Lichamelijke klachten door seksueel geweld

  • Dit onderwerp bevat 31 reacties, 3 deelnemers, en is laatst geüpdatet op 30/04/2022 om 22:02 door Luka.
10 berichten aan het bekijken - 11 tot 20 (van in totaal 32)
  • Auteur
    Berichten
  • #240629
    Luka
    Moderator

    Gevoelens tasten net als voeding onze maag aan

    Zowel aangename als onaangename gevoelens werken net als voedsel. Je lichaam moet ze verteren. Het is dan ook geen verrassing dat het soort emotie dat we ervaren onze maag zal beïnvloeden precies zoals goed of beschimmeld voedsel. We voelen een knoop in onze maag als we bang zijn. Wanneer we verliefd zijn, hebben we last van de beruchte vlinders in de buik. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van deze verbinding tussen onze geest en onze spijsvertering. Maar … kunnen we hun negatieve effecten onder controle houden of verminderen?

    “Het leven is een onvoltooid deelwoord, geen voltooid.”

    -Ortega y Gasset –

    Waarom zijn gevoelens en de spijsvertering aan elkaar verbonden?
    Dr. Mario Alonso Puig is een specialist in de algemene chirurgie en het verteringssysteem. Hij verklaart hoe de onmiddellijke impact van onze gevoelens op onze maag gebeurt. Een van de belangrijkste emotionele delen in onze hersenen, het eiland van Reil, krijgt informatie terug van het spijsverteringskanaal.

    Het deel van het zenuwstelsel dat verantwoordelijk is voor het maagdarmsysteem en voor de voering van de maag, bevat bovendien neurotransmitters net zoals de hersenen. Deze structuur bestaat uit een netwerk van honderd miljoen neuronen. Verrassend genoeg zorgen die ervoor dat dit systeem kan onthouden en op een bepaalde manier leren, onafhankelijk van de hersenen. Daarom is het bekend onder de naam ‘tweede hersenen’.

    We hebben drie ‘hersenen’
    In ons lichaam worden niet één, niet twee, maar drie ‘hersenen’ gelokaliseerd. Naast de hersenen die we al kennen, hebben we een tweede en een derde soort hersenen die zich in het spijsverteringskanaal en in het hart bevinden. 90% van het serotonine in het lichaam – het hormoon dat onze gemoedsstemming regelt – wordt eigenlijk in het verteringssysteem geproduceerd.

    Deze drie ‘hersenen’ moeten in contact staan met elkaar en samenwerken. Dr. Puig verzekert ons dat als één deel uitvalt, de schadelijke effecten merkbaar zullen zijn op lichamelijk vlak.

    In het geval van het verteringskanaal lijdt de persoon aan aandoeningen zoals het prikkelbaredarmsyndroom, krampen, verteringsproblemen, enzovoort. Vanuit een medisch standpunt kan er spijtig genoeg weinig hulp geboden worden aan de persoon die hieraan lijdt. Maar op emotioneel vlak bestaan er wel een aantal oplossingen:

    Verwijder je angst
    De persoon in kwestie kan het niveau van zijn angst doen dalen en het leven hoopvoller bekijken. Op een natuurlijke manier zal het verteringssysteem vaak opnieuw afgestemd worden op de hersenen in ons hoofd.

    Oefen je glimlach, ook als is het nep!
    Dit is zo eenvoudig – of misschien in sommige omstandigheden niet zo eenvoudig. Maar een glimlach op je gezicht toveren heeft het vermogen om het pad van angst te veranderen. Want de glimlach stuurt een boodschap naar de hersenen dat alles in orde is.

    In het begin zal het misschien moeilijk zijn om het doel te bereiken. Als we erin slagen om in een ongemakkelijke situatie te glimlachen, dan voelen onze hersenen zich verplicht om zich aan te passen aan de ontvangen boodschap.

    Volgens Duchenne heeft een ‘oprechte glimlach’ – een onvrijwillige of spontane glimlach – hetzelfde effect in de hersenen als een geveinsde glimlach. Een beetje alsof we een compliment of wat goed nieuws ontvangen hebben.

    Maak komaf met giftige emoties
    Tussen de 60% en de 90% van de consultaties in medische instellingen zijn omwille van zogenaamde ‘giftige emoties’ (woede, angst, verdriet, razernij, nijd, schuld, vijandigheid, afkeer…). Daartoe behoren ook de problemen als gevolg van de uitscheiding van cortisol, het angsthormoon.

    Om de positieve kant van het leven te zien is een lichamelijke verandering nodig. De vorming van nieuw hersenweefsel zal het mogelijk maken om onszelf opnieuw uit te vinden. Op die manier zijn we in staat om ons voortdurend te focussen op de positieve dingen.

    Krop je gevoelens niet langer op, zet ze op papier
    Ziekte kan de prijs zijn die je betaalt omdat je voortdurend je negatieve gevoelens opkropt. Dit is een erg goede reden om je negatieve emoties aan te spreken.

    Dr. Puig beveelt een techniek aan. Zet je emoties op papier. Want als we tijdens het schrijven over onze gevoelens nadenken, dan passeren ze door de linkse voorzijde of de prefrontale hersenzone. Die is de basis van onze positieve gevoelens.

    Door negatieve emoties in taal om te zetten moeten ze absoluut de linkse prefrontale cortex passeren. Dit vermindert automatisch hun kracht.

    Als woede de emotie is, ga dan joggen
    Wanneer we geconfronteerd worden met het gevoel van woede, dan raadt Mario Alonso Puig aan om te gaan lopen. Vooral hardlopen heeft een positief effect. Want tijdens het lopen komen oxytocine en bèta-endorfine vrij. Het gevolg is dat de amygdala en de hypothalamus losgekoppeld worden. Die zijn de basis voor woedereacties.

    Nu we deze informatie hebben, is het duidelijk wat we het best kunnen doen. Om voor onze gezondheid en welbevinden te zorgen moeten we ophouden met negatieve gevoelens op te kroppen. Op die manieren vermijden we indigestie en andere, ernstigere ziekten die te maken hebben met onze maag of darmen.

    Krop een ontgoocheling of een gevoel van wanhoop niet op. Neem een pen in de hand en zet je negatieve gevoelens op papier. Dat is een gezonder alternatief dan deze emoties op te potten.

    Bron: verkenjegeest.com

    #244510
    Luka
    Moderator

    Wie loopt risico op fibromyalgie?

    Wetenschappers hebben nog geen bewijs gevonden voor de genetische aanleg voor fibromyalgie. Toch zijn er patronen te vinden die bij veel mensen met fibromyalgie voorkomen.

