Relationele problemen

  • Dit onderwerp bevat 35 reacties, 3 deelnemers, en is laatst geüpdatet op 25/10/2022 om 19:18 door Luka.
10 berichten aan het bekijken - 11 tot 20 (van in totaal 36)
  • Auteur
    Reacties
  • #230246
    Luka
    Moderator

    Het is mijn missie om mijn KLEINKIND TE BESCHERMEN’

    In deze rubriek kunt u anoniem uw geheim delen. Deze keer biecht een lezeres op dat ze haar kleinkind wil beschermen tegen huiselijk geweld. “Mijn dochter is slachtoffer van huiselijk geweld en als beloning wordt de dader van dit geweld, extra munitie in handen gegeven.”

    “Mijn jongste dochter heeft een kortstondige relatie gehad, gekenmerkt door lichamelijke en emotionele mishandeling. Ze raakte zwanger en al snel daarna escaleerde de situatie zo, dat ze voor de veiligheid van haar kindje en zichzelf besloot hem te verlaten. Zijn reactie: ‘Je waagt het niet om bij me weg te gaan, want dan maak ik je kapot!’ En dat is zijn missie geworden.

    Lees verder: Vrouw.nl >>

    #232962
    Luka
    Moderator

    vertederdvernederd.be

    Herken emotioneel misbruik in relaties

    Vertedering en vernedering liggen dicht bij elkaar. Wat ooit begon als een tedere band, kan omslaan naar een relatie waarin verwijten, intimidatie en dominantie langzaam maar zeker een centrale plaats innemen.

    Deze psychische vorm van partnergeweld komt vaak voor – in 2016 registreerde de politie 15.802 voorvallen – en wordt door veel slachtoffers ervaren als de ergste. Het emotionele misbruik ondergraaft geleidelijk aan het normale functioneren en zelfvertrouwen van slachtoffers. De voortdurende dreiging is erg ingrijpend voor hun psychisch welzijn.

    De website behandelt deze onderwerpen:

    • Wat is emotioneel geweld?
    • Signalen van emotioneel geweld in je relatie
    • Vormen van emotioneel geweld
    • Verschillende vormen van geweld

    De website biedt ook een toolbox en zelftest aan en links waar je terecht kan om er over te praten en/of hulp te zoeken.

    Vertederd Vernederd is een campagne van VZW Zijn. De Beweging tegen Geweld – vzw Zijn brengt de samenleving in beweging tegen familiaal geweld en seksueel geweld om de spiraal van geweld te doorbreken.

    #235963
    Luka
    Moderator

    Dit is waarom narcisten en HSP’ers elkaar aantrekken

    Een HSP’er is vooral met anderen bezig, een narcist met zichzelf: het is een groot verschil. Toch krijgen narcisten en hoogsensitieven vaak een relatie met elkaar. Hoe komt dit? En wat zegt dit over beide partijen?

    1 op de 5 is een HSP’er, ofwel een Highly Sensitive Person. In Nederland wordt dit een hooggevoelig persoon of hoog sensitief persoon genoemd. Als je een HSP’er bent, heb je onder andere moeite bij jezelf te blijven, loop je vaak over van enthousiasme, ben je gevoelig voor prikkels en moet je deze diepgaander verwerken.

    Een persoon met narcisme of narcistische trekken is minder bezig met de ander, en vooral met zichzelf. Dit gedrag wordt vaak gekenmerkt met egoïsme, dominantie, een gebrek aan inlevingsvermogen en een gebrek aan empathie. Een HSP’er heeft dus een groot empathisch vermogen en narcisten hebben dat nu juist niet. Ondanks het gebrek aan empatisch vermogen, zijn narcisten geen ongevoelige mensen. Integendeel, ze kunnen juist heel gevoelig zijn. Ze kunnen zelfs kenmerken vertonen van HSP’ers, maar hebben duidelijk een gebrek aan emphatie. Dat maakt het verschil tussen een HSP’er en een narcististisch persoon.

    Een narcistisch persoon kan ook een HSP’er zijn
    Toch kan een narcistisch persoon in de kern heel goed óók een HSP’er zijn. Volgens HSP-coach Eveline Meijvogel heet dit in de psychologie: verborgen narcisme. Deze vorm van narcisme is een overcompensatie van diepe onzekerheid. Onveilige leefomstandigheden die vaak ten grondslag liggen aan de jeugd. Voorbeelden zijn een gebroken ouderlijk gezin en/of een onveilige jeugdsituatie, waarin bijvoorbeeld één of allebei de ouders narcistisch waren. Dit wordt in de psychologie als traumatiserend gezien, omdat wanneer opgroeiende kinderen blootgesteld worden aan dit voorbeeld van hun ouders er bij hen vaak storingen ontstaan.

