Alcohol, drugs en verslaving

  • Dit onderwerp bevat 22 reacties, 3 deelnemers, en is laatst bijgewerkt op 05/07/2020 om 20:55 door Luka.
23 berichten aan het bekijken - 1 tot 23 (van in totaal 23)
  • Auteur
    Berichten
  • #216057
    LSG
    Beheer
    Topic starter

    In dit topic vind je websites en online artikelen met informatie over:

    Alcohol, drugs en verslaving

    Wil je zelf een website of online artikel toevoegen? Plaats dan eerst de url en daaronder eventueel een korte beschrijving.

    #216078
    Luka
    Moderator

    Alcoholinfo.nl

    alcoholinfo.nl

    Je kan bellen, mailen en chatten met de Alcohol Infolijn.
    De site geeft ook informatie over onder andere wat een alcohol verslaving is, hoe om te gaan met een alcohol verslaafde in je omgeving, hulp vragen, de risico’s, verkeer, etc.

    minderdrinken.nl is een initiatief van het Trimbos Instituut voor volwassenen die een online cursus willen volgen om te leren minder te drinken of te stoppen.

    Trimbos Instituut: trimbos.nl

    #216243
    Mark
    Moderator

    Gelijktijdig behandelen van PTSS en verslaving is effectief

    Gecombineerde behandeling van PTSS en verslavingsproblemen leidt tot een verbetering van PTSS symptomen en het middelengebruik, blijkt uit promotieonderzoek. PTSS is een angststoornis als gevolg van een ernstige traumatische gebeurtenis. Tot voor kort was men terughoudend met het actief behandelen van PTSS bij patiënten met verslavingsproblematiek, en waren interventies met name gericht op stabilisatie.

    Lees verder op jellinek.nl >>

    #216559
    Mark
    Moderator

    Drugdancer

    dancer.drugsinfo.nl

    Op deze website kun je zien welke invloed alcohol en verschillende soorten drugs op je hebben.

    Een meisje is een avond stappen. Wil je weten wat de verschillende drugs met haar doen? Kies de drug die je het meisje wilt geven. Je kunt haar meer van dezelfde drug of een ‘cocktail’ geven. Klik op de iconen van de organen om te zien wat voor effect de drug op haar heeft. Klik op ‘opnieuw’ om een ander middel te kiezen.

    #218645
    Mark
    Moderator

    Wat zijn oorzaken van verslaving? Makkelijk, toch? Drugs veroorzaken verslaving. Maar misschien is het niet zo eenvoudig.

    Bijzonder interessant filmpje waarin uitgelegd wordt waarom mensen verslaafd raken en hoe je er vanaf kunt raken.

    #218984
    Luka
    Moderator

    “Verslavingsproblematiek heeft vaak oorzaak in seksueel trauma”
    Opvangcentra roepen op om stigma rond seksueel trauma te doorbreken

    Tijdens een persontmoeting wees Inge Temmerman (De Spiegel) op onderzoek uit 2010 van het Instituut voor Gelijkheid van Mannen en Vrouwen waaruit blijkt dat 9 procent van de Belgische meisjes en 3 procent van de jongens voor hun 18de slachtoffer zijn van seksueel geweld. Het zijn cijfers die wegens de omerta rond dit soort feiten wellicht zwaar onderschat zijn. Heel wat cliënten die in deze opvanginstellingen belanden hebben een dergelijke voorgeschiedenis. Internationaal onderzoek bij dit soort instellingen bevestigt dat 50 tot 80 procent van de cliënten een geschiedenis van geweld, misbruik en trauma heeft zoals seksueel misbruik. Dergelijke slachtoffers nemen ook dubbel zo vaak hun toevlucht tot drugs.

    Lees verder op demorgen.be >>

    #219429
    Luka
    Moderator

    Alcohol als uitlokker van depressie
    Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat overmatig alcohol- of druggebruik neurobiologische stresssytemen kan ontregelen.

    • Zowel de duur van het overmatig gebruik, als de startleeftijd zijn hierbij van belang. Hoe langer overmatig drinken voorkomt, hoe meer kans op ontregeling en depressie. Hoe jonger je begint met veel drinken, hoe hoger de kans op verslaving en depressieve klachten.
    • Door het veelvuldige drinken zelf ontstaan lusteloosheid en sombere gevoelens. Als er zich dan extra problemen voordoen omwille van het drinken (spanningen binnen een relatie of op het werk), dan nemen de depressieve gevoelens toe.
    • Er is een sterk verband tussen depressie en zelfmoordgedachten en -pogingen. Alcohol blijkt dit verband nog te versterken. Gemiddeld één op de drie zelfmoordpogingen vindt plaats onder invloed van alcohol.
    • Regelmatig en veel alcohol drinken maakt labiel en zorgt dat u steeds angstiger wordt. De oorzaak van de angst wordt niet weggenomen door drank.
    • Voor mensen die last hebben (gehad) van psychotische verschijnselen, is het gebruik van alcohol af te raden. Het effect van de alcohol is onvoorspelbaar en kan een psychose uitlokken.
    • Alcohol maakt verhoogd prikkelbaar. Kleine irritaties kunnen leiden tot fikse uitbarstingen. Het vermogen tot relativeren en incasseren wordt minder.
    • Alcohol verhindert een gezonde slaap. De verwerkingsprocessen die zich afspelen in uw hersenen, functioneren slechter als u alcohol hebt gedronken.
    • In Nederland krijgen mensen meestal voldoende vitamines binnen via de normale voeding. Dit geldt ook voor vitamine B1. Er is echter wel een probleem met de opname van de vitamines door het lichaam bij overmatig alcoholgebruik.
    • Uit diverse onderzoeken blijkt dat mensen met de diagnose ‘alcoholafhankelijkheid’ een vier keer zo grote kans hebben een depressieve stoornis te ontwikkelen. Verder blijkt de relatie tussen alcohol en stemmingsstoornissen bij vrouwen groter te zijn dan bij mannen. Depressieve vrouwen die overmatig drinken plegen vaker zelfmoord dan mannen.

    Over het algemeen zullen depressieve klachten afnemen na het stoppen met overmatig drinken.

    Dit filmpje geeft de cirkel van steeds meer drinken en je steeds depressiever voelen goed weer:

    Bronnen: Alcoholhulp.be, Alcoholdebaas.nl en Licht op depressie.nl.

    #222730
    Mark
    Moderator

    ARTS JORAM ZIET HOE DRUGS JONGEREN STEEDS VAKER BESCHADIGEN: ‘HEEL HEFTIG’

    Jonge, gezonde mensen die door verkeerd gebruik van drugs ineens ‘heel kwetsbaar’ worden. Joram Stollman (31), spoedeisende hulp (SEH)-arts van het Slingeland Ziekenhuis in Doetinchem, ziet het steeds vaker gebeuren.

    […] Jongeren kunnen gemakkelijk het slachtoffer worden van seksueel misbruik wanneer zij niet meer helemaal bij bewustzijn zijn door drugs. Een onderschat probleem, vindt Stollman. Geregeld heeft hij ouders aan het ziekenhuisbed staan die denken: ‘Ach, iedereen is wel eens jong geweest’. “Ik zeg dan altijd tegen ouders dat ze zich niet kunnen voorstellen wat er allemaal met hun dochter had kunnen gebeuren. Als je onder invloed op de grond ligt tussen allerlei mensen die ook drugs en alcohol hebben gebruikt, ben je heel kwetsbaar.”

    Lees dit premium artikel op gelderlander.nl of als lid van LSG in het ledendeel.

    #228830
    Luka
    Moderator

    Verslaving is geen excuus voor seksueel geweld

    Beroemde mannen die worden beschuldigd van seksueel geweld, blijven praten over ‘behandelingen’ alsof een seksverslaving relevant is. Dat is het niet.

    Kevin Spacey was vorige week de zoveelste beroemde man die aankondigde in therapie te gaan nadat hij beschuldigd werd van seksueel geweld. Net als Harvey Weinstein, die naar een afkickkliniek vluchtte na beschuldigingen van verkrachting. Door te zeggen dat hij seksverslaafd was, leek Spacey te hopen op vergiffenis (of in elk geval begrip). Gezien de huidige stroom van beschuldigingen van aanranding en seksueel geweld, zullen deze twee mannen niet de laatsten zijn.

    Is verslaving een excuus voor machtsmisbruik en seksueel wangedrag? Seksverslaving wordt niet genoemd in DSM-5, het handboek van de psychiatrie, en er is nog veel discussie over. Maar zelfs als seks echt verslavend kan zijn, is er geen enkele vorm van verslaving die een verklaring (of een excuus) is voor seksueel geweld. De reden hiervoor is simpel: van een verslaving verander je niet ineens van een ongevaarlijk iemand in een gewelddadig roofdier.

    Nichole Prause heeft een berg bewijs verzameld dat het concept ‘seksverslaving’ in twijfel trekt. Prause is voormalig wetenschappelijk onderzoeker aan UCLA en richtte Liberos op, een onafhankelijk onderzoeksinstituut dat kijkt naar seksualiteit. Haar werk suggereert dat wat we seksverslaving noemen, niet in het huidige en geaccepteerde beeld past van wat verslaving is. Bij elke andere verslaving die is bestudeerd – waaronder gokverslaving, waarbij het, net als bij seksverslaving, niet nodig is om geestverruimende middelen te nemen – zijn dezelfde gedragingen zichtbaar. Als een heroïneverslaafde een plaatje ziet van een naald, reageren ze daar heftiger op dan op een plaatje dat ze niet associëren met drugsgebruik. Hetzelfde is te zien bij gokverslaafden, als ze een plaatje zien van een roulettetafel.

    Bij seksverslaafden is iets heel anders te zien. Als iemand die verslaafd is aan seks een pornoplaatje ziet, is er minder hersenactiviteit zichtbaar dan bij plaatjes die niets met seks te maken hebben. Als deze onderzoeksresultaten herhaald worden, kan dit het idee van seksverslaving onderuit halen.

    De vraag is ook of er bij een seksverslaving sprake is dat iemand de controle verliest. Volgens het DSM is dat iets wat veel verslavingen met elkaar gemeen hebben. Maar volgens Prause melden mensen die claimen verslaafd te zijn aan seks “niet dat ze geen controle hebben, maar zien we in studies juist dat ze hun seksuele driften beter beheersen dan mensen die niet lijden aan een seksverslaving.”

