Rechter: Misbruikrapport Jehova's getuigen mag gepubliceerd worden

Forum Lotgenoten Seksueel Geweld Achtergrond & Informatie Opinie & actualiteit Rechter: Misbruikrapport Jehova's getuigen mag gepubliceerd worden

  • Dit onderwerp bevat 11 reacties, 2 deelnemers, en is laatst bijgewerkt op 02/02/2020 om 20:33 door Luka.
12 berichten aan het bekijken - 1 tot 12 (van in totaal 12)
  • Auteur
    Berichten
  • #248232
    Luka
    Moderator

    Een rapport over seksueel misbruik en aangiftebereidheid bij Jehova’s getuigen mag gepubliceerd worden, heeft de rechter donderdag bepaald. Jehova’s waren naar de rechter gestapt om de publicatie van de Universiteit Utrecht (UU) te voorkomen.

    “Volgens de rechter zou een afwijzing van publicatie de vrijheid van meningsuiting beperken”, schrijft een Trouw-verslaggever op Twitter. Daarnaast weegt ook mee dat het “niet gaat om een willekeurig onderzoek, maar een gewenst onderzoek naar een maatschappelijk belangrijk onderwerp”.

    Het kort geding vond op verzoek van de Jehova’s getuigen achter gesloten deuren plaats. Bij het bespreken van de bezwaren van de Jehova’s getuigen zou het rapport zodanig worden besproken, dat het rapport in feite al openbaar zou worden, meldt Het Parool.

    Donderdag lekte het AD voor de uitspraak van de rechter al de inhoud van het rapport. Volgens de krant wordt er in het onderzoek geconcludeerd dat Jehova’s getuigen “een ernstig probleem” hebben wat betreft seksueel misbruik. Ook zouden zij beschuldigingen hierover niet of met tegenzin melden aan de politie.

    Er zou volgens de onderzoekers verscherpt staatsonderzoek nodig zijn, omdat de jehova’s een gesloten gemeenschap zijn.

    Tweede Kamer drong aan op onderzoek
    De gemeenschap was naar de rechter gestapt omdat het rapport van de Universiteit Utrecht volgens de Jehova’s getuigen “wetenschappelijk en feitelijk onjuist en lasterlijk en zeer beledigend” is. Het onderzoek, dat is uitgevoerd in opdracht van het ministerie van Justitie en Veiligheid, richt zich onder meer op hoe er binnen de kerk wordt omgegaan met misbruik.

    De Tweede Kamer had voor de zomer van 2018 aangedrongen op een onafhankelijk onderzoek, naar aanleiding van onthullingen over seksueel misbruik door dagblad Trouw. Minister Sander Dekker (Rechtsbescherming) vroeg het kerkgenootschap in eerste instantie zelf een onafhankelijk onderzoek in te stellen, maar daar voelde de gemeenschap niets voor.

    Bron: NU.NL >>

    #248234
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Misbruik in jehovagemeenschap: ‘Ik mocht er met niemand over praten’

    Donderdag doet de rechter uitspraak over de vraag of een rapport over seksueel misbruik binnen de gemeenschap van Jehova’s getuigen mag worden gepubliceerd. Een belangrijk moment voor de 33-jarige Maria Kramer*. Zij werd jarenlang misbruikt door een persoon die een hoge functie binnen de gemeenschap had.

    Kramer groeide op in een, zoals ze het zelf noemt, “gemiddeld” jehovagezin van vijf. Haar ouders waren lid van de gemeenschap, wat betekende dat ze het geloof met de paplepel kreeg ingegoten. “Ik ging al langs de deuren toen ik nog in de kinderwagen zat.”

    Het gezin woonde in een plaats vlak bij Rotterdam, waar in die tijd tussen de drie- en vierhonderd Jehova’s getuigen woonden verdeeld over drie zogenoemde jehovagemeenten. Kramer werd door haar ouders naar een openbare school gestuurd, waar ze geacht werd elke kans aan te grijpen om het geloof te verspreiden bij leeftijdsgenoten.

    Ruimte voor een sociaal leven buiten de gemeenschap was er niet. “Ik was met niks anders bezig dan het geloof”, vertelt Kramer. “Ik mocht niet met andere kinderen van buiten de gemeenschap omgaan of een teamsport beoefenen, omdat invloeden van buitenaf gevaarlijk zouden zijn.”

    Seksueel misbruikt door een ouderling
    Maar juist binnen de gemeenschap bleek gevaar op de loer te liggen. Kramer werd seksueel misbruikt door een ouderling, iemand met een hoge functie binnen de gemeenschap. Het misbruik hield jaren aan.

    “Toen ik vijftien was, heb ik dit verhaal met mijn moeder durven delen. Zij bleek ook misbruikt te zijn”, vertelt Kramer. Over hoe zij het misbruik heeft ervaren, hebben we nooit gesproken. Daar wilde ze het liever niet over hebben.”

    Kramer kaartte, samen met haar moeder, het misbruik aan bij de gemeenschap. Hierna kwamen twee andere ouderlingen op bezoek om naar haar verhaal te luisteren.

    “Ik heb zo snel mogelijk mijn rijbewijs gehaald en een baan gezocht om op mezelf te kunnen gaan wonen.”
    Maria Kramer, misbruikslachtoffer

    Ouderling mocht actief blijven als lid van gemeente
    “Er werd door de mannen naar alle details van het misbruik gevraagd”, vertelt Kramer aangeslagen. “Als ik eerlijk ben, is dit na het daadwerkelijke misbruik het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. Ik heb me nog nooit zo naakt gevoeld.”

    De ouderling werd uit zijn functie gezet, maar mocht actief blijven als lid binnen de gemeente. Zijn vrouw mocht doorgaan met het ontvangen van kleine kinderen bij hen thuis, om op te passen.

    In de gemeenschap werd niet bekendgemaakt wat de reden van zijn ontslag was. “Er werd mij opgedragen om er met niemand over te praten. Ik kon voor mijn verhaal alleen bij de ouderlingen terecht.”

    Los van het misbruik kon Kramer zich niet vinden in de haar geleerde interpretatie van de bijbel en het leven. Uiteindelijk besloot ze uit de gemeenschap te vertrekken. “Ik heb zo snel mogelijk mijn rijbewijs gehaald en een baan gezocht om op mezelf te kunnen gaan wonen.”

    Ouders verbraken contact
    Een nieuw leven opbouwen bleek erg lastig, omdat Kramer geen relatie had met mensen buiten het geloof. Ook verbraken haar ouders het contact met haar. “Familie en vrienden werden geacht geen contact meer met mij te hebben. Ik ben door iedereen die ik kende in één keer aan de kant gezet.”

    De laatste veertien jaar zijn zwaar geweest voor Kramer. Maar nadat ze vorig jaar depressief raakte, heeft ze naar eigen zeggen de juiste hulp gevonden en het verleden bijna verwerkt. “Maar ik heb nog wel een onwijs groot probleem met anderen vertrouwen.”

    Kramer hoopt dat de rechter donderdag besluit dat het rapport gepubliceerd mag worden. “Ik hoop dat de interne afhandeling zoals dat nu gaat verboden gaat worden, zodat andere slachtoffers adequate hulp krijgen.”

    Zelf deed ze nooit aangifte bij de politie, omdat dat door de gemeenschap werd afgeraden. “Dat is de essentie van het verhaal: alles moest intern blijven. En toen ik vertrokken was, wilde ik het achter me laten.”

    *Maria Kramer is een gefingeerde naam. Haar echte naam is bij de redactie bekend.

    Bron: Nu.NL >>

    #248240
    Luka
    Moderator
    Topic starter
    #248250
    Mark
    Moderator

    Jehova’s Getuigen reageren laks op meldingen van seksueel misbruik in eigen kring

    De gemeenschap van Jehova’s Getuigen treedt vaak niet goed op bij meldingen van seksueel misbruik in de eigen gelederen. Slachtoffers zijn ontevreden over de interne behandeling van hun klachten en doen nauwelijks aangifte bij de politie. Dit blijkt uit een onderzoek naar de streng religieuze gemeenschap in opdracht van minister Sander Dekker voor Rechtsbescherming.

    Een moment van gebed tijdens een congres van Jehovah’s Getuigen in Bergen. Beeld Marcel Van Den Bergh
    Nooit eerder liet de Nederlandse overheid zo’n onderzoek uitvoeren bij een religieuze groepering. Dekker spreekt van een uitermate zorgelijk beeld. De Universiteit Utrecht, die het onderzoek uitvoerde, adviseert het kabinet de mogelijkheden voor een wettelijke aangifteplicht te onderzoeken. Ook moet er een ‘verscherpt vervolgonderzoek’ komen.

    De onderzoekers, die uitsluitend hebben bekeken hoe de Jehova’s omgaan met seksueel misbruik, kregen 751 meldingen binnen. Die gingen over incest, aanrandingen, verkrachtingen of ongewenste seks binnen de relatie. Van de meldingen betroffen er 292 eigen ervaringen. De overige meldingen kwamen van personen die weet hadden van misbruik bij iemand anders. Circa 48 procent van de slachtoffers was lid van de gemeenschap toen ze hun verhaal deelden.

    Van die slachtoffers heeft 27 procent aangifte gedaan bij de politie. Het gesloten karakter van de gemeenschap houdt veel ervaringen van misbruik binnen de muren van het hoofdkwartier in Emmen. Daar krijgen de ouderlingen vaak wel te horen wat er is gebeurd, maar 75 procent van de slachtoffers is niet tevreden over de klachtbehandeling.

    Meldpunt
    De onderzoekers pleiten voor een extra meldpunt voor slachtoffers van misdrijven, waarover de Jehova’s jaarlijks verslