Overige websites

Dit onderwerp bevat 37 reacties, heeft 5 stemmen, en is het laatst gewijzigd door Luka 20/07/2019 om 20:59.

13 berichten aan het bekijken - 26 tot 38 (van in totaal 38)
  • Auteur
    Berichten
  • #237221

    Luka
    Moderator

    Stop met jezelf tegenwerken

    Vechten voor herstel is niet altijd makkelijk. Vaak niet zelfs. Het heeft met zo veel verschillende factoren te maken. Kunnen genezen en je beter voelen is niet altijd vanzelfsprekend. Het kost veel energie. Zelf speel je continu de hoofdrol. Ikzelf was mijn grootste vijand. Ik zat mijzelf in de weg of maakte mijn situatie onbewust erger. Door kleine dingen, die eigenlijk onopgemerkte gewoontes waren geworden, hield ik mijzelf tegen. Ik kwam niet verder en zakte dieper in mijn eetstoornis.

    Ik was echt niet moedwillig roet in het eten aan het gooien, maar het waren juist kleine dingetjes die mij in het dagelijks leven niet verder hielpen. Misschien maakte het het ook niet altijd erger, maar ik werkte mijzelf wel degelijk tegen. Natuurlijk hebben we allemaal wel een aantal gewoontes die misschien niet per se gezond zijn, maar als je een eetstoornis hebt of last hebt van andere problematiek, kan dit je herstel wel in de weg staan.

    Alles wat ik deed leek ineens heel belangrijk, alles deed ertoe. Dat vond ik vermoeiend, maar bood ook mogelijkheden, want ik merkte dat ik het mijzelf ook een stuk makkelijker kon maken. Veranderen is nooit makkelijk, maar is wel mogelijk als je je er bewust van bent.

    Stop met vermijden
    Eigenlijk in de breedste zin van het woord. Misschien hoef je niet elke dag honderd uitdagingen tegelijk aan te gaan, maar wanneer ik dagelijks dingen vermeed, werd het ook steeds moeilijker om die draad weer op te pakken. Ik ging contacten uit de weg of stelde dat telefoontje ‘gewoon’ even uit. Niets ernstigs natuurlijk, maar het was niet iets dat mij hielp. Ik wilde gewoon even rust en zag veel contacten als een verstoring daarvan, want dan moest ik weer van alles. Vaak vulde ik dit zelf in, omdat het mij op dat moment energie kostte. In werkelijkheid merkte ik altijd dat als ik dat contact toch bleef aangaan, het steeds makkelijker ging en ik er juist veel steun en energie voor terugkreeg. Het kost alleen maar meer moeite om dat na een tijdje onschuldig uitstellen, weer op te bouwen.

    Ook het licht en buitenlucht vermijden werd iets waar ik in kon vluchten. Tuurlijk mag je lekker een dagje binnen blijven in je pyjama, maar diep van binnen wist ik vaak wel dat een rondje in de buitenlucht mij goed kon doen. Alleen al de gordijnen opendoen maakte verschil in mijn dag, dus het kon echt iets toevoegen om die stap te zetten voor mijzelf.

    Je moet helemaal niets, maar hoe eerlijker je hierover kunt zijn tegenover jezelf, hoe minder je jezelf in de weg zit door die dingen te laten. Al die kleine dingen die je eventjes omzeilt, kunnen bij elkaar een groot negatief effect hebben.

    Lees een keer niet het nieuws
    Zelf kun je denk ik het beste aanvoelen welke factoren van buitenaf je helpen en welke een negatieve invloed hebben. Ik merkte al snel dat ik heel erg gevoelig was voor nieuwsberichten. Helemaal niet erg, de één trekt zich dat meer aan dan de ander en daar is niets mis mee. Wel kan het handig zijn om dat een beetje te reguleren voor jezelf, want ik hoefde die extra impulsen niet altijd erbij te hebben. Soms had ik echt genoeg aan mijzelf, had ik genoeg aan mijn hoofd en mijn handen vol aan mijn gevoel. Om daar rust in te krijgen hielp het mij meer om positieve en rustige dingen toe te laten, in plaats van heftige of negatieve berichten op te zoeken.

    Op zich natuurlijk geen probleem om goed geïnformeerd te willen zijn, maar als het veel invloed heeft op jouw dag, is het het dan nog wel waard? Er komt vast een ander moment waarbij je dat beter aankunt en je mag je altijd eerst focussen op jezelf. Wat helpt jou nu? Daar mag je voor kiezen, ook als dat afwijkt van je dagelijkse routine.

    Zeg wat je bedoelt
    Waarom we dit vaak niet doen, is mij nog niet helemaal duidelijk. Misschien omdat we de vrede willen bewaren? Misschien omdat we rekening houden met wat iemand zou willen horen? Misschien weten we zelf niet altijd wat we willen? Willen we niet teleurstellen? In ieder geval is dit iets geweest waarin ik mijzelf enorm heb tegengewerkt en wat overigens nog steeds een punt van aandacht is. Het lijkt soms makkelijker om gewoon ja te zeggen, terwijl je eigenlijk nee denkt. Meer kun je jezelf niet in de weg zitten denk ik.

    Het gaat op alle vlakken fout. Ik vul iets in voor de ander, luister vervolgens niet naar mijzelf, kan zo nooit de situatie krijgen die ik eigenlijk graag wilde en ben uiteindelijk niet blij. De ander trouwens ook vaak niet…

    Het vergt even wat oefening, zeker als je het niet gewend bent, maar uiteindelijk kun je echt zeggen wat je bedoelt. Durf eerlijk te zijn naar jezelf en vaak wordt het dan ook makkelijker om te communiceren. Dat is voor iedereen, maar uiteindelijk vooral voor jezelf, een stuk makkelijker. Ook wanneer je het gewoon even niet weet, betekent dat niet dat je altijd meteen een antwoord klaar hoeft te hebben. Gun jezelf wat tijd, zodat je echt kunt kiezen voor iets dat goed voelt.

    Niet onnodig piekeren of te lang overdenken
    Het is niet makkelijk om die vloedgolf aan piekergedachtes een halt toe te roepen. Het is iets wat er soms gewoon is, veel te lang duurt en je compleet kan overnemen. Vaak hou je er voornamelijk een rotgevoel aan over en heeft het piekeren niet geleid tot een oplossing. Zelf was ik de enige die hier iets aan kon doen, die het in ieder geval kon proberen. Dat piekeren ging mij nergens brengen en kostte bovendien veel tijd en energie. Ik moest iets anders proberen om mijzelf hierin te helpen. Actief proberen om hiermee te stoppen, afleiding zoeken, je hart luchten, of desnoods een piekerwekkertje zetten.

    Soms krijg je iets gewoon niet uit je hoofd en krijg je dat echt niet ineens losgelaten, hoe graag je ook zou willen. Zelf las ik soms wel eens een piekermomentje in. Als iets mij heel erg bezighoudt geef ik mijzelf een kwartier de tijd om daar over na te denken. Misschien heb ik het nodig om even een muziekje op te zetten en er dingen over op te schrijven? Misschien wil ik het gewoon even laten bezinken en er een kwartiertje om huilen? Dat mag allemaal, maar wanneer daar een eindtijd aan zit, is het toch iets makkelijker om daarna weer verder te gaan.

    Je geeft het de aandacht die het blijkbaar nodig heeft. Doe in dat kwartier waar je behoefte aan hebt en wat kan helpen om het los te laten. Het hielp mij altijd om te bedenken dat alles wat ik daarbuiten nog ging bedenken, echt niet de meester-oplossing zou worden. Als ik die oplossing nu toch nog niet gevonden had, hoefde het ook mijn dag niet te verpesten.

    Het is natuurlijk best lastig om je eigen gedrag en gewoontes te veranderen. Die zitten nu eenmaal best wel vastgeroest en bieden bovendien ook houvast. Het voelt vertrouwd en hoort misschien zelfs een beetje bij je. Toch kan het je misschien veel opleveren om eens kritisch te kijken naar die gewoontes en te ontdekken of je jezelf ergens in tegenwerkt? Hoe fijn zou het zijn als je het jezelf daarin gemakkelijker kon maken? De rest is al namelijk al moeilijk genoeg.

    Hoe zit jij jezelf in de weg?

    Bron: Proud2bme.nl

    #238717

    Marjolein
    Bijdrager

    Vijf gevolgen van een slechte jeugd

    De kindertijd is een fase van het leven waarin we de wereld leren kennen, ontdekken en leren om de mensen en dingen om ons heen te controleren. Aan de andere kant is het een periode waarin we heel kwetsbaar en afhankelijk zijn. Wat er gebeurd in onze jeugd blijft deel van ons uitmaken en het is moeilijk om dat te veranderen.

    Dit geldt zowel voor een positieve als negatieve jeugd. Onze kindertijd kan een voordeel zijn of een handicap die we bij toeval ontvangen en, op een bepaalde manier, hebben we er zelf weinig over te zeggen.

    In tv-programma’s of films zien we vaak een moeilijk persoon die een jeugd vol tegenslagen heeft gehad, op een directe of indirecte manier.

    Maar wat zijn in werkelijkheid de meestvoorkomende gevolgen van een slechte jeugd?

    1. Wrok
    Deze periode zal, net als alle andere in ons leven, niet meer terugkomen als we er doorheen zijn gegaan. Een slechte jeugd vertaalt zich in een gewoonlijk verdrietige, ongelukkige of gecompliceerde kindertijd.

    Vaak leidt het niet doorbrengen van deze jaren op de manier waarop ze zouden moeten worden doorgebracht tot het voelen van wrok ten opzichte van die mensen die we toen om ons heen hadden. Met andere woorden: onze emotionele connecties uit onze jeugd overleven en manifesteren zich als een conflict van liefde en slechte gevoelens.

    Deze tegenovergestelde gevoelens zijn geen toeval, maar een latere evaluatie van de onrechtvaardigheden, wantrouwen, angst, verlating en vernedering waar we ooit onder hadden te lijden.

    2. Moeilijkheden om relaties met anderen te vormen
    De manier waarop we relaties aangaan begint zich te vormen gedurende de eerste jaren van ons leven. We leren hoe we onszelf moeten uitdrukken en hoe we onze stiltes kunnen beheersen om een effectieve communicatie te hebben.

    Tijdens de jeugd worden relatiepatronen zoals geweld en dwang makkelijk aangeleerd en gereproduceerd. Dit is moeilijk om af te leren, omdat we als kinderen hebben gezien hoe ze effectief kunnen worden gebruikt in relaties.

    Hoewel we weinig controle hebben over de manier waarop we leren over relaties, kunnen we de negatieve gevolgen van waar we als kinderen gewend aan zijn geraakt als volwassene zien. Op een bepaald moment betalen we er een hoge prijs voor.

    3. Scheefgetrokken zelfbeeld
    Een slechte jeugd betekent niet alleen maar een gebrek aan affectie, vaak gestraft worden of onverschilligheid. Het heeft ook te maken met het samenleven met mensen die de fouten van kinderen niet herkennen of die overbezorgd zijn, wat voorkomt dat kinderen geconfronteerd worden met de fouten die ze maken, en het beeld van onkwetsbaarheid en perfectie op hen projecteren, wat verre is van wat ze later in het leven tegen zullen komen.

    In die zin groeit de persoon op gelovend dat hij of zij iets is wat hij/zij niet is en daardoor ontstaat onwetendheid, waarvoor diegene later een hoge prijs zal betalen.

    4. Minder kans om emotionele intelligentie te ontwikkelen
    Wiskunde, taalkunde, vreemde talen… al deze onderwerpen maken deel uit van alle academische curricula. Echter, iets wat net zo nuttig is — het controleren van onze emoties — valt (of viel) buiten systematisch onderwijs.

    Het feit dat niemand de moeite heeft genomen om ons te leren hoe we onze emoties moeten beheersen, betekent niet dat we het niet hebben geleerd; wat er gebeurt is dat we het uiteindelijk zelf leren door het observeren van anderen.

    Bij een slechte jeugd hebben de mensen die dicht bij ons staan of die als referentiepunten dienen de neiging om een onderontwikkelde emotionele intelligentie te hebben. Dit kan zeer giftig zijn in onze kindertijd, het maakt ons kwetsbaar op de meest fundamentele manier.

    5. Kans om het patroon van de ouders te herhalen
    De opvoeding die wij krijgen als kinderen zal in de meeste gevallen dienen als basis voor het opvoeden van onze eigen kinderen als we volwassen zijn. Als het echt waar is dat we vaak onbewust bepaalde patronen of gedrag herhalen, moeten we een aanzienlijke inspanning leveren om ons leven op een gezonde manier te veranderen.

    Hoewel de mensen die een moeilijke jeugd hebben gehad het ingewikkelder vinden om zich verder te ontwikkelen, kunnen ze uiteindelijk een comeback maken en overwinnen wat ze nooit had mogen worden geweigerd.

    Op deze manier, en met de tijd, zullen ze meer worden bewonderd door wat ze hebben bereikt dan door wat hen heeft gekwetst. En deze mensen verdienen onze bewondering.

    Bron: verkenjegeest.com

    #239482

    Luka
    Moderator

    Hebben mannen nou écht altijd zin in seks?

    Japke-d. Bouma onderzoekt de verschillen tussen mannen en vrouwen. Zijn ze groter of kleiner dan we denken?
    Deze week: testosteron en zin in seks.

    Wat ik mijn hele leven al over seks hoor, is dat mannen altijd zin hebben en vrouwen vaak hoofdpijn. Mannen zijn net konijnen en vrouwen maar heel zelden bunnies – daar komt het in het kort op neer. „Dat is de natuur”, zeggen mensen er vaak bij.

    Nou nee hoor, zegt Ellen Laan aan de telefoon als ik vraag of dat klopt. Ze is hoogleraar seksuologie aan de UvA en in het AMC en werd onlangs op Lowlands uitgeroepen tot ‘godmother van de Nederlandse seksuologie’.

    Lees verder op nrc.nl >>

    #240503

    Luka
    Moderator

    Streng voor jezelf? Zo leer je omgaan met fouten maken (en 3 handige tips)

    Fouten maken is menselijk, en toch kunnen we er nog een hoop over te leren. Niet per se over hoe we die fouten niet meer maken, maar juist over het accepteren dat fouten maken oké is. Sterker nog: je wilt juist heel véél fouten maken in je leven. Grote kans dat je als perfectionist nu kortsluiting krijgt, maar toch zal je fouten moeten maken om tot je droomleven te ontdekken. Dus we kunnen er maar beter goed in worden!

    Of we het nu hebben over fouten maken op je werk of over verkeerde keuzes maken in de liefde of in vriendschappen: fouten zijn één van de beste leermomenten uit je leven. Dus die momenten kunnen we maar beter omarmen en meenemen in de toekomst.

    Zo ga je om met fouten maken
    Klinkt toch nog iets makkelijker dan het is? Met deze 3 manieren leer je beter omgaan met het maken van fouten:

    Erken je gevoelens
    Je kan nog zo sterk zijn en weten dat je zult leren van je fouten (‘dit ga ik volgende in elk geval nóóit meer doen’), het is en blijft gewoon k*t als iets faliekant misgaat. Zakken voor je rijbewijs, een sneer uithalen naar een vriendin of een fout op je werk of tijdens je studie. Als een situatie niet loopt zoals gepland, zijn we geneigd er op één van deze manieren op te reageren:

    • je geeft direct een ander de schuld
    • je geeft meteen jezelf de schuld
    • je probeert te verdringen wat er zojuist is gebeurd
    • je zoekt afleiding, bijvoorbeeld met binge eten, geld uitgeven of drinken.

    De beste manier om verder te komen in een situatie, is om het probleem recht in de ogen te kijken. Lastig, maar de meest effectieve manier om verder te kunnen. Wanneer je gevoelens of emoties negeert, zul je er uiteindelijk alleen maar meer last van gaan krijgen, omdat ze niet verwerkt worden. Zie het als een soort bal die je onder water probeert te houden.

    Af en toe afleiding zoeken kan best een goede manier zijn om goed voor jezelf te zorgen, maar uiteindelijk is de beste remedie na het maken van een fout, om je gevoelens te accepteren. Hoe confronterend dat ook is.

    Je maakt een fout, je bent geen fout
    Misschien wel het meestvoorkomende gevoel wanneer je een fout maakt: je voelt je zélf een fout. Onthoud goed dat je een fout hebt gemaakt (waarvan je leert), maar dat betekent niet dat jij die fout bent. Jij en je fout zijn 2 verschillende dingen.

    En guess what; fouten maken is onvermijdelijk. Sterker nog: fouten maken is leerzaam en hoognodig. Het is nodig om vooruit te kunnen in het leven. Probeer voor jezelf een actieplan op te zetten in plaats van te blijven malen over het feit dat je hebt gefaald in iets. Wat kan je hierna doen om je fout in de toekomst te voorkomen? Wat in elk geval níét helpt, is jezelf te vertellen dat jij een fout bent of niks kan. Life goes on.

    Iedereen maakt fouten
    Zelfs de slimste mensen weten niet alles. En dat hoeft gelukkig ook helemaal niet. Wedden dat jouw baas niet verwacht dat jij alle taken tot in de perfectie uitvoert? Als jij je fouten erkent en jezelf herpakt, getuigt dat van veel moed en zal het je vooral nieuwe kennis opleveren!

    Ze zeggen niet voor niets dat succesvolle mensen degenen zijn die de meeste fouten hebben gemaakt, maar steeds weer zijn opgestaan! In the end of the day, we’re all just human beings.

    Bron: Bedrock.nl

    #240505

    Luka
    Moderator

    Zo maak je je minder druk om je fouten (je moet er niet te lang in blijven hangen)

    Fouten maken is menselijk – maar ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. We kunnen onszelf dan wel wijsmaken dat het ons niet zo veel kan schelen, vaak zijn we toch de hele dag van ons apropos als we iets doms hebben gedaan (vooral als iemand ons nog op de vingers heeft getikt ook). Bij grote fouten is dat misschien logisch, maar we hebben er ook last van bij kleine foutjes, die andere mensen al na een paar minuten weer vergeten zijn. Hoe kom je daar vanaf?

