Fier.nl

  • Dit onderwerp bevat 11 reacties, 2 deelnemers, en is laatst geüpdatet op 19/09/2021 om 21:09 door Luka.
12 berichten aan het bekijken - 1 tot 12 (van in totaal 12)
  • Auteur
    Berichten
  • #215623
    Luka
    Moderator

    Fier.nl

    Fier is expertise- en behandelcentrum op het gebied van geweld in afhankelijkheidsrelaties. De opdracht van Fier is: voorkomen van geweld, stoppen van geweld en hulp bieden bij de gevolgen van geweld. Het hulpaanbod bestaat onder andere uit advies (telefonisch en online), begeleiding, veilige opvang en behandeling. Slachtoffers uit heel Nederland kunnen een beroep doen op Fier.

    Heb je te maken (gehad) met bijvoorbeeld bedreiging en geweld in je relatie, gedwongen seks, uit de hand gelopen ruzies, familieleden die jou mishandelen of problemen binnen een eercultuur? Dan kun je bij Fier hulp krijgen om jezelf uit deze lastige situatie te helpen. Fier helpt slachtoffers, plegers en getuigen van huiselijk geweld, gedwongen prostitutie/loverboys, mensenhandel, seksueel misbruik, stalking, kindermishandeling, eergerelateerd geweld en ouderenmishandeling. Ook als (je denkt dat) een bekende van je in de problemen zit, kun je contact zoeken.

    Het hulpverleningsaanbod van Fier is divers.

    • Fier is telefonisch bereikbaar om met je te praten. Jongeren kunnen op speciale tijden chatten met een hulpverlener via chatmetfier.nl. De hulpverlener zoekt samen met jou naar een oplossing. Dit kan helemaal anoniem.
    • Je kunt bij Fier ook terecht voor behandeling van je trauma en voor hulp bij andere klachten en problemen.
    • Verder is het mogelijk om trainingen te volgen en aan lotgenotengroepen deel te nemen.
    • Als dat nodig is, kun je (met eventuele kinderen) een veilige plek in een opvanghuis krijgen.
    • Ook biedt Fier intensieve 7×24 uur behandeling en beschermd wonen.

    De opvang- en behandelvoorzieningen van Fier bevinden zich in Leeuwarden en in Rotterdam.

    Neem voor direct hulp of advies 24/7 contact met ons op via: 088 – 20 80 000
    Bel in acute noodsituaties altijd 112!

    Nieuwsgierig naar Chat met Fier? Bekijk hier hoe de chat werkt.

    #217939
    Mark
    Moderator

    500.000 euro van Nationale Postcode Loterij voor CKM en bijdrage voor realisatie Veilige Veste in Rotterdam

    Het Centrum tegen Kinderhandel en Mensenhandel (CKM) van Fier heeft gisteravond tijdens het Goed Geld Gala van de Nationale Postcode Loterij in Koninklijk Theater Carré 500.000 euro ontvangen van de Postcode Loterij voor de strijd tegen mensenhandel in Nederland én 1 miljoen euro voor de realisatie van de Veilige Veste in Rotterdam. In totaal schenkt de Postcode Loterij dit jaar een recordbedrag van ruim 357 miljoen euro aan 112 goede doelen.

    Lees verder op fier.nl >>

    #236528
    Mark
    Moderator

    Volg Nathan de Vries bij Fier in de Week van Zorg & Welzijn 2019

    In de week van 11 tot en met 16 maart 2019 is het de Week van Zorg & Welzijn. Fier publiceert iedere dag een vlog van Nathan de Vries, ambassadeur van Fier. In deze vlogs geeft Nathan een kijkje achter de schermen bij Fier in Leeuwarden. Andere zorg- en welzijnsorganisaties zetten in de week van Zorg & Welzijn hun deuren open. In totaal zijn er zes vlog-afleveringen. In iedere aflevering laat Nathan een ander onderdeel van Fier zien. Van het leven in de groepen tot de Fiere Farm.

    VLOG #1: Binnenkijken bij Fier
    In de eerste vlog gaat Nathan met de bus naar Fier toe. Nadat hij door de beveiliging heen is, leggen medewerkers van Fier hem in een notendop uit hoe een behandeling bij Asja verloopt en hoe het is om hier te wonen. Asja betekent ‘Nieuw leven en hoop’ en is de opvang, begeleiding en behandeling voor slachtoffers van loverboys

     

    Bron: fier.nl/nathansvlogs

    #236531
    Mark
    Moderator

    VLOG #2: Bij Fier op school

     

    Bron: fier.nl/nathansvlogs

    #236607
    Mark
    Moderator

    VLOG #3: Therapie bij Fier 

     

    Bron: fier.nl/nathansvlogs

    #236627
    Mark
    Moderator

    VLOG #4: Wat te doen in je vrije tijd

     

    Bron: fier.nl/nathansvlogs

    #236697
    Mark
    Moderator

    VLOG #5: In de Blooming Bakery

     

    Bron: fier.nl/nathansvlogs

    #237108
    Mark
    Moderator

    VLOG #6: Samen lunchen op de groep

    #252282
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Opvanghuis voor jonge slachtoffers van misbruik en geweld komt naar Capelle

    De transformatie van het voormalige kantoorpand waar straks meisjes die te maken hebben gehad met onder andere eergerelateerd geweld, afhankelijkheidsrelaties, seksuele uitbuiting en kindermisbruik veilig kunnen wonen, is inmiddels in volle gang. Een mijlpaal, noemt Terpstra het. ,,Vier jaar geleden zijn we begonnen een Veilige Veste naar Rotterdam te halen. De zoektocht naar een locatie is intensief geweest.’’

