Aangemaakte reacties
-
AuteurReacties
-
Marie Hansen-Couturier promoveert op 24 maart op haar proefschrift ‘Witnessing Wounds: Towards a Trauma-Sensitive Theology After Sexualized Abuse’. In haar onderzoek onderzoekt Marie Hansen-Couturier hoe een trauma-sensitieve theologie eruit zou kunnen zien als deze is geïnspireerd door de verhalen van overlevenden van seksueel misbruik.
Anneloes van ‘t Licht, uit bovengenoemde documentaire is gestart met het organiseren van bijeenkomsten voor lotgenoten, partners en naasten van. Zie bijlage. Binnenkort zal de gelijknamige website in de lucht gaan, ‘ikwaseenkind. nl’ waar alle bijeenkomsten met data op vermeld gaan worden.
Op 23 januari is er een bijeenkomst in Woudenberg, specifiek voor mannelijke lotgenoten met hun partners, waarbij ook Lajos Scholtens (oprichter van Centrum Traumaseksuologie Nijkerk) aanwezig is als ervaringsdeskundige en traumaseksuoloog. Daarnaast zijn mannelijke lotgenoten ook welkom op de reguliere ‘Samen Verder’ avonden. In de bijlage de uitnodigingen.
27 oktober 2025 om 11:56 In reactie op: Expositie Kunst uit Geweld in Bergen op Zoom 7-9 november #281954De tentoonstelling ‘Schilder mij! Heel mij!’

7 november 2025 – 9 november 2025
Sint-Gertrudiskerk
Grote Markt, 4611 TN Bergen op ZoomMarianne en Esther laten door hun beelden en schilderijen zien wat zij ervaren hebben door misbruik. Maar ook hoe zij door deze verbeelding heen de weg naar heling hebben gevonden. Esther heeft de ‘Stichting Kunst uit Geweld’ opgericht op de verhalen voor het voetlicht te brengen. 7, 8, 9 november kun je hun werk zien in de St. Gertrudiskerk te Bergen op Zoom.
Het programma is als volgt:
Vrijdag 7 november van 13.00 tot 16.30 uur is de tentoonstelling geopend. Tussen 19.00 tot 20.00 uur, dit is een officieel moment waarin de tentoonstelling wordt toegelicht. Er wordt een kort filmpje vertoond waarin Elly Zuiderveld (van Elly en Rikkert) een verhaal van Esther voorleest. Casper Eekhof zingt en speelt. Er is koffie, thee of fris.
Zaterdag 8 november tussen 10.00 tot 16.30 uur
Zondag 9 november vanaf 13.00 uur.
Vanaf 17.00 uur is er een moment van bezinning waarin ds. Albert laat zien dat de Bijbel seksueel misbruik benoemt. Tijdens dit moment mag je reageren met vragen of opmerkingen. Na afloop is er ruimte voor persoonlijke gesprekken. De tentoonstelling ‘Schilder mij! Heel mij!’ kan veel losmaken. De organisatie kan je helpen met adressen van kerkelijke of niet-kerkelijke instanties die hulp bieden. Ook Lieneke, Willem of Albert willen naar je luisteren. Via de ingang van de St. Gertrudiskerk aan de Grote Markt is de tentoonstelling bereikbaar. De toegang is vrij. Wel is er een mogelijkheid een gift aan de Stichting Kunst uit Geweld te geven.
Bronnen: lievevrouweparochie.nl en emmauskerk-boz.nl
IEder mens kijkt door een bril, niet alleen wij. De glazen worden gekleurd door levenservaringen of het afwezig zijn ervan. Ik zou ‘t niet perse oogkleppen of blinddoek willen noemen. Oogkleppen schermen bewust iets af, blinddoek net zo, terwijl mensen zonder geweld- of misbruikervaringen zich niet bewust ergens vanaf wenden, maar gewoonweg geen plaatje, gevoel, spanning, of herinnering hebben bij bepaalde levensthema’s.
Maar ik blijf ‘t inderdaad erg frustrerend vinden, en wekt soms een intens gevoel van afschuw, onbegrip en alleenstaan op.
Ik ken het boek niet en heb ook de film niet gezien, maar merk wel bij al meerdere films in de bios, dat ik met een onbehaaglijk gevoel en kromme tenen zit, waar het gros vd kijkers zit te lachen en ik iets heel anders ziet. En zelfs de omschrijving van de film spreekt dan in t geheel niet over seksueel geweld of misbruik.
Wij kijken, met onze eigen ervaringen, door een heel andere bril dan de kleur waardoor het ‘standaard’ publiek ziet.
Ik snap je helemaal hoor, ik verbaas me er steeds opnieuw ook weer over, windt me erover op, kan ‘t niet uitstaan. Maar het heeft denk echt te maken met die ‘bril’, hoe bizar ook in onze ogen.
haha, sorry is niet nodig hoor. Ik reageerde ook pas een maand later op je schrijven, en nieuwe berichten in een algemeen topic staan vaak helemaal onderaan de homepagina, dus springen ook niet direct in het oog 😉
Wat een intensief actieve bijeenkomsten organiseerden jullie dan zeg. Jammer dat je toch op tegenstand en taboes bleef stuiten. Wij komen met een klein groepje (tot nu toe max 5) bij elkaar en hebben het weleens over creatieve middagen, maar het bleef tot nu toe vooral bij uitwisselen van dagelijkse sores en elkaar daarin bij te staan, n luisterend oor bieden, ervaringen delen. Da’s zeker ook waardevol blijkt als we de middagen afsluiten met een laatste woord.