    Prause wil niet zeggen dat mensen die zich verslaafd voelen aan seks nergens mee worstelen of dat ze geen hulp nodig hebben, ze beweert enkel dat het woord ‘verslaving’ de lading niet dekt. Het zou zelfs nadelig zijn voor patiënten, omdat ze te maken krijgen met stigma’s en ineffectieve therapieën die spiritueel van aard zijn of zijn gericht op geheelonthouding.

    Josh Grubbs, assistent-professor Psychologie aan Bowling Green State University in Ohio, heeft onderzoek gedaan op het snijvlak van seksualiteit, moraliteit en religie. Zijn onderzoek wijst uit dat wanneer een religieuze man gelooft dat zijn pornoconsumptie immoreel is, hij sneller geneigd is om (onterecht) te denken dat hij verslaafd is aan porno, terwijl hij het helemaal niet zoveel kijkt.

    Grubbs is meer geneigd om dwangmatig seksueel gedrag te bestempelen als een verslaving dan Prause. “Bij sommige mensen kan hun seksuele gedrag zo uit de hand gaan lopen dat het er in alle opzichten uitziet en functioneert als een verslaving, net als gokken,” zei hij. Hij voegde nog toe dat het werk van Prause fascinerend is, maar dat er meer data nodig is om definitief te bewijzen dat dwangmatige seks niet in het verslavingsmodel past. Maar of je het nu dwangmatige seks of een verslaving noemt, zowel Grubbs als Prause zijn het erover eens dat het irrelevant is als het om beschuldigingen van ongewenste intimiteiten of seksueel geweld gaat.

    “Er is geen bewijs dat er een verband is tussen seksuele intimidatie of geweld en de kenmerken van een seksverslaving,” vertelde Prause me. “Mensen die seksueel geweld plegen hebben over het algemeen niet het gevoel dat ze geen controle hebben [zoals mensen die verslaafd zijn] – het plegen van een aanranding of verkrachting geeft hen juist het gevoel dat zij de controle hebben.”

    Het stigma dat aan verslaving kleeft, komt grotendeels voort uit de manier waarop het vaak gebruikt wordt als excuus voor allerlei slecht gedrag – en hoe afkicken gezien wordt als een manier om boete te doen. Daarbij helpt het niet dat veel Amerikaanse verslavingsklinieken werken met het 12-stappenprogramma, waarbij deelnemers worden aangemoedigd om zich over te geven aan een ‘hogere macht’, een ‘morele inventarisatie’ te doen, God te vragen om hun ‘karaktergebreken’ weg te nemen, en vergiffenis te vragen aan degenen die ze hebben gekwetst. Het feit dat zoveel klinieken in het verleden ook vernederende en straffende tactieken hebben toegepast die ervan uitgaan dat de deelnemers egoïstische, manipulatieve leugenaars zijn, draagt ook bij aan het idee dat een verslaving echt een zonde is.

    Maar je wordt door een verslaving niet een soort zombie; een verslaving zorgt er niet voor dat anders heel normale mensen opeens tot alles – hoe gruwelijk ook – in staat zijn om hun behoeftes te bevredigen. Uit een grote hoeveelheid gegevens blijkt niet alleen dat de meeste verslaafden een zekere mate van controle over hun gedrag hebben, maar ook dat verslaafd zijn niet per se betekent dat je een slecht mens bent.

    De meeste mensen met een verslaving die misdaden plegen, doen dat om hun verslaving te kunnen betalen – en in het geval van heroïneverslaving pleegden de meesten al misdaden voordat ze verslaafd raakten; de verslaving maakte hun gedrag alleen maar erger. Maar voor mensen die zich zoveel drugs kunnen veroorloven als ze maar willen, veranderen rijke zakenmannen door een verslaving niet opeens in winkeldieven of overvallers. Misdaad is geen direct gevolg van verslaving.

    En hoewel bij alcohol ongeveer een even groot deel van de gebruikers verslaafd raakt als bij heroïne of cocaïne, worden er weinig misdaden gepleegd om aan geld voor drank te komen. Het feit dat het legaal is, betekent dat een drankverslaving voor de meeste mensen betaalbaar is. En het idee dat mensen dwangmatige leugenaars worden van een verslaving klopt ook niet: verslaafden zijn net zo eerlijk over hun ervaringen als anderen, als ze maar anoniem kunnen blijven of niet bang hoeven te zijn voor negatieve gevolgen.

    Wat betreft de gewelddadige misdaad die vaak – maar niet altijd – geassocieerd wordt met drugsmisbruik, wijst onderzoek uit dat de overgrote meerderheid ervan te maken heeft met de illegaliteit van de drugsmarkt, waarbij een gang naar de rechter niet tot de mogelijkheden behoort. Met andere woorden: veel van dit soort misdaden worden gepleegd door dealers en zijn gelinkt aan de illegaliteit van de drugs – niet aan de drugs zelf of de mensen die eraan verslaafd zijn. En de verslaafden die wel gewelddadige misdaden plegen, werden in hun jonge jaren vaak blootgesteld aan geweld: ze werden bijvoorbeeld als kind mishandeld.

    Verslaving verergert de onderliggende problemen; het zorgt er niet voor dat normale mensen veranderen in monsters.

    Omdat seksverslaving vaak in verband wordt gebracht met drugsverslaving – of andere vormen van dwangmatig gedrag die op dezelfde manier het vermogen tot het maken van keuzes aantast – zou het vreemd zijn als het zou leiden tot een groter verlies van controle dan bijvoorbeeld heroïne of cocaïne. Een seksverslaving kan ervoor zorgen dat je geïsoleerd raakt van je familie, het kan relaties kapot maken en je kan er financieel van aan de grond raken. Maar het is niet de reden of oorzaak dat je andere mensen gaat lastigvallen – laat staan verkrachten of op een andere manier seksueel geweld aandoen.

    Als we mensen echt willen helpen met wat voor verslaving dan ook, en het stigma dat erop rust willen verminderen, moet het debat over seksueel geweld worden losgekoppeld van dat over verslaving en rehabilitatie. Als iemand echt verslaafd is en ook verwerpelijk gedrag vertoont, moet die verslaving wellicht eerst behandeld worden voordat die andere gedragingen beheerst kunnen worden. Maar dat betekent niet dat die problemen veroorzaakt of vergoelijkt worden door verslaving. En het betekent ook niet dat een afkickkliniek al je zonden wegwast, of een plek is voor wroeging of boetedoening.

    Bron: vice.com

    #228831
    Luka
    Moderator

    Overleven met een olifant in huis: seksueel trauma en middelenafhankelijkheid

    De stuurgroep van de vrouwenwerking in de therapeutische gemeenschappen van De Sleutel, De Kiem, Katarsis en De Spiegel organiseerde samen met de Provincie Vlaams-Brabant op 20 maart 2017 een studiedag over de link tussen seksueel trauma en middelenafhankelijkheid. De talrijke opkomst van praktijkwerkers suggereerde wellicht de nood aan meer openheid over dit thema.

    Slachtoffers van een seksueel trauma grijpen vaak naar drugs
    De sprekers op deze studiedag waren het er over eens: er is een link tussen seksueel trauma en middelengebruik. Een verslavingsproblematiek heeft vaak zijn oorzaak in een vroeger seksueel trauma. Nelleke Nicolai gaf aan dat 21-43% van de mensen met een posttraumatische stress-stoornis (PTTS) ook een verslavingsproblematiek heeft en dat in verslavingsklinieken bij 26-52% van de patiënten sprake is van lifetime PTTS. Kurt Renders ziet in zijn praktijk waar hij mannen behandelt die seksueel misbruik ondergingen, ongeveer 70% met een verleden van zwaar middelenmisbruik. Ook in de therapeutische gemeenschap van De Kiem is seksueel trauma vaak een onderliggende problematiek bij verslaving.

    Schaamte en schuld
    Dr. Nelleke Nicolai, psychiater, psychotherapeut en psychoanalytica in Rotterdam met expertise in traumatherapie, bracht een lezing over schaamte en schuld. Na trauma, en dan gaat het zowel over seksueel misbruik, fysiek geweld, emotioneel misbruik of ‘silent trauma’, kan een PTTS ontstaan. Ook persoonlijkheidsstoornissen bv. borderline, dissociatieve stoornissen, chronische depressie en angststoornissen kunnen na een trauma optreden. Dat die samenhang er is werd al in verschillende grote en longitudinale studies bewezen. Vroegkinderlijk trauma geeft daarnaast epigenetische veranderingen, veranderingen in de prefrontale cortex en in frontale symmetrie. Met alle gevolgen vandien: plannen en emotieregulatie wordt moeilijker, er is aandachtsverlies, positieve emoties verminderen, … Trauma zorg ook voor vergroting van de amygdala waardoor slachtoffers meer angst, en schrikreacties hebben. Ook op hormonaal gebied doen zich veranderingen voor zoals een hogere cortisolspiegel en verhoogde ontstekingsreacties. Na trauma treedt tevens een verstoorde emotieregulatie op hetgeen zich uit in hevige paniekerige angst en triggergevoeligheid, gedaald vermogen om over de eigen gevoelens na te denken en verminderde mogelijkheden om zichzelf te troosten of gerust te stellen. Middelgebruik kan voor slachtoffers van trauma een manier zijn om om te gaan met het trauma. Ze leggen er gevoelens mee stil (bv. via heroïne of cannabis) of trachten ze er net mee op te wekken (bv. door stimulerende middelen). Dr. Nicolai maakte ook de link met hechtingsstijlen. Verslaving komt vooral voor bij personen met een vermijdende hechttingsstijl. Een valkuil is dat deze personen vaak hulp afwijzen en eerder stoer doen, ze idealiseren hun jeugd of hun ouders, hebben weinig herinneringen en ontkennen of bagatelliseren het effect van het trauma. Verslaving komt eveneens vaak voor bij personen met een gedesorganiseerde hechtingsstijl. Trauma of verlies is bij hen niet verwerkt, ze geven tegensprekende verhalen en hun verhalen zijn weinig coherent. Verslaafde slachtoffers van trauma kampen met een dubbele schaamte omwille van het seksueel trauma waarover zij zich vaak als de schuldige voelen en omwille van hun middelengebruik. Door zichzelf de schuld te geven van wat er gebeurd is, houden ze de controle in stand.