    Ondanks toezeggingen van de gemeente Rotterdam lukte het niet om op tijd een geschikt pand te vinden in de stad. In Capelle lukte het wél. ,,Dankzij de burgemeester en wethouder Ans Hartnagel. Je hebt mensen nodig die zeggen: dit is belangrijk. Die een voortrekkersrol willen en kunnen nemen’’, vertelt Terpstra vanuit een woon-zorgcomplex in Rotterdam. Verspreid over verschillende verdiepingen houdt Fier hier kantoor, biedt de organisatie crisisopvang en wonen vrouwen beschermd of begeleid.

    Woongroepen
    Het is precies waarom de bestuurder opgelucht is dat ze straks een eigen gebouw krijgt, met alle hulp dicht bij elkaar. ,,Kinderen kunnen daar in groepsverband opgroeien. We proberen dicht tegen een gezinsconstructie aan te zitten. Vier meiden per groepje in woongroepen. Vanwege de veiligheid wonen ze niet op de begane grond en op de eerste verdieping.’’ Begin 2021 wordt het pand in gebruik genomen. Fier heeft het zelf gekocht, onder andere met steun van de Postcode Loterij.

    Wij willen de doelgroep niet meer verstoppen. Dan trekken de daders aan het langste eind

    Linda Terpstra, Bestuurder Fier

    Fier heeft ook een Veilige Veste in Leeuwarden. Voor de hulporganisatie is het belangrijk dat er twee locaties zijn, verspreid over het land. Het kan bijvoorbeeld vanwege veiligheidsredenen nodig zijn om iemand in een andere regio te plaatsen.


    Impressie van de Veilige Veste in Capelle aan den IJssel © Fier

    Niet verstoppen
    De open instelling moet dezelfde veiligheid en bescherming bieden als een gesloten opvang. ,,Wij willen de doelgroep niet meer verstoppen’’, zegt Terpstra. ,,Dan trekken de daders aan het langste eind. Dat is de wereld op zijn kop. Onze boodschap aan de daders is: dit accepteren we niet. Hier zitten we! Met de gemeenschap eromheen en de gemeente staan we voor hun veiligheid.’’

    Het idee is dat de meisjes zo snel mogelijk in de omgeving naar school gaan, hun ouders en familie zien en – indien veilig – hobby’s oppakken. ,,Sporten, een sociaal netwerk opbouwen én een behandeling krijgen. De kinderen zijn getraumatiseerd.’’

    Ik droom van de dag dat de financie­ring geregeld wordt als slachtof­fers hun diploma halen of werk vinden

    Linda Terpstra

    Diploma en werk

    Ze is kritisch op de manier waarop het zorgstelsel in Nederland nu in elkaar steekt. Sinds vijf jaar zijn gemeenten verantwoordelijk voor de jeugdzorg. De zeer gespecialiseerde zorg, die alleen door bepaalde instellingen wordt aangeboden, heeft last van gesteggel over de financiering. Bezorgd schreef ze een open brief naar minister Hugo de Jonge.

    ,,Ik droom van de dag dat de financiering geregeld wordt als slachtoffers hun diploma halen of werk vinden. Natuurlijk moet je ze begeleiden en hun trauma behandelen, maar een diploma of werk is het ticket naar de maatschappij. Dat zou de ambitie moeten zijn. En dát zou beloond moeten worden. ’’

    De toegang tot hulp is ingewikkeld, vult collega Marcia Albrecht aan. Zo bleek uit onderzoek van het Verwey-Jonker Instituut in Rotterdam dat het voor alle hulpverleners en instanties onduidelijk is wie de regie heeft. ,,Iemand rechtop zetten, dat is het doel’’, zegt Terpstra gedreven. ,,Reken ons daar maar op af. Rebuild en redesign, daar is onze sector hard aan toe. Ik heb er zin in. En ik ben dankbaar als ik daar een steentje aan kan bijdragen.’’

    Bron: AD.nl >>

    #253731
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Via een online chat melden slachtoffers van seksuele uitbuiting zich wél

    Via een online chat wist hulporganisatie Fier meer jonge slachtoffers van seksuele uitbuiting in beeld te krijgen dan via de reguliere kanalen. Toch blijft het een onzichtbare groep.