    1. Reflecteren
    Waarschijnlijk heb je het idee dat je al de hele tijd reflecteert als je fouten in je hoofd blijven hangen. Immers: je denkt er constant aan. Maar eraan denken is iets anders dan echt reflecteren, en daarom is het goed om één of meerdere momenten op de dag te creëren waarop je echt reflecteert.

    Ga na wat je bezighoudt, wat je daarbij voelt en vooral ook waaróm je dat voelt. Heb je het idee dat iemand je nu niet meer aardig vindt? Denk je dat je fout je baankansen heeft verkleind? Als je dat eenmaal hebt geïdentificeerd, kun je het gaan rationaliseren. Probeer je bijvoorbeeld in te leven in andere mensen, die getuige dan wel ‘slachtoffer’ waren van jouw fouten. Als je écht realistisch bent, hoe zouden zij de situatie dan ervaren?

    En het is natuurlijk een cliché, maar bedenk ook welke lessen je kunt halen uit deze misstap. Je kunt er nu niks meer aan doen, maar dat betekent niet dat je het zomaar moet wegdrukken als je het een volgende keer ook kunt voorkomen (wat uiteraard niet het geval is als je koffie over belangrijke papieren hebt gemorst, maar wel als je onaardig tegen iemand bent geweest).

    2. Accepteren
    Nu je de situatie een beetje hebt gerationaliseerd, is de kans groot dat je hem ook al (deels) hebt geaccepteerd. Mocht dat niet zo zijn, dan kun je ook daar actief aan werken. Je kunt er nu niets meer aan doen, dus accepteren is eigenlijk ook je enige optie – dat zou je nieuwe mantra kunnen worden.

    Je kunt ook een aantal redenen opschrijven waarom je trots mag zijn op jezelf. Dat helpt weliswaar niet per se bij het accepteren van deze ene fout, maar je gaat er misschien wel door inzien dat je naast al die goede prestaties ook weleens iets minder mag doen – en dat helpt je weer met het accepteren van deze specifieke gebeurtenis. Ondanks (of dankzij) je imperfecties, mag je hartstikke blij zijn met jezelf.

    3. Verder gaan
    Time to move on! Als het goed is ben je nu weer helemaal blij, maar het kan zijn dat je emoties nog even door blijven razen, zelfs als je hoofd dat niet doet. Vooral negatieve emoties hebben altijd nog even een nasleep. In dat geval kun je actief kalme of positieve emoties ‘uitlokken’. Dat kan bijvoorbeeld door even te mediteren, maar ook door dingen op te zoeken waar je blij van wordt, zoals bepaalde muziek.

    Hoewel het normaal niet goed is om je schuldgevoel (en andere ‘echte emoties’) te vervangen door je nieuwe emoties, mag dat in dit geval best wel een keer. Te veel zorgen en zelfkritiek zijn immers ook niet goed voor je humeur. En als je je fouten echt geaccepteerd hebt, komt er vanzelf weer een balans.

    Bron: Bedrock.nl

    #240617

    Luka
    Moderator

    Wat je moet doen als je je hopeloos voelt

    Er zijn van die momenten dat je niet weet wat je met jezelf aanmoet. Je gedachten blijven maar doorgaan en het hopeloze gevoel wordt met de minuut erger. Meestal is het echter een stuk minder erg dan het lijkt, maar dit beseffen terwijl je er midden inzit is lastig. Zo ga je om met een hopeloos gevoel.

    Tips voor het omgaan met een hopeloos gevoel
    Je komt thuis na een lange werkdag, doet je schoenen uit, neemt plaats op de gare bank van de IKEA en ineens wordt je overvallen door je eigen gedachten. “Waar ben ik mee bezig? Welke kant gaat mijn leven op? Waarom doe ik wat ik doe? Wat maakt het allemaal eigenlijk uit?”

    Onze hersenen associëren vrolijk door en voor je het doorhebt haal je de meest deprimerende en gruwelijke scenario’s naar boven. Het liefst zou je deze eindeloze trein aan hersenkronkels het zwijgen opleggen, maar dat gaat niet. Slapen is al helemaal niet mogelijk, want je hersenen zijn allesbehalve rustig.

    Een hopeloos gevoel: we hebben het allemaal meegemaakt. En alhoewel het op het moment lijkt alsof je hele leven één uit de hand gelopen practical joke is, valt het achteraf eigenlijk altijd mee. Het is daarom belangrijk om jezelf zo snel mogelijk uit deze cirkel te halen aan de hand van deze vijf tips.

    1. Adem
    Het klinkt alsof ik een handleiding voor pasgeborenen aan het maken, een soort “Leven voor dummies”, maar het is daardoor niet minder waar: adem in, en adem uit.

    Wie veel last heeft van stress, zich hopeloos voelt of in paniek is vergeet vaak de meest basale dingen uit te voeren. Nu liggen iedereen zijn prioriteiten anders maar over één ding kunnen we het hopelijk eens zijn: we moeten allemaal ademen.

    Dit is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Wie te snel ademt krijgt last van een stijgende hartslag omdat je lichaam denkt een topprestatie te moeten leveren. Wie te langzaam of te weinig ademt krijgt niet genoeg zuurstof binnen, met alle problemen van dien.

    Trek daarom je longen helemaal vol met lucht, houd een seconde of twee vast en adem op een langzaam tempo weer uit. Niet alleen krijg je hierdoor meer helderheid in je hoofd, ook kalmeert je hartslag zo. Herhaal dit ongeveer vier keer.

    2. Praat, schrijf of vlog het van je af
    Breng onder woorden waar je precies mee zit. Door over je situatie en gedachten te schrijven verduidelijk je het probleem. Ik raad aan om dit met tekst te doen, want zo moet je namelijk kiezen welke woorden je gaat gebruiken. Zonder dat je het doorhebt dwing je je hersenen zo tot nadenken, en concretiseer je de gevoelens.

    Zodra dit op papier staat begint de analyse. Wat zit je eigenlijk dwars? Wat is de aanleiding? En wat is jouw aandeel? Kun je er iets aan doen? Gedachten hebben de nare neiging snel van kwaad tot erger te gaan, waardoor een kleine tegenslag een rits aan andere deprimerende hersenkronkels opent.

    Wanneer je gedachten niet concreet maakt door ze op papier te zetten of uit te spreken blijven ze in je gedachten spoken. Hierdoor ontstaat het risico op een cirkelredenering en daar is moeilijk uit te breken. Dit is overigens helemaal niet erg of gek, want hersenen zijn ervoor gemaakt om na te denken.

    Veel mensen willen bijvoorbeeld hun gedachten stoppen, maar dat is niet mogelijk. Het is wel mogelijk om te leren omgaan met hersenkronkels. Zo ben je wel degelijk in controle over het gevoel dat je krijgt door gedachten. Een hersenspinsel is namelijk niet goed of slecht, de emotie die jij eraan verbindt wel.

    Ook wanneer je geen mentale gezondheidsproblemen hebt is het belangrijk om onder woorden te brengen waar je mee zit. In het ideale geval zijn gedachten namelijk een doorgeefluik. Je pikt iets op uit een boek, film, liedje of YouTube-filmpje en past dit toe op iets, of vertelt erover tegen anderen.

    Wanneer je dit niet doet ontstaat er kortsluiting in je hoofd, omdat je alleen bezig bent met dingen opnemen, en niet met verwerken. Dit zorgt voor problemen in onze samenleving waarin we overspoeld worden met informatie. Een gemiddeld persoon uit de 17e eeuw kreeg gedurende zijn of haar hele leven net zoveel informatie te verwerken als dat jij binnenkrijgt met tien minuten scrollen op Facebook.

    3. Denk aan leuke dingen
    Het mooie aan het hebben van een hopeloos gevoel is dat je je ooit anders hebt gevoeld. Ieder mens weet hoe het is om blij te zijn, of in ieder geval om je beter te voelen dan nu. De kunst is om te proberen terug te grijpen naar dat gevoel. Dit wordt makkelijker door precies de situatie van toen te schetsen:

    • Waar was je?
    • Met wie?
    • Hoe laat was het?
    • Wat deed je precies?
    • Waarom was je daar?

    Psychologen noemen dit positieve visualisatie. Door aan leuke dingen te denken houd je je hersenen voor de gek dat je ook daadwerkelijk blij bent, terwijl denken aan deprimerende zaken juist het hopeloze gevoel versterkt.

    Objectief gezien gaat het namelijk helemaal niet zo slecht met je: je voelt je alleen wel zo. Als je dit leest ga ik er echter vanuit dat je te eten hebt, slaapt in een bed met een dak boven je hoofd en een internetverbinding hebt. Gefeliciteerd: je hebt het beter voor elkaar dan miljarden mensen op aarde. Uiteraard doet dit niet af aan jouw gevoelens, maar relativeren is gezond.