    “Take home message” van dr. Nicolai is dat het de moeite loont om bij verslaafden onderliggende trauma’s te behandelen, niet via exposure en EMDR (al kan dat wel in een later stadium toegepast worden) maar door leren specifiek te mentaliseren, het leren van affectregulatie en lichaamsgerichte psychotherapie, waarbij de veiligheid in de werkrelatie voorop staat.

    Stil even… maar niet zwijgen!
    Hanneke Sauren, de tweede spreekster uit Nederland, pakte het met haar achtergrond als opleider en supervisor in contextuele psychotherapie anders aan. Ze liet ons een zestal filmfragmenten zien van een theaterstuk over seksueel misbruik in het gezin; eerst nog onder de oppervlakte maar in het laatste fragment expliciet. Ook al was de zaal grotendeels gevuld met hulpverleners, daar werden we even stil van. Via een plenair rollenspel met enkele vrijwilligers werd op de situaties uit de filmpjes verder ingegaan en werd duidelijk dat de contextuele hulpverlener meerzijdig partijdig dient te zijn en met name afwisselend kant moet kiezen van het ene familielid na het andere. Ook de misbruikende dader is vaak slachtoffer. Het werd duidelijk dat het moeilijk is om niet te vervallen in stereotiepe oordelen. Maar de hulpverlener moet volgens Sauren in staat zijn om de mens achter het destructief gedrag te zien en daardoor voorwaardelijk empatisch zijn.

    En seksueel misbruik bij mannen?
    Psychotherapeut Kurt Renders werkt viaEmotion Focused Trauma Therapy (EFTT) met mannen die seksueel misbruikt zijn. Aan de hand van nagespeelde therapiegesprekken maakte hij duidelijk welke vier fasen in de behandeling worden doorlopen en hoe cliënten op de behandeling reageren. In een eerste fase wordt een werkrelatie opgebouwd tussen cliënt en therapeut. Er wordt gewerkt aan een veilige hechtingsrelatie, een soort ‘reparenting’. Daarin kan men tot een akkoord komen dat er een verband is tussen de huidige moeilijkheden en het trauma, kan men een eerste keer het traumaverhaal vertellen en worden emoties beluisterd, benoemd en gevalideerd. Een tweede fase in de behandeling bestaat uit het reduceren van angst en schaamte. In deze fase kan ook de coping (bv. het middelengebruik) aangepakt worden. Fase drie van de behandeling gaat over het verwerken van trauma en hechtingswonden. Er wordt gewerkt met het traumaverhaal en de blijvende moeilijkheden met hechtingsfiguren. Wanneer er een duidelijk expressie van kwaadheid naar de dader is geweest en de cliënt de dader in plaats van zichzelf verantwoordelijk acht voor het misbruik, is het tijd voor het beëindigen van de therapie.

    Groepstherapie zoals in de groep ‘vermoeide helden’, een mannengroep voor overlevers van seksueel misbruik die Renders oprichtte, kan een mooie aanvulling zijn op individuele therapie. Vooral het herstellen van de capaciteiten tot interpersoonlijke verbinding kan via groepstherapie worden aangepakt.

    Traumabehandeling in verslavingszorg
    Als laatste spreker had Luca Littera, klinisch psycholoog en therapeutisch coördinator van de vzw De Kiem, het over de bondingtherapie en de attitudetechniek die gebruikt worden in de therapeutische gemeenschap van De Kiem. Via de bondingtherapie kunnen vroegere pijnlijke ervaringen emotioneel verwerkt worden en kunnen cliënten lichamelijke nabijheid terug als positief leren ervaren. In de Kiem worden deze methoden toegepast in de emotionele groepen waaraan cliënten vrijwillig kunnen deelnemen.

    Deze studiedag was zeer boeiend en gaf meer inzicht in de problematiek en de gevolgen van seksueel trauma en hoe je daar als therapeut best mee kan omgaan. Ik bleef wat op mijn honger zitten wat betreft de rol en de aanpak van middelengebruik en verslaving in dat alles. Dat had wat verder uitgediept mogen worden.

    Bron: VAD Be >>

    #240097
    Luka
    Moderator

    Stoppen met destructief gedrag

    Het is waarschijnlijk een tweede natuur geworden, het gaat volledig automatisch en misschien zelfs onbewust. Wanneer er heftige gevoelens bovenkomen, probeer je het meteen te verdoven. Als iemand vraagt hoe het gaat, zet je een glimlach op, terwijl je je totaal niet zo voelt. Ondertussen vergelijk je jezelf met anderen, kom je er altijd het slechtste vanaf en haal je jezelf dagelijks naar beneden. Het lijken misschien kleine dingen, maar ook kleine dingen kunnen ontzettend destructief zijn. Een mechanisme dat elke dag opnieuw aangedraaid wordt en er misschien onbewust voor zorgt dat er nooit iets verandert.

    Ik voelde mij er vaak nog veel slechter door en het zorgde er bovendien voor dat ik in een negatieve spiraal terechtkwam. Het was een gewoonte, dat destructieve denken. Een gewoonte die ik echt niet expres had aangeleerd, maar waar ik ook ontzettend moeilijk afstand van kon doen. Het hoorde een beetje bij me, ik was echt in mijn eigen gedachten gaan geloven en had allang niet meer door dat ik elke dag zo destructief met mijzelf omging.
    Destructiviteit hoeft niet altijd in uitersten te zijn. Het vervelende is misschien juist, dat je de hele dag door steeds op kleine schaal onaardig bent voor jezelf. Dat lijkt misschien ook geen ramp, maar het helpt je waarschijnlijk ook niet verder. Het komt waarschijnlijk ergens vandaan en het is best lastig om daar verandering in te brengen, maar het belangrijkste is denk ik om jezelf af te vragen of je je hele leven zo met jezelf om wilt gaan?

    Het kost tijd en het is niet makkelijk, maar ik geloof echt dat het mogelijk is om je destructieve gewoonten een andere wending te geven, om die beetje bij beetje om te kunnen buigen. Ik dacht echt dat ik altijd in die cirkel zou blijven zitten, dat het mij gewoon niet zou lukken om daar uit te komen en iets voor elkaar te krijgen. Puur omdat ik mijzelf zo tegenwerkte en zo naar beneden haalde, zowel met mijn gedachten als hoe ik mij gedroeg.

    Waar komt het vandaan?
    Het belangrijkste is denk ik om aandacht te hebben voor de achterliggende oorzaak. Wat ligt eraan ten grondslag dat je dit destructieve gedrag hebt ontwikkeld? Praat erover, wees open over hoe het zich bij jou uit en zoek hulp. Wanneer dit helder is weet ik dat het niet meteen opgelost is, maar dat maakt het misschien wel makkelijker om het los van elkaar te zien. Los van jou eigenlijk. Het komt ergens vandaan en het hoeft misschien niet langer verweven te zijn met jouw persoonlijkheid. Het heeft een oorzaak, iets waar jij niet om hebt gevraagd, maar wel iets wat jou het gevoel heeft gegeven dit te moeten doen. Een oorzaak of aanleiding kan er misschien voor zorgen dat je het iets meer van bovenaf kunt bekijken en belangrijker nog; los van jou als persoon kunt zien.

    Er is een reden dat je dit gedrag bent gaan vertonen naar jezelf, maar die reden is niet omdat je het ‘simpelweg verdient’ of omdat je het nou eenmaal altijd zo doet. Dat mag je gaan voelen dat is iets wat je met de juiste hulp kunt bereiken. Er is een reden waarom je je zo voelt en dat is rot, maar die reden kan ook alle hulp en aandacht krijgen die het verdient. Wanneer je daar de juiste hulp bij krijgt, komt er meer ruimte om die destructieve gewoontes aan te pakken en te mogen zoeken naar gewoontes die écht bij jou passen. Gewoontes waar jij blij van wordt en waar je de rest van je leven wél mee verder kunt.

    Probeer iets anders
    Als je een nieuwe uitkomst wil, zul je iets nieuws moeten proberen. Dat is eng, onwennig en sterker nog: dat voelde echt onmogelijk! Dat destructieve gedrag zag ik namelijk als een manier om te overleven, om juist door de ellendige en pijnlijke momenten heen te komen. Pas later kreeg ik door dat dit voor een deel ook mijn problemen en mijn rot gevoel in stand hield. Ik maakte regelmatig hetzelfde mee, voelde mij vaak precies hetzelfde, omdat mijn gedragingen en handeling ook hetzelfde waren als altijd. Achteraf kan ik mijzelf natuurlijk niet de schuld geven, want ik had hier niet om gevraagd en deed het beste wat ik op dat moment kon, maar ik hield mijzelf wel per ongeluk in die vicieuze cirkel.

    Wanneer er iets negatiefs gebeurde, prikkelde dat ook alle negatieve stemmen en gedachten in mijn hoofd. Gedachten die niet mild waren tegenover mijzelf en die altijd zorgde dat ik ook destructieve dingen ging doen. Om mijzelf te straffen, om de pijn weg te maken, om mijzelf te verdoven, alles om uit die situatie te komen. Een korte termijn oplossing, omdat het misschien simpelweg het enige was wat ik op dat moment voor handen had. Het was effectief en het gaf mij in ieder geval een manier om ermee om te gaan. Dat die manier mij niet hielp en juist tegenwerkte, dat realiseerde ik mij later pas.

    Wat had ik te verliezen om het eens anders te proberen? De uitkomst was altijd hetzelfde wanneer ik verviel in destructief gedrag, dus die ene keer kon ik misschien ook iets anders proberen. Gewoon, om te kijken wat er dan zou gebeuren? Misschien was er alsnog een heel heftig en negatief gevoel, maar dan zou ik het met mildere aanpak in ieder geval niet nog erger maken. Probeer het te zien als een experiment, omdat ooit de eerste keer moet zijn om iets nieuws te proberen. Ooit moet de eerste keer zijn om jezelf iets nieuws aan te leren en een andere weg in te slaan.

    Maak het concreet
    Wat wil je precies anders gaan doen? Welk destructief gedrag helpt jou niet en hoe zou je dat het liefste anders aanpakken? Als je dit helder hebt en weet hoe je het graag zou willen, kun je ook een concreter plan maken. Schets een situatie waarbij het vaak misgaat. Waar gaat het dan precies mis? Wat doe je dan en wat zou je het liefst willen doen? Wat zou je het liefste doen op zo’n moment als je tot alles in staat was?

    Vaak zag ik mijzelf namelijk totaal niet in staat om geen destructief gedrag te vertonen, dus vond ik dat lastig voor te stellen. Om juist buiten je eigen negatieve kaders te denken, helpt het misschien om na te denken wat je zou willen als echt alles mogelijk was? Wat zou je willen leren? Schrijf dat op en maak een concreet plan van hoe je het liefst met die situatie in het vervolg om zou willen gaan. Hoe vaker ik dat beeld voor mij haalde, dat opschreef en het voor mijzelf herhaalde, hoe ‘gewoner’ het werd in mijn hoofd. Het bleef niet langer iets onmogelijks, iets onbereikbaars, maar juist iets waar ik veel over na had gedacht. Iets wat ik mijzelf langzamerhand misschien wel zag doen en mij eigen kon maken. Het is misschien niet iets dat in één keer lukt, maar wel iets waar je jezelf de tijd voor mag geven om naartoe te werken. Elke keer dat je er een beetje beter in wordt ben je namelijk verder weg van je oude gewoonte.

    Als dat concrete plan er ligt. Als je weet waar het vaak misgaat en wat je er voor nieuwe handelingen tegenover kunt zetten, kun je jezelf een tijdframe geven. Probeer dit eens twee weken zo te doen. Wanneer je een eindpunt hebt van je experiment, is het denk ik makkelijker om je eraan te houden en kun je na die twee weken goed zien wat het met je heeft gedaan. Je kunt het makkelijker evalueren. Hoe was het om het eens zo aan te pakken? Wat deed dit met je? Wat heeft het je gebracht? En hoe zou je bijvoorbeeld de komende twee weken het weer willen doen?

    Eén ding tegelijk
    Het makkelijkste is denk ik om één situatie te kiezen die je graag anders op zou lossen en je daar bijvoorbeeld die twee weken op te focussen. Bijvoorbeeld door je op een mindere dag niet telkens te vergelijken met anderen, of als er iets misgaat niet jezelf de schuld te geven, of bij een rotgevoel het niet weg te maken met een eetbui. Wat voor jou belangrijk is en hoe dat destructieve gedrag eruit ziet is natuurlijk heel persoonlijk. Wanneer het jou eigenlijk in de weg zit en je naar beneden haalt, is het het al waard om dat eens anders te doen. Omdat het echt anders mag je je daar misschien op de lange termijn veel beter door kunt voelen.

    Probeer er één situatie uit te halen voor jezelf, waar je voor nu de focus op kunt leggen. Het hoeft namelijk echt niet allemaal tegelijk. Hoe meer je je aandacht moest verdelen, hoe lastiger het kan worden. Wanneer je je aandacht bij één situatie of één gevoel kunt houden, is dat makkelijker te overzien en is de kans denk ik ook groter dat het lukt. Als dat steeds makkelijker gaat, kun je de volgende situatie proberen aan te pakken.

    Nieuwe routine
    Ik probeerde voor mijn nieuwe, constructieve gewoontes ook nieuwe routines aan te leren. Zodat ik er telkens aan herinnerd werd en het op die manier steeds makkelijker in mijn dagelijkse leven paste. Als de emoties hoog opliepen of als er iets naars was gebeurd, ging ik een kop thee zetten voor mijzelf. Deze kop thee stond symbool voor het moment dat ik voor mijzelf inlaste en linkte ik altijd aan zorgen voor mijzelf. Dit werd een routine en bij elke kop thee werd ik herinnerd aan de gedachte dat ik mocht zorgen voor mijzelf, juist op dit moment. Juist nu ik normaal gesproken allerlei andere dingen had gedaan, juist nu ik mijzelf wel iets aan zou kunnen doen, mocht ik ook zorgen voor mijzelf. Eerst een kop thee, eerst een handeling die direct in verbinding stond met hoe ik het in de toekomst wilde. Hoe vaker ik dit herhaalde, hoe automatischer het ging. Ik raakte gewend aan deze handeling en hierdoor kon ik soms makkelijker kiezen om iets anders met die gevoelens te doen.

    Hoe kleiner je begint hoe makkelijker het kan zijn om ermee te beginnen. Hoe kleiner en toegankelijker de handeling is, hoe makkelijker het ook is om vol te houden. Het kan je juist op die heftige momenten misschien net dat steuntje in de rug geven, je eraan herinneren dat je het ook anders mag doen. Dat lukt misschien niet in één keer, maar dat geeft niet. Een gewoonte doorbreken en daar iets nieuws voor in de plaats krijgen is lastig en vergt oefening. Misschien duurt het even voordat je iets vindt dat werkt en dat goed voelt, maar ook dat is oke. Wees niet te streng voor jezelf. Als het misgaat kun je het de volgende keer opnieuw proberen.

    Waar doe je het voor?
    Wanneer ik verviel in destructief gedrag weet ik nog heel goed dat niets mij meer uitmaakte. Alles was verpest en ik voelde mij altijd slechter dan ooit, dit leek de enige juiste oplossing voor alles. In ieder geval voor dat moment en ik zag vaak geen andere opties of uitwegen. Ik wist simpelweg niet waar ik het op dat moment voor zou doen, dus op dat moment voor een constructieve aanpak kiezen voelde vaak onmogelijk. Misschien zag ik op dat moment, in die situatie de motivatie niet, maar ik wist vaak wel glashelder te benoemen dat ik dit zeker niet nog mijn hele leven wilde. Ik wilde hier echt anders mee om leren gaan, ik wilde mijzelf niet telkens in de vernieling storten als het tegenzat. Zo zag ik de toekomst niet voor me, zo wilde ik het niet meer.

    Dat werd uiteindelijk mijn grootste motivatie op de momenten dat ik er geen motivatie voor had. Nee, misschien wist ik op dat moment niet wat voor zin het allemaal had om er positiever mee om te gaan, maar ik wist wel dat ik dat in de toekomst wilde. Dan was dit het beste moment om ermee te oefenen, om een beginnetje te maken en om het in ieder geval een kans te geven. Ik wilde het anders, zodat ik later niet tegen dezelfde problemen aan zou lopen en een toekomst op kon bouwen, dat was de grootste motivatie die nodig was. Dat is misschien ook de grootste motivatie die jij nodig hebt om het elke dag, al is het met een kop thee, anders te doen. Je mag het proberen, je mag het anders doen. Gun jezelf de tijd en die zoektocht.

    Bron: Proud2bMe.nl

    #244525
    Luka
    Moderator

    Alcohol & jongeren: animatie van Jellinek

    Weet jij wat alcohol met je doet? Onze nieuwste animatie vertelt je hoe het nou precies werkt in je lichaam als je alcohol op hebt. En waarom alcohol extra riskant is voor jongeren. Weet wat jij zelf kunt doen om vervelende effecten zoveel mogelijk te voorkomen.

     

    #244526
    Luka
    Moderator

    Steeds meer oudere verslaafden

    De verslavingszorg krijgt steeds meer te maken met ouderen. Ze zijn vooral verslaafd aan alcohol, maar drugs kan ook. Bij verslavingszorginstelling Novadic Kentron in Vught hebben ze 20 klanten bij de heroïne-unit zitten. Ben Wosting is één van hen, en is 57 jaar.

    #244527
    Luka
    Moderator

    Tips van de dokter: Wat gebeurt er in je lichaam na het drinken van alcohol?

    #244732
    Luka
    Moderator

    Healthy question: is het wel gezond om iedere dag te sporten?

    Sporten is natuurlijk hartstikke gezond. Je wordt er fit van, het is goed voor je gezondheid en het kan je geestelijke prestaties verbeteren. Maar is het ook gezond om 7 dagen per week te trainen?

    Steeds meer mensen kunnen niet meer zonder sport en duiken het liefst iedere dag de sportschool in. Maar is dagelijks sporten eigenlijk wel gezond?

    Hoge lat
    Volgens sportarts Kris Peeters is het kiezen voor een sportieve levensstijl een goede zaak. Toch betekent dit niet dat je iedere dag moet gaan sporten. Volgens hem is 3 à 4 keer per week sporten ideaal. “We merken dat steeds meer mensen de lat hoger leggen”, legt hij uit aan HLN.be. “Met extreme sporten is niets mis, op voorwaarde dat je het verantwoord aanpakt.” Ook is het belangrijk om te variëren. Focus je de ene dag op krachttraining, terwijl je de andere dag lekker gaat hardlopen in het bos.

    Risico’s
    Uit onderzoek dat is gepubliceerd in JAMA Internal Medicine blijkt dat mensen die 1 à 2 dagen per week sporten dezelfde voordelen krijgen als degenen die dagelijks trainen. Voor dit onderzoek heeft de Loughborough University in Engeland maar liefst 63.000 mensen geanalyseerd. Mensen die zeiden slechts 1 à 2 dagen per week te sporten, verlaagden door het bewegen hun kans om vroegtijdig te sterven met 30 tot 34%. Terwijl mensen die dagelijks in de sportschool te vinden zijn, het risico met 35% verlaagden. Kortom: het maakt niet heel veel uit, als je maar wel iedere week minstens 1 keer sport. “Het belangrijkste punt dat onze studie maakt, is dat de frequentie van sporten niet belangrijk is”, zegt onderzoeker Gary O’Donovan. Het gaat om de intensiteit.

    Spiegelen
    Toch zijn genoeg mensen verslaafd aan sporten. Dit komt doordat de realiteit in de media rooskleuriger wordt voorgesteld, zegt Peeters. Je kijkt naar de televisie en het lijkt alsof je na 2 maanden trainen al de marathon kan lopen. “Mensen spiegelen zich daaraan, met alle gevolgen van dien.” Peeters ziet dan ook regelmatig mensen die overdrijven en zelfs met gevorderde blessures door blijven trainen.

    Rustdag
    “Het verslavende aspect van sport hoeft zeker niet negatief te zijn. Denk maar aan mensen die na een stresserende werkdag hun hoofd ‘leeglopen’ of lopen als middel tegen depressie. Maar elke dag sporten kan niet gezond zijn.” De sportarts raadt dan ook iedereen aan om niet iedere dag te gaan sporten. Het is belangrijk dat je lichaam tenminste 1 rustdag per week krijgt. “Je lichaam heeft grenzen. Die kan je met krachttraining wel wat verleggen, maar niet tot in het oneindige.” Balans is het juiste woord hiervoor.