    Om slachtoffers van seksuele uitbuiting beter in beeld te krijgen, moet de online hulpverlening en proactieve opsporing fors worden verbeterd. Dat concludeert het Centrum tegen Kinderhandel en Mensenhandel (CKM) na een analyse van de resultaten van de chat van hulporganisatie Fier. In 2019 meldden zich via die online chat 265 slachtoffers die zeiden gedwongen te worden tot seks tegen betaling. Daarvan was de meerderheid minderjarig, een kwart zelfs vijftien jaar of jonger.

    Juist die jonge groep slachtoffers is slecht in beeld bij hulpverleners en politie. Volgens een schatting van de Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen krijgen in Nederland jaarlijks 1300 minderjarige meisjes te maken met seksuele uitbuiting. Van hen was in 2018 slechts 2 tot 3 procent bekend bij instanties, cijfers over vorig jaar worden binnenkort verwacht. Kijk je naar de contacten die Fier via de chat had met minderjarigen, dan kom je uit op 12 procent.

    Geen reden om de vlag uit te hangen
    Dat percentage is nog steeds geen reden om de vlag uit te hangen, zegt Shamir Ceuleers van CKM, dat gelieerd is aan Fier. “Het betekent dat 88 procent niet in beeld is. Wel laat ons onderzoek zien dat je met relatief bescheiden middelen een grotere groep kunt bereiken. De chat van Fier is laagdrempelig, je kunt er anoniem je verhaal doen. Maar de naamsbekendheid is nog niet zo groot als die van 113 zelfmoordpreventie of de Kindertelefoon en de chat is ook nog niet 24/7 bereikbaar. Er liggen dus nog veel kansen.”

    Hoeveel slachtoffers na chatcontact in een hulpverlenerstraject zijn beland, weet Ceuleers niet. CKM gaat daar nog onderzoek naar doen.

    De chat is niet het enige middel waar mogelijkheden liggen. Meer inzet op de online opsporing zit ’m wat Ceuleers betreft ook in hulpverleners en politie die op zoek gaan naar slachtoffers en daders. “De opsporingsmiddelen die de politie heeft, zoals lokprofielen, worden nog weinig ingezet. Ook in de hulpverlening is er meer mogelijk. Op de Wallen maken hulpverleners een praatje met de vrouwen en ze vangen er signalen op. Dat gebeurt online nog niet, terwijl veel slachtoffers online geronseld worden, advertenties waarin seks tegen betaling wordt aangeboden online staan en communicatie via sociale media verloopt.”

    ‘Stevige opdracht’ voor de overheid
    Wat CKM betreft ligt hier een ‘stevige opdracht’ voor verantwoordelijk staatssecretaris Broekers-Knol. Zo is er meer geld nodig, zegt Ceuleers, maar ook moeten de doelstellingen ambitieuzer. “Laten we niet langer accepteren dat maar zo weinig slachtoffers in beeld komen. We weten dat veel van hen de weg naar de reguliere zorg niet zelf vinden. En dat ze vaak geen aangifte doen uit angst, schaamte of omdat ze zichzelf niet als slachtoffer zien. Seksuele uitbuiting is een haaldelict: slachtoffers moeten actief worden opgespoord.”

    Uit de analyse van de chatresultaten blijkt dat veel van de slachtoffers zeggen al langere tijd uitgebuit te worden, ruim de helft langer dan een jaar. Het ging bijna alleen om meisjes en vrouwen, zes keer was het slachtoffer jongen of man.

    Wat verder opvalt is dat in 2019 voor het eerst ook slachtoffers van criminele uitbuiting via de chat contact zochten. Het gaat om jongeren die worden gedwongen om in drugs te handelen. “Hoewel het vorig jaar nog ‘maar’ om zeven slachtoffers ging, is het voor ons een indicatie dat het probleem toeneemt”, zegt Ceuleers. “Ze melden zich bij de chat zonder dat we daarvoor iets hebben gedaan. Ook deze groep verdient veel meer aandacht.”

    Bron: Trouw >>

    #260638
    Mark
    Moderator

    Nieuwe opvang in Capelle aan den IJssel biedt bescherming en behandeling aan mishandelde en misbruikte vrouwen en meisjes: ‘Ik ben eindelijk thuis’


    Woonkamer van een van de vrouwengroepen bij Fier in Capelle aan den IJssel | Foto: RijnmondWoonkamer van een van de vrouwengroepen bij Fier in Capelle aan den IJssel | Foto: Rijnmond

    Prinses Beatrix opent donderdag 16 september in Capelle aan den IJssel officieel een nieuwe opvang voor mishandelde vrouwen en meisjes. Het gebouw de Veilige Veste van zorgorganisatie Fier aan de Burgemeester Schalijlaan biedt plaats aan maximaal 36 vrouwen. Drie van hen doen hier hun verhaal. Het zijn dramatische verhalen over seksueel misbruik en stelselmatige mishandeling. Bij Fier krijgen ze niet alleen een veilig onderdak, maar worden ze ook behandeld en begeleid.