    4. …Of denk aan slechte dingen
    Ben je pessimistischer ingesteld? Mooi, ik mag je nu al. Draai de vraag in dat geval om: wat is het slechtste wat nu zou kunnen gebeuren? Is dat het overlijden van een geliefde? Het afbranden van je huis waar je wekelijks 80 uur voor zwoegt? Of is het de grootste ramp wanneer je hond of kat plotseling sterft?

    Dit fenomeen van omgekeerd denken staat bekend als ‘Anti Goals‘, en is geïntroduceerd door Andrew Wilkinson. Wilkinson is een gevierd ondernemer, maar kampt daarnaast ook met mentale gezondheidsklachten, waaronder depressie. Wanneer hij het zwaar heeft schrijft hij daarom horrorscenario’s op.

    Zijn ergste nachtmerrie is ’s ochtends in de file naar kantoor rijden, daar de hele dag vergaderen en praten met collega’s die hij eigenlijk niet mag om vervolgens ’s avonds geen tijd voor zichzelf te hebben vanwege een te volle agenda. Door de vergelijking met zijn eigen leven te maken klaart zijn hopeloze gevoel op.

    5. Ellende hoort erbij
    Mensen laten graag hun nieuwe huis, auto of baan zien aan de buitenwereld, maar trekken zich terug zodra het minder voorspoedig gaat. Dit is een logische reactie, want mensen zijn continu bezig met vergelijken en het vaststellen van een sociale rangorde. Zwakte tonen is niet goed voor je imago, maar succes wel.

    Ik bekijk de samenleving daarom als een soort apenrots, waarin iedereen zijn plek probeert te claimen op basis van resultaten. Aangezien beeldvorming belangrijk is zie je op Facebook, Instagram en Snapchat overwegend positiviteit. Aangezien we dagelijks steeds meer tijd op sociale media doorbrengen kan je wereldbeeld hierdoor wel vervagen.

    Zo lijkt het erop alsof de rest zijn of haar leven wel altijd voor elkaar heeft, maar niets is minder waar. Iedereen is bekend met een hopeloos gevoel en maakt dingen mee in het leven. Door juist op zoek te gaan naar dit soort verhalen kweek je een meer realistisch wereldbeeld, en voel je je minder alleen. Zonder ellende geen blijdschap.

    Bron: Commen.nl

    #240618

    Luka
    Moderator

    8 dingen die je herkent als je uit een gebroken gezin komt

    De term ‘gebroken gezin’ wordt te pas en te onpas gebruikt, maar waar staat het nou eigenlijk voor? De waarheid is dat er niet één definitie bestaat. Voor de een staat het voor huiselijk geweld, terwijl de ander juist denkt aan emotionele verwaarlozing.

    Gebroken gezin kenmerken
    Mijn mening is dat het ook helemaal niet uitmaakt wat de definitie precies is. Je gevoelens zijn namelijk terecht. Niemand kan in jouw hoofd kijken, dus is het voor anderen onmogelijk om aan te geven of jij uit een gebroken gezin komt. Er bestaat niet een soort Schaal van Richter waarbij 0 staat voor zonder knuffel naar bed, en een 10 voor zwaar fysiek misbruik.

    Hoe dan ook, er zijn wel een paar kenmerken die een hoop mensen uit gebroken gezinnen met zich meedragen. Deze 8 karaktertrekken herken ik bij mezelf, en bij anderen.

    1. Je bent een goede bemiddelaar
    Jij bent de Dalai Lama van het huishouden. Uit wat voor gebroken gezin je ook komt, er heerste altijd een bepaald soort spanning. Deze stress zweeft als een soort bedwelmende geur door het huis, en iedereen is ervan op de hoogte. Je weet dat de bom ieder moment kan barsten.

    Je ouders hebben vaak geen goed woord over voor elkaar, en je hoeft maar één ding te zeggen om deze stortvloed aan scheldwoorden te ontgrendelen. De hele situatie wordt nog een stuk complexer wanneer je broers of zussen hebt die bijvoorbeeld wel bij je moeder langsgaan, maar je vader niet meer spreken.

    En jij? Jij hangt er een beetje tussenin. Bij mijn vader wist ik dat nooit over mijn moeder moest beginnen, omdat hij dan gegarandeerd een tirade zou afsteken, en dat vond ik eng. Mijn moeder deed haar best om zich niet met deze relatie te bemoeien, maar ik merkte aan alles wat haar mening was.

    Als het dan toch zo ver is dat de olifant in de kamer op tafel komt te liggen is het aan jou de taak om te bemiddelen en de boel te sussen. Jij bent een soort advocaat die tussen je ouders instaat en hun verdediging voert, maar tegelijk ook de aanklager bent. Je leert hierdoor als geen ander het vuur uit situaties te halen en bent een echte mediator.

    2. Je bent vroeg volwassen geworden
    Wijsheid komt met de jaren, zeggen ze. Dit cliché gaat ook op voor mensen uit een gebroken gezin, maar dan met een voorsprong. Wanneer je vanaf jonge leeftijd te maken krijgt met volwassen problemen moet je namelijk wel opgroeien, of je nu wilt of niet.

    Het was daardoor moeilijk om een band op te bouwen met leeftijdsgenoten, omdat ze op een andere wereld leken te leven dan jij. Op maandagochtend waren zij blij met hun gewonnen voetbalpartij, terwijl jij opgelucht was dat er afgelopen weekend geen slaande ruzie was uitgebroken.

    3. Je bent een dromer
    Wanneer de realiteit heel kut is, is het fijn om weg te dromen. Volwassenen gebruiken hier allerlei middelen voor, maar als kind kon je compleet nuchter al ‘outzonen’. In plaats van elke avond luisteren naar ruzies, onderlinge verwijten en de continue spanning voelen, besloot jij om weg te dromen.

    Je had regelmatig last van ‘zone outs’, waarbij alles wat tegen je gezegd werd langs je heen ging. In je gedachten was je op een compleet andere plek en beeldde je allerlei situaties in die vaak totaal niet realistisch waren. Toch gaf enkel de visualisatie al een fijn gevoel. Totdat op je schoolrapport stond dat je beter moest opletten in de les.

    4. Je staat altijd ‘aan’
    Of je moeder nou bang is om op straat gezet te worden vanwege een huurachterstand, er geen geld is om de wasmachine te repareren of dat je vader in een dronken bui je raam heeft ingegooid: er heerst altijd spanning in een gebroken gezin. Om hiermee om te gaan moet je alert zijn.

    Telkens als je een ruimte instapt zoek je naar de kortst mogelijk ontsnappingsroute. Bij iedere persoon maak je een inschatting of je diegene aan zou kunnen, of niet. Je koffer houd je het liefst zo veel mogelijk ingepakt, omdat er altijd een kans bestaat dat je weer moet verhuizen. Je moet altijd ‘aan’ staan en zorgen dat je weg kunt komen.

    5. Je zet jezelf op de tweede plaats
    Een gezin is eigenlijk hetzelfde als een samenleving, maar dan in het klein. Je hebt bepaalde verplichtingen tegenover elkaar en moet roeien met de riemen de je hebt. Veel mensen uit gebroken gezinnen hebben daarom de neiging om eerst voor anderen te zorgen, en dan pas voor zichzelf. Als kind was je al bezig om jezelf nuttig te maken.

    Je zorgt er daarom eerst voor dat anderen te eten hebben en vindt het zelfs ongemakkelijk wanneer ze erop staan dat jij eerst moet opscheppen. Het zorgzame gedrag is af en toe op het irritante af, maar je krijgt een gelukkig gevoel wanneer je voor mensen kunt zorgen. Diep van binnen zit namelijk een verlangen dat er vroeger zo voor jou werd gezorgd. Het gevaar hiervan is dat je geluksgevoel afhangt van anderen, en je kunt nou eenmaal niet iedereen tevreden stellen.

    6. “Vertrouw me maar.” Nou nee, bedankt.
    Lange tijd kreeg ik de kriebels wanneer iemand over ‘bindingsangst’ begon. Het leek eerder een modewoord, dan een daadwerkelijke aandoening. Nu ik wat ouder ben zie ik hier echter wel de waarheid van in. Als je uit een gebroken gezin komt leer je namelijk al vroeg op jezelf bouwen, en je lot niet te laten afhangen van anderen.

    Je bent namelijk al heel vaak teleurgesteld, ook door mensen die plechtig beloofden dit nooit te doen. Van je moeder die zei nooit meer een druppel alcohol te drinken, je broer die je zou komen ophalen van schoolreisje tot aan je vader die zei altijd voor je klaar te staan. Mensen beloven een hoop, maar maken bun woorden zelden waar.

    Het is daarom ontzettend lastig om mensen op hun woord te geloven. Een intensieve (liefdes)relatie aangaan is dan ook niet zozeer een kwestie van op je gevoel afgaan, maar hele rationele beslissingen maken. Je weet dat die persoon je ooit gaat kwetsen, dus maak je een inschatting van hoe het gaat gebeuren, en of je hier trek in hebt. Je leert vertrouwen op je hersenen en raakt vervreemd van je gevoelens.