    Alarmsignalen
    Maar wanneer sport je te veel? Je merkt vooral dat je te ver bent gegaan als je last begint te krijgen van abnormaal gewichtsverlies, vermoeidheid, slaapproblemen en als je geen hartslagverhoging meer ervaart bij inspanning. Bovendien kun je ook beter aan de bel trekken wanneer je een schuldgevoel krijgt wanneer je een dag niet sport. Dit zijn allemaal alarmsignalen van je lichaam dat je veel te veel sport.

    Bron: RTL Nieuws >>

    #246747
    Luka
    Moderator

    Is alcohol echt zo slecht voor je?

    Wijntjes, biertjes, whisky: we drinken wat af met z’n allen. Lekker en gezellig, vinden veel mensen. Maar hoe ongezond is het eigenlijk? Brengen we ons lichaam ernstige schade toe, of valt het allemaal wel mee? En heeft het zin om een maand niet te drinken?

    Waarom denken we nu anders over alcohol dan vroeger?
    Onze normen over wat verantwoord alcoholgebruik is, zijn aan het veranderen. Nog niet zo lang geleden was het heel normaal dat scholieren in het weekend in de kroeg hingen om zich vol te gieten met bier, wijn of zoete mixdrankjes. En ook onder volwassenen vloeide de drank vaak rijkelijk. Een glas wijn per dag houdt je hart en bloedvaten gezond, was het idee.

    In de afgelopen jaren zijn die normen wat verschoven. Sinds 2014 moet je minstens 18 jaar zijn om een biertje of wijntje te mogen bestellen. En ook het idee dat drank in kleine hoeveelheden gezond kan zijn, is veranderd. Drink liever helemaal geen alcohol, of in ieder geval niet meer dan één glas per dag, is nu het advies van de Gezondheidsraad.

    Vanwaar die veranderde richtlijnen? Nieuwe inzichten uit onderzoek hebben laten zien dat alcohol schadelijker is dan lang werd gedacht. Vooral bij jongeren, van wie de hersenen nog in ontwikkeling zijn, kan alcoholgebruik grote schade opleveren.

    Maar ook voor volwassenen blijkt alcohol ongezonder dan we dachten. In kleine hoeveelheden mag alcohol dan een positieve uitwerking hebben op je hart en bloedvaten, maar die voordelen wegen niet op tegen de nadelen, weten we nu.

    Hoeveel drinken we eigenlijk?
    Ruim 80% van de volwassen Nederlanders drinkt weleens alcohol. Gemiddeld drinken mensen van 18 jaar of ouder ongeveer 1,3 glas per dag; dat komt neer op zo’n 7 liter pure alcohol per jaar.

    Wat doet alcohol met je?
    Alcohol heeft allerlei effecten op je lichaam en hersenen. Veel mensen genieten van drank en associëren het met gezelligheid en ontspanning. Dat komt niet alleen doordat we nou eenmaal gewend zijn om tijdens sociale aangelegenheden een biertje of wijntje te drinken, het heeft ook te maken met de effecten van alcohol op je lichaam. Na één of twee drankjes versnelt je hartslag, voel je je minder geremd en krijg je vaak een warm en ontspannen gevoel.

    Maar, zoals we allemaal wel weten: hoe meer je drinkt, hoe sterker de negatieve effecten van alcohol worden. Je reactievermogen gaat achteruit, je begint jezelf te overschatten en kunt misselijk worden. Als je veel drinkt, kun je een black-out krijgen, waardoor je je later niet meer herinnert wat er is gebeurd. Ook kun je bewusteloos raken of zelfs een hartstilstand krijgen. Het drinken van grote hoeveelheden alcohol in korte tijd, ook wel bekend als bingedrinken kan daardoor zelfs dodelijk zijn.

    Bingedrinken is ook wel bekend als comazuipen. Deze gevaarlijke vorm van drankmisbruik komt veel voor onder tieners. In 2016 kwamen er bijvoorbeeld 791 jongeren van onder de 18 in het ziekenhuis terecht doordat ze te veel hadden gedronken.

    De langetermijneffecten van alcohol zijn misschien nog wel veel verraderlijker dan die op de korte termijn. Dat langdurig overmatig alcoholgebruik tot leverschade kan leiden, weten de meeste mensen wel. Maar wist je ook dat alcohol kankerverwekkend is? En dat je ook met een paar glaasjes per dag al een verhoogde kans hebt op allerlei ziektes en aandoeningen?

    Het risico op veel soorten kanker, zoals borst-, darm-, long-, keel- en slokdarmkanker, wordt groter naarmate je meer drinkt. Bij borstkanker geldt dat zelfs al bij één glas per dag. Daarnaast kan alcohol op de lange termijn zorgen voor hart- en vaatziekten, hersenschade, geheugenverlies en verminderde vruchtbaarheid. En dan is er natuurlijk nog de negatieve invloed van alcohol op je nachtrust en het risico op verslaving.

    Maar hoeveel alcohol is te veel? Begin 2018 kwam een groot internationaal onderzoek in het nieuws waaruit zou blijken dat één glas drank per dag een verhoogde kans geeft op allerlei ziektes. Met elk wijntje of biertje zou je een half uur van je leven af drinken. Achteraf bleek dat een voorbarige conclusie te zijn: of dat ene glaasje per dag echt je leven verkort, is op basis van het onderzoek niet te zeggen.

    Wat we wél uit de studie kunnen opmaken, is dat je een verhoogd risico hebt om eerder dood te gaan als je tien of meer glazen per week drinkt. Dat komt overeen met de richtlijn van de Gezondheidsraad, die adviseert maximaal één glas per dag te drinken.

    Waarom is alcohol niet verboden?
    De maatschappelijke gevolgen van drankgebruik zijn groot: van verkeersdoden en vandalisme tot economische schade door minder goed functionerende werknemers. Overmatig alcoholgebruik verwoest carrières en drijft gezinnen uit elkaar. De negatieve gezondheidseffecten van alcohol zijn groter dan die van sommige drugs en leiden tot hoge kosten voor de gezondheidszorg. Alles bij elkaar kost alcohol de samenleving zo’n 2,5 miljard euro per jaar, berekende het RIVM.

    Waarom is alcoholgebruik dan eigenlijk niet verboden? Voor het antwoord op die vraag moeten we terug in de tijd. Alcohol is diep geworteld in onze cultuur. We gebruiken het al eeuwenlang – denk bijvoorbeeld aan wijn bij de oude Grieken en de enorme bierconsumptie in de Middeleeuwen – en daarmee is het nauwelijks meer weg te denken uit onze maatschappij. Onder veel bevolkingsgroepen is alcohol dan ook volledig geaccepteerd. Wat waarschijnlijk ook een rol speelt, is dat alcohol een ‘sociaal smeermiddel’ is. We worden er (bij matig gebruik) wat losser en relaxter van, en dat maakt het tot een geliefd middel in sociale situaties.

    De opstelling van de politiek tegenover alcohol verandert door de jaren heen. In de negentiende eeuw is alcoholmisbruik onder arbeiders een groeiend probleem. Allerlei maatschappelijke organisaties pleiten voor matigheid, zoals de Volksbond tegen Drankmisbruik.

    Sommige politieke partijen, waaronder de SDAP (de voorloper van de PvdA) sluiten zich hierbij aan. In de jaren dertig van de twintigste eeuw proberen geheelonthouders via een referendum een verbod op alcoholverkoop af te dwingen, maar zonder succes.

    Tegenwoordig is alcohol nog altijd legaal: het is niet opgenomen in de Opiumwet, wat betekent dat de overheid het niet als drug beschouwt. Wel worden er sinds de jaren zestig steeds meer maatregelen genomen om drankgebruik terug te dringen. De accijnzen op alcohol worden verhoogd en er komen tv-spotjes om de negatieve effecten van drank te benadrukken. Tegenwoordig zijn er ook restricties op het gebied van reclame en mag er geen alcohol meer worden verkocht aan jongeren van onder de 18. En ook autorijden onder invloed van drank is nu ten strengste verboden, hoewel dat niet altijd zo is geweest.

    Toch is er nu ook een tegenbeweging te zien: er gaan stemmen op om de regelgeving rondom alcohol op sommige punten juist weer wat te versoepelen. Een glaasje bubbels bij de kapper moet bijvoorbeeld kunnen, vindt de VVD.

    Een maand niet drinken, heeft dat zin?
    Goed nieuws: een ‘drankpauze’ heeft positieve effecten op je gezondheid. De laatste jaren zijn Dry January en de Nederlandse variant IkPas een groeiend fenomeen. Na een bourgondische decembermaand laten veel mensen de drank een maandje staan. Deelnemers zeggen dat ze meer energie hebben, beter en dieper slapen en gewicht verliezen.

    Of dat ook echt zo is, onderzocht tv-programma De Kennis van Nu samen met onderzoekers van het Radboudumc. Zestien gematigde drinkers – onder wie presentatoren Diederik Jekel en Elisabeth van Nimwegen – dronken een maand geen alcohol. Voor en na die periode onderwierpen de onderzoekers de proefpersonen aan allerlei medische tests, zodat ze de gezondheidseffecten van de alcoholvrije maand goed in kaart konden brengen.

    Die effecten bleken duidelijk zichtbaar: na de ‘droge’ maand voelden de proefpersonen zich fitter, was hun cholesterolwaarde verlaagd, hadden ze minder buikvet en een gezondere lever. Het ging natuurlijk maar om een kleine onderzoeksgroep, zegt onderzoeker Eric Tjwa, maar toch zijn de resultaten van het onderzoek interessant. “Het laat zien dat het stoppen met alcohol, zelfs bij matig gebruik en voor een korte periode, al goede effecten kan hebben op iemands gezondheid.”

    Toch is (tijdelijk) stoppen met drank niet altijd eenvoudig. De sociale druk om te drinken is vaak groot – niet alleen bij studentenverenigingen, maar ook onder vrienden, op een verjaardag of tijdens de nieuwjaarsborrel op het werk.

    Van ‘doe niet zo ongezellig’ tot ‘kom op, neem gewoon een biertje’: mensen die een glaasje fris drinken in plaats van alcohol, krijgen vaak te maken met (onbedoeld) negatieve reacties vanuit hun omgeving. Hoewel onze kennis over de schadelijke gevolgen van alcohol toeneemt, is het dus nog helemaal niet zo makkelijk om de drank te laten staan.

    In het kort

    • Door nieuwe inzichten uit onderzoek zijn de normen voor alcoholgebruik veranderd. Drink geen alcohol, of in ieder geval niet meer dan één glas per dag, is nu het advies van de Gezondheidsraad.
    • Alcohol heeft veel negatieve gezondheidseffecten, ook bij matige drinkers. Denk bijvoorbeeld aan leverschade, geheugenproblemen en verhoogde risico’s op allerlei vormen van kanker.
    • De maatschappelijke gevolgen van overmatig alcoholgebruik zijn groot. Toch is alcohol niet verboden: het is een sociaal geaccepteerd middel dat diep geworteld is in onze cultuur.
    • Na de feestdagen laten steeds meer mensen de drank een maandje staan. Zo’n korte periode zonder alcohol heeft al positieve effecten op de gezondheid, weten we uit onderzoek.

    Bron + filmpjes: NPO Focus >>

    #246748
    Luka
    Moderator

    Advies alcoholgebruik volwassenen
    Op basis van de beschikbare wetenschappelijke literatuur geeft de Gezondheidsraad als advies: “Drink geen alcohol of in ieder geval niet meer dan één glas per dag.” Dat blijkt uit het door de Gezondheidsraad uitgebrachte rapport Richtlijnen Goede Voeding 2015.

    Belangrijk om rekening mee te houden:

    • Minder of geen alcohol drinken is altijd beter.
    • Voorkom dat alcohol drinken een gewoonte wordt door niet elke dag te drinken.
    • Alcoholgebruik als reactie op stress of persoonlijke problemen is riskant. Het risico dat je dan steeds meer gaat drinken is groter. Ook kan het een gewoonte worden om bij spanningen te gaan drinken.
    • Let op alcohol bij medicijngebruik. Alcohol kan de werking van een medicijn verminderen of de bijwerkingen versterken. Bij sommige medicijnen is het verstandig om helemaal geen alcohol te drinken. Raadpleeg de bijsluiter of vraag dit na bij de huisarts of apotheek.
    • Drink geen alcohol wanneer je nog moet werken, studeren of sporten.
    • Drink geen alcohol als je zwanger bent of wil worden (ook voor mannen wanneer de vrouw zwanger wil worden).
    • Wanneer je borstvoeding geeft: drink niet of wacht dan na een glas alcohol drie uur met het geven van borstvoeding.
    • Drink niet als je gaat deelnemen aan het verkeer. Dat geldt ook voor fietsers en scooterrijders.

    Ouderen (55+)

    • Op oudere leeftijd verdraagt het lichaam alcohol slechter. Vanaf 55 jaar ben je kwetsbaarder voor de effecten van alcohol als gevolg van veranderingen in je lichaamssamenstelling.
    • Een ouder lichaam heeft minder lichaamsvocht en meer vet, de lever en nieren werken minder goed en de lichaamsweerstand neemt af.
    • Eenzelfde hoeveelheid alcohol leidt bij oudere mensen tot een hoger promillage, lagere tolerantie en snellere intoxicatie en orgaanschade.

    Bron: Alcoholinfo >>

    #246749
    Luka
    Moderator

    Risico’s voor jongeren

    Alcohol en het puberbrein
    Alcohol kan de ontwikkeling van een aantal delen van de hersenen verstoren. Wat we nog niet weten is:

    • Wat dit betekent voor het dagelijks leven
    • Of het blijvend is of misschien toch nog kan herstellen
    • Of er een verschil is tussen jongens en meisjes

    Alcohol extra ongezond tijdens de groei
    De hersenen ontwikkelen zich tot gemiddeld het 24e jaar. Alcohol verstoort die ontwikkeling en dat kan van invloed zijn op het karakter en het gedrag van kinderen. En bij jongeren die regelmatig drinken is de kans op alcoholverslaving op latere leeftijd groter.

    In de puberteit groeien botten en spieren versneld. Hormonen beïnvloeden deze processen en alcohol verstoort de balans. Alcohol verlaagt o.a. de hoeveelheid mannelijk hormoon en groeihormoon. Van jongens is bekend dat overmatig alcoholgebruik de botontwikkeling remt.

    Minder goede school-, studie- en werkprestaties
    Na een avond drinken werkt het geheugen slechter. Concentreren wordt daardoor moeilijker. Na een avond veel drinken kun je de volgende ochtend nog steeds onder invloed zijn. Jongeren hebben net als volwassenen na een weekend stevig drinken zeker twee dagen nodig voor herstel.

    Meer kans op onveilig vrijen
    Onder invloed van alcohol durven jongeren meer en doen ze eerder dingen die ze zonder alcohol niet zouden doen. Zo vrijen jongeren vaker onveilig als ze gedronken hebben. De helft van de jongeren twijfelt of het wel zou lukken om onder invloed van alcohol een condoom te gebruiken.

    Toename van ongelukken en agressie
    Naast controlevermindering neemt ook het reactievermogen af. De kans op ongelukken is hierdoor groter. Uit onderzoek blijkt dat jongeren die drinken tijdens het uitgaan vaker slachtoffer of dader zijn van agressief gedrag.

    Toename van kans op alcoholvergiftiging
    Jongeren drinken tijdens het uitgaan vaak veel in korte tijd. De kans op een alcoholvergiftiging neemt hierdoor toe. Het zenuwstelsel raakt verdoofd, na bewusteloosheid kan een coma optreden met zelfs de dood tot gevolg.

    Jongeren hebben ook minder last van het slaapopwekkende effect van alcohol. Hierdoor vindt er minder remming plaats: jongeren zullen minder snel moe worden en dus minder snel het drinken staken om naar bed te gaan. Dit zorgt ervoor dat jongeren langer door kunnen drinken dan volwassenen, en per sessie meer alcohol binnen kunnen krijgen.

    Black-out
    Een black-out kan ontstaan wanneer veel alcohol in korte tijd wordt gedronken. Op het moment van drinken lijkt er niets aan de hand maar de volgende ochtend blijkt de herinnering uit het geheugen verdwenen te zijn. Een regelmatige black-out kan blijvende schade veroorzaken aan de hersenen.

    Bron: Alcoholinfo >>

    #246754
    Luka
    Moderator

    Dit zijn de effecten van alcohol op je lichaam (waarschijnlijk erger dan je denkt)

    Het liefst willen we lezen en horen dat ons oh zo gezellige cocktailtje of biertje op een zonnig terras helemaal niet zo slecht voor ons is. Vooral niet als het met mate wordt genomen. Maar helaas wordt de laatste tijd toch steeds meer duidelijk dat alcohol (in welke mate dan ook) ontzettend schadelijk is voor onze gezondheid.

    Vroeger was alcohol iets voor speciale gelegenheden, maar tegenwoordig heeft bijna iedereen wel alcohol in huis en is het in veel huishoudens heel normaal om bij het eten een wijntje te drinken.

    Volgens Prof. Dr. R.S. Kahn (hoogleraar psychiatrie en auteur van het boek: Op je gezondheid? Over de effecten van alcohol) heeft dit onder andere te maken met de toegenomen welvaart en goede marketing van verkopers. Een gevaarlijke ontwikkeling. Want in vergelijking met andere landen drinken wij in Nederland inmiddels bovengemiddeld veel alcohol, zo blijkt uit de Nationale Drug Monitor. Veel mensen zouden zich inmiddels geen leven zonder alcohol meer voor kunnen stellen (en dan heb ik het niet over zware alcoholisten). Maar hoe gezond of ongezond is alcohol nou eigenlijk?

    Lichamelijke gevolgen van regelmatig veel drinken
    Naar de effecten van alcohol op het lichaam is veel onderzoek gedaan en de resultaten variëren van gezond tot kankerverwekkend. Erg verwarrend, en vaak hebben we de neiging vooral te kijken naar conclusies die bevestigen wat wij eigenlijk het liefst willen horen. Namelijk dat een paar alcoholische drankjes op z’n tijd helemaal niet zo slecht voor ons zijn, en zelfs gezond kunnen zijn indien met mate genomen. Helaas blijkt dit toch wishfull thinking en moeten we ons gaan realiseren dat iedere slok alcohol gewoon slecht voor ons is, aldus Prof. Kahn.

    Een aantal bekende korte termijn effecten van alcoholgebruik zijn een slechter geheugen of een black out (tijdelijke geheugenstoornis), negatieve invloed op conditie en sportprestaties, alcoholvergiftiging, agressie en ongelukken. De lange termijn effecten zijn de effecten die vaak worden onderschat of worden weggewuifd omdat deze zich vaak pas na enige tijd openbaren.

    Alcohol beschadigt de lever
    Het meest bekende gevolg van regelmatig alcoholgebruik is aantasting van de lever. In dit orgaan wordt de alcohol uit het bloed opgenomen en verwerkt. De lever kan echter maar een beperkte hoeveelheid aan en hoe meer alcohol je drinkt, des te meer je de lever belast. Alcohol krijgt bij de afbraak van stoffen altijd voorrang. Wanneer je regelmatig teveel drinkt, krijgt de lever nauwelijks de tijd om andere stoffen af te breken.

    Zo kan het voorkomen dat bijvoorbeeld niet al het vet wordt afgebroken en dat dit opgeslagen wordt. Dit kan leiden tot leververvetting. Een ander gevolg van teveel drinken is dat de lever gaat ontsteken. Zonder goed werkende lever raakt je lichaam langzaam vergiftigd, omdat de lever behalve alcohol ook alle andere giftige stoffen uit het bloed haalt.

    Alcohol wordt geassocieerd met kanker
    Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat alcohol een verhoogd risico geeft op het ontstaan van verschillende soorten kanker. De Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) heeft vastgesteld dat 3,6% van alle kankers voortkomt uit overmatig drankgebruik. Met name in de mond, de keel, de slokdarm, aan de lever of alvleesklier, aan de darmen en borstkanker.

    Maar ook lage doseringen, die als ‘matig alcoholgebruik’ worden gezien, kunnen niet voorkomen dat er een verhoogd risico op kanker ontstaat. Ieder jaar krijgen naar schatting enkele honderden mensen in Nederland kanker door het drinken van alcohol terwijl ze ‘matig’ drinken. Uit honderden epidemiologische studies is gebleken dat er geen veilige ondergrens is qua alcoholconsumptie in relatie tot kanker. Het risico op kanker wordt met ieder glas alcohol verhoogd. Zo verhoogt 1 glas alcohol per dag bij een vrouw de kans op borstkanker al met 10%, bij 2 glazen verhoogt dit al naar 20% en ga zo maar door, aldus Prof. Kahn.