    De Veilige Veste is de tweede opvang van Fier in Nederland, de andere is in Leeuwarden. Twee locaties op grote afstand van elkaar heeft een voordeel: vrouwen die elders in Nederland gevaar lopen op straat, kunnen naar Capelle. Omgekeerd kan het voor vrouwen uit de regio Rotterdam beter zijn om naar Leeuwarden te vertrekken.

    Kimberley (20) woont sinds kort in Capelle aan den IJssel, waar de opvang al een tijdje draait. Zij komt uit een ander deel van Nederland, waar voor haar ‘code rood’ geldt: het risico is daar te groot dat zij de dader tegen het lijf loopt. De dader is een familielid, een verre neef.

    “Ik werkte bij hem in de winkel en omdat ik een goed verstand heb, mocht ik de boekhouding gaan doen. Hij nodigde mij bij hem thuis uit om wat rekeningen door te nemen, gaf me een drankje en ik dacht: ‘Het is familie, niets aan de hand’. Maar in het drankje bleek GHB, MDMA en speed te zitten. Ik was compleet gedrogeerd en hij heeft mij de hele nacht mishandeld en verkracht.”

    In het ziekenhuis vertellen ze Kimberley dat zij aan de overdosis drugs had kunnen overlijden. Doet ze geen aangifte? “Door de drugs leed ik aan geheugenverlies, ik kon geen sluitend verhaal vertellen. Dan wordt het lastig om de politie te overtuigen.”

    Ze is eerder in haar leven, tussen haar 13e en 16e, misbruikt door een buurtgenoot. Destijds deed ze wel aangifte, maar zonder succes. “De politie nam het niet serieus en zei ‘het is niet te bewijzen dat het tegen je wil was’. Ik wil daar echt aandacht voor vragen want heel veel vrouwen worden niet geloofd. Het is een taboe, in hun omgeving wordt gezegd ‘je zoekt aandacht’, of ‘je speelt het slachtoffer’. Ik ben hier nu bewust open over in de hoop dat anderen die dit lezen zich niet alleen voelen. Niet denken dat het aan hen ligt.”

    Ze volgt therapie bij Fier om van meerdere trauma’s af te komen. “Misbruik doet wat met je. Je lichaam wil het niet, je geest wil het niet. Ik heb weinig vertrouwen meer in mannen. Ik heb mijn leven er ook te veel op aangepast. Dan koop ik bepaalde kleding niet omdat het mogelijk te uitdagend of opzichtig is, wat natuurlijk onzin is.”

    Bakkerij
    De ouders van Kimberley weten waarom zij in Capelle zit, de rest van het gezin en de familie niet. “Zij denken dat ik hier een opleiding volg.” Haar grote droom is kinderpsycholoog worden. Fier wil het zoeken van een baan stimuleren door de vrouwen en meisjes in het pand aan het werk te zetten. In Leeuwarden zijn er een naaiatelier en een bakkerij, in Capelle aan den IJssel bakkerij Blooming Bakery, die koekjes en taarten levert aan klanten in de regio.

    Henk Markus (57) zwaait in Leeuwarden de scepter over de bakkerij en doet dat tijdelijk in Capelle. Hij is kok en sociaal werker tegelijk. “Het is meer dan bakken. Ze zijn even uit de sores, leren om op tijd uit bed te komen, rekening te houden met collega’s en afspraken na te komen. Ze kunnen ook een voedsel- en hygiëne-certificaat halen en bedenk wel: voor sommigen is dat hun eerste diploma.”

    Hij wijst naar een jonge vrouw die achter een laptop zit. “Zij doet mijn administratie en onderhoudt de contacten met de klanten.” Zo is de opvang een eerste stap naar een baan. Belle (21) heeft inmiddels werk gevonden, nadat ze eerst enkele maanden in de bakkerij heeft doorgebracht. Een mooie tijd, zegt ze, met als hoogtepunt het bezoek van burgemeester Aboutaleb van Rotterdam. Ze droeg een gedicht aan hem voor. Een gedeelte daaruit:

    ‘Mijn hoofd was een tsunami van emoties en gedachten; Zo vol met geheimen als een oceaan; Je ziet pas wat voor moois er schuilt als je er diep erin duikt; Het is makkelijk te verdrinken in gedachtes; Maar ik heb leren ademen onder water.’

    Haar geheim was dat zij vanaf haar twaalfde is misbruikt door haar oom en dat acht jaar lang aan niemand heeft verteld. “Ik heb het uiteindelijk opgeschreven in een brief en die aan mijn vader voorgelezen. Die reageerde gelukkig heel goed: hij omhelsde mij en zei dat het niet mijn schuld was.”

    Ze volgt nu therapie bij Fier, soms zelfs samen met haar vader erbij. “We zijn heel close. Ik zit hier nu acht maanden en heb het gevoel wel klaar te zijn en terug te kunnen keren naar mijn vaders huis.” Net als bij Kimberley is aangifte doen van het seksueel misbruik geen zekerheid. “Ik overweeg wel mijn familie in te lichten om te waarschuwen, zodat mijn oom niet meer slachtoffers maakt.”

