Overige websites

Dit onderwerp bevat 28 reacties, heeft 5 stemmen, en is het laatst gewijzigd door Luka 15/05/2019 om 19:45.

4 berichten aan het bekijken - 26 tot 29 (van in totaal 29)
  • Auteur
    Berichten
  • #233480

    Luka
    Moderator

    Waarom met je kinderen over seks praten zo belangrijk is, uitgelegd in een TED Talk

    Wat zorgt ervoor dat er leven is op aarde? Wat is de beste manier om je tijd goed in te delen? En waarom lachen we eigenlijk? Dat lijken heel ingewikkelde vragen, maar over bijna elk gecompliceerd onderwerp is ooit een TED Talk gehouden waarin iemand je haarfijn alle ins en outs uitlegt. En dat in slechts 10 à 20 minuten! Om de week delen we op Bedrock zo’n talk over iets wat de wereld – of jouw leven – een beetje beter maakt. Deze keer: een TED Talk van Peggy Orenstein over het belang van praten over seks met je kinderen.

    Wij Nederlanders zijn over het algemeen vrij open over seksualiteit. Toch is praten over seks soms nog steeds ‘een ding’. Zeker als het gaat om praten over seks met je kinderen. Maar dat is nergens voor nodig en volgens de Amerikaanse schrijfster Peggy Orenstein is het juist ontzettend belangrijk.

    Alleen de gevaren
    Vaak wordt er wel met kinderen over seks gepraat, maar wordt niet alles verteld. Meestal worden alleen de gevaren verteld: besmettelijke ziektes, seksuele intimidatie en ongewenste zwangerschappen. Vooral in Amerika is dit het geval.

    Bij seksuele voorlichting en biologie op school is dit niet anders. Waar bij jongens wordt uitgelegd hoe hun geslachtsdeel werkt, wordt hier bij meiden omheen gedraaid. Er wordt vooral gesproken over de menstruatie(cyclus) van een vrouw.

    Waarom met je kinderen praten over seks zo belangrijk is
    Peggy Orenstein heeft tientallen jonge vrouwen geïnterviewd over seks. Hoe zelfverzekerd de meiden ook waren, op seksueel gebied waren ze dit niet. Ze vonden vooral dat het plezier van de jongen voorop stond en dachten niet zo na over wat zij zelf eigenlijk fijn vinden.

    Maar hoe kan een meisje weten wat ze fijn vindt, als ze haar eigen lichaam niet goed kent? Met je kinderen praten over seks is ontzettend belangrijk. Niet alleen zodat dochters weten wat de gevaren zijn en hoe ze het veilig kunnen doen, maar óók de positieve kant van seks. Zodat ze hun eigen lichaam leren kennen en ontdekken wat ze zelf fijn vinden. Zodat ze leren dat het om meer gaat dan alleen het plezier van de jongen: dat het ook gaat om hun eigen plezier en intimiteit met elkaar.

    Dit alles – en nog meer redenen – wordt duidelijk uitgelegd in de interessante TED Talk van Peggy Orenstein, die je hieronder bekijkt.

    Bron: Bedrock.nl

     

    #237221

    Luka
    Moderator

    Stop met jezelf tegenwerken

    Vechten voor herstel is niet altijd makkelijk. Vaak niet zelfs. Het heeft met zo veel verschillende factoren te maken. Kunnen genezen en je beter voelen is niet altijd vanzelfsprekend. Het kost veel energie. Zelf speel je continu de hoofdrol. Ikzelf was mijn grootste vijand. Ik zat mijzelf in de weg of maakte mijn situatie onbewust erger. Door kleine dingen, die eigenlijk onopgemerkte gewoontes waren geworden, hield ik mijzelf tegen. Ik kwam niet verder en zakte dieper in mijn eetstoornis.

    Ik was echt niet moedwillig roet in het eten aan het gooien, maar het waren juist kleine dingetjes die mij in het dagelijks leven niet verder hielpen. Misschien maakte het het ook niet altijd erger, maar ik werkte mijzelf wel degelijk tegen. Natuurlijk hebben we allemaal wel een aantal gewoontes die misschien niet per se gezond zijn, maar als je een eetstoornis hebt of last hebt van andere problematiek, kan dit je herstel wel in de weg staan.

    Alles wat ik deed leek ineens heel belangrijk, alles deed ertoe. Dat vond ik vermoeiend, maar bood ook mogelijkheden, want ik merkte dat ik het mijzelf ook een stuk makkelijker kon maken. Veranderen is nooit makkelijk, maar is wel mogelijk als je je er bewust van bent.

    Stop met vermijden
    Eigenlijk in de breedste zin van het woord. Misschien hoef je niet elke dag honderd uitdagingen tegelijk aan te gaan, maar wanneer ik dagelijks dingen vermeed, werd het ook steeds moeilijker om die draad weer op te pakken. Ik ging contacten uit de weg of stelde dat telefoontje ‘gewoon’ even uit. Niets ernstigs natuurlijk, maar het was niet iets dat mij hielp. Ik wilde gewoon even rust en zag veel contacten als een verstoring daarvan, want dan moest ik weer van alles. Vaak vulde ik dit zelf in, omdat het mij op dat moment energie kostte. In werkelijkheid merkte ik altijd dat als ik dat contact toch bleef aangaan, het steeds makkelijker ging en ik er juist veel steun en energie voor terugkreeg. Het kost alleen maar meer moeite om dat na een tijdje onschuldig uitstellen, weer op te bouwen.

    Ook het licht en buitenlucht vermijden werd iets waar ik in kon vluchten. Tuurlijk mag je lekker een dagje binnen blijven in je pyjama, maar diep van binnen wist ik vaak wel dat een rondje in de buitenlucht mij goed kon doen. Alleen al de gordijnen opendoen maakte verschil in mijn dag, dus het kon echt iets toevoegen om die stap te zetten voor mijzelf.

    Je moet helemaal niets, maar hoe eerlijker je hierover kunt zijn tegenover jezelf, hoe minder je jezelf in de weg zit door die dingen te laten. Al die kleine dingen die je eventjes omzeilt, kunnen bij elkaar een groot negatief effect hebben.

    Lees een keer niet het nieuws
    Zelf kun je denk ik het beste aanvoelen welke factoren van buitenaf je helpen en welke een negatieve invloed hebben. Ik merkte al snel dat ik heel erg gevoelig was voor nieuwsberichten. Helemaal niet erg, de één trekt zich dat meer aan dan de ander en daar is niets mis mee. Wel kan het handig zijn om dat een beetje te reguleren voor jezelf, want ik hoefde die extra impulsen niet altijd erbij te hebben. Soms had ik echt genoeg aan mijzelf, had ik genoeg aan mijn hoofd en mijn handen vol aan mijn gevoel. Om daar rust in te krijgen hielp het mij meer om positieve en rustige dingen toe te laten, in plaats van heftige of negatieve berichten op te zoeken.

    Op zich natuurlijk geen probleem om goed geïnformeerd te willen zijn, maar als het veel invloed heeft op jouw dag, is het het dan nog wel waard? Er komt vast een ander moment waarbij je dat beter aankunt en je mag je altijd eerst focussen op jezelf. Wat helpt jou nu? Daar mag je voor kiezen, ook als dat afwijkt van je dagelijkse routine.

    Zeg wat je bedoelt
    Waarom we dit vaak niet doen, is mij nog niet helemaal duidelijk. Misschien omdat we de vrede willen bewaren? Misschien omdat we rekening houden met wat iemand zou willen horen? Misschien weten we zelf niet altijd wat we willen? Willen we niet teleurstellen? In ieder geval is dit iets geweest waarin ik mijzelf enorm heb tegengewerkt en wat overigens nog steeds een punt van aandacht is. Het lijkt soms makkelijker om gewoon ja te zeggen, terwijl je eigenlijk nee denkt. Meer kun je jezelf niet in de weg zitten denk ik.

    Het gaat op alle vlakken fout. Ik vul iets in voor de ander, luister vervolgens niet naar mijzelf, kan zo nooit de situatie krijgen die ik eigenlijk graag wilde en ben uiteindelijk niet blij. De ander trouwens ook vaak niet…

    Het vergt even wat oefening, zeker als je het niet gewend bent, maar uiteindelijk kun je echt zeggen wat je bedoelt. Durf eerlijk te zijn naar jezelf en vaak wordt het dan ook makkelijker om te communiceren. Dat is voor iedereen, maar uiteindelijk vooral voor jezelf, een stuk makkelijker. Ook wanneer je het gewoon even niet weet, betekent dat niet dat je altijd meteen een antwoord klaar hoeft te hebben. Gun jezelf wat tijd, zodat je echt kunt kiezen voor iets dat goed voelt.