    Alcohol komt via het bloed direct in de hersenen terecht. In de hersenen zit veel bloed en hersenvocht, waardoor de hersenen erg gevoelig zijn voor de effecten van alcohol. Telkens wanneer je drinkt worden er hersencellen afgebroken, die niet meer worden opgebouwd. Als voorbeeld van hersenbeschadiging noemt Prof. Kahn de bekende alcohol black out, wanneer mensen zoveel drinken dat ze zich niet meer herinneren wat ze hebben gedaan. In zo’n geval worden celdelingen compleet stil gelegd. Op de korte termijn brengt alcohol dus direct schade toe aan dit proces.

    Volgens Prof. Kahn leiden de effecten van alcohol op de langere termijn zelfs tot kleinere hersenen. Dit effect geldt niet alleen voor alcoholgebruik wanneer je jong bent, want ook in de volwassen leeftijd blijven cellen zich delen en blijft deze celdeling geremd worden door alcoholgebruik. Prof. Kahn: “wanneer je bijvoorbeeld 5 glazen op een avond drinkt worden de celdelingen voor 100% stil gelegd. En dit effect blijft nog dagenlang doorwerken.” Het is dus helaas niet zo dat de volgende dag de effecten weg zijn en het lichaam zichzelf weer herstelt, zoals veel mensen graag willen geloven.

    Alcohol tast het zenuwstelsel aan
    Ook het zenuwstelsel wordt op den duur aangetast, waardoor bijvoorbeeld de slaapfunctie verstoord raakt. Hoewel alcohol kan helpen om beter in te slapen wordt de verdere slaap er wel onrustiger en lichter door, met als gevolg: eerder ontwaken. Een goede (diepe) nachtrust is echter essentieel in een gezonde levensstijl en ook daar helpt alcohol dus niet aan mee. Een ander nadeel is dat je steeds meer nodig hebt voor hetzelfde effect. Dat ene borreltje voor het slapen worden er zo geleidelijk steeds meer. Daarnaast raakt door regelmatig alcoholgebruik ook de temperatuurhuishouding van het lichaam ontregeld.

    Alcohol beschadigt het maagslijmvlies
    De binnenkant van de maag is met slijmvlies bekleed om de maagwand tegen maagzuur (dat nodig is om voedsel te verteren) te beschermen. Alcoholgebruik kan tot gevolg hebben dat dit slijmvlies beschadigt. Er ontstaat dan een ontstekingsreactie (maagvliesontsteking). Ook kan regelmatig alcoholgebruik leiden tot een maagzweer.

    Alcohol vergroot het risico op een verhoogde bloeddruk
    Alcohol gaat het dichtslibben van de bloedvaten door cholesterol wat tegen, waardoor dit in onderzoeken vaak gebruikt wordt om de positieve effecten van alcohol te benadrukken. Maar dit geldt alleen in kleine hoeveelheden (maximaal een glas per dag) voor gezonde mensen boven de 45 jaar. Drink je meer, dan zijn de nadelen groter dan de voordelen. Bij grotere hoeveelheden is alcohol juist slecht voor hart- en bloedvaten. Het risico op een hoge bloeddruk en bepaalde hartziekten neemt bij meer dan 1 glas alcohol per dag aanzienlijk toe.

    Geniet, maar drink met mate!
    Dat de gezondheidsrisico’s van alcoholgebruik, met name bij jongeren, zo worden onderschat is zorgelijk, aangezien deze vrijwel even groot zijn als die van roken en de (hersen)schade onomkeerbaar. De kans is groot dat het beeld rondom alcohol de komende jaren zal veranderen, net als de visie op roken door de jaren heen ook is veranderd. Een actief beleid hierop zou dit proces enorm versnellen en de samenleving uiteindelijk veel geld kunnen opleveren, door het besparen op gezondheidskosten.

    Prof. Kahn noemt een aantal maatregelen die aangetoond effectief zijn en die een flinke stap in de goede richting zouden kunnen betekenen. Allereerst het verhogen van de prijzen van alcohol (accijns). Daarnaast het verbieden van reclame voor alcoholhoudende dranken. En als laatste het verminderen van uitgifte punten, zoals de verkoop van alcohol bij de supermarkt. Tot het zo ver is dat de overheid een sterker beleid gaat uitvoeren op dit gebied en zich minder zal aantrekken van de alcoholindustrie en zijn machtige lobby, ligt de verantwoordelijkheid toch vooral bij onszelf.

    Wees je bewust van de risico’s van alcohol. En wanneer je er dan toch voor kiest om een alcoholisch drankje te nemen geniet er dan ook van. Hou jezelf niet voor dat dit wel past in een gezonde levensstijl, maar leg je erbij neer dat je af en toe ook een ongezonde keuze kan maken.

    Minderen met alcohol?
    Naast een lichamelijke kater kan je ook een mentale kater hebben na een avondje uitgaan. Reden genoeg dus, om misschien af en toe wat minder te drinken.

    Bron: Bedrock >>

    #246755
    Luka
    Moderator

    Jaarbericht Nationale Drug Monitor 2018
    Trends en cijfers over drugs, alcohol en roken

    Het jaarbericht van de Nationale Drug Monitor (pdf) geeft een actueel beeld van het gebruik van alcohol, tabak, drugs en slaap- en kalmeringsmiddelen, en ontwikkelingen in wetgeving, beleid en alcohol- en drugsgerelateerde criminaliteit en overlast.

    In het NDM Jaarbericht 2018
    Het ecstasygebruik onder scholieren daalt, echter blijft het de meest gebruikte uitgaansdrugs onder jongvolwassenen. Alcohol en tabak zijn verantwoordelijk voor de meeste sterfgevallen door middelengebruik. Jaarlijks overlijden naar schatting 1800 mensen aan de acute en chronische gevolgen van alcoholgebruik. Voor tabak gaat het om circa 19.500 sterfgevallen.

    Nationale Drug Monitor
    De Nationale Drug Monitor (NDM) geeft een actueel overzicht in de grote stroom van informatie over het gebruik van drugs, alcohol en tabak in Nederland.

    Het Jaarbericht van de NDM is een uitgave van het Trimbos-instituut en het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum van het Ministerie van Justitie en Veiligheid (WODC).

    Bron: Trimbos Instituut >>

    #249600
    Luka
    Moderator

    Wanneer obsessief sporten gevaarlijk wordt (en wat je moet weten over te streng zijn voor jezelf)

    Zodra ik bezweet en met een rood hoofd de sportschool uitloop, voel ik me fantastisch. Dat is niet zo gek, want sporten zorgt ervoor dat ik tjokvol endorfine zit na een lekkere training. Dat gevoel zou je bijna verslavend kunnen noemen – maar als krachttrainer weet ik ook dat er een andere kant aan het sporten zit. Ik heb het over obsessief sporten en te streng voor jezelf zijn, waarbij de term ‘overtrainen’ om de hoek komt kijken.

    Ik houd ontzettend veel van fitness. Mijn doel is om vier tot vijf keer per week in de sportschool met gewichten te gooien. Maar daarnaast zorg ik er ook altijd voor dat ik elke week minstens twee rustdagen inplan, om zo mijn spieren voldoende rust te geven en te laten herstellen van de heftige trainingen. Waarom dat nodig is? Ik wil niet dat mijn lichaam overtraind raakt.

    De symptomen van overtrainen
    Er is geen ‘juiste’ hoeveelheid om te trainen. Voor de één is vijf uur per week intensieve inspanning al te veel, terwijl dit aantal uur bij de ander veel hoger ligt. Dit aantal uur is voor iedereen dus heel persoonlijk.

    De symptomen van overtraining zijn daarom ook niet persé af te vinken als checklist. Oftewel: er hoeft geen sprake van overtraining te zijn als je de onderstaande symptomen herkent. De vaststelling en definitie van overtraining is lastig. Daarom wordt het altijd aangeraden om dit door een (sport)arts vast te laten stellen.

    Maar omdat we tóch benieuwd waren naar de overkoepelende symptomen van overtrainen, speurden we het internet af. We vonden op deze website een omvangrijk lijstje met de bekende symptomen:

    Vermoeidheid
    Slapeloosheid
    Eetproblematiek
    Depressie
    Prikkelbaarheid
    Gewichtsverlies
    Gebrek aan concentratie
    Verlies van motivatie
    Stijve spieren
    Hogere bloeddruk
    Angst
    Rusteloosheid en niet uitgerust wakker worden.

    Niet iets om heel vrolijk van te worden dus. En daarnaast komen ook de volgende gevolgen van overtrainen er nog bovenop.

    Overtrainen kan botten en spieren beschadigen
    Train je te veel voor wat je eigenlijk aankan? Dan kan je riskeren dat je botten beschadigen. Dit komt door de verhoogde hoeveelheid cortisol die in je lichaam komt door een inspannende training. Cortisol is een steroïde hormoon dat veel processen in het lichaam reguleert, waaronder het metabolisme en de immuunrespons.

    Wanneer er te veel cortisol in je bloedbaan aanwezig is, wordt er meer botweefsel afgebroken in het lichaam. Dit draagt bij aan stress, waardoor je weer meer kans krijgt op blessures. Hoe vaker je traint (en dan spreken we over dagelijks), hoe groter de kans is dat je jouw gymsessie eindigt met gescheurde spieren en verlies van botdichtheid. En laten we eerlijk zijn, dat wil natuurlijk niemand.

    Te veel trainen kan het moeilijker maken om zwanger te raken
    Het is misschien nu nog niet iets waar je al actief over nadenkt: zwanger worden. Ben je er al wel mee bezig, maar lukt het niet? Kijk dan eens met een streng oog naar jouw trainingsschema. Een studie uit 2012 liet weten dat vrouwen die minimaal vijf uur per week in de sportschool stonden, maar liefst 42 procent minder kans hadden om zwanger te worden dan vrouwen die veel minder vaak naar de sportschool gingen.

    We raden nu niet aan om helemaal te stoppen met sporten als je zwanger wilt worden – integendeel zelfs. Lichaamsbeweging is onderdeel van een gezonde levensstijl. Zorg ervoor dat je sporten wel in je wekelijkse routine opneemt, maar zet het op een lager pitje. Ga bijvoorbeeld eens voor een lesje pilates in plaats van boxen, en maak je hoofd leeg met yoga in plaats van een heftige tabata-workout. En niet vergeten: plan minstens twee rustdagen per week in om je lichaam rust en kracht te geven.