    Koken voor de groep
    Ze heeft haast want vandaag is de dag dat zij moet koken voor haar groep van vier vrouwen. “Pasta pesto, dat is mijn gerecht.” Elke groep heeft een eigen huiskamer en de vrouwen nemen ook wekelijks hun ervaringen met elkaar door. “Wat was top, wat was flop. Je geeft elkaar tips. Ik heb hier heel veel geleerd.”

    Maria (32) is al een stap verder. Zij heeft de opvang in Capelle aan den IJssel net verlaten en woont zelfstandig. Bij Fier zat zij met haar zoontje op de afdeling Asmi, voor moeders met kinderen. De andere afdelingen zijn Asja (meisjes van 12 tot 21 jaar) en Gaja (vrouwen tussen de 18 en 27 jaar). Voor het interview is Maria even teruggekomen naar de Veilige Veste en wordt direct overspoeld door heimwee. “Ik ben hier zo gelukkig geweest.”

    Haar levensverhaal is ongekend schokkend. Maria groeit op in een arm gezin in het Afrikaanse land Guinee, waar zij als kind het huishouden doet en bananen moet verkopen. “Ik kreeg soms lange tijd niet te eten en als ik het dan waagde om een hapje banaan te nemen, werd mijn stiefmoeder boos.” Ze toont de bovenkant van haar handen. “Die zwarte plekken, dat komt omdat mijn stiefmoeder mijn handen in kokend vet heeft geduwd.”

    Als Maria voor de tweede keer besneden moet worden, grijpt haar zus in. Zelf is zij prostituee en zij wil haar jongere zus aan een betere toekomst helpen. “Ik werd met een vaste klant van haar naar Nederland gestuurd. Hij heeft me hier een week in huis gehouden en misbruikt. Daarna heeft hij mij gedumpt bij een azc in Ter Apel. Ik was dertien jaar oud.”

    Er volgt een lange weg van azc naar azc en van pleeggezin naar tehuis. Tot het noodlot echt toeslaat. “In 2017 heb ik de domme keuze gemaakt verliefd te worden op een man in België. Ik kende hem via een vriendin en hij zat destijds in de gevangenis. Met een enkelband kwam hij vrij en toen ik naar België ging, heeft hij mij twee jaar lang als een slaaf behandeld.”

    Maria en haar zoontje worden geslagen met een riem en een kabel, zij wordt gedwongen cocaïne te gebruiken en seks met hem te hebben, vaak in het bijzijn van haar kind. Ze slaapt op de grond en mag sporadisch naar buiten om boodschappen te doen. “Ik had geen telefoon, geen geld, sprak de taal niet en durfde niet weg te lopen uit angst dat hij mij iets zou aandoen. Hij kende heel veel mensen.”

    De man beheerst haar totale leven. “Zelfs als hij ging poepen, dwong hij mij om erbij te komen zitten.” De regelmatige afranselingen ontgaan ook de buurvrouw niet, maar Maria smeekt haar niet naar de politie te gaan. Weer die angst. Ze laat haar benen en bovenarm zien. “Hier heeft hij met een mes gestoken. We hebben de wonden zelf behandeld en ik mocht niet naar het ziekenhuis. Niemand mocht het weten.”

    Steken met een schaar
    Als haar ‘vriend’ op een dag helemaal uit zijn dak gaat en Maria met een schaar dreigt te steken, is het genoeg geweest voor de buurvrouw. Zij biedt haar onderdak en waarschuwt de politie. Uiteindelijk belandt Maria bij de tijdelijke vrouwenopvang van Fier in Rotterdam-Zuid en daarna wordt zij geplaatst in Capelle aan den IJssel.

    “Ik heb hier therapie gevolgd en mezelf teruggevonden. Sinds mijn dertiende voel ik mij niet veilig, bij Fier had ik eindelijk een thuis. Ik ben een gelukkig mens.” Maria is van moslim christen geworden. “God is altijd bij mij gebleven en dat ik hier kwam, was zijn plan. Ik ben nog wel op zoek naar mijn zus. Sinds 2003 heb ik geen contact meer met haar. Ik wil zo graag ‘dankjewel’ tegen haar zeggen omdat zij een betere toekomst voor mij heeft geregeld in Nederland.”

    Achter Maria loopt een jonge vrouw de bakkerij binnen. Zij zit ‘gesloten’, wat inhoudt dat zij onder geen beding naar buiten mag, zegt een medewerker van Fier. “De man van wie zij slachtoffer is geweest, heeft haar gedreigd te vermoorden. Ze kan niet eens naar school. Hier is zij veilig. Er hangen camera’s rond het gebouw en er zijn goede afspraken met de politie om snel ter plaatse te zijn. Het toont nog maar eens aan dat een opvang als deze in Capelle bittere noodzaak is.”

    Ruud de Boer ontving in het interviewprogramma ‘De Verdieping’ bestuursvoorzitter Linda Terpstra van zorgorganisatie Fier, die de tweede locatie van Veilige Veste in Capelle opent. Ook in de studio: Carrie Jansen, die zich na een carrière als sociaal advocaat nu ontfermt over de bewoners van Veilige Veste en programmamaker Paul Verspeek, die een bezoek bracht aan de opvang. Het studiogesprek kun je beluisteren via onderstaande podcast. 