    Niet onnodig piekeren of te lang overdenken
    Het is niet makkelijk om die vloedgolf aan piekergedachtes een halt toe te roepen. Het is iets wat er soms gewoon is, veel te lang duurt en je compleet kan overnemen. Vaak hou je er voornamelijk een rotgevoel aan over en heeft het piekeren niet geleid tot een oplossing. Zelf was ik de enige die hier iets aan kon doen, die het in ieder geval kon proberen. Dat piekeren ging mij nergens brengen en kostte bovendien veel tijd en energie. Ik moest iets anders proberen om mijzelf hierin te helpen. Actief proberen om hiermee te stoppen, afleiding zoeken, je hart luchten, of desnoods een piekerwekkertje zetten.

    Soms krijg je iets gewoon niet uit je hoofd en krijg je dat echt niet ineens losgelaten, hoe graag je ook zou willen. Zelf las ik soms wel eens een piekermomentje in. Als iets mij heel erg bezighoudt geef ik mijzelf een kwartier de tijd om daar over na te denken. Misschien heb ik het nodig om even een muziekje op te zetten en er dingen over op te schrijven? Misschien wil ik het gewoon even laten bezinken en er een kwartiertje om huilen? Dat mag allemaal, maar wanneer daar een eindtijd aan zit, is het toch iets makkelijker om daarna weer verder te gaan.

    Je geeft het de aandacht die het blijkbaar nodig heeft. Doe in dat kwartier waar je behoefte aan hebt en wat kan helpen om het los te laten. Het hielp mij altijd om te bedenken dat alles wat ik daarbuiten nog ging bedenken, echt niet de meester-oplossing zou worden. Als ik die oplossing nu toch nog niet gevonden had, hoefde het ook mijn dag niet te verpesten.

    Het is natuurlijk best lastig om je eigen gedrag en gewoontes te veranderen. Die zitten nu eenmaal best wel vastgeroest en bieden bovendien ook houvast. Het voelt vertrouwd en hoort misschien zelfs een beetje bij je. Toch kan het je misschien veel opleveren om eens kritisch te kijken naar die gewoontes en te ontdekken of je jezelf ergens in tegenwerkt? Hoe fijn zou het zijn als je het jezelf daarin gemakkelijker kon maken? De rest is al namelijk al moeilijk genoeg.

    Hoe zit jij jezelf in de weg?

    Bron: Proud2bme.nl

    #238717

    Marjolein
    Bijdrager

    Vijf gevolgen van een slechte jeugd

    De kindertijd is een fase van het leven waarin we de wereld leren kennen, ontdekken en leren om de mensen en dingen om ons heen te controleren. Aan de andere kant is het een periode waarin we heel kwetsbaar en afhankelijk zijn. Wat er gebeurd in onze jeugd blijft deel van ons uitmaken en het is moeilijk om dat te veranderen.

    Dit geldt zowel voor een positieve als negatieve jeugd. Onze kindertijd kan een voordeel zijn of een handicap die we bij toeval ontvangen en, op een bepaalde manier, hebben we er zelf weinig over te zeggen.

    In tv-programma’s of films zien we vaak een moeilijk persoon die een jeugd vol tegenslagen heeft gehad, op een directe of indirecte manier.

    Maar wat zijn in werkelijkheid de meestvoorkomende gevolgen van een slechte jeugd?

    1. Wrok
    Deze periode zal, net als alle andere in ons leven, niet meer terugkomen als we er doorheen zijn gegaan. Een slechte jeugd vertaalt zich in een gewoonlijk verdrietige, ongelukkige of gecompliceerde kindertijd.

    Vaak leidt het niet doorbrengen van deze jaren op de manier waarop ze zouden moeten worden doorgebracht tot het voelen van wrok ten opzichte van die mensen die we toen om ons heen hadden. Met andere woorden: onze emotionele connecties uit onze jeugd overleven en manifesteren zich als een conflict van liefde en slechte gevoelens.

    Deze tegenovergestelde gevoelens zijn geen toeval, maar een latere evaluatie van de onrechtvaardigheden, wantrouwen, angst, verlating en vernedering waar we ooit onder hadden te lijden.