    Bij een narcist houdt de storing in dat ze niet (meer) in staat zijn om empathische gevoelens te kunnen invoelen. Als deze trauma’s later niet (h)erkend worden, is de kans volgens Meijvogel dan erg groot dat een hoogsenstief persoon op latere leeftijd een verborgen narcistische persoonlijkheidsstoornis krijgt.

    Allebei een gebrek aan veiligheid
    Net als mensen met narcisme, missen HSP’ers in hun jeugd vaak veiligheid en geborgenheid, omdat zij de beschermde rol vanuit huis niet mee kregen (van vader of moeder). Hierdoor kiezen hoogsenstieve meestal voor dezelfde soort partner; zij vallen dan voor verborgen narcistische partners. Deze relatie lijkt vaak veilig en geborgen, maar niets is minder waar. Ze herkennen het om niet gezien te worden, en dat voelt veilig. Maar niet is minder waar.

    Ook lijkt zo’n relatie veilig omdat de narcistische partner snel als sterk aanvoelen, als ‘een rots in de branding’, want deze partner blijft immers vaak wél bij zichzelf. En als er een gebrek aan empathie is, kan de narcistische partner in een relatie in zijn/haar manipulatie op het gevoel van een HSP’er inspelen. Ze proberen daarmee de ander te overtuigen dat een probleem bij hen ligt. Ze leggen hierbij dus altijd het probleem buiten zichzelf. Simpelweg omdat ze vanuit huis hebben geleerd nooit verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen gedrag, omdat hun ouders dit ook niet deden. Daarom weten ze vaak niet beter en hebben ze dus geen tot weinig inlevingsvermogen. Dit is voor de partner vaak erg lastig om mee om te gaan.

    Zowel een narcist als een HSP’er hebben dus een gebrek aan veiligheid gekend in de jeugd, wat ze herkennen in elkaar en bij elkaar willen aanvullen. Echter leidt dit altijd tot een destructieve relatie, omdat ze op die manier afhankelijk worden en geen verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen trauma’s. Als die niet (h)erkend worden bij beiden, wordt er een hoop geprojecteerd (door beiden!) met alle gevolgen van dien.

    Aantrekken en afstoten
    In de praktijk blijkt zo’n relatie dan ook vaak een aantrek- en afstootrelatie te zijn. Narcisten duwen diegenen die te dichtbij bij ze komen namelijk weer af, maar tegelijkertijd willen ze ook een diepe leegte opvullen. En als er iemand veel liefde en verbinding kan laten voelen is het de HSP’er weer, iets wat een narcistisch persoon dus vaak in zichzelf mist. Een HSP’er is daarin kwetsbaar, en als ze dit niet weten kan iemand zo de regie over hen krijgen. HSP’ers vinden dit verschrikkelijk, maar zodra ze weer aangetrokken worden en liefde krijgen voelt dit als een beloning en beschermd (en dus ‘veilig’). Je kan stellen dat dit voor beide partijen verslavend werkt.

    Tips voor de HSP’er in een relatie
    Als je als HSP’er denkt dat je in een relatie bent met iemand met narcisme, helpt het om afstand te nemen en om er met een HSP-specialist over te praten. Probeer de problemen van je partner bij diegene te laten en te kijken waarom je je tot deze persoon aangetrokken voelt. Deze situatie zegt iets over jou en dus ben jij de enige die het kan oplossen. Misschien bezit deze partner dus eigenschappen die jij mist, zoals bescherming, stelligheid, stevigheid, kracht: al is dit bij een narcist vaak overcompensatie vanuit onzekerheid.

    Probeer deze eigenschappen aan jezelf te geven – in een gezonde dosis – en probeer weg te lopen uit deze situatie. Want vaak herhalen oude patronen zich keer op keer zonder enige gezonde uitkomst, tenzij de narcist hiermee met zichzelf aan de slag gaat (alleen gebeurt dit niet snel omdat zij niet weten dat er interne trauma’s zijn, in plaats van externe). Ook hebben verborgen narcisten een onverzadigbare drang naar repetitief negatief gedrag, waardoor ze zich niet aan hun beloftes houden, zelfs als ze keer op keer beloven om hun slechte gedrag te verbeteren. De kans op herhaling van negatief gedrag is dan ook ontzettend groot, ook als narcisten besluiten om professionele therapeutische hulp in te schakelen.