    7. Je leest mensen als een baas
    Ik merk alles op. Van de lichaamshouding van mensen, een mouw die nét iets anders is opgestroopt dan de ander, gespannenheid in schouders tot aan waar iemand heenkijkt tijdens een gesprek. De woorden die mensen gebruiken zijn een reflectie van zichzelf.

    Heeft iemand het vaak over anderen hun uiterlijk? Dan is diegene daar dus in geïnteresseerd, en mogelijk een beetje onzeker over zijn/haar eigen verschijning. Heeft iemand de neiging om anderen altijd naar beneden te halen? Dan is diegene waarschijnlijk jaloers.

    Deze techniek heb ik door de jaren heen ontwikkeld omdat mijn vader op ieder moment emotioneel kon uitbarsten. Op een gegeven moment begon ik de voortekenen van deze uitbarsting te herkennen. Hij begon kortere zinnen te maken, meer naar de rechterkant van z’n stoel te hangen en meer vanuit de borst te ademen. Tijd om weg te wezen.

    8. Je hebt een minderwaardigheidscomplex
    De eerste keer dat een meisje mij de liefde verklaarde was ik met stomheid geslagen. Tijdens de eerste tien afspraakjes had ik continu het idee dat ze misschien in de war was, en dat ik in een of andere hele leipe aflevering van Banana Split zat. Ik keek nog net niet achter iedere deur in de hoop Frans Bauer te treffen, maar het scheelde weinig.

    Het kwam gewoon niet in mij op dat iemand mij daadwerkelijk leuk zou kunnen vinden. Als jongste kind uit een gezin van vier voelde ik me namelijk altijd kansloos. Ik kon niet zo goed koken als mijn zussen, was niet zo handig als mijn broer en bracht ook geen geld in het laatje, zoals mijn moeder.

    Hierdoor ontwikkelde ik een geweldige bewijsdrang en liet ik mijn eigenwaarde afhangen van prestaties. Bovendien dacht ik dat ik hiermee vrouwen zou imponeren. Zo hoog mogelijke cijfers halen, veel geld verdienen en biceps oppompen. Wat bleek? Vrouwen worden op je verliefd omdat ze van je gezelschap genieten, en niet omdat 110 kilogram bankdrukt.

    Bron: Commen.nl

    #240630

    Luka
    Moderator

    11 stappen om je emoties te uiten

    Veel mensen vinden het moeilijk om hun emoties te uiten. Sommige mensen uiten overdreven veel wat ze voelen en anderen delen niet genoeg. Weten hoe je op de juiste en gematigde wijze je emoties kunt uiten zal je enorm helpen in je persoonlijke, sociale en professionele leven.

    Er bestaan vele theorieën en technieken die je leren hoe je je emoties ofwel kunt onderdrukken ofwel kunt controleren. Het is echter bewezen dat deze aanpak niet echt effectief is. Emoties en gevoelens zijn spontaan en automatisch en het is de bedoeling dat ze worden gevoeld en geuit.

    Het is wetenschappelijk bewezen dat het vermijden en onderdrukken van emoties negatieve psychologische gevolgen kan hebben. Moderne therapieën zoals acceptatie- en bindingstherapie en andere praktijken zoals mindfulness of meditatie kunnen je helpen je emoties te accepteren en leren hoe je ermee om kunt gaan. Je emoties zijn een deel van jou en moeten met zorg worden behandeld.

    Emoties Opkroppen
    Als jij bijvoorbeeld een persoon bent die veel emotionele angst ervaart, dan zou je misschien bepaalde dingen kunnen doen en je op een bepaalde manier kunnen gedragen om die angst te vermijden. Misschien weet je namelijk niet zeker hoe je de angst in goede banen kunt leiden of kunt uiten. Deze emotionele onderdrukking kan lichamelijke problemen, zoals een snelle hartslag, overmatig zweten, rillingen, of ademhalingsproblemen veroorzaken.

    Wanneer gevoelens niet worden geuit, ontstaat er spanning. Deze spanningen kunnen lichamelijk geconcentreerd zijn in gebieden zoals de nek, het gezicht, verschillende spieren en de ruggengraat.

    Als je aan deze emoties vast blijft houden zonder ze te uiten, kun je gevoelig zijn voor psychosomatische ziekten aan de aderen, hoofdpijn of maagproblemen. Het is een onbetwistbaar feit dat je emoties je lichamelijke gezondheid beïnvloeden. Weten hoe je je emoties kunt uiten kan lichamelijke problemen en emotionele pijn voorkomen.

    Weten hoe je je emoties kunt uiten in 11 stappen
    Met een beetje oefening en door deze simpele stappen te volgen, zul je in staat zijn om je emoties beter te identificeren en op gepaste wijze te uiten. Hieronder vind je deze 11 stappen, dus kun je ze in praktijk beginnen te brengen:

    1. Identificeer de emotie en het gevoel: Wanneer er in je lichaam iets verandert uit reactie ergens op, of dit nu iets externs is of iets dat zich in je gedachten voordoet, zou je jezelf moeten afvragen: Wat voel ik? Welke lichamelijke symptomen ervaar ik? Wat is de oorzaak? Waarom gebeurt dit nu?
    2. Leer om je gevoelens te herkennen: Zodra je je emoties en gevoelens opmerkt, zou je het gevoel dat ze bij je veroorzaken moeten analyseren. Probeer om een lijst te maken van al deze emoties en wat het precies is dat ze lichamelijk verraadt.
    3. Let op de reactie van je lichaam: Emoties worden gereguleerd door het limbisch systeem en het zenuwstelsel en zijn moeilijk te controleren wanneer ze zich voor het eerst voordoen. Laat de emotie die je voelt even bezinken, zodat je er helder over na kunt denken en kunt bedenken hoe je erop kunt reageren.
    4. Let meer op hoe je reageert op een gegeven situatie: Misschien voelt het zo alsof het de situatie is die je nerveus maakt, maar de kern van het probleem is je emotionele reactie op de situatie. Observeer jezelf en je zult je realiseren dat jouw reactie altijd hetzelfde is, of je nu een belangrijk papier niet kunt vinden of ten onrechte een boete krijg voor het overtreden van de verkeersregels. Het enige wat je kunt veranderen, is jouw reactie.
    5. Uit je emoties op juiste en gepaste wijze: Zodra je eenmaal de vorige stap volledig doorhebt, zul je in staat zijn je emoties op een gecontroleerde manier te uiten. Toch zijn er nog enkele stappen die je kunt leren om te begrijpen wat er bij je gebeurt, zodat je dit op de juiste manier kunt uiten.
    6. Communiceer met en ervaar je lichaam: Wanneer je die sterke emoties ervaart, stel dan vast uit welk deel van je lichaam ze voortkomen. Geef ze een kleur en een tastbare textuur. Plaats ze op een specifieke plek en probeer om een andere relatie met ze te vormen. Jij bent dat wat je lichaam en je emoties omvat; ze beheersen jou niet.
    7. Probeer om eerlijk te zijn over wat je voelt en wat je doet: Als je in werkelijkheid onverschillige gevoelens hebt over iets of iemand, waarom blijf je dan proberen om het te laten werken? Of als je geïrriteerd, geërgerd en boos bent, waarom zou je dat gesprek dat je zou kunnen helpen om jezelf beter te begrijpen dan vermijden?
    8. Kies de beste situatie om jezelf te uiten: Als je bijvoorbeeld een conflict hebt met je baas en een constructief gesprek met hem of haar wenst te voeren, zul je nergens komen als je dit op het verkeerde moment besluit te doen. Onderzoek daarom de situatie, de mensen om je heen en jezelf wanneer je besluit welk moment het beste zal zijn.
    9. Gebruik een positieve vorm van communicatie: Een vriendelijke toon, actief luisteren, oogcontact en het gebruiken van eenvoudige uitspraken zoals ‘ik voel me gestrest’ in plaats van ‘wat er vandaag op mijn werk gebeurde heeft me zo gestrest gemaakt’ zal je helpen een situatie te vermijden waarin je in gedachten terug moet gaan naar de situatie om te kunnen omschrijven wat er is gebeurd. De ander zal impliciet begrijpen dat jouw stress duidelijk door je werk veroorzaakt wordt.
    10. Gebruik je lichaam om je te helpen uiten wat je voelt: Tijdens het uitleggen dat je gestrest bent, leg je je hand op je hart, op je hoofd of op je buik. Dit insinueert dat je onplezierige gevoelens ervaart en dat het goed voor jou en je omgeving zou zijn om niet langer in deze staat te blijven verkeren.
    11. Het visualiseren en lokaliseren van je emoties is essentieel: Jij bent verantwoordelijk voor het beheren van je eigen emoties en gevoelens, zonder ze te onderdrukken of verstoppen. Je moet jezelf uiten om jezelf en je gedachten opluchting en rust te kunnen bieden en om de emoties zelf te kunnen begrijpen.