    Het feit dat fibromyalgie met name voorkomt bij vrouwen en in veel gevallen bij meer dan één persoon binnen één familie voorkomen kunnen wijzen op een genetische component van fibromyalgie.

    Mensen met fibromyalgie herkennen zich vaak in één of meer van de volgende eigenschappen:

    • Perfectionisme en verlangen naar controle
    • Hoge eisen aan zichzelf en anderen stellen
    • Zichzelf opofferen voor anderen
    • Te weinig tijd nemen voor zichzelf en voor ontspanning
    • Moeite met luisteren naar signalen van het lichaam
    • Moeite met het verwerken van emoties
    • Moeilijk nee kunnen zeggen en grenzen stellen
    • Moeite met kritiek
    • Angst voor conflicten en fouten
    • Innerlijke onvrede
    • Piekeren en moeilijk dingen los kunnen laten
    • Neiging tot pessimisme en negatieve gedachten
    • Schuldgevoelens en zichzelf tekort voelen schieten

    Daarnaast lopen mensen die blootgesteld zijn aan traumatische gebeurtenissen of lichamelijk letsel meer risico op het ontstaan van fibromyalgie. Onder traumatische gebeurtenissen vallen onder andere emotioneel of seksueel misbruik, mishandeling, huiselijk geweld, scheiding van ouders in de kindertijd, problemen bij de zwangerschap, een ongeval, een zware operatie of een sterfgeval in de nabije omgeving. Voor anderen is de oorzaak van hun fibromyalgie niet zo duidelijk aan te wijzen.

    Aan de oorzaak van fibromyalgie is vaak niets te doen, maar men kan wel om leren gaan met de aanwezige patronen. Dit kan bijdragen aan een betere kwaliteit van leven en een hoger niveau van welbevinden.

    Bron: Fibrocentrum >>

    #248116
    Luka
    Moderator

    Last van je buik? Een wandeling in de buitenlucht zou zomaar kunnen helpen

    Dat wandelen goed is voor je, hoeven we je vast niet meer te vertellen. Niet alleen houdt het je gewicht op peil, het is ook goed voor je hart én voor je brein. Recent onderzoek vult dat lijstje mooi aan, want daaruit blijkt dat een wandeling in de frisse lucht ook nog eens goed is voor je buik en darmen. Hoe kan dat?

    Buikpijn is een veel voorkomende lichamelijke klacht. Toch is er vaak meer aan de hand dan enkel het lichamelijke. De maag- en darmstreek werd namelijk al vaker in verband gebracht met mentale kwesties als stress en depressie.

    Niet alleen zou je buik zomaar kunnen opzwellen door te veel stress (een stressbuik, zoals dat dan wordt genoemd), er blijkt ook een duidelijke link tussen darmen en depressies. En om het nog interessanter te maken, blijkt nu ook dat de buitenlucht een invloed kan hebben aan de manier waarop je maag functioneert.

    Je buik vs. de buitenlucht
    Om het verband tussen de werking van je maag- en darmstelsel te onderzoeken, deden wetenschappers proeven op muizen. Van 54 muizen werd de helft blootgesteld aan de lucht van een omgeving met een hoge biodiversiteit (zoals de buitenlucht lucht in parken, natuurgebieden of gewoon op straat).

    De andere helft aan lucht van een omgeving zonder (of zeer lage) biodiversiteit (zoals een kantooromgeving). De onderzoekers vergeleken vervolgens de manier waarop het maag- en darmstelsel van de muizen veranderde.

    Gezondheidsvoordelen van buitenlucht
    Je raadt het al: de muizen die blootgesteld worden aan de frisse buitenlucht, ondergingen positieve veranderingen in hun maag- en darmstelsel. Deze veranderingen zijn op hun beurt gelinkt aan verminderde niveaus van stress en angst.

    De muizen die aan de binnenlucht werden blootgesteld, ondervonden die positieve veranderingen niet. Buitenlucht kan op die manier rechtstreeks gelinkt worden aan de werking van de maag- en darmstreek én aan bijhorende stressniveaus.

    Zoek de buitenlucht vaker op
    Dit onderzoek levert opnieuw bewijs voor de gezondheidsvoordelen van een frisse wandeling. En dan zéker als je af en toe last hebt van buik- of darmklachten.

    Benieuwd hoe vaak je dan de buitenlucht moet opzoeken? Volgens ander onderzoek volstaat het al om 20 minuten per dag in de natuur te besteden.

    Dat zou moeten lukken, toch?

    Bron: Bedrock.NL >>

    #248318
    Luka
    Moderator

    Lichamelijke klachten (lang) na seksueel misbruik

    Lichamelijke klachten versus psychische klachten
    Lichamelijke klachten na seksueel misbruik houden soms direct verband met de veel bekendere psychische klachten. Denk hierbij aan spanningen, hoofdpijnen en misselijkheid. Daarnaast zijn er lichamelijke klachten die onevenredig vaak voorkomen bij mensen die in hun jeugd seksueel misbruikt zijn. Lees hierover ook eens mijn blog over de ACE-scores, vrij vertaald in NEK-scores. De kans op allerlei, met name stress-gerelateerde, ziektes neemt exponentieel toe bij negatieve ervaringen in de kindertijd.

    Directe gevolgen van het seksueel misbruik
    Minder bekend is dat er ook als direct uitvloeisel van het misbruik klachten kunnen zijn. Fysieke klachten bij jongens/mannen zijn bijvoorbeeld erectiestoornissen en anale beschadigingen. Geslachtsziekten, onvruchtbaarheid en verstoord libido zijn klachten die bij beide geslachten voorkomen. Bij vrouwen zijn vaginisme en pijn bij het vrijen veelgehoorde klachten.

    Menstruatieklachten
    Ik heb informeel onderzoek gedaan naar klachten rondom de cyclus en de conclusie is: Letterlijk alle vrouwen die ik begeleid heb in mijn praktijk, hebben in extreme mate menstruatieklachten (gehad). Extreem in de zin van: extreem vaak, erg veel bloeden en invalidiserende buikpijn. Het verbaast me hogelijk dat ik hier geen wetenschappelijk onderzoeken over heb kunnen vinden.

    Formeel onderzoek naar risico’s van ‘vroeg seksueel actief zijn’
    Waar wel onderzoeken naar zijn is wat de risico’s zijn van heel vroeg in je leven seksueel actief zijn. Dat dit in het geval van seksueel misbruik onvrijwillig gebeurt, maakt lichamelijk gezien niet uit. De risico’s zijn enorm.