    De narcist is niet je vijand, net zoals niemand de vijand is voor de narcist. Jullie mogen beide fouten bij jezelf leggen. Ga diegene niet helpen, want de narcist is dus een getraumatiseerd persoon, die dit niet in de gaten heeft. Voorkom dat je in een destructief web raakt waar je moeilijk uit kan komen. Ook al wil je hem of haar graag helpen, iemand kan dat alleen zelf doen.

    Jij mag je focussen op jouw pad en kijken wat je mist in jezelf, waarom je in zo’n relatie zat, wat diegene in jou opvulde en hoe je dat weer kan opvullen. Zo’n relatie werkt vaak niet, omdat jullie niet tegen elkaar vechten, maar tegen jezelf.

    Bron: Bedrock.nl

    #236251
    Mark
    Moderator

    De invloed van seksueel misbruik op je relatie

    Seksueel misbruik raakt het hart van de relatie
    Wat is een relatie eigenlijk? Wat is het doel, de onderliggende behoefte en het wezen van een relatie? Een relatie gaat over samen. Samen zijn, samen in het leven staan, samen keuzes maken, samen problemen oplossen. Als één van de partners seksueel misbruik heeft meegemaakt, zijn er een aantal uitdagingen te overwinnen.

    Vertrouwen
    Vertrouwen en betrouwbaarheid horen bij elkaar, maar zijn niet hetzelfde. Betrouwbaar zijn betekent: staan voor wat je zegt. Wanneer je iets belooft, kan de ander er op rekenen. Dat ‘er op rekenen’ is vertrouwen en als je seksueel misbruik hebt meegemaakt, reken je vaak helemaal nergens meer op. In plaats daarvan investeer je in controle en wantrouwen. Dat is een effect van het seksueel misbruik en dat zit vertrouwen dus danig in de weg. Zolang je niet durft te vertrouwen op je partner, zal dit tussen jullie in staan en is jullie samen nog niet compleet.

    Geen geheimen
    Geheimen horen bij seksueel misbruik, niet bij een liefdevolle relatie. Geheimen zijn zelfs dikwijls het meest traumatiserende onderdeel van het misbruik. Een kind kan heel veel hebben, heel veel drama’s doorstaan, wanneer het ergens terecht kan met zijn of haar verhaal. Als het zich gezien, erkend en gesteund weet. Als het kan uithuilen bij mama. Maar de misbruiker heeft gezegd ‘mondje dicht’. Het geheim maakt dat het kind geïsoleerd raakt. Maar het geheim maakt op latere leeftijd ook dat je in een vicieuze cirkel van geheimen terecht komt. Je bent gaan liegen om de waarheid te verdoezelen en dat liegen is een gewoonte geworden. Soms omdat je je nog steeds schaamt, soms omdat het lastig is om ergens op terug te komen waarover je niet eerlijk bent geweest. Hoe dan ook is dat wel de uitdaging.

    Trouw aan jezelf én elkaar
    Elkaar een belofte doen is een belangrijk moment in een relatie. Het is het moment dat je besluit bij elkaar te horen. Vanaf dat moment zijn jullie officieel een stel, hebben jullie naast ieders eigen identiteit ook een gezamenlijke identiteit. In die gezamenlijke identiteit heb jij ook jouw deel bij te dragen. Jezelf durven laten zien, je eigenheid durven inbrengen, is een belangrijke voorwaarde om het samen tot stand te laten komen. Maar het effect van seksueel misbruik is vaak dat je heel onzeker wordt over jezelf. Dat je niet goed weet wat gezonde grenzen zijn. Dat je jezelf en je eigenheid kwijt bent geraakt en in de overleving bent gegaan. Je probeert op allerlei manieren te voldoen aan de verwachtingen van anderen. Omdat seksueel misbruik in de kindertijd gebeurt, stoort het jouw proces van jezelf ontdekken, jezelf in de wereld manifesteren.

    Bron: helenvanseksueelmisbruik.nl>>

    #236253
    Mark
    Moderator

    Wat als beide partners seksueel misbruikt zijn?