    Hoe kun je je emoties zelf kalmeren
    Soms heeft emotioneel ongemak niets te maken met een werkelijk concrete situatie. Je zou verdrietig kunnen zijn vanwege bepaalde herinneringen, omdat je je niet lekker voelt of vanwege willekeurig welke verdrietige gedachte die je in je hoofd zou kunnen hebben. In deze situaties kun je datgene toepassen wat we al eerder noemden: accepteer die gevoelens als een deel van jou. Voel het ongemak en accepteer dat je een levend persoon bent die deze gevoelens zou moeten koesteren.

    Jezelf accepteren als een emotioneel wezen is de sleutel tot het weten welke emoties je voor jezelf zou moeten houden en welke je naar anderen toe zou moeten uiten.

    Emoties zijn een deel van de menselijke ontwikkeling als soort en zijn tevens datgene dat ons onderscheidt van de rest van de dieren die de aarde bewonen. Emoties zijn natuurlijk, dus vecht niet keer op keer tegen ze. Laat ze zijn en probeer in de tussentijd te ontspannen. Ga op zoek naar iets anders om je gedachten bezig te houden. Praat bijvoorbeeld met iemand, ga schrijven of maak een wandeling.

    Als je overweldigend krachtige emoties zoals woede ervaart, probeer dan een intensieve sport te beoefenen. Dit zal je in staat stellen om je opgekropte woede en stress te ontladen.

    Bron: verkenjegeest.com

    #240631

    Luka
    Moderator

    Acht manieren om met wrok om te gaan

    Vasthouden aan wrok kan slecht zijn voor je geestelijke gezondheid. In dit artikel delen we daarom een paar effectieve en praktische manieren om met wrok om te gaan en verder te gaan met je leven.

    Wat zijn de beste manieren om met wrok om te gaan? Het Merriam-Webster woordenboek definieert wrok als “een gevoel van verontwaardigd ongenoegen of aanhoudende vijandigheid ten opzichte van iets dat als een fout, belediging of verwonding wordt beschouwd.”

    Het is een negatieve emotie die je voelt als iemand je opzettelijk kwaad doet of niet voldoende probeert dit te voorkomen. Wrok is vaak ook de motivatie achter wraak. De voornaamste reden waarom je moet leren om met wrok om te gaan is daarom niet alleen om te voorkomen dat je anderen kwetst, maar ook om voor je eigen mentale gezondheid te zorgen.

    Hee verleidelijk het soms ook is, vast blijven houden aan pijnlijke ervaringen is slecht voor je welzijn. Uiteindelijk heb je er alleen jezelf mee. We proberen het vaak te rechtvaardigen door te zeggen dat we simpelweg onze emoties uiten zodat we ons beter kunnen voelen.

    Acht manieren om met wrok om te gaan
    Het is handig om een ​​aantal hulpmiddelen te hebben om beter met wrok om te gaan. Daarom hebben we voor dit artikel wat advies verzameld om je te helpen dit soort situaties in het vervolg beter te beheersen.

    Als je deze richtlijnen volgt, kun je de oorzaak van het probleem identificeren en analyseren op een manier waardoor het niet erger wordt. Bijgevolg kun je voorkomen dat je je laat meeslepen door emoties die je gedrag negatief kunnen beïnvloeden. Man probeert hoofd leeg te maken

    Je moet wrok in de kiem smoren
    Als je wilt leren om met wrok om te gaan, moet je eerst leren om de oorzaak ervan op een objectieve manier te analyseren. Probeer een goed onderbouwde verklaring te vinden die je negatieve gevoelens tegengaat. Accepteer bijvoorbeeld dat niet elke persoonlijke of professionele situatie altijd aan jouw behoeften of wensen zal worden aangepast.

    Voed geen negatieve gedachten
    Alsmaar blijven nadenken over hetzelfde probleem, heeft geen zin. Wellicht wordt je er zelfs alleen maar geïrriteerd van, wat het moeilijk maakt om je wrok te beheersen. Probeer het probleem in plaats daarvan daarom liever te vergeten. Accepteer dat je niet kunt veranderen wat er is gebeurd en begin te zoeken naar oplossingen.

    Hecht waarde aan vergeving
    Dit kan een van de meest lastige adviezen zijn om toe te passen. Dit komt omdat het niet altijd even makkelijk is om een ander te vergeven. Een optie is daarom om te proberen jezelf te herinneren aan de gebeurtenissen die je motiveren de ander te vergeven. Dit kan lastig zijn omdat je hoofd meestal vol zit met gedachten aan dingen die vergeving juist moeilijk maken.

    Gelukkig bestaat er echter een eenvoudige oefening die je hierbij kan helpen. Maak op een vel papier twee kolommen en noteer in elk van deze kolommen de positieve en negatieve aspecten van je relatie met de persoon waar het omgaat.

    Je kunt er zelfs een numerieke waarde aan geven. Dit zal je helpen om de wrok die je voelt op een objectievere manier te beheersen. Zodoende zul je een beter perspectief krijgen op zowel het slechte als het goede aan de situatie.

    Trek de juiste conclusies
    Dit is een goede vervolgstap op de vorige stap. Nadat je de positieve en negatieve aspecten van je relatie met de persoon die je heeft gekwetst hebt geanalyseerd, kun je conclusies trekken over de waarde van de relatie. Op die manier kun je bepalen of je bereid bent verder te gaan dan vergeving en het waard vindt om de relatie nog te redden of niet.

    Uit je gevoelens
    Om goed met wrok om te gaan, is het belangrijk om het probleem niet voor jezelf te houden. Praat erover met iemand die je kan helpen dingen vanuit een andere hoek te bekijken. Andere mensen kunnen je namelijk ideeën of inzichten geven die je eerder niet had.

    Handel niet zonder na te denken
    Je laten meeslepen door je emoties is de antithese van het beheren van je wrok. Hoe moeilijk het ook lijkt, het beste is om een ​​stapje terug te doen en te proberen om niet in het heetst van de strijd discussies te voeren. Wacht tot je gekalmeerd bent en dingen rationeel kunt bekijken.

    Selectief geheugen
    Je hersenen beschikken over een overlevingsmechanisme dat je helpt dingen te vergeten die je pijn bezorgen. Dit is geen waterdichte oplossing. Het kan je echter wel helpen om op een gezondere manier met je wrok om te gaan.

    Als iemand je op de een of andere manier pijn doet, ga er dan niet van uit dat het geheid nog een keer zal gebeuren. Probeer jezelf er in plaats daarvan van te overtuigen dat het een geïsoleerd incident was.

    Dat gezegd hebbende, is het belangrijk om te weten hoe je iemands karakter kunt doorgronden. Je kunt proberen om bewust te zijn van welke mensen je in de toekomst weer kunnen kwetsen. Raak echter niet geobsedeerd door dat idee.

    Distantieer jezelf
    Tot slot kan het in situaties die je stress bezorgen soms het beste zijn om jezelf te distantiëren. Dit kan ook een goed advies zijn als het gaat om een relatiebreuk. Het helpt je namelijk om situaties te vermijden die oude wonden opnieuw kunnen openen. Uiteindelijk zullen tijd en ruimte je helpen om een duidelijker beeld van de situatie te krijgen en je wrok los te laten.

    Bron: verkenjegeest.com

    #240632

    Luka
    Moderator

    Experimenteren met hulp vragen

    Sinds een paar weken, ben ik in het bezit van een indrukwekkende brace om mijn onderbeen. Het ziet er wat robotachtig uit. Robots zijn geprogrammeerd om te doen wat ze moeten doen, volgens vaste patronen. Ik besluit dat ik de komende weken anders wil om gaan met mijn vaste patronen.

    Ik had mijn buurvrouw gevraagd of zij mij, na mijn enkeloperatie, aan het einde van de middag uit het ziekenhuis wilde ophalen. Dat wilde zij wel én ze bood me meteen aan mij vroeg in de ochtend (kwart voor zeven!) ook weg te brengen. Ikzelf had de buurvrouw zo min mogelijk ‘last’ willen bezorgen en was van plan gewoon zelf met de bus en metro naar het ziekenhuis te gaan. Op deze manier zou ik het mezelf onnodig lastig maken, dus ik besloot haar aanbod om mij die ochtend te brengen te accepteren.

    Eenmaal op de operatiekamer aangekomen, begonnen de voorbereidingen voor de ruggenprik. De verpleegkundige vroeg mij “wat doe je voor werk?” De robot in mij activeerde het gebruikelijke gedachtepatroon: wat zou ze willen horen? Ik besloot de robot uit te zetten. Ik schaamde me, ik werk al een tijdje niet meer. Ik wilde niet liegen. Ik wilde ook niet zeggen “vroeger werkte ik als accountant”. Ik besloot te zeggen “ik werk als ervaringsdeskundige depressie”. Ik vond dat ik vrijwilligerswerk wel kon classificeren als werk. Het voelde onwennig en awkward. Ik schoof zelf over op de operatietafel en kreeg mijn prik.