Het -café is bij dominee Veerman thuis die zijn huis “Huis van hoop” noemde, die zijn vrouw verloor aan de gevolgen van seksueel trauma. Dat is ook zeker niet makkelijk. En de verschillende vormen als muziek luisteren, creakamer, bakkie leut, stilteruimte, worden voor nu dan ook vooral nog maar wat vooruit geschoven. Gewoon maar onderweg zijn inderdaad.
En een samenzijn, een appje, praktische hulp kan, zoals je zegt, al verlichting geven en het net iets draaglijker maken.
Klinkt als een heerlijk ‘welkom’ en warm huis, Sterrewind. Ik zou bij tijden graag eens binnenlopen in zulke zalige warmte. Dat gevoel van welkom te zijn ervaarde ik bijv ook toen ik een aantal jaar geleden voor t eerst schuchter bij ‘de voordeur’, van dit lsg-huis hier in de chat, binnenliep. Wat een verademing was dat. Toen nog blij met de anonimiteit, hoewel ik die nu niet perse meer nodig heb.
Langzamerhand ben ik gaan zoeken naar live ontmoeten van medegenoten. Er bestaan bijv vrouwengroepen, of soms een serie bijeenkomsten rond het thema seksueel misbruik of geweld, en ik heb een paar modules meegedraaid in een studie rond dit thema. Op t forum staan ook wel wat links naar groepen, ontmoetingen en verenigingen die dit initiatief een warm hart toedragen.
Maar wat een mooi initiatief nam jij al, zoveel jaar geleden, in t dorp waar je woonde. Die steun is superfijn als dat bij mensen in de buurt zit. Al vraagt de organisatie wel meer dan enkel ontspanning ;-). Dat merk ik ook wel nu er bij ons in de buurt een lotgenotencafé draait. Welke doelgroep nodig je uit? Is er een tijd of dagdeel die je afbakent? Is het vrije inloop? Is een persoonlijke kennismaking wenselijk of schrikt dat af? Wat als de groep te groot wordt, ga je dan splitsen? Wat voor de één veilig voelt is voor de ander een te hoge drempel of reden om weg te blijven. Hoe verliep dat bij jullie toentertijd? Ik ben ook wel nieuwsgierig wat de reden was dat ‘t na 15 jr is gestopt. Jammer ook, dat zo’n mooi initiatief geen doorgang vond.
Zie de site van Stichting voor Traumaseksuologie. op www.
traumaseksuologie.nl / event / mannengroep
#7 Seksueel misbruik door moeders: ‘Ze kan het beter van mij leren dan van een sukkel in het fietsenhok’
Je hoort het niet vaak, maar er zijn ook vrouwen maken zich schuldig aan verkrachting en seksueel misbruik. Wat drijft vrouwen hiertoe? Verslaggevers Rosa Timmer en Wietske Koen praten je bij in een nieuwe aflevering van onze wekelijkse misdaadpodcast Radio Ramkraak.
„De stiefmoeder deed het om wraak te nemen op de vader van het jongetje,” vertelt verslaggever Wietske Koen. Vrouwen speelden een opvallende hoofdrol in twee rechtszaken afgelopen tijd. In Leeuwarden en Assen stonden twee moeders voor de rechter vanwege seksueel misbruik. „Ik kreeg een brok in mijn keel toen het nu 17-jaar slachtoffer aan het woord kwam in de rechtbank”, vertelt verslaggever Rosa Timmer. Het meisje werd misbruikt toen ze tussen de 8 en 12 jaar oud was.
Bron: Art19 >>
Zelfliefde volgens Francine Oomen: ‘Het is onmogelijk anderen te respecteren zonder jezelf te respecteren’

In de graphic novel tekent en beschrijft Oomen hoe ze omgaat met de ontdekking dat haar inmiddels overleden moeder als kind seksueel misbruikt werd, net als zijzelf. Een onverwerkt trauma gaat van generatie op generatie, concludeert ze.
Oomen googelt naar de zeven deugden en merkt op: ‘Eigenwaarde, of zelfliefde, staat er niet tussen. Terwijl dat voor mij misschien wel de eerste deugd zou moeten zijn.
Typisch christelijk is toch: heb uw naasten lief als…’ Ze aarzelt. ‘Zeg ik dat verkeerd? Ja, toch wel: als uzelf. Dat is meteen de sleutel. Veel mensen houden niet van zichzelf. Die stellen anderen boven hen. Tegen je beste vriendin doe je veel liever dan tegen jezelf. In mijn graphic novels heb ik mijn innerlijke criticus een naam gegeven: Tang. Ik kan zo wreed en streng zijn tegen mezelf.
En ik weet dat ik niet de enige ben. Zelfliefde heeft een nare connotatie. Alsof het gelijk gaat over egoïsme. Maar als je jezelf niet waardeert, dan zijn die zeven deugden hoogstens overlevingsstrategieën. Het is onmogelijk anderen te respecteren als je jezelf niet respecteert.’
Wil je het hele interview lezen? Dat kan op de website van het Nederlands Dagblad als je een abonnement hebt of als je je aanmeld voor hun nieuwsbrief. Als lid van LSG kun je het hele interview lezen in het ledendeel.
-
AuteurReacties