    Een relatie met een partner die ook seksueel misbruikt is?
    Zoals ik in het vorige bericht over eenzaamheid na seksueel misbruik al schreef, is het soms moeilijk om te delen wat er in je omgaat. Dat geldt zeker als het gaat om praten over het seksueel misbruik en hoe dat je beïnvloed heeft. Dit speelt ook in relaties door. Maar wat als je valt voor een partner die net als jij seksueel misbruikt is? Wat zijn de voordelen van een dergelijke relatie? En wat zijn de valkuilen?

    Mijn ervaring
    Ik heb in het verleden een relatie gehad met een vrouw die seksueel misbruikt is en die een Dissociatieve Identiteit Stoornis (DIS) had ontwikkeld. In haar woonden 11 alters, allemaal mannen en van lieverlee heb ik ze allemaal leren kennen en van allemaal kon ik houden, omdat ze een deel waren van haar. Onder DIS-sers bestaat een groep die meewarig praten over zgn. MONO’s, mensen zonder een interne familie. Dat lijkt hen maar een eenzaam en saai bestaan. Zover ging zij niet, maar een rijk innerlijk leven had ze zeker.

    Lotgenoten
    Zelf was ik grotendeels door mijn proces van helen heen. Het is fijn dat we konden praten over alles wat er gebeurd was. Ook de intieme details, we vergeleken ervaringen: ‘Deed hij ook zus of zo bij jou’? Dingen waar in gesprekken met anderen geen ruimte voor is, of waar iemand een heel verkeerde conclusie aan zou kunnen verbinden. Eén van de meest beladen dingen om toe te geven, aan iemand die het niet heeft meegemaakt, is dat je er fysiek ook van hebt genoten. Of dat je er geld, kadootjes of wat dan ook voor hebt aangenomen. Bij een lotgenoot zijn dat soort dingen gemakkelijker te bespreken. Dat is volgens mij ook de meerwaarde van lotgenotengroepen. Maar of het nou in een relatie een goed idee is?

    Onze relatie is uitgegaan, vooral door dingen die niet met seksueel misbruik te maken hadden: grote verschillen in ambitie, manier van doen en opvattingen. Maar als ik eerlijk ben, denk ik ook dat we uit elkaar groeiden omdat we in een andere fase van ons leven zaten. Zij was nog heel erg bezig om haar leven, haar verleden op orde te krijgen, terwijl ik wel klaar was voor een volgende stap. We zijn nog steeds betrokken bij elkaar, houden van elkaar, maar van een afstand. Zoals je facebook vrienden hebt: leuk om op de hoogte te blijven van elkaars bestaan, af en toe elkaar een hart onder de riem steken of ergens mee feliciteren, daar blijft het bij.

    Voor en nadelen van een relatie met iemand die ook seksueel misbruikt is?

    Wegen de voordelen op tegen de nadelen? De voordelen zijn:

    1. Gemakkelijk gehoord en begrepen worden
    2. Een natuurlijke empathie
    3. Het kunnen praten over het seksueel misbruik zonder dat je alles moet uitleggen
    4. De gedeelde ervaring

    Hoe vervelend en beschadigend het seksueel misbruik ook is, in een relatie is het een voordeel als beide partners ongeveer dezelfde achtergrond hebben. Dat geldt voor seksueel misbruik net zo als voor, ik noem maar wat, religieuze achtergrond of sociale status. De nadelen, of vooral de risico’s zijn hier echter net zo goed aanwezig:

    1. Elkaars hulpverlener zijn in plaats van partner
    2. Ongelijkwaardigheid in de relatie door verschillende fase’s van verwerking
    3. Alleen maar probleemgericht zijn, geen ruimte voor leuke dingen
    4. Tegelijk getriggerd raken en dan vanuit het bijbehorende gedrag op elkaar reageren ipv. dit te overstijgen.

    En al deze risico’s komen natuurlijk náást alle problemen die sowieso samenhangen met een relatie met een partner die seksueel misbruikt is. Voor meer informatie daarover kun je kijken in mijn boek Partners in beeld.