    Tijdens de operatie daalde mijn bloeddruk, hier was ik voor gewaarschuwd. Er was mij verzekerd dat ik gewoon kon zeggen dat ik me niet lekker voelde worden. “De meetapparatuur loopt altijd wat achter op de werkelijkheid”, had de anesthesist gezegd. De robot in mij registreerde dat mijn bloeddruk daalde en activeerde het programma ‘stel je niet aan’. Ik keek of de anesthesist naast me zat, maar zag hem niet. Natuurlijk was hij gewoon in de ruimte en hij had ook gezegd dat ik hem mocht roepen. Ik riep niet, ik wachtte af. De anesthesist kwam na de volgende bloeddrukmeting naar me toe en vroeg me hoe het ging. De robot in mij activeerde het programma ‘het gaat wel’. Ik besloot de robot te overrulen en vertelde de anesthesist dat ik me niet lekker voelde en wat misselijk. De anesthesist nam mijn klacht serieus en leek blij dat hij mij kon helpen met extra medicatie. Ik veranderde het programma in de robot en verving ‘het gaat wel’ door ‘zeg wat je voelt’.

    Nadat de chirurgen mijn enkel gerepareerd hadden, moest ik onvermijdelijk hulp aanvaarden. Het was door de verdoving onmogelijk om zelf van de operatietafel naar het bed over te schuiven. Drie paar handen draaiden mij op mijn zij, schoven een mat onder mij en schoven mij over in het bedje. Het voelde veilig en zorgzaam.

    Eenmaal terug op de kamer was het afwachten tot alle lichaamsfuncties weer terugkwamen, voordat ik naar huis mocht. De verpleegkundige kwam me regelmatig controleren, bood me drinken en eten aan. Toen kwam het moment dat ik moest plassen. Een heugelijk moment, want dat was het laatste wat ik moest doen om naar huis te kunnen. Echter, mijn krukken stonden in de hoek en ik lag bed… De robot in mij activeerde het programma ‘wacht af’. Ik voelde me wat bezwaard en hoefde nog niet heel nodig, maar ik besloot wederom de robot te overrulen en de verpleegkundige zelf te bellen. Met een glimlach op haar gezicht hielp de verpleegkundige mij en merkte op dat het wellicht prettig voor mij zou zijn om vast dat operatiejasje te verwisselen voor mijn eigen t-shirt. Ik voelde me opgelucht. Ik veranderde het programma ‘wacht af’ in ‘vraag wanneer je dat wilt’.

    Die middag haalde mijn buren me op, ik voelde me enigszins bezwaard dat we ook nog langs de apotheek moesten voor medicatie. Ik vond al dat ik veel van ze gevraagd had, maar er was geen andere optie. Ik had de trombosespuitjes en pijnstillers diezelfde avond nog nodig. Dus ik zette me over mijn bezwaren heen en deelde mee dat we nog even langs de apotheek moesten. Mijn buurvrouw stapte uit bij de apotheek, regelde de medicatie en vertelde mij dat ze slechts één spuitje op voorraad hadden maar dat de apotheek de rest morgen bij mij thuis zou afleveren. Het voelde heerlijk dat zij dat voor mij geregeld had.

    De volgende dag kwam de buurvrouw even een kopje thee doen om te vragen hoe ik erbij zat. Ik vertelde dat ik de dag daarna even naar de huisarts wilde om het drukverband onder mijn brace vandaan te laten halen en de wondjes te laten controleren. Op haar gebruikelijke nuchtere wijze vroeg ze me hoe ik gedacht had daar te komen. Mijn robot activeerde het programma ‘zelf doen’. Ik vertelde haar dat ik gewoon met de bus zou gaan. Het met krukken lopen ging me best goed af. Ze lachte me nog net niet uit, maar zei dat ze mij natuurlijk niet met de bus zou laten gaan en me ging brengen. Het voelde alsof ik al veel te veel credits gebruikt had. Ik herschreef het programma ‘zelf doen’, in ‘niet zelf doen als het niet hoeft’.

    In de week voor de operatie had ik al wat oude flexibele broeken met wijden pijpen opgezocht. Deze bleken echter alleen te passen als ik de zijkant open knipte. ‘Ach, ik ga er voorlopig toch niet ver op uit’, dacht ik. Een vriendin gaf me de tip om een broek met ritsen tot aan de heup te regelen. Ze had er nog één liggen die ik wel mocht lenen. Ze kwam er zelfs speciaal de volgende dag voor terug. Wederom voelde ik me bezwaard. Het robotprogramma ‘zelf doen’ was weer automatisch opgestart. Met haar tip zou ik gewoon even googlen en een soortgelijke broek op het wereldwijde web bestellen en een paar dagen wachten.

    Vandaag heb ik ‘haar’ broek aan. Hij zit heerlijk, ziet er beter uit dan die flubberbroeken én het aantrekken is een verademing. Ik herschreef het programma ‘zelf doen’ in ‘aanbod aannemen mag, ook al kan je het zelf’.

    Ik merk dat ik het fijn vind, even de afleiding van een bezoeker te hebben. Het is fijn om whatsappjes en kaartjes, van de postduif, te krijgen. De stilte, de vermoeidheid, de misselijkheid en het gebrek aan mobiliteit zijn best lastig te verdragen. Ergens op de achtergrond draait het programma ‘stel je niet aan’ op volle toeren. Normaal ben ik ook veel alleen (met mijn depressie) thuis op de bank voor de buis. Volgens mijn rationele ik is er geen verschil met de situatie nu, dus waarom zou ik nu wel aan mensen vragen of ze me komen oppeppen?

    Wederom besluit ik een regel toe te voegen aan mijn robotprogramma:
    Experimenteer met vragen en voel wat de experimenten opleveren.

    Bron: dsmmeisjes.nl

    #240639

    Luka
    Moderator

    Persoonlijkheidsstoornissen uitgelegd

    Deze animatie is gemaakt voor mensen met een persoonlijkheidsstoornis en hun naasten.

    #240646

    Luka
    Moderator

    Hoe moet je jezelf zijn wanneer je zelf niet eens weet wie je bent?

    Wanneer je voor een lastige beslissing staat krijg je vaak het advies om “je gevoel” te volgen, “jezelf te zijn” of de keuze “dichtbij jezelf te houden.” We geloven als samenleving maar al te graag dat je op je gevoel moet varen en dat het dan wel goed komt. Dit lijkt misschien iets van de laatste jaren, maar het is al decennia aan de gang. De wijze Aristoteles zei bijvoorbeeld al dat “jezelf kennen de bron van alle wijsheid is.” Je persoonlijke identiteit is dus blijkbaar heel belangrijk, maar wat doe je als je deze niet kent? En waarom is dit eigenlijk zo belangrijk? Over jezelf zijn en identiteit vinden wanneer je niet weet wie je bent.

    Jezelf zijn wanneer je jezelf niet kent
    “Zodra je weet wie je bent valt alles op z’n plek”, schrijft mentale gezondheidexpert Roo Harris. “Je ziet de wereld helderder, relaties lopen soepeler en ook beslissingen maken gaat je makkelijker af.” Bovenal zorgt een eigen identiteit voor sturing in het leven. “Je geeft duidelijk grenzen aan en dat straalt zelfverzekerdheid uit.”

    Klinkt top, toch? Jezelf ontdekken is niet enkel voorbehouden aan welgestelde meisjes die in hun tussenjaar naar Australië gaan, maar iedereen kan het. Sterker nog, je identiteit achterhalen is een stuk minder vaag dan het klinkt.

    “De persoonlijke identiteit is opgebouwd uit meerdere maskers uit het dagelijks leven, zoals het zijn van een ouder, broer, zus, partner of professional”, aldus Christine Yu. Volgens de gezondheidsexpert is ook het beeld dat anderen over ons hebben belangrijk. “Je identiteit kan worden ‘vertroebeld’ door het beeld dat anderen van je hebben. Zo staan sommigen bekend als de slimmerik of lomperik van de groep, terwijl dit in werkelijkheid wel meevalt.”

    Die sociale verwachtingen zorgen ervoor dat je soms het idee hebt de draad kwijt te zijn, en niet meer weet of je iets echt vindt, of dat je denkt dat je dat vindt. “Het is moeilijk om je eigen identiteit helder voor je te zien”, verklaart neurowetenschapper Nina Strohminger. “Op zoek gaan naar jezelf is daarom een proces van laag voor laag afdalen naar de kern, net zoals je een ui pelt.”

    Het is overigens helemaal niet verkeerd om soms het idee te hebben dat je ‘onnatuurlijk’ gedrag vertoont. “Ik pas mijn gedrag aan naar de context”, aldus Strohminger. “Ook verandert mijn gedrag met de jaren. Dit betekent echter niet ik geen sterke persoonlijke identiteit heb.” De hersendeskundige maakt hiervoor de vergelijking met een rups en een vlinder. Deze zijn technisch gezien hetzelfde beest, ongeacht de transformatie.

    Bestaat er zoiets als jezelf zijn?
    Boeken, adviezen en gezapige quotes van de Xenos moedigen ons aan te vertrouwen op ‘je water’, en op zoek te gaan naar onze innerlijke stem. Maar bestaat er wel zoiets als een daadwerkelijke identiteit? Nee, aldus Strohminger. “Het bestaan van een persoonlijke identiteit is vooral een volkswijsheid, maar er is wetenschappelijk gezien geen bewijs dat het ook echt bestaat.”