    Risico’s van seksuele activiteiten op jonge leeftijd
    Ik heb wat online onderzoek gedaan naar diverse aandoeningen. Ik heb gegoogled op seksueel misbruik en de lichamelijke klachten. Dan kom je tot het volgende beeld:

    • verdubbeld risico op baarmoederhalskanker
    • verhoogde kans op
    • SOA’s
    • vleesbomen
    • onvruchtbaarheid
    • infecties aan de geslachtsorganen
    • beschadigingen aan de geslachtsorganen
    • gevoelloosheid in de geslachtsorganen
    • incontinentie
    • maag en darm klachten

    De gezondheidsrisico’s van seksueel misbruik zijn aanzienlijk en in het algemeen kun je stellen: hoe jonger het slachtoffer hoe groter het risico.

    Lichamelijke gevolgen aandacht geven
    Naast aandacht voor het psychisch welbevinden van seksueel misbruikte mensen, is het dus zeker geen overbodige luxe om aandacht te geven aan de lichamelijke gevolgen. Mensen zullen veel van deze klachten niet gemakkelijk uit zichzelf naar voren brengen. Het bespreekbaar maken van lichamelijke gevolgen van seksueel misbruik zou naar mijn idee standaard moeten zijn.

    Bron: Hulpverlening na seksueel misbruik >>

    #248319
    Luka
    Moderator

    Wat zijn de lichamelijke gevolgen seksueel misbruik bij kinderen?

    Slachtoffers van kindermisbruik kunnen ook te maken krijgen met lichamelijke klachten.

    Als de dader het lichaam van je kind is binnengedrongen, moet je er rekening houden dat hij schade aan het kinderlichaampje heeft aangericht. Je zoon of dochter kan verschillende blauwe plekken en kneuzingen hebben, meestal aan de binnenkant van de dijtjes. Ook kan de vagina of anus ingescheurd zijn. Dit is pijnlijk en dat zal je kind ook laten merken door terloopse opmerkingen over zijn of haar geslachtsdelen te maken. Ook bloed in het onderbroekje kan een hiervoor aanwijzing zijn. Bovendien loopt je kind het risico op een SOA, urineweginfectie of ongewenste zwangerschap bij onveilig seksueel contact.

    Lichamelijke klachten als uiting van angst- en stressgevoelens
    Door het misbruik kan je kind last krijgen van angst- en stressgevoelens. Deze gevoelens kunnen zich uiten in lichamelijke klachten als:

    • Eetproblemen
    • Slikproblemen
    • Buikpijn
    • Verstopping
    • Hoofdpijn
    • Maagpijn
    • Spierpijn
    • Hyperventilatie
    • Bedplassen

    Ook op volwassen leeftijd kan je kind hier last van houden. Tot slot hebben slachtoffers van seksueel geweld meer kans om astma en hart- en vaatziekten te ontwikkelen.

    Bron: Gezondheidsplein.nl >>

    #248523
    Mark
    Moderator

    “Kindertrauma’s zorgen niet alleen voor mentale, maar ook fysieke klachten”

    Stel dat er een stofje in ons voedsel terecht komt waarvan je twee keer zoveel kans krijgt op een beroerte, twee keer zoveel kans op kanker, verdubbeling van de kans op auto-immuunziekten, drie keer meer kans op een ernstige longaandoening en twaalf (12!) keer groter risico op zelfmoord. De wereld zou op zijn kop staan, er zou meteen actie worden genomen.
    Dat stofje bestaat. Of nee, het is geen stofje. De effecten hierboven opgesomd worden veroorzaakt door vroege traumatische ervaringen bij kinderen.

    Dat je psychisch in de knoop kan geraken door trauma’s in je kindertijd zal niemand verbazen. Maar in 1998 ontdekten twee Amerikaanse artsen dat er een verband bestaat tussen kindertrauma’s en lichamelijke gezondheidsproblemen. Uit de zogenaamde ACE-studie van Vincent Felitti en Robert Anda bleek dat de levensverwachting van mensen met een hoge ACE-score wel twintig jaar korter is.

    Felitti en Anda hebben een eenvoudige lijst opgesteld met vragen als “Heeft een volwassene in je gezin je vaak zo hard geslagen dat je gewond geraakte?” of “Had je vaak het gevoel dat je niet genoeg te eten had of vieze kleren moest dragen?” maar ook “Zijn je ouders ooit uit elkaar gegaan of gescheiden?” of “Woonde je samen met een probleemdrinker?” Voor elke “Ja” scoor je een punt, dat is die ACE-score. Er blijkt een dwingend verband te zijn tussen het aantal ja’s en je gezondheid op lange termijn.

    Kinderpsychiater Eva Kestens heeft ons op de ACE-studie van Felitti en Anda gewezen. Zaterdag zat dokter Kestens aan de Interne Keukentafel om te praten over het boek Ingrijpende jeugdervaringen en gezondheidsproblemen dat Nadine Burke Harris er over heeft geschreven.

    “Er bestaat een soort van ontwikkelingstrauma, en dat moeten we anders aanpakken”, vertelt ze. “Het schrijft zich in het brein en het stresssysteem, en het is veel uitgebreider dan pure herbelevingen”.

    “Een kind dat ontwikkelt, ontwikkelt samen met zijn brein en dat gaat onwaarschijnlijk snel. Maar tijdens die ontwikkeling wordt ook het stresssysteem gevormd. De basis is al aanwezig, maar hoe het er uiteindelijk zal uitzien, wordt bepaald door de ontwikkeling. En dat vormt zich natuurlijk in relatie tot de omgeving”.

    Om een gezond stresssysteem te ontwikkelen moet je op een gezonde manier stress tegenkomen

    “De basis voor alles zit in onze hersenen. Om te leren lopen, moet je de kans krijgen om te lopen. Om te leren spreken, moet je de kans krijgen om te spreken. Om een gezond stresssysteem te ontwikkelen moet je op een gezonde manier stress tegenkomen en daarmee om kunnen gaan. Als dat stresssysteem heel vaak opnieuw en opnieuw getriggerd wordt zodat het niet tot rust kan komen, dan gaat het zich ook anders ontwikkelen en dan heeft het een heel grote invloed op ons lichaam”.

    Meer kans op obesitas
    Je stresssysteem wordt geactiveerd in gevaarlijke situaties, wanneer je op de vlucht bent voor iets bijvoorbeeld. Maar, wanneer dat systeem constant geactiveerd wordt heeft dat zijn gevolgen, omdat dat stresssysteem ook gelinkt is aan ons immuunsysteem.