    Waar moet je op letten?
    Als je een relatie begint met een andere overlever van seksueel misbruik is de eerste vraag: heb je het bespreekbaar? Niet iedereen weet het van elkaar én soms ook niet van zichzelf. Maar als je het weet, is het handig om van te voren te bekijken waar jij bent in je proces van helen en waar de ander is. Bespreek openlijk welke verwachtingen je van elkaar hebt. (goed advies voor willekeurig welke relatie trouwens)

    Mijn ervaringen als coach van koppels maken duidelijk dat de dynamiek van helen zwaar kan zijn voor een relatie. Vooral als je nog aan het begin staat, weet je nog niet waar je uit zult komen. Je weet letterlijk niet wat voor persoon je zult zijn, aan het einde van het proces. Daar hoort bij dat je ook niet weet of je partner daar bij zal passen.

    Als algemeen advies zou ik zeggen, kijk regelmatig samen naar de relatie zoals die op dat moment is. Wees erop voorbereid dat de relatie kan veranderen. Dat jullie allebei grote ontwikkelingen door kunnen maken, die er toe kunnen leiden dat jullie niet meer bij elkaar passen. Als dat gebeurt komt het moeilijkste, maar misschien ook het mooiste deel van liefde: loslaten.

    Bron: helenvanseksueelmisbruik.nl >>

    #239558
    Luka
    Moderator

    Gevangen in een ongezonde relatie

    Meerdere keren per week ging ik huilend naar bed. In mijn beleving maakten we ontzettend vaak ruzie, tot schreeuwens toe en dat terwijl ik normaal bijna nooit ruzie maak. Ik was nog niet zo lang samen met mijn toenmalige vriendin, maar de relatie kostte mij vrij snel al ontzettend veel energie. Toch heeft het ruim twee jaar geduurd voordat we uit elkaar gingen. In vergelijking met veel andere relaties is dat niet eens zo heel lang. Ik had het geluk dat ik nog jong was, dat we geen kinderen hadden samen of financiëel afhankelijk waren van elkaar. Samen met mijn vriendin van toen besloot ik dat de relatie niet goed was, voor ons beiden niet. We gingen uit elkaar.

    Het komt niet zelden voor dat twee mensen in een relatie zitten die voor geen van beiden goed is, maar dat de relatie toch in stand wordt gehouden. Van relaties waarin veel ruzie wordt gemaakt door beide partners tot partnergeweld en seksueel misbruik. Een ‘negatieve relatie’ kan veel verschillende betekenissen hebben. Het blijkt ontzettend lastig te zijn om een relatie te verbreken die niet goed voor je is. Misschien herken je het wel van een vriend of vriendin, je ouders, of misschien zit je zelf in zo’n relatie. Als buitenstaander is het vaak onbegrijpelijk waarom mensen nog bij elkaar blijven, maar als je er middenin zit voelt het allemaal heel anders. Soms zijn er praktische redenen die het extra lastig maken om uit elkaar te gaan, zoals kinderen of geld. Waarom is het los daarvan zo moeilijk om een relatie los te laten waar je eigenlijk alleen maar ongelukkig van wordt?

    Hechting
    Iedere keer als mijn vriendin en ik ruzie hadden en het daarna weer goed hadden gemaakt, voelde het extra goed. Samen hadden we iets overwonnen. Wij met z’n tweeën. Dit was heel fijn, maar toen we steeds vaker ruzie kregen, werd het ontzettend zwaar.

    Hoe jij als kind gehecht bent is van invloed op de relaties die jij in jouw leven aangaat. Jouw eigen hechting bepaald voor een deel hoe jij reageert op dingen die gebeuren, met name in relaties met andere mensen. Het kan hierdoor bijvoorbeeld zijn dat je heel erg naar iemand toe trekt die jou pijn doet, dat je heel erg veel bevestiging nodig hebt of juist heel erg onafhankelijk wilt zijn. Andersom heeft de hechting van jouw partner natuurlijk ook invloed op de realtie die jullie hebben. Wanneer je bijvoorbeeld onvelig gehecht bent en een ‘gepreocupeerde hechtingstijl’ hebt, heb je (kortgezegd) veel bevestiging nodig en ben je bang om verlaten te worden. Sommige mensen zullen er alles aan doen om geliefd te worden door hun partner en bevestiging te krijgen, ook als ze daarbij aan henzelf voorbij gaan.

    Angst
    Ik weet nog goed dat ik op de middelbare school een vriendinnetje had met een relatie waar ze op een gegeven moment niet meer gelukkig van werd. Als ik aan haar vroeg waarom ze het niet uit wilde maken, begon ze te huilen en zei ze dat ze bang was dat haar partner zelfmoord zou plegen.