    Dit betekent echter niet dat persoonlijke identiteit, en het ontwikkelen hiervan, onbelangrijk zijn. Sterker nog, uit onderzoek van dezelfde Strohminger blijkt dat het gevoel van een persoonlijke identiteit belangrijk is voor mensen. We hebben een soort intern kompas nodig om de acties van anderen te beoordelen, en orde te scheppen in de chaotische wereld om ons heen.

    “We vinden het belangrijk om te weten of iemand ooit is vreemdgegaan, of iemand gehandicapt is, of iemand problemen heeft en of iemand bijvoorbeeld gul is. Wanneer je anderen hun acties niet beoordeelt is het niet mogelijk om moraliteitsgevoel te kweken.” Oftewel: dankzij een persoonlijke identiteit heb je altijd iets om op terug te vallen, en dat gevoel van een fundament hebben is belangrijk.

    Zo concludeert een onderzoek uit 2016 dat het gevoel van persoonlijke identiteit belangrijk is voor onze gemoedstoestand. Mensen die ‘zichzelf zijn’ hebben duidelijke normen en waarden en staan daarmee steviger in hun schoenen dan mensen die minder goed weten wie ze zijn. Ook is wetenschappelijk bewezen dat mensen die beslissing maken op basis van hun gevoel blijer zijn met de resultaten dan mensen die enkel op de harde feiten afgaan.

    Kortom: het is dus moeilijk om wetenschappelijk te bewijzen dat er zoiets bestaat als een persoonlijke identiteit, maar omdat we met subjectieve gevoelens en emoties te maken hebben is dat van ondergeschikt belang. Wanneer jij denkt dat iets belangrijk is, wordt het belangrijk. Dit kennen we van het placebo-effect. Bovendien denken we een persoonlijke identiteit nodig te hebben om anderen hun gedrag te beoordelen.

    Jezelf zijn: zo begin je
    Het is dus duidelijk dat jezelf zijn voordelen oplevert, maar hoe begin je? Alhoewel het proces jarenlang kan duren en je veel levenservaring nodig hebt om er achter te komen hoe je precies in elkaar steekt (en hoe dit in de loop der jaren verandert), kun je jezelf wel een handje helpen. Jezelf zijn doe je zo.

    Wie je bent tegenover wat je bent
    “Zeg je naam hardop: dat is wie je bent”, adviseert Harris. “Zeg vervolgens wat je bent en omschrijf dit. Voor mij geldt bijvoorbeeld dat ik een moeder ben, een vrouw, getrouwd, een dochter, een vriend en een advocaat. Ik ben ook een schrijver, een coach en ik hou van Aperol Spritz.”

    Dit is wat je bent, wie je bent is slechts je naam. Wat je bent is de rest, maar het is allemaal onderdeel van wie je bent. Harris: “Deze stap draait om dingen los van elkaar te kunnen zien. We zijn gewend om over onszelf na te denken als een soort samenhangend geheel, en in praktijk hebben veel dingen ook met elkaar te maken, maar het is belangrijk om alles op een rijtje te zetten.”

    Zet de tv uit
    Nu je weet wie en wat je bent is het tijd om te voelen wat je persoonlijke identiteit is. In onze samenleving zijn we gewend om continu rationele beslissingen te maken en zo min mogelijk op ons gevoel te vertrouwen. De kunst is om deze ervaring van ‘jezelf zijn’ weer aan te wakkeren, hoe zweverig dat ook klinkt.

    Volgens Harris kun je dit het beste in stilte doen. “Waarschijnlijk is je leven te druk en je hersenen overvol”, aldus de advocate/schrijfster. “Doe de tv uit en leg je telefoon aan de kant. Op een gegeven moment hoor je het stemmetje in je hoofd: “dit is saai, zullen we iets anders gaan doen?” Je moet proberen om vertrouwd te raken met dit stemmetje en het te herkennen. Door steeds meer bewust na te denken kom je erachter wat je leuk vindt, waar je plezier uithaalt en wat je absoluut niet aanstaat.”

    Vermijd negatieve zelfpraat
    Hoe meer media we consumeren, hoe slechter we ons voelen. We worden dagelijks overladen met beelden van schoonheid en krijgen zo het gevoel aan deze standaarden te moeten voldoen, of het nou om een mooi huis, lichaam, verre reis of auto gaat. Onbewust gaan we hierdoor slecht over onszelf denken, omdat ons wasbordje niet voldoet aan die van de tienduizenden modellen op Instagram.

    Tijd dus om dat innerlijke stemmetje op te voeden. De beste manier om dit te doen is door naar je gedachten te luisteren en een ‘mentale aantekening’ te maken wanneer je ‘zelfpraat’ negatief is. Zodra je denkt dat je lelijk bent zeg je in je hoofd “dit was een gedachte”. Niets meer, niets minder. “Het gaat erom dat je gedachten neutraal worden en onze emoties hier niet direct door beïnvloed worden”, aldus Yu.

    Draai de vraag om
    In plaats van op zoek te gaan naar wie je bent, kun je ook bepalen wie je wil zijn en daar je gedrag op aanpassen. Onze identiteit hangt zoals gezegd samen met de manier waarop anderen ons gedrag bestempelen dus wanneer je je leven gaat afstemmen op een bepaald ideaalbeeld wordt dit uiteindelijk je persoonlijke identiteit.

    “Net als veel anderen vond ik het moeilijk om mezelf te zijn, en te achterhalen wat dit betekent”, schrijft ervaringsdeskundige Diana Seserman. “Ik stond bekend als workaholic en behulpzaam. Op papier was ik lekker bezig, maar vanbinnen voelde dit niet zo. Ik besloot mezelf twee doelen te stellen.”

    “Ten eerste wilde ik zonder angst leven maar aan de andere kant wel balans houden, want een bepaalde routine vind ik fijn. Deze twee waarden werden mijn referentiepunten en elke actie of beslissing die ik maakte deed ik aan de hand van mijn eigen gemaakte normen.” Het gaat er dus om dat je je eigen lat maakt.

    Stel doelen
    Tot slot is het belangrijk om niet alleen vast te stellen wie je bent, maar ook waarom je zo bent. “Probeer de grote vragen in het leven te beantwoorden”, aldus Harris. “Waarom ben je hier en wat heeft je tot dusver hier gebracht? Ben je hier blij mee, of zou je het anders aanpakken? Als je hier geen antwoord op weet, waarom weet je dit niet?”

    Het gaat er dus om dat je zonder druk van anderen, of van jezelf misschien, antwoord probeert te geven op de grote vragen uit het leven. En inderdaad, dat is lastig. Bovendien is het heel eng om dingen uit te spreken of neer te pennen, want dan is het ineens werkelijkheid. Toch is het wel belangrijk om dit te doen, want zo creëer je handvatten en heb je iets om naar terug te grijpen wanneer het lastig wordt.

    Harris: “Stel vragen als: wat is belangrijk voor jou? Wat geeft je leven betekenis? Wanneer was de laatste keer dat je het gevoel had dat je leven er echt toe deed? Wanneer was de laatste keer dat je jezelf nuttig en voldaan voelde? Op welke momenten voel je je het best?”

    Bron: Commen.nl

    #242659

    Luka
    Moderator

    Jongeren geronseld voor prostitutie of drugshandel: hoe criminele bendes grip hebben op scholen in Nederland
    Schoolmeisjes worden geronseld voor prostitutie, jongeren ingezet als drugskoeriers: criminele bendes zijn actief op scholen. Maar veel van die scholen kijken weg.

    ‘Laatst hadden we een schoolfeest. Een van onze bewakers kwam naar me toe, hij zei: ‘Ik laat net een jongen binnen en die heeft een tiet met geld.’ Het bleek dat de leerling bankbiljetten bij zich had in een grote rol, ongelofelijk was het, geld in een enorme bundel. Het was zoals je het in de film ziet. Maar dan in het echt. Een joch van 15, 16 jaar.’

    We zitten op een zonnige namiddag op de kamer van de directrice van een vmbo-school in de provincie Utrecht. Specifieker, zo hebben we afgesproken, zullen we het niet opschrijven. In ruil voor anonimiteit zegt de directrice openhartigheid toe over een onderwerp dat voor elke school verwoestend kan zijn: hoe criminele bendes actief zijn op scholen in Nederland. Hoe schoolmeisjes worden geronseld voor de prostitutie, hoe drugsbendes jongeren werven voor koeriersdiensten. En hoe de betrokken scholieren aanvankelijk over duizenden euro’s beschikken en al snel schaakmat worden gezet.

    Lees verder op de site van de Volkskrant >>

13 berichten aan het bekijken - 26 tot 38 (van in totaal 38)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.

gasten online: 33 ▪︎ leden online: 3
Aabbcc, Muurbloem, Lynn
FORUM STATISTIEKEN
topics: 1.427, berichten: 8.188, leden: 373