    2. Moeilijkheden om relaties met anderen te vormen
    De manier waarop we relaties aangaan begint zich te vormen gedurende de eerste jaren van ons leven. We leren hoe we onszelf moeten uitdrukken en hoe we onze stiltes kunnen beheersen om een effectieve communicatie te hebben.

    Tijdens de jeugd worden relatiepatronen zoals geweld en dwang makkelijk aangeleerd en gereproduceerd. Dit is moeilijk om af te leren, omdat we als kinderen hebben gezien hoe ze effectief kunnen worden gebruikt in relaties.

    Hoewel we weinig controle hebben over de manier waarop we leren over relaties, kunnen we de negatieve gevolgen van waar we als kinderen gewend aan zijn geraakt als volwassene zien. Op een bepaald moment betalen we er een hoge prijs voor.

    3. Scheefgetrokken zelfbeeld
    Een slechte jeugd betekent niet alleen maar een gebrek aan affectie, vaak gestraft worden of onverschilligheid. Het heeft ook te maken met het samenleven met mensen die de fouten van kinderen niet herkennen of die overbezorgd zijn, wat voorkomt dat kinderen geconfronteerd worden met de fouten die ze maken, en het beeld van onkwetsbaarheid en perfectie op hen projecteren, wat verre is van wat ze later in het leven tegen zullen komen.

    In die zin groeit de persoon op gelovend dat hij of zij iets is wat hij/zij niet is en daardoor ontstaat onwetendheid, waarvoor diegene later een hoge prijs zal betalen.

    4. Minder kans om emotionele intelligentie te ontwikkelen
    Wiskunde, taalkunde, vreemde talen… al deze onderwerpen maken deel uit van alle academische curricula. Echter, iets wat net zo nuttig is — het controleren van onze emoties — valt (of viel) buiten systematisch onderwijs.

    Het feit dat niemand de moeite heeft genomen om ons te leren hoe we onze emoties moeten beheersen, betekent niet dat we het niet hebben geleerd; wat er gebeurt is dat we het uiteindelijk zelf leren door het observeren van anderen.

    Bij een slechte jeugd hebben de mensen die dicht bij ons staan of die als referentiepunten dienen de neiging om een onderontwikkelde emotionele intelligentie te hebben. Dit kan zeer giftig zijn in onze kindertijd, het maakt ons kwetsbaar op de meest fundamentele manier.

    5. Kans om het patroon van de ouders te herhalen
    De opvoeding die wij krijgen als kinderen zal in de meeste gevallen dienen als basis voor het opvoeden van onze eigen kinderen als we volwassen zijn. Als het echt waar is dat we vaak onbewust bepaalde patronen of gedrag herhalen, moeten we een aanzienlijke inspanning leveren om ons leven op een gezonde manier te veranderen.

    Hoewel de mensen die een moeilijke jeugd hebben gehad het ingewikkelder vinden om zich verder te ontwikkelen, kunnen ze uiteindelijk een comeback maken en overwinnen wat ze nooit had mogen worden geweigerd.

    Op deze manier, en met de tijd, zullen ze meer worden bewonderd door wat ze hebben bereikt dan door wat hen heeft gekwetst. En deze mensen verdienen onze bewondering.

    Bron: verkenjegeest.com

    #239482

    Luka
    Moderator

    Hebben mannen nou écht altijd zin in seks?

    Japke-d. Bouma onderzoekt de verschillen tussen mannen en vrouwen. Zijn ze groter of kleiner dan we denken?
    Deze week: testosteron en zin in seks.

    Wat ik mijn hele leven al over seks hoor, is dat mannen altijd zin hebben en vrouwen vaak hoofdpijn. Mannen zijn net konijnen en vrouwen maar heel zelden bunnies – daar komt het in het kort op neer. „Dat is de natuur”, zeggen mensen er vaak bij.

    Nou nee hoor, zegt Ellen Laan aan de telefoon als ik vraag of dat klopt. Ze is hoogleraar seksuologie aan de UvA en in het AMC en werd onlangs op Lowlands uitgeroepen tot ‘godmother van de Nederlandse seksuologie’.

    Lees verder: NRC >>

4 berichten aan het bekijken - 26 tot 29 (van in totaal 29)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.

Gasten op de site: 9 - Leden op de site: 4
Luka, Angel, LSG_beheer, Lizboa
Forum Statistieken
Aantal topics: 1.244, Gegeven reacties: 5.954, Actieve leden: 336