    Angst kan een belangrijke reden zijn om niet uit een relatie te stappen. Angst voor jezelf of angst voor de ander. Zoals het voorbeeld hierboven kun je bang zijn dat je partner zichzelf iets aandoet wanneer jij de relatie verbreekt. Dat het alleen maar slechter zal gaan met die persoon, dat diegene niet zonder jou kan. Hoe lastig het ook is, zeker als je van iemand houdt, dit moet geen reden zijn om bij elkaar te blijven. Als iemand zich niet goed voelt is de enige die daar echt wat aan kan doen die persoon zelf en niet jij als partner.

    Ook kun je bang zijn dat jouw partner jou iets aandoet. Sommige partners zijn erg agressief of dreigend. Dit kan een reden zijn om niet bij iemand weg te durven gaan. Dit is natuurlijk erg verdrietig en gelukkig heb ik dit zelf nooit mee hoeven maken. Voor dit soort situaties bestaan ‘blijf van mijn lijf huizen’. Hier kunnen slachtoffers van een gewelddadige partner terecht om veiligheid en hulp te zoeken wanneer ze toch de stap hebben genomen om hun partner te verlaten.

    Onzekerheid
    Ik weet nog goed dat ik het heel erg moeilijk vond om bij mijn ex-vriendin weg te gaan omdat ik niet wist wat er daarna zou komen. Hoewel de relatie waarin ik op dat moment zat mij niet gelukkig maakte, wist ik in ieder geval wel waar ik aan toe was. Als het uit zou zijn lag alles open en dat vond ik doodeng. Daarnaast was ik onzeker over mijzelf. Kon ik het leven wel aan zonder haar? Zonder de steun en liefde die ze mij ook gaf? Wie was ik in mijn eentje? Ik durfde er niet op te vertrouwen dat ik het alleen zou kunnen omdat ik nog weinig zelfvertrouwen had.

    In sommige relaties wordt een van de partners (emotioneel) mishandeld. Wanneer keer op keer aan jou wordt duidelijk gemaakt dat je niet goed genoeg bent, wordt jouw onzekerheid alleen maar groter en gevoel van eigenwaarde kleiner. Ook zijn er mensen die het gevoel hebben liefde niet waard te zijn. Ze vinden dat ze het verdienen om slecht behandeld te worden.

    Uitputting
    Een negatieve relatie kost ontzettend veel energie. Om een relatie te verbreken heb je juist energie nodig. Het is iets waar je kracht voor moet hebben. Dit is tegenstrijdig en kan zorgen voor een negatieve spiraal: hoe slechter de relatie, hoe meer energie het kost. Daardoor wordt het steeds lastiger om uit de relatie te stappen, waardoor deze steeds slechter wordt en steeds meer energie gaat kosten.

    Voor mij was dit ook de afweging die ik maakte. Hierdoor was ik er uiteindelijk van overtuigd dat ik mijn relatie moest verbreken: het kostte mij meer energie dat ik er van terug kreeg.

    Stress gewend zijn
    Het klinkt misschien gek, maar je kunt zo gewend raken aan stressvolle situaties dat het niet meer prettig voelt om zonder stress te leven. Toen ik dit leerde ben ik lang bang geweest dat ik nooit een stabiele, fijne relatie zou kunnen hebben. Doordat ik van jongs af aan gewend was om stress te ervaren in mijn leven, werd ik onrustig op het moment dat er geen stress was. Dat voelde onwennig en onveilig. Ik dacht dat ik mij daardoor nooit vertrouwd zou kunnen voelen in een relatie die mij meer goede dingen bracht dan stress.

    Dit is ook een van de redenen waarom mensen die in een negatieve relatie hebben gezeten en hier uit zijn gekomen, vaak weer in een vergelijkbare relatie terecht komen. Ze zijn de stress, spanning en het negatieve zo gewend, vaak onbewust. Het is wel mogelijk om uit zo’n cirkel te breken. Bijvoorbeeld door over het stressvolle verleden te praten en het te verwerken. Dit heeft mij ook geholpen om stabieler te worden en meer rust te ervaren bij situaties en relaties die goed voor mij zijn.

    Het is niet altijd slecht
    Het is vaak zo dat er in een negatieve relatie ook mooie momenten zijn. Het is niet altijd slecht. De partners houden van elkaar en houden zich vast aan de mooie momenten. Zo was dit voor mij ook in mijn relatie. Op veel momenten was het lastig en verdrietig, maar vaak was het ook ontzettend fijn. Dit wilde ik niet laten gaan.

    Verantwoordelijkheid
    Veel mensen en vooral vrouwen hebben het gevoel dat zij verantwoordelijk zijn voor het geluk van hun partner. Ze denken dat zij degenen zijn die hun partner kunnen helpen en een beter mens kunnen maken. Vaak voelen mensen die slachtoffer zijn van geweld in een relatie zich schuldig over wat er gebeurt. Ook wanneer zij niet de dader zijn. Ze voelen het als hun eigen verantwoordelijkheid om de situatie of hun partner beter te maken en zullen daardoor de relatie minder snel verlaten.

    Schaamte
    Misbruik en geweld op welk vlak dan ook zijn altijd moeilijk om over te praten. Soms is makkelijker om naar de buitenwereld te doen alsof er niks aan de hand is. Het kan zijn dat je je schaamt voor wat er gebeurt in jouw relatie. Doordat er niet gesproken wordt over de moeilijkheden thuis, kun je lang doen alsof alles goed gaat. Daarbij is het zo dat wanneer je er met iemand over spreekt, het nog ‘echter’ wordt. Je kunt er niet meer omheen.

    Wanneer het samen niet lukt kan een relatietherapeut wonderen doen. Ook dit is iets waar veel mensen zich voor schamen. Je hoort niet vaak mensen tijdens de koffie vertellen dat ze die ochtend bij de relatietherapeut waren. Zonde eigenlijk, want zo gek is het helemaal niet. Een relatie is hard werken. Het kan erg helpend zijn als een derde, neutrale persoon met kennis van communicatie een tijdje met twee partners meekijkt wanneer ze vastzitten.

    Er kunnen nog veel meer redenen zijn waarom je een relatie niet verbreekt, ondanks dat de relatie niet goed voor je is. Het is ontzettend eng om een situatie die je kent in te ruilen voor iets wat helemaal open ligt. Om er alleen voor te staan. Om iemand van wie je houdt alleen te laten. Als ik zelf twijfel of iets goed voor mij is, zo ook bij een relatie, vraag ik mijzelf altijd af hoeveel energie ik ervan krijg. ‘Kost het mij meer dan het mij oplevert?’ Als het antwoord ‘ja’ is, dan gaat er iets niet goed. Uiteindelijk ben jij de belangrijkste persoon in je eigen leven en gaat het er om dat jijzelf gelukkig bent.

    Bron: proud2bme.nl

    #240634
    Luka
    Moderator

    Sara zag als kind veel huiselijk geweld: ‘Het ergst vond ik de avond dat de slaapkamerdeur op slot ging’

    ‘En toen ging de slaapkamerdeur op slot.’ Sara (*) was jarenlang getuige van ernstig partnergeweld. Haar vader sloeg en vernederde haar moeder, bijna elke dag. Op een congres in Antwerpen vertelt ze welke impact dat had en welke hulp ze miste.

    Dat haar moeder een hoer is. Die zin heeft ze honderden, nee, duizenden keren uit de mond van haar vader gehoord. Soms was hij dronken, als hij begon te roepen, maar het kon evengoed nuchter. “Ik heb geen herinneringen meer aan gewone gesprekken met hem.”

    Lees verder op demorgen.be >>

    #240643
    Luka
    Moderator

    Psychologie: Wat is narcisme?

    Zijn er tegenwoordig meer narcistische mensen dan vroeger, en moeten we ons daar dan zorgen over maken? Dr. Sander Thomaes van de Universiteit Utrecht legt het uit tijdens Betweter Festival 2016.

    #240749
    Luka
    Moderator

    Je weet dat je in een slechte relatie zit, en toch negeer je die signalen. Hoe werkt dat?

    Weet je nog, die keer toen je hart gebroken werd door iemand en je pas achteraf dacht: ‘ik had moeten weten dat het fout zou lopen toen diegene voor de vierde keer op rij een afspraak niet nakwam’? Of toen bleek dat een vriend of vriendin lang niet zoveel om jou gaf als andersom, en je ineens terugdacht aan alle keren dat jij berichtjes stuurde en diegene nooit antwoordde?

    Als we in een slechte relatie zitten, of dat nu is met een partner, vriend(in) of iemand anders, negeren we vaak allerlei signalen die ons vertellen dat we ermee moeten stoppen, omdat we anders gekwetst zullen worden. Maar waarom eigenlijk?

    Hoop doet leven
    Het antwoord op die vraag is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk, legt Dr. Susan Biali uit op Psychology Today. Als we luisteren naar onze intuïtie die zegt dat er toch iets niet klopt aan al die oppervlakkige berichtjes en het afwezige gedrag, betekent dat dat we iemand daarmee moeten confronteren, en dat is eng en ongemakkelijk.

    Liever luisteren we naar de stem, van onszelf maar vaak ook van onze partner die het goed probeert te maken, dat dat gedrag vanzelf verdwijnt. We kijken het liefst naar de mogelijkheden die er nog zijn, in plaats van toe te moeten geven dat er misschien geen toekomst meer zit in een relatie. Hoop doet leven, toch? Daarom vertellen we onszelf dat we ons waarschijnlijk aanstellen en dat we spoken zien, en geloven we mensen als ze zeggen dat ze het ‘echt niet zo bedoelden’.

    Een slechte relatie: korte vs lange termijn
    Het probleem is meestal dus niet dat we de signalen niet zien, maar dat we kiezen er niets mee te doen, legt Biali uit. Maar zolang je dat niet aanpast, zul je altijd blijven hangen in een patroon waarbij jij meer aandacht geeft aan anderen dan andersom en op een gegeven moment gekwetst wordt.

    De truc is dus om anders te kijken naar die korte en lange termijn. Je brein associeert het op korte termijn reageren op signalen met een onprettige confrontatie, en de hoop voor de lange termijn wel met iets prettigs. Maar als je je intuïtie volgt en écht realistisch bent, weet je zelf waarschijnlijk ook dat de confrontatie op de korte termijn weliswaar onprettig is, maar dat het nog onprettiger is als je de signalen negeert, de slechte relatie behoudt en dan later alleen maar erger gekwetst wordt.

    Uitstellen is verleidelijk, maar het is het niet waard. Luister naar je intuïtie, trek de pleister eraf en zoek vrienden of een partner bij wie je jezelf er niet van hoeft te overtuigen dat het ‘wel beter dan worden’ – want dat verdien je.

    Bron: Commen.nl

    #241792
    Luka
    Moderator

    Mannen die klappen oplopen

    Voor mishandelde vrouwen is begrip, beleid, aandacht en opvang. Maar voor mannen die thuis klappen oplopen is dat allemaal nog lang niet vanzelfsprekend.

    Het is een mooie dag. Renée zit met haar vriend en zijn twee dochters in de tuin. Als een van de dochters misselijk wordt en moet overgeven, loopt haar vriend mee naar binnen, maar zij blijft zitten en neemt nog een slok cola. Even later stormt haar vriend woedend naar buiten: ‘Als het jouw dochter was, had je wél wat gedaan!’ ‘Maar het heeft toch geen zin om met zijn allen eromheen te staan?’, zegt Renée. Bam, daar wordt ze met tuinstoel en al achterovergeslagen. Haar achterhoofd knalt op een betonnen randje.

    Jaarlijks worden 120 duizend vrouwen slachtoffer van ernstig huiselijk geweld: mishandeling door iemand uit de eigen omgeving. Treurig, maar ook bijna gewoon; we kennen de verhalen wel.

    Maar als Renée nu eens als René wordt gespeld – als hij dus een man zou zijn die een knal voor zijn kop krijgt – dan wordt de situatie ineens veel ongeloofwaardiger. Toch is dat de andere kant van huiselijk geweld: volgens onderzoek van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum en de universiteit van Tilburg uit 2010 worden er ieder jaar ook 80 duizend mannen ernstig mishandeld. In de helft van de gevallen door hun eigen partner. Met andere woorden: het slachtoffer van huiselijk geweld is in 40 procent van de gevallen een man. Hoe is dat mogelijk? Welke vent laat zich nou slaan?

    Slachtoffer, plegers en omstanders kunnen voor hulp en advies dag en nacht contact opnemen met Veilig Thuis via 0800 – 2000. Meer informatie is te vinden op vooreenveiligthuis.nl of op mannenmishandeling.nl.

    Lees verder: Volkskrant.nl >>

10 berichten aan het bekijken - 11 tot 20 (van in totaal 36)
  • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.
gasten online: 13 ▪︎ leden online: 1
jangries1980
FORUM STATISTIEKEN
topics: 3.435, reacties: 18.978, leden: 2.294