    Heel wat mensen die trauma hebben meegemaakt in hun kindertijd hebben bijvoorbeeld een veel groter risico op obesitas. Het stresssysteem zal zich klaarmaken voor gevaar, en dan kan het zijn dat je geen eten hebt en dan kan je maar beter reserves opslaan.

    Beluister het gesprek met Eva Kastens opradio1.be >>

    #248641
    Luka
    Moderator

    Lichamelijke klachten door verkeerd ademhalen

    Hyperventilatie en verkeerd ademen door stress of burn-out? Flink doorwerken, veel werk verzetten en daarbij in een hoge versnelling functioneren is op zich helemaal niet erg. Als je het maar voldoende en regelmatig weet af te wisselen met letterlijk en figuurlijk even op adem te komen.

    Ademhaling is voor ons allen zó vanzelfsprekend dat we niet realiseren hoe óngelofelijk belangrijk en bepalend onze ademhaling is. Stop nu eens 2 minuten met ademen en je merkt gelijk het levensbelang van je ademhaling.

    Als je structureel in een te hoge versnelling zit, zal ook je ademhaling in een hogere versnelling geraken, zelfs als je stilzit of op bed ligt. Wanneer je lichaam daaraan gewend raakt kun je daar ´ziek´ van worden. Inspanningsfysiologe Stans van der Poel beschrijft in haar boek ´Chronische Vermoeidheid nooit meer!’ hoe een ontregelde ademhaling op de langere duur zelfs leidt tot een fysieke burn-out, fibromyalgie, chronische vermoeidheid of M.E.

    Waarom haal je adem?
    Elke keer als we ademhalen, halen je longen zuurstof uit de lucht en geven dit door aan je bloed. Het bloed transporteert het zuurstof naar cellen in het hele lichaam die weer energie gaan leveren.

    Hoe meer energie gevraagd wordt (zoals bij sport, stress) des te hoger de ademhaling om de cellen van zuurstof te kunnen blijven voorzien.

    De invloed van stress op ademhaling
    In geval van stress bereidt je lichaam zich voor om heel snel te kunnen reageren. Hier is zuurstof voor nodig, veel zuurstof. Je hart pomp als een bezetene om je afvalstoffen zo snel mogelijk te verwijderen, en je spieren te voorzien van zuurstofrijk bloed, zodat je maximale kracht kunt leveren.

    Maar op het moment dat je in een continue toestand bent van vechten of vluchten (een chronische stresssituatie) die leidt tot een chronische vorm van stress, kan dat leiden tot hyperventilatie door stress, maar ook:

    • Disfunctioneel adempatroon
    • Ontregelt raken van je ademhaling, tot zelfs stemproblemen
    • Paniekaanvallen

    Verkeerd ademhalen door stress
    Als we inademen brengen we lucht met veel zuurstof het lichaam in, en als we uitademen blazen we lucht die rijk is aan koolzuurgas naar buiten. Bij verkeerde ademhaling verversen we de lucht te vaak en verliezen daardoor te veel koolzuurgas. Door een tekort aan koolzuurgas ontstaan er lichamelijke klachten als:

    • Benauwdheid
    • Druk op de borst
    • Opgejaagd gevoel
    • Hartkloppingen
    • Veel zweten
    • Duizeligheid

    Je manier van ademhalen kan je veel vertellen over de versnelling waar je nu in zit. Hoe werkt dat dan? Wanneer je ergens tegenop ziet of je je ergens druk over maakt reageert je lichaam daarop. Je merkt dit aan een verhoging van je hartslagfrequentie, bloeddruk én verhoging van je ademhaling.

    Lichamelijke klachten chronische hyperventilatie

    Zo ervaren sommigen met chronische hyperventilatie:

    • Koude rillingen, terwijl de omgeving warm is
    • Een continu verschil in lichaamstemperatuur
    • Een grieperig gevoel
    • Een opgeblazen buik: Door de onregelmatige ademhaling kan er lucht in de maag terecht komen en dit veroorzaakt een oncomfortabel gevoel.
    • Een verscheidenheid aan spierklachten
    • Een pijnlijke rug
    • Nek en/of schouder klachten
    • Een zwak gevoel in bijvoorbeeld je benen of armen ervaren
    • Duizeligheid
    • Het gevoel dat je gaat flauwvallen, of daadwerkelijk flauwvallen
    • Een stekende hoofdpijn
    • (een gedeelte van) het gezicht wordt gevoelloos
    • Desoriëntatie
    • Zwarte vlekken voor de ogen
    • Verminderd zicht
    • Verlies van gehoor

    Andere voordelen van goed ademhalen

    • Herstel: Je herstelt sneller. Door beter ademhalen verlaagt je hartslag waardoor je lichaam tot rust komt. Door de rust herstelt je lichaam sneller en beter van een inspanning (mentaal/ fysiek).
    • Slaap: Je slaapt beter. Door het doen van ademhalingsoefeningen word je rustiger, gedachten gaan uit, slaap gaat aan.
    • Sportprestaties: Je kunt er beter door bewegen. Met een te hoge ademhaling ben je snel uitgeput.
    • Betere focus: Drijven je gedachten regelmatig helemaal weg? Doe 2 minuten ademhalingsoefeningen, en je zult zien dat je weer gefocust bent.

    Bron + meer informatie en tips: Meulenberg training & coaching >>

    #248791
    Luka
    Moderator

    Misbruikte Lore wil taboe rond ‘vulvodynie’ weg: ‘Zijn paar minuten genot kosten mij al jaren leed’

    Toen Lore (24) op haar vijftien seksueel werd misbruikt, leerde ze dat daar een woord voor bestaat. ‘Verkrachting.’ Maar toen kwam de nasleep. Als in: fysieke pijn. En vond niemand nog het woord voor wat Lore overkwam. Na zeven jaar en een veelvoud aan dokters heeft ze het gevonden. Het is ‘vulvodynie’. “Zijn paar minuten genot kosten mij al jaren leed.”

    Het was een jongen die ze vaag kende. Zij wou het niet, maar hij deed het tóch. Toen het gebeurd was, kon Lore er lang niet over praten. Het was pas toen de Sint-Niklase jaren later op de hogeschool zat, dat ze de moed vergaarde en alles vertelde. Eerst tegen een therapeut, daarna tegen haar ouders en – toen ze langzaamaan de angst en de schaamte verloor – ook op haar sociale media. Jaren na de verkrachting valt daar nu voor het eerst het woord ‘vulvodynie’. Een term die ze nog maar sinds kort kent, maar die er beter vroeger was geweest. Dat had haar zeven jaren van pijn en verdriet kunnen besparen.

    De fysieke klachten van Lore laten zich kort samenvatten: seksuele betrekkingen zijn onaangenaam en bezorgen haar pijn. Eerst dacht ze er niet veel van. Maar toen ze als opgroeiend meisje, net als andere adolescenten, kennismaakte met seksualiteit, merkte ze langzaamaan dat het om een soort pijn ging die niet oké was. “In het begin dacht ik nog dat het normaal was. Ik was jong, had geen ervaring. Alles was nieuw voor me. Ik dacht dat vaginale pijn er gewoon bij hoorde. Wist ik veel. Het was een fase die wel zou overgaan, dacht ik.”

    ONZICHTBAAR LITTEKEN
    Het ging wel beteren, veronderstelde Lore. Maar dat deed het niet, weet ze nu. Het werd haar onzichtbare litteken. “Ooit brak ik mijn enkel. Na twee operaties en een revalidatie was ik weer op de been. Dat was duidelijk. En ook makkelijk uit te leggen aan mensen. Heel anders is het met dat ándere, onzichtbare litteken dat ik heb. Dat krijg je zo gemakkelijk niet uitgelegd. Je moet dan al zelf de moed vinden om erover te beginnen en dat litteken bloot te leggen. Ik heb lang naar die moed moeten zoeken.”

    Lore was negentien toen ze voor het eerst met haar klachten naar een dokter stapte. Maar het was pas recent, bij haar gynaecologe, dat de puzzelstukjes in elkaar vielen. Nooit eerder had een arts haar pijn gekoppeld aan de verkrachting. Tot die ene dokter dus eens lang genoeg doorvroeg, een keer het héle plaatje bekeek en vervolgens samen met de diagnose het woord uitsprak waar Lore al zeven jaar naar zocht. Het viel op 10 januari, de dag van haar doktersafspraak. “‘Je hebt vulvodynie’, zei de gynaecologe. Dat is een aandoening aan je spieren en je zenuwstelsel. Er zijn verschillende oorzaken. In mijn geval: een trauma. De gynaecologe zei: ‘Steek je jeansbroeken maar weg, zet je fiets aan de kant en vergeet seks. We gaan je behandelen.'”

    Die behandeling is complex en vraagt tijd. Het gaat om een combinatie van medicatie en bekkenbodemtraining – dat laatste om de pijn te verminderen. Bij sommige vrouwen is ook nog een operatie nodig. Een zwaar medisch traject, dat dus lang kan duren.

    TRANEN
    “Op weg naar huis, in de trein, rolden de tranen over mijn wangen. Mijn hoofd zat vol verdriet. Ik kon alleen maar denken: hoe oneerlijk. Já, er is een behandeling en dat is goed. Alleen, ze duurt maanden, misschien wel jaren. Vergeet seks, zegt de gynaecologe. Net nu er die nieuwe, fijne relatie is. Dat valt zwaar. Maar het moet. Ik loop al zeven jaar ziekenhuizen en gynaecologen af voor zoveel complicaties. En dat allemaal omdat híj het nodig vond een jong meisje te verkrachten. Die paar minuten genot voor hem kosten mij al jaren leed.”

    Lore heeft getwijfeld om te praten. Het gaat per slot van rekening over iets intiems. Maar het is relevant. Omdat het betrekking heeft op een aspect van verkrachting waarover niemand het ooit eens heeft. Op vulvodynie rust, nog los van de oorzaak, een enorm taboe. En dus is er werk aan de winkel, vindt Lore. Vaginale pijn zou niet iets moeten zijn dat vrouwen wegmoffelen, samen met hun maandverbanden en hun tampons. Het moet bespreekbaar zijn. “Als ik met andere vrouwen praat over de fysieke pijn die ik heb, krijg ik veel herkenning. ‘Ik heb dat óók tijdens of na het vrijen’, zeggen ze dan. Ik ben daarvan geschrokken. Ik blijk lang niet de enige. En toch zijn er amper specialisten, toch wordt mijn medicatie niet terugbetaald, toch vind ik amper informatie en toch hebben dokters en gynaecologen zeven jaar de symptomen niet herkend. Alsof een vagina iets is om schaamte over te hebben. Dat is niet zo. Het is juist één van je mooiste lichaamsdelen. Dat moet je koesteren. Daar moet je zorg voor dragen. Je zet er kinderen mee op de wereld. Ze is bron van genot. Waarom fluisteren we er dan alleen maar over? Vrouwen lopen maanden, járen rond met vaginale pijn. Terwijl we nooit drie dagen met tandpijn zouden rondlopen. Toch?”

    Toch is Lore ervan overtuigd dat haar verleden geen triest verhaal hoeft te zijn. Het is er één van hoop. Van doorzetting. “Als je misbruikt wordt, breekt er iets. Je lichaam breekt, je tederheid breekt, je onschuld breekt, je hart breekt. Je herinneringen zijn getraumatiseerd. Het zijn scherven. Gebroken memories. Schaamte, angst en taboe bouwen een muur rondom je en het duurt jaren om die af te breken. Ik heb het lang weggestoken, maar ik heb gemerkt dat ik dan mezelf verlies.”

    ERKENNING
    “Vandaag besef ik dat die verkrachting deel van mij is. Ik moet het een plaats geven in plaats van het te verbergen. Erover zwijgen is geen optie meer. Ik probeer nu van ‘verkracht’ naar ‘veerkracht’ te gaan. Ik heb jaren naar die letter ‘e’ gezocht. Ik heb het hele alfabet afgelopen. Angst. Schuld. Schaamte. Wat ik nodig heb, is de ‘e’ van erkenning. En die begint met het vertellen van dit verhaal, opdat het ook anderen de moed kan geven om te leren praten waarover niet te praten valt.”

    Bron: De Morgen >>

    #248792
    Luka
    Moderator

    Vulvodynie: Pijn aan uitwendige vrouwelijke geslachtsorganen

    Bij vulvodynie heeft een patiënte chronische pijn in de vulva, de uitwendige vrouwelijke geslachtsorganen. Deze omvatten de schaamlippen, de clitoris, (kittelaar, klein zwellichaam) en de opening van de vagina. De pijn, het branderig gevoel of irritatie is soms erg ongemakkelijk waardoor langdurig zitten of seks niet meer (goed) mogelijk is. Voorts is de vaak brandende pijn niet toe te wijzen aan een actieve infectie of een seksueel overdraagbare aandoening. Diverse behandelingsmethoden zijn beschikbaar om de pijn en het ongemak te verminderen. Dit is mogelijk via een aantal zelfzorgmaatregelen. Medische hulp is echter steevast aanbevolen. Vulvodynie heeft mogelijk een grote impact op het leven van de vrouw.