    Bron: Rijnmond.nl

    #260867
    Luka
    Moderator
    Topic starter


    Ze werden bedreigd, mishandeld en verkracht, maar in de Veilige Veste van zorgorganisatie Fier zijn 36 kwetsbare jonge vrouwen veilig. © German Villafane

    Nina (20), Jessica (21) en Denise (20) werden bedreigd, mishandeld en verkracht, maar hier zijn ze wel veilig

    Ze werden bedreigd, mishandeld en verkracht, maar in de Veilige Veste van zorgorganisatie Fier zijn 36 kwetsbare jonge vrouwen veilig. Drie bewoners van het nieuwe opvanghuis, donderdag officieel geopend door prinses Beatrix, doen hun ontluisterende verhaal. ,,Ik lag te rillen onder een bed.”

    Zo mooi als het pand in Capelle aan den IJssel er van buiten uitziet, zo lelijk zijn de levensverhalen van de bewoners binnen. In de gemeenschappelijke woonruimte vertellen Nina, Jessica en Denise over het geweld wat hen is aangedaan, over de nachtmerrie waar ze nog maar net zijn uitgestapt en de hoop op een betere toekomst.

    Wat is de Veilige Veste?
    De Veilige Veste van zorgorganisatie Fier biedt plaats aan jonge vrouwen, slachtoffer van (seksueel) geweld. Ze krijgen niet alleen een veilig onderkomen, maar worden ook behandeld en begeleid door zorgprofessionals, gericht op onder meer traumaverwerking, zelfverdediging en zelfstandigheid.

    In het pand van de Veilige Veste zijn drie afdelingen. Een verdieping met moeders en kinderen, een etage jonge, vaak nieuwe, meiden met veel persoonlijke begeleiding en een woongroep jonge vrouwen, die wordt voorbereid op zelfstandig wonen. Er wordt gewassen, gekookt en koekjes gebakken in een eigen bakkerij op de begane grond.

    Onder het motto ‘je bent niet alleen je probleem, maar ook je toekomst’, gaat Stichting Fier constructief met de meiden in de Veilige Veste aan de slag. Opdat herhaling van het geweld wordt voorkomen en de meiden hun levensdromen kunnen realiseren.

    Nina (20) werd bedreigd, geslagen en verkracht door haar gewelddadige vriend. ,,Als je bij me weggaat, dan maak ik je dood, zei hij.”

    Eerst moest ik mijn beste vriend laten vallen. Daarna kwamen de opmerkingen over mijn kleding en volgden mishandelingen. Soms zette hij een pistool tegen mijn gezicht. Ook filmde hij me tijdens de seks en dreigde de beelden op pornosites te zetten. Ik kon geen kant op.

    Vier jaar geleden, op mijn zestiende, leerde ik hem kennen. In de buurt stond hij bekend als agressief, maar hij wist mij voor zich te winnen. Hij had momenten dat hij heel lief was en mij steunde als ik mij slecht voelde. Maar na de lieve woordjes volgden de mishandelingen en later de verkrachtingen.

    Voor de deur schreeuwde hij dat hij mij zou gaan vermoorden. Ik lag te rillen onder een bed

    Nina , Veilige Veste

    Bij zijn ouderlijk huis zag ik al dat er iets niet klopte. Alle binnendeuren waren kapot getrapt. Hij terroriseerde zijn ouders. Al snel na onze kennismaking bedreigde hij mij ook. Als je bij me weggaat, dan maak ik je dood, zei hij.

    ‘Geweld te ontvluchten’
    Toch probeerde ik het geweld te ontvluchten. Bij een vriendin thuis, waar ik terechtkon, liep het uit de hand. Hij was achter mijn verblijfplaats gekomen. Voor de deur schreeuwde hij dat hij mij zou gaan vermoorden. Ik lag te rillen onder een bed. Mijn vriendin belde de politie. Toen heb ik aangifte tegen hem gedaan, thuis aan de keukentafel.

    Hard huilen
    Mijn ouders waren bij de aangifte. Dat was heel heftig. Mijn moeder moest hard huilen. Twee jaar lang had ik ze niets verteld. Uit angst, maar ook uit schaamte. Bovendien wilde ik mijn vader en moeder niet kwetsen.

    Nu zit ik sinds een halfjaar bij Stichting Fier en verblijf ik in de Veilige Veste. De eerste drie maanden was de dreiging van mijn ex zo groot, dat ik het pand niet uit mocht en alleen soms in de tuin kon zitten. Vrijheid bouw je hier ook op. Je begint met niets: geen telefoon, geen contact met de buitenwereld, op dagelijks tien minuten bellen met je ouders na.

