorgen. Ik nam de rol van moeder en verzorger op mij en deed de huishouding en kookte en verzorgde mijn jongere zusje.

    Mijn vader is ongeveer 2 jaar na de scheiding opnieuw hertrouwd en ik kreeg dus een stiefmoeder. Zij accepteerde mij niet. Ook mijn vader kon mij ook nog niet accepteren en het geweld ging gewoon door, maar toen kwam er ook seksueel misbruik bij kijken. Mijn moeder kreeg een nieuwe vriend en helaas kon ook hij kon zijn handen ook niet thuis houden. Hij heeft me ook seksueel misbruikt. Ik merkte dat ik in de overlevingsstand kwam te staan, zodat ik niets meer voelde en daarna gewoon weer verder ging met mijn leven. Niemand kon wat aan me zien of merken. Alleen dat ik erg stil, onzeker en introvert was, maar dat was ik al en een ander viel dat ook niet op. Ik werd wel veel gepest op school, maar steun van leraren en mijn moeder hoefde ik niet te verwachten, dus school werd voor mij ook heel onveilig. De overlevingsstand ging weer aan en deed net of er niets aan de hand was.

    Het begon echt mis te gaan in 1996. Het werken lukte niet meer, ik was panisch, sliep slecht, had herbelevingen en ik durfde niets meer en de spanning liep steeds meer op. Ik kwam bij de hulpverlening terecht. Ik kreeg steeds meer symptomen, zoals extreme spanning, zelfbeschadiging, wisselende stemmingen, depressies, overmatig geld uitgeven en impulsief gedrag. Bij het RIAGG waar ik in behandeling was, zagen ze dat ik meer hulp nodig had en ik werd opgenomen in Lunteren. In Lunteren werd ik goed opgevangen en ik kreeg fijne hulp. Na een aantal testen kreeg ik de diagnose borderline. Dankzij mijn doorzettingsvermogen, mijn kracht om te vechten en de vele therapieën die ik gevolgd heb, heb ik mijn borderline inmiddels aardig onder controle. Van de extreme symptomen heb ik weinig tot geen last meer. Van de andere symptomen nog wel, maar daarvoor ben ik ook nog in behandeling en ik kan er zelf ook goed mee omgaan, want daar heb ik handvatten voor ontwikkeld. Verder probeer ik zoveel mogelijk, als ik mij rot en verdrietig voel, afleiding te zoeken en positief te blijven. Negatieve gedachten niet te forceren, maar gewoon laten komen en laten wegglijden.

    Ik heb een hele lange weg moeten bewandelen, om te komen waar ik nu ben. Regelmatig stond ik voor mijn gevoel op een T-splitsing. Welke kant ga ik nu op? Welke beslissing moet ik nu nemen? Welke keus maak ik? Ik koos dan een richting, soms was het de juiste, maar soms ook niet. Ik probeerde ervan te leren en weer verder te gaan. Mijn leven ging gepaard met vallen en weer opstaan. De moed niet opgeven. Ik moest vertrouwen op mezelf, ik moest zelf de sporen van mijn jeugd overleven en ik moest zelf de ontberingen ondergaan. Ik moest zelf weer de regie van mijn leven in handen krijgen. Ik moest zelf de vele behandelingen, gesprekken en therapieën ondergaan. Ik moest zelf het herstelproces ondergaan. Ik ben heel trots op mezelf dat ik er nog ben en dat ik zover gekomen ben!

    Bron: IXTA NOA >>

21 berichten aan het bekijken - 1 tot 21 (van in totaal 21)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.

gasten online: 15 ▪︎ leden online: 0
No users are currently active
FORUM STATISTIEKEN
topics: 1.715, reacties: 9.769, actieve leden: 574