    Epidemiologie vulvodynie
    Vrouwen op elke leeftijd krijgen mogelijk vulvodynie. Dit start meestal in de tienerjaren. Vulvodynie kent geen etnische of raciale voorliefde. Exacte incidentie- en prevalentiecijfers zijn niet beschikbaar omdat veel vrouwen met deze klachten geen professioneel medisch advies inwinnen.

    Oorzaken chronische aan uitwendige vrouwelijke geslachtsorganen
    De exacte oorzaak van vulvodynie is niet gekend anno februari 2020, maar volgende factoren spelen wellicht een rol:

    • abnormale reactie van vulvacellen op een infectie of trauma
    • allergieën (allergische reactie door contact met uitlokkende stof) of irritatie voor chemicaliën of andere stoffen
    • een gevoelige huid
    • een geschiedenis van seksueel misbruik
    • een letsel aan of irritatie van de zenuwen rond het vulvagebied
    • een verleden van vaginale infecties of overgevoeligheid voor schimmelinfecties
    • genetische factoren waardoor vulva slecht reageert op een chronische ontsteking
    • het frequent gebruik van antibiotica (geneesmiddelen tegen een bacteriële infectie)
    • hormonale veranderingen
    • rugklachten zoals een hernia (leidt tot het samendrukken van de rugzenuw wat pijn veroorzaakt in het vulvagebied)
    • spiertrekkingen
    • spierzwakte, spasme of instabiliteit van de bekkenbodemspieren

    Veel vrouwen met vulvodynie hebben een geschiedenis van recidiverende vaginitis of vaginale schimmelinfecties. Sommige vrouwen met de aandoening hebben een geschiedenis van seksueel misbruik / verkrachting. Maar de oorzaken zijn bij de meeste vrouwen met vulvodynie onbekend. Vulvodynie is niet seksueel overdraagbaar of een teken van kanker.

    Symptomen: Brandende pijn en jeuk
    Meestal starten de problemen met de vulva vrij plotseling. De patiënte heeft constante of incidentele pijn in het genitale gebied die te bestempelen valt als bonzend, brandend, prikkelend of rauw. Mogelijk heeft ze hierbij last van jeuk (pruritus). De patiënte voelt deze pijn bij het inbrengen van een tampon, bij het fietsen, bij het wandelen, bij het zitten of bij andere fysieke activiteiten, maar af en toe zelfs in rust. De geslachtsgemeenschap is tevens pijnlijk, hetgeen in medische termen gekend is als dyspareunie. De pijn houdt bij een aantal patiënten maanden of zelfs jaren aan, al verdwijnt deze soms ook plotseling. Daarnaast is de pijn te voelen in het ganse vulvagebied (gegeneraliseerde pijn) of anders is de pijn eerder lokaal (gelokaliseerd), bijvoorbeeld rond de opening van de vagina (vulvaire vestibulitis syndroom, vestibulodynie). Het vulvaweefsel is bij sommige patiënten minimaal ontstoken of gezwollen, terwijl de vulva bij de meeste andere vrouwen een normaal uitziend uiterlijk heeft.

    Diagnose en onderzoeken
    De patiënte geeft de arts informatie over het soort pijn dat ze voelt alsook welke vrij verkrijgbare medicijnen ze reeds geprobeerd heeft om de pijn onder controle te krijgen. De arts bevraagt de patiënte eveneens over de medische geschiedenis, de omvang en de precieze locatie van de vulvapijn. De arts voert daarna een gynaecologisch onderzoek uit waarbij hij eveneens de uitwendige genitaliën grondig bestudeert. Mogelijk neemt hij een biopt (stukje weefsel) van de vulva en laat hij dit later microscopisch onderzoeken om een actieve infectie uit te sluiten. De arts identificeert meestal geen aanwijsbare problemen. Soms is het vulvaweefsel wel minimaal gezwollen en ontstoken.

    Behandeling onverklaarbare pijn aan vulva
    De behandeling van vulvodynie is vaak multidisciplinair gericht waarbij een gynaecoloog, een dermatoloog, een neuroloog, een urogynaecoloog, en/of een fysiotherapeut samenwerken. Een seksuoloog en/of psychotherapeut zijn eveneens betrokken in het behandelproces omdat vulvodynie emotionele problemen met zich meebrengt bij de meeste vrouwen. De aandoening zelf valt niet te genezen, maar vulvodynie is met enkele adviezen en medische behandelingen wel onder controle te krijgen. Niet elke behandeling werkt even effectief voor elke vrouw. Een combinatie van behandelingen is soms nodig en soms duurt de behandeling erg lang (meerdere jaren) vooraleer de arts een effectief resultaat bereikt.

    Zelfzorg

    Tips
    In water oplosbare glijmiddelen maken de geslachtsgemeenschap gemakkelijker. Een antihistaminicum voor het slapengaan vermindert de jeuk en doet de patiënte beter rusten. Ook het aanbrengen van koude kompressen op vermindert de pijn en jeuk. Een andere tip is om het pijnlijke gebied zeer voorzichtig te wassen. Hard schrobben of te vaak wassen leidt tot irritatie. Gewoon water is het beste reinigingsmiddel. Een emulgerende zalf aanbrengen op de externe genitaliën creëert een beschermende barrière en is dus ook aanbevolen. Daarnaast mag de vrouw twee tot drie keer per dag in een comfortabel, niet te heet en niet te koud water zitten gedurende vijf tot tien minuten. Het is voorts belangrijk om de vulva met koud water te spoelen na het plassen en na de geslachtsgemeenschap. Bij sommige patiënten is acupunctuur nuttig. Andere alternatieve behandelingen bieden bovendien bij een aantal patiënten soelaas.

    Te vermijden
    Een aantal zaken vermijdt de vrouw best, zoals activiteiten die druk uitoefenen op de vulva, zoals fietsen of paardrijden. Bubbelbaden en een te warm bad zijn afgeraden, omdat dit tot ongemak en jeuk leidt. Een nauwsluitende panty en nylonondergoed beperkt de luchtstroom naar het genitale gebied, waardoor meer irritatie ontstaat. Witte, katoenen ondergoed ventileert voldoende. Eventueel slaapt de patiënte zonder ondergoed als dit meer comfortabel aanvoelt. Bepaalde voedingsmiddelen irriteren de urine sneller zoals groenten, bonen, bessen, chocolade of noten. Het gebruik van bepaalde zepen, geparfumeerd toiletpapier of geparfumeerde crèmes, tampons, wasverzachter op een slipje, medicijnen en andere mogelijk uitlokkende factoren zijn tot slot eveneens af te raden.