    Het is hier bepaald geen vakantie. De tv gaat niet aan voor 16.00 uur. Ik ben 20 en voor 22:45 uur moet ik in mijn bed liggen

    Nina , Veilige Veste

    Na drie maanden mocht ik dagelijks vijftien minuten naar buiten voor een kleine wandeling. De volgende stap is dertig minuten wandelen. Kom je te laat terug? Dan kost je dan een rondje, of krijg je een extra huishoudelijke taak op de afdeling.

    Het is hier bepaald geen vakantie. De tv gaat niet aan voor 16.00 uur. Ik ben 20 en voor 22:45 uur moet ik in mijn bed liggen. Alleen in het weekend mogen we wat chips of frisdrank. Al die regels. Ik vind ze lastig. Die had ik thuis helemaal niet.

    Gesloten gordijnen
    De volgende fase is stadsvrijheid. Dat begon met twee uur. Inmiddels ben ik vier uur in de stad geweest. Ook ga ik weleens met verlof. Soms ben ik dan even thuis, met gesloten gordijnen.

    Er volgt nog wel een rechtszaak over een paar maanden. Dan zit ik niet in dezelfde zaal, maar in een apart kamertje. Aangezien ik bang ben om hem tegen te komen, ga ik een half uur eerder naar de rechtbank. Mochten we elkaar toch tegen het lijf lopen, dan vertrouw ik op de beveiligingsknop, die ik altijd bij me draag. Als ik daarop druk, dan is er binnen vijf minuten politie.

    Schijnwerpers
    In de tussentijd focus ik me op mijn therapie. Individuele therapie, maar ook groepstherapie. Zo hoop ik over mijn straatvrees heen te komen. School staat nog even op een laag pitje. Ooit volgde ik een opleiding, maar die ga ik niet hervatten. Het liefst ga ik vanaf nu zo anoniem mogelijk door het leven.

    De zwangere Jessica (21) werd in haar buik gestompt door haar jaloerse, gewelddadige vriend. ,,Het klinkt gek, maar ik geef nog wel om hem.”


    De zwangere Jessica (21) werd in haar buik gestompt door haar gewelddadige vriend: ‘Nu wil hij vadertje komen spelen’. © German Villafane – Villadinamica

    Keihard sloeg hij mij in mijn buik, nota bene toen ik zwanger was van hem. Hij was razend, omdat ik zijn vriendin, met wie hij ook een kind heeft, had ingelicht over onze verhouding en mijn zwangerschap.

    In het ziekenhuis, waar ik een echo van mijn kindje liet maken, vertelde ik de specialist wat er was gebeurd. Ze heeft direct een melding gedaan bij Veilig Thuis en mijn vriend kreeg een omgangsverbod.

    Hij contro­leert mijn telefoon. Als hij iets verdachts ziet, dan komen de klappen

    Jessica , Veilige Veste

    Ondanks dat hij van twee walletjes eet, wil hij mij voor zichzelf en is hij stikjaloers. Constant controleert hij mijn telefoon. Als hij iets verdachts ziet, dan komen de klappen. Hij is extreem gewelddadig.

    Moeder-kind-huis
    Na de geboorte van mijn zoon, ben ik voor mijn eigen veiligheid in een ‘moeder-kind-huis’ terechtgekomen. Toch heb ik hem het adres via Snapchat gestuurd en is hij langs geweest. Daarop ben ik weggestuurd uit het opvanghuis. Door mijn vriendje uit te nodigen, bracht ik andere moeders in gevaar.

    Ik ben weer zwanger van hem

    Jessica, Veilige Veste

    Het klinkt gek, maar ik geef nog wel om de vader van mijn inmiddels zeven maanden oude zoon. Ik ben zelfs weer zwanger van hem. Ondanks een contactverbod, wil hij nu vadertje komen spelen. Ik vind dat moeilijk. Ik wil mijn zoon zijn vader niet afnemen, maar kijk eens wat hij me heeft aangedaan?

    Nu verblijf ik in de Veilige Veste op de afdeling voor jonge moeders en werk ik hard aan mijn toekomst. Ik krijg trainingen over zaken als financiën, de opvoeding van mijn kind en sociale vaardigheden. Ook ga ik weer naar school en hoop ik zo snel mogelijk in aanmerking te komen voor een eigen woning.

    Waarom kiest hij niet voor mij? Waarom kunnen we niet een gezin vormen?

    Jessica , Veilige Veste

    Vanwege mijn zwangerschap zijn de gesprekken met de psycholoog opgeschort. Heftige emoties en stress zijn niet goed voor mijn kindje. Toch ben ik soms boos en verdrietig. Waarom kiest hij niet voor mij? Waarom kunnen we niet een gezin vormen?

    Toch moet ik realistisch zijn. Hij heeft nog nooit iets voor zijn kind gekocht. Ook komt er geen alimentatie binnen, maar ik zeg je eerlijk: ik hoef zijn geld niet. Ik zorg zelf wel voor mijn kinderen.

    Zelf groeide ik ook op zonder vader. Mijn moeder verliet hem toen ik vier jaar oud was. Hij ging vreemd en keek niet naar ons om. Hij heeft meerdere kinderen bij meerdere vrouwen. Ik was zijn vijfde en vast niet zijn laatste kind.

    Dat de geschiedenis zich nu herhaalt voor mijn kinderen, dat doet pijn. Maar mijn moeder heeft haar leven wel weer kunnen oppakken zonder mijn biologische vader, maar met een nieuwe zorgzame man. Waarom zou mij dat niet gegund zijn?

    Denise (20) werd als kind door haar vader misbruikt en wil hem nooit meer zien. ,,Juist hij zou moeten weten hoe dat voelt.”

    Vanaf mijn geboorte tot mijn vijfde ben ik seksueel misbruikt door mijn vader. Daar heeft hij zes maanden voor gezeten, maar na zijn detentie nam mijn moeder hem terug in huis. Daardoor begon het misbruik bij mij en mijn oudere zus opnieuw.

    Hechtingsstoornis
    Uiteindelijk zijn mijn vader en moeder uit de ouderlijke macht gezet. Sinds mijn vijfde leef ik in crisisgroepen, gezinshuizen en pleeggezinnen. Altijd heb ik het gevoel gehad dat ik er alleen voor stond.

    Een jaar na onze uithuis­plaat­sing zijn mijn zus en ik door Jeugdzorg uit elkaar gehaald

    Denise , Veilige Veste

    Een jaar na onze uithuisplaatsing bij hetzelfde pleeggezin, zijn mijn zus en ik door Jeugdzorg uit elkaar gehaald. Mijn zus zou zich teveel bemoederen over mij, wat ten koste ging van haar eigen herstel en ontwikkeling.

    Nog altijd begrijp ik niet waarom dat nodig was. Juist na zo’n zware periode, waarin je hetzelfde hebt meegemaakt, kun je veel steun aan elkaar hebben. Nu, vijftien jaar later, is er geen sprake meer van een gezonde zussenband. Die proberen we nu te herstellen.

    Raar kind
    Aangezien ik in mijn jeugd vaak ben verhuisd, kwam ik telkens op een nieuwe school terecht. Elke keer moest ik mijn plekje veroveren. Ik werd gepest, had moeite met vrienden maken. Een praatje maken prima, maar verder houd ik het oppervlakkig. Ik ben bang dat een ander denkt: wat een raar kind is dat.


    Denise (20) werd misbruikt door haar vader: ‘Ik zal hem nooit vergeven voor wat hij zijn dochters heeft aangedaan’ © German Villafane – Villadinamica

    Sinds mijn zeventiende, ruim drie jaar geleden, ben ik bij Stichting Fier terecht gekomen, omdat mijn laatste pleegmoeder niets meer voor mij kon doen. Nu krijg ik kamertraining, zodat ik snel op mezelf kan. We krijgen boodschappengeld, we koken en wassen, ik onderhoud mijn post en zorg dat ik niet in de schulden kom.

    Het doel van mijn verblijf in de Veilige Veste is werken aan een sociale netwerk, aan mijn financiën en aan mijn partnerrelaties. Mijn probleem is dat ik te snel ga in een relatie. Dat kan beklemmend zijn voor de ander. Ik ben erg onzeker, bang om verlaten te worden.

    Soms slaat mijn stemming tijdens het vrijen om en moet ik ineens hard huilen

    Denise , Veilige Veste

    De afgelopen jaren heb ik drie korte en een lange relatie gehad. De jongen uit de lange relatie was niet alleen erg lief voor mij, hij was ook erg geduldig in bed. Soms heb ik bij het vrijen last van vroeger. Dat slaat mijn stemming om en moet ik ineens hard huilen. Mijn ex-vriendje voelde dat feilloos aan.

    Nadat hij vertelde geen gevoelens meer voor me te hebben, ben ik in een zware depressie terechtgekomen. Ik dacht na over zelfmoord, maar dankzij therapie, de gesprekken met meiden op de afdeling en het schrijven van autobiografische gitaarliedjes, ben ik eruit gekomen.

    Jongerenwerker
    Ook vind ik mijn heil in mijn studie Social Work aan de hogeschool. Ik wil jongerenwerker worden, zodat ik anderen kan helpen met mijn levenservaring. Als je bent misbruikt, dan is het makkelijker praten met een professional die hetzelfde heeft meegemaakt.

    Kwaad op mijn vader ben ik niet. De juiste omschrijving van mijn gevoel over hem is pure walging. Mijn vader is als kind ook misbruikt door zijn moeder. Juist hij zou moeten weten hoe dat voelt. Daarom zal ik hem nooit vergeven voor wat hij ons, zijn bloedeigen dochters, heeft aangedaan.


    Een meisje uit de Veilige Veste aan het werk in de bakkerij op de begane grond, die koekjes en taarten aflevert aan klanten uit de regio. © German Villafane – Villadinamica

    Bron: AD.nl >>

12 berichten aan het bekijken - 1 tot 12 (van in totaal 12)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.
gasten online: 16 ▪︎ leden online: 1
Ronnieflay
FORUM STATISTIEKEN
topics: 2.893, berichten: 15.413, leden: 1.734