    Waarom je niet al te streng voor jezelf moet zijn
    Ga je vijf, zes of zelfs zeven keer per week naar de sportschool? En heb je geen specifiek doel als een fitnesswedstrijd op de planning staan, maar doe je het vooral ‘omdat het moet van jezelf’? Schakel een tandje terug. Wees niet zo streng voor jezelf, en luister naar je lichaam.

    Dat betekent overigens niet dat je dagenlang op de bank moet gaan zitten. Juist niet! Je spieren zullen een stuk gelukkiger zijn als je het heftige trainen in de sportschool combineert met LISS, Low Intensity Steady State. Denk aan een lange (strand)wandeling, baantjes trekken in het zwembad of een lekker stuk fietsen. Het gaat erom dat je een relatief lage inspanning lang volhoudt, maar wel consequent.

    Echt, je lichaam zal je er dankbaar voor zijn.

    Bron: Bedrock >>

    #249602
    Luka
    Moderator

    REPORTAGE NATIONALE DRUG MONITOR
    Bas stak jarenlang drie joints per dag op: ‘Ik kan het niemand aanraden’

    Het aantal dagelijkse blowers is in twee jaar tijd fors toegenomen. Zorgwekkend, vinden experts. ‘Hun brein wordt als het ware gekidnapt door de cannabis.’

    Het gevoel dat Bas kreeg toen hij voor het eerst een paar hijsjes van een joint nam, was overweldigend. Zijn lichaam ontspande, alles wat om hem heen werd gezegd klonk hilarisch. Lustig babbelde hij erop los met de twee mooie meiden van de middelbare school, die hem hadden meegevraagd naar de coffeeshop. Zeg daar als 17-jarige maar eens nee tegen.

    Twee jaar later blowde Bas (niet zijn echte naam) nog steeds. Zo’n drie joints per dag en het liefst in zijn eentje. Hij woonde inmiddels op zichzelf, in een klein kamertje op loopafstand van de supermarkt en coffeeshop. ‘Ideaal was dat’, zegt hij over de telefoon. ‘Rond vier uur ’s middags werd ik wakker. Dan haalde ik wat eten en mijn wiet en bleef ik de rest van de dag op mijn kamer, afgezonderd met films, porno en muziek.’

    Nederland telt naar schatting 220 duizend dagelijkse tot bijna dagelijkse blowers, blijkt uit de vorige week gepubliceerde Nationale Drug Monitor van het Trimbos-instituut. Het aantal ligt fors hoger dan in 2017, toen nog sprake was van 140 duizend gebruikers in die categorie. Het is te vroeg om te spreken van een trend, zegt Margriet van Laar, programmahoofd Drug Monitoring. ‘Maar het is zeker een signaal waar we alert op zijn.’

    Opvallend is dat het aantal Nederlanders van 18 jaar en ouder dat het afgelopen jaar heeft geblowd – iets meer dan een miljoen – niet significant is toegenomen. ‘Dit zou kunnen betekenen dat een groter deel van de regelmatige gebruikers frequenter is gaan gebruiken’, aldus Van Laar.

    Zo’n 40 procent van de dagelijkse blowers is verslaafd. Of iemand aan die diagnose voldoet, hangt onder meer af van de genuttigde hoeveelheid, genetische aanleg en gebeurtenissen die in het verleden hebben plaatsgevonden. Van Laar: ‘Op een moment dat iemand cannabis gebruikt om problemen te vergeten, is de kans veel groter dat diegene uiteindelijk verslaafd raakt.’

    Hoog THC-gehalte
    Dat het aantal dagelijkse blowers toeneemt, heeft mogelijk te maken met het hoge THC-gehalte in nederwiet (de in Nederland meest verkochte variant van wiet), stelt gz-psycholoog Bjarne Timonen, werkzaam bij verslavingskliniek Trubendorffer. Het gehalte van THC, de werkzame psychoactieve stof in cannabis, ligt momenteel op 16,7 procent. Zorgwekkend hoog, vindt Timonen. ‘De THC zorgt ervoor dat het beloningssysteem in de hersenen wordt gestimuleerd. Met een hoger THC-gehalte raak je sneller verslaafd en heb je steeds meer nodig om diezelfde dopamineroes te creëren.’

    De gemiddelde cannabisverslaafde die bij Timonen aanklopt voor hulp is rond de 30 jaar en man. ‘Het begon allemaal redelijk onschuldig, tegen het eind van hun middelbareschooltijd. Tijdens de studie werd blowen een manier om met stress om te gaan en in hun eind-twintiger jaren beseffen ze dat ze echt verslaafd zijn en hulp nodig hebben.’

    Ook voor Bas was blowen een manier om met zijn onzekerheden om te gaan. Hij is van nature een piekeraar. De overgang van middelbare school naar een zelfstandig leven als student, met de daarbij horende verantwoordelijkheden, bezorgde hem de nodige kopzorgen.

    ‘Blowen was een manier om die gevoelens te dempen, om mijn zelfreflectie uit te schakelen. Het voordeel is dat het blowen je diezelfde avond nog plat kan leggen. Het nadeel is dat je het de dag daarna dubbel en dwars terugkrijgt. Je beseft dat je dingen vermijdt, wat voor meer angst zorgt.’

    Bas staakte vroegtijdig zijn studie, zijn sociale netwerk dunde steeds verder uit. Niets kon hem nog motiveren. ‘Je bedenkt allerlei excuses om je gedrag goed te praten. Ergens heb je het besef dat je kansloos bent geworden, maar dat wil je niet erkennen.’

    Bij cannabisverslaafden staat hun ontwikkeling vaak stil, zegt gz-psycholoog Timonen. ‘Hun brein wordt als het ware gekidnapt door de cannabis. Blowen is op dat moment de enige manier om het dopaminesysteem weer op gang te brengen.’

    Verslavingszorg
    Door de privacywetgeving is niet bekend hoeveel Nederlanders met een cannabisverslaving momenteel worden behandeld. De laatste cijfers dateren van 2015: toen meldden zich zo’n 11 duizend mensen bij de verslavingszorg. In 2006 was dit nog ongeveer de helft.

    Dat steeds meer gebruikers de weg naar de hulpverlening weten te vinden, heeft mede te maken met de toegenomen aandacht voor de problematische kanten ervan. In de deze maand uitgekomen documentaire De vlucht van Ronnie is te zien hoe de onder jongeren razend populaire rapper Ronnie Flex tijdens het produceren van zijn muziek de ene na de andere ‘jonko’ opsteekt. Het helpt hem om te focussen, zegt hij, maar hij wordt er ook paranoïde van. Kotsend hangt hij boven de wasbak: een paniekaanval. Stoppen wil hij maar al te graag, al is het maar voor zijn 1-jarige dochtertje. Maar het lukt niet.

    De enige manier om ervan af te komen is door de cannabis radicaal de rug toe te keren, zegt gz-psycholoog Timonen. Makkelijk is dit niet. Iemand kan geïrriteerd raken, slaapproblemen krijgen of gaan trillen. Het goede nieuws is dat de effecten van overmatig cannabisgebruik omkeerbaar zijn. ‘Het natuurlijke dopaminesysteem komt naar verloop van tijd weer op gang. Daar kan een extra zwengel aan worden gegeven door te sporten of vrienden te zien.’

    Bij Bas was het uiteindelijk een goede vriend die hem wist te motiveren om te stoppen. ‘Hij zei: wat ben je eigenlijk een klootzak dat je dit doet, terwijl je weet dat het slecht voor je is. Toen ben ik van de ene op de andere dag gestopt.’ Hij is nu 30 en net afgestudeerd. Via een uitzendbureau heeft hij werk gevonden. ‘Blowers komen zichzelf uiteindelijk altijd tegen’, zegt hij. ‘Nee, ik kan het niemand aanraden.’

    Bron: de Volkskrant >>

    #251849
    Luka
    Moderator

    Podcast ‘Onverdoofd’

    Martine Sandifort en Erik Jan Harmens: twee mensen met pijn zijn we

    In de serie ‘Onverdoofd’ praat schrijver Erik Jan Harmens (49) met mensen die net als hij hebben besloten zich niet langer te bedwelmen. In deze laatste aflevering gaan cabaretière en actrice Martine Sandifort (50) en Harmens in gesprek over hun leven zonder roes.

    Martine is bekend van haar duovoorstellingen met Alex Klaasen en Remko Vrijdag en van haar vertolking van Dokter Corrie in de gelijknamige tv-rubriek over puberteit en seksualiteit in het SchoolTV-weekjournaal. Een half jaar geleden mailde ze: “Erik Jan, wat zou jij ervan vinden om zélf geïnterviewd te worden voor de serie ‘Onverdoofd’? Ik ben zelf inmiddels bijna een jaar alcoholvrij!” Het was voor het eerst dat iemand zich niet als gast aanbood voor de reeks interviews in Trouw, maar als gespreksleider. Sympathiek vond ik, al was ik vastberaden om Martine ook dingen te vragen en er een dialoog van te maken over onverdoofd leven en haar depressies, waar ze in alle openheid over spreekt.

    Ik tref haar terwijl ze zoekend door het Trouw-gebouw in Amsterdam loopt; op de vloer geven rode en groene pijlen de gewenste looprichting aan. Na een begroeting op afstand tappen we allebei twéé kopjes koffie uit de automaat, waar ik met mijn talent voor overdrijving uit afleid dat we nog altijd zoeken naar kicks. Ze vraagt of ik me nog herinner hoe mijn leven was voor ik begon met mezelf verdoven, hoe mijn kindertijd was en of prikkels toen al net zo hard binnenkwamen als nu.

    “Ik herinner me van toen ik zeven was”, antwoord ik, “hoe mijn ouders ruzie hadden en dat ik dat geluid zo verschrikkelijk vond, die harde stemmen, die agressieve toon van mijn vader. Ik deed een maillot aan en trok deze tot mijn oksels op, toen ben ik naar beneden gerend om voor hun ogen de horlepiep te dansen, in de hoop dat het ophield. Ik was een clown, een nar, maar het hielp wel!”

    Beluister de podcast van deze aflevering via bekende kanalen als Spotify, Apple, Google podcasts.

    Bron: Trouw >>

23 berichten aan het bekijken - 1 tot 23 (van in totaal 23)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.
gasten online: 16 ▪︎ leden online: 2
Mark, Krisvb
FORUM STATISTIEKEN
topics: 2.426, reacties: 13.239, leden: 1.203
Scroll Up