Dissociatieve Identiteitsstoornis: Als je meerdere persoonlijkheden hebt
Vooral in de jaren ’90 was de dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) volop in de media. Het aantal gemelde gevallen steeg toen ook explosief. Niet alleen door de toegenomen kennis, maar ook omdat er de nodige fakers tussen zaten. Terwijl het hebben van een meervoudige persoonlijkheidsstoornis (zoals dat toen heette) echt niets ‘interessants’ is. En meestal ook nog eens het gevolg van ernstige traumatisering in de kindertijd.
Hoe is het om ermee te leven? Mirte – die er ook over schrijft op Ikbenwijzijn.nl – vertelt. Maar voordat we naar haar ervaringsverhaal gaan, eerst nog wat achtergrondinformatie over DIS.
Wat is een dissociatieve identiteitsstoornis?
Normaal gesproken is een groot deel van je manier van denken en doen stabiel: zowel in verschillende situaties als met het ouder worden (vanaf 20-30 jaar). Dat is je persoonlijkheid (of karakter). Je kunt je persoonlijkheid zelfs in maar vijf termen samenvatten: de Big Five. Denk aan termen als intro- en extravert, (on)vriendelijk en (on)nauwkeurig.
Als je aan een dissociatieve persoonlijkheidsstoornis lijdt, heb je niet één, maar twee of meer verschillende persoonlijkheidstoestanden. Die nemen de controle over je denken en doen afwisselend van elkaar over. Ze leiden als het ware hun eigen leven, met eigen herinneringen, een eigen zelfbeeld en soms ook een eigen naam.