    Professionele medische zorg
    De pijn behandelen is voor elke vrouw weer anders, en daarnaast zijn de behandelingen niet altijd direct effectief. Medicijnen verminderen de chronische pijn. Steroïden (corticosteroïden zijn krachtige ontstekingsremmende medicijnen), tricyclische antidepressiva of anti-epileptica zijn andere mogelijke medicijnen die de pijn verminderen. Antihistaminica verminderen tevens de jeuk. Lokale (op de huid aangebracht) anesthetica zoals lidocaïnezalf brengt tijdelijke verlichting van de symptomen. Biofeedbacktherapie leert de patiënte hoe het lichaam reageert op de symptomen waardoor de patiënte leert om zich te ontspannen en de pijn op deze manier vermindert. Veel vrouwen met vulvodynie hebben gespannen bekkenbodemspieren en bij specifieke oefeningen door een fysiotherapeut leert de patiënte deze spieren te ontspannen. Een zenuwblok is ook een mogelijke behandelingsvorm waarbij de arts de zenuw blokkeert via een injectie. Deze behandeling is nuttig bij vrouwen die niet reageren op andere therapieën en langdurige pijn ervaren. Tot slot zijn neurostimulatie, spinale infusiepompen en chirurgie mogelijk.

    Complicaties
    Deze complicaties zijn mogelijk als gevolg van vulvodynie:

    • angst
    • een depressie
    • een verminderd zelfbeeld
    • een verminderde levenskwaliteit
    • emotionele problemen
    • isolatie
    • relatieproblemen
    • seksuele disfunctie
    • slaapstoornissen
    • vaginisme (kramp in de spieren rond de vagina)

    Prognose
    De aandoening is niet levensbedreigend maar heeft mogelijk grote lichamelijke en mentale gevolgen voor de vrouw.

    Bron: Mens en gezondheid >>

    #251303
    Luka
    Moderator

    Cortisol: wat is het? En wat doet het?

    Cortisol is een stresshormoon, net als adrenaline. Als je lichaam stress ervaart, wordt er als eerst adrenaline aangemaakt. In de volgende stap maakt het lichaam cortisol aan. Samen met adrenaline (en noradrenaline) wordt cortisol aangemaakt in je bijnieren.

    Het verschil tussen adrenaline en cortisol
    Adrenaline is een super handig middel als je direct, in een fractie van een seconde, moet reageren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de situatie dat je bijna wordt aangereden door een bus. Of dat plotseling een kind tussen twee auto’s ziet wegschieten terwijl jij met je auto maar op enkele meters afstand rijdt. Of wanneer je partner bijna van een rots afvalt en je hem nog net beet kan pakken. In deze situaties is het wenselijk dat je lichaam snel tot actie kan overgaan. Adrenaline stelt je hierbij in staat om razendsnel te reageren als dat noodzakelijk is.

    Cortisol maakt het juist mogelijk om een langere tijd alert te blijven. Om een langere periode het hoofd te bieden aan de bedreigende situatie die het lichaam ervaart. Niet alleen tijdens dat ene korte moment dat je voor de bus weg moet springen. Of op de rem moet trappen, of je partner moet vastgrijpen. Cortisol helpt je zodat je voor een langdurige periode met een stresssituatie om kunt gaan. Dat je een poosje op 110, misschien wel op 120% kunt presteren.

    Wat doet cortisol?
    Omdat cortisol je voorbereidt om langere tijd hard te kunnen werken en meer te kunnen presteren, verhoogt het je hartslag. Omdat je hartslag verhoogt, kan zuurstof sneller rondgepompt worden door je lichaam heen. Ook wordt daardoor de suikeropname in je spieren verhoogd, of te wel je krijgt een hogere bloedsuikerspiegel.

    Door meer suiker in je bloed, de zogeheten glucose, krijgt je lichaam meer energie waardoor het weer meer kan presteren. Daarnaast verbetert cortisol je humeur en zodoende is het hele lichaam klaar om actie te ondernemen gedurende een langere tijd.

    Een herkenbaar voorbeeld van een gezonde situatie hoe cortisol werkt is een sporter die zich klaarmaakt voor een belangrijke wedstrijd. Een gezonde spanning zorgt voor een verhoogde hoeveelheid cortisol en daardoor voor een betere prestatie. Immers, je lichaam is alert en staat op scherp. Na het spelen van de wedstrijd is de spanning er af, en daalt de cortisolspiegel weer naar een normaal niveau.

    Cortisol bij dagelijkse bezigheden
    Nu zijn we misschien niet allemaal topsporters. De werkwijze van cortisol is ook van toepassing als we een periode onder stress staan tijdens dagelijkse dingen. Cortisol helpt hierbij om deze periode te overleven. Dat is eigenlijk ook het enige waar het lichaam op dat moment mee bezig is; “Hoe overleef ik deze situatie!?!”.

    Is cortisol slecht?
    Maar is cortisol dan positief of negatief? Dat kan beide het geval zijn.In gezonde situaties helpt het om te presteren en je langere tijd in te spannen. Maar je voelt het waarschijnlijk al aankomen: Wanneer je lichaam te lang stress ervaart, (of blijft vechten of vluchten) blijven de waarden van de cortisol te hoog.

    In tegenstelling tot het cortisolniveau bij de sporter na het spelen van de wedstrijd, neemt de hoeveelheid stresshormoon niet af. Het lichaam blijft in de overlevingsmodus staan en ervaart geen periode van rust en herstel die die sporter normaal gesproken wel heeft. Hierdoor geeft je lichaam niet meer de aandacht en energie aan andere belangrijke lichaamsfuncties of -processen.

    Overleven is immers belangrijker dan het laten groeien van je nagels. Of het doorbloeden en warmhouden van je hele lichaam, het goed verteren van je voeding of de huid in je gezicht onderhouden. Dit heeft op korte termijn niet direct een grote impact op je welzijn. Maar als deze blijvende stress, ook wel chronische stress genoemd, langer aanhoudt, kan je zeker gezondheidsklachten gaan ervaren.

    De gevolgen van te veel cortisol
    Een langdurig te hoog cortisol gehalte kan zich uiten in de volgende kenmerken:

    Slaapproblemen
    Slaapproblemen: waaronder het niet in slaap kunnen komen, ’s ochtends niet op kunnen staan vanwege de moeheid die je nog voelt en ‘s nacht wakker worden en niet meer kunnen inslapen.

    Overgewicht
    Cortisol zorgt er voor dat er meer insuline in je lichaam gemaakt wordt. Dit is een stof die er toe bijdraagt dat de suikeropname in je spieren verhoogt. Zoals besproken zorgen deze suikers voor extra energie in je lichaam. Als deze energie niet wordt verbruikt, dan worden deze overschotten opgeslagen in de vorm van vetreserves.

    Afbraak van spieren
    Cortisol zorgt dat je lichaam ‘aan’ moet staan en heeft daarvoor energie nodig; glucose. Het lichaam gebruikt eiwitten uit spieren om meer glucose aan te maken. Eiwitten zijn de bouwstenen van je spieren dus wanneer glucose wordt aangemaakt gaat dit ten koste van je spiermassa. Zo merk je al snel dat cortisol een negatieve invloed heeft op sportprestaties

    Krimpen van hersenen
    Door een te hoog cortisolgehalte wordt de hippocampus aangetast. Dit deel van de hersenen speelt een belangrijke rol bij de werking van het geheugen en reguleert de productie van cortisol naar gelang de situatie. Langdurige stress maakt de hippocampus minder gevoelig.

    Hierdoor wordt de productie van het stresshormoon cortisol ontregeld, met als gevolg dat de emotionele en lichamelijke schade groter kan worden.

    Uitputting
    Omdat je lichaam te lang boven de 100% heeft gefunctioneerd, zijn alle lichamelijke en mentale reserves op. Er zijn geen bronnen meer die aangesproken kunnen worden om goed te blijven functioneren.

    Darmklachten
    Omdat het lichaam in de overlevingsstand staat, wordt er bloed onttrokken aan de spijsverteringsorganen wat kan leiden tot buikpijn, diarree of juist verstopping. Ook heeft cortisol een grote invloed op het maag en darmstelsel

    Veroudering
    Omdat je lichaam andere prioriteiten stelt, gaat er minder energie naar de vernieuwing en opbouw van cellen. Het blijkt dat cellen onder stress sneller beschadigd raken en verouderen.

    Depressie
    Bij een stresssituatie gaat het lichaam razendsnel op zoek naar eerdere gebeurtenissen om de stresssituatie zo snel mogelijk op te lossen. Als er in dat geheugen veel negatieve gebeurtenissen zitten is de kans aanwezig dat dit zorgt voor negatieve gevoelens. Als stress dus lange tijd aanhoudt, blijven deze negatieve gedachten ook langer aanwezig.

    Falend immuunsysteem
    Een minder goed werkend immuunsysteem ontstaat vaak door lange periodes van overbelasting. Hierdoor ben je vatbaarder voor virussen en ziekten. Je bent dus vaker ziek door een teveel aan cortisol

    Uit balans door stress
    Cortisol kan er dus voor zorgen dat je volledig uit balans raakt als je lichaam in de overlevingsstand blijft staan en de cortisolwaarden torenhoog blijven. De positieve effecten van cortisol op korte termijn, zijn desastreus als ze te lang aanhouden. Bovendien zorgt het voor een negatieve spiraal waar moeilijk uit te komen valt. (Slaapgebrek zorgt voor extra stress, dat weer zorgt voor slaapgebrek etc. etc.)

    Om cortisol en de negatieve gevolgen ervan te verlagen is het belangrijk het probleem bij de bron aan te pakken. Hoewel iemand te prijzen is voor een tomeloze inzet, is het voor niemand gezond om lange tijd boven zijn kunnen te moeten bewegen. Van een auto die dagelijks te zwaar belast wordt, bezwijkt op een gegeven moment de motor. Je zou de motor dan de schuld kunnen geven, en die proberen te versterken, of accepteren dat de auto gewoon niet harder kan.

    Zo is het ook met het lichaam: Lange tijd verwachten dat 110% gepresteerd wordt is een illusie. Een lange tijd kan wel 10 tot 15 jaar bedragen, waarbij de klap waarmee het ‘over is’ serieus hard aankomt.

    Cortisol verlagen
    Het allerbelangrijkste is dat je op zoek gaat naar de oorzaak van stress. Je kunt jezelf versterken door bovenstaande tips ter harte te nemen en een evenwichtige levensstijl te verkrijgen. Echter: als je ontzettend veel stress hebt, is het heel lastig om 2 a 3 keer per week te gaan sporten/ bewegen, wordt koffie met het uur noodzakelijker, ademhaling oppervlakkig en een fastfoodrestaurant aantrekkelijker.

    Doorbreek die vicieuze cirkel door de tips, en ga actief aan de gang met de oorzaak van stress.

    Bewegen/ Sporten
    Tijdens sporten worden hormonen aangemaakt als endorfine. Deze hormonen reguleren de aanmaak van cortisol. Daarnaast zorgt beweging ervoor dat je lichaam en geest sterker en veerkrachtiger worden zodat je nieuwe stresssituaties beter de baas bent.

    Plezier maken
    Ook tijdens plezier maken ontstaan er de juiste hormonen. Tevens denk je tijdens plezier maken aan leuke dingen, in plaats van de stressvolle, negatieve dingen.

    Ademhalingsoefeningen
    Veel mensen hebben niet in de gaten dat hun ademhaling verkeerd is. Een verkeerde ademhaling is te snel of te oppervlakkig. Stress is hier vaak de oorzaak van, maar door juist op een goede manier adem te halen kun je stress verminderen. Zelf maak ik gebruik van een hele simpele ademhalingsoefening: in door je neus, uit door je mond, rust. Een normale ademhaling gebeurt zo’n 8-10 keer per minuut. Tijdens een ademhalingsoefening is 4 – 5 keer voldoende, maar per persoon weer verschillend.

    Goede voeding
    Koffie, alcohol en veel vet eten dragen bij aan hoge cortisol waarde. Mijn tip wat betreft voeding: Wees verstandig. Ga niet diëten door voedingsstoffen weg te laten (zeker niet als je een burn-out hebt) maar zorg voor een gezonde, evenwichtig voedingspatroon.

    Bron: RuudMeulenberg.nl >>

10 berichten aan het bekijken - 11 tot 20 (van in totaal 32)
  • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.
gasten online: 13 ▪︎ leden online: 0
No users are currently active
FORUM STATISTIEKEN
topics: 3.249, berichten: 17.538, leden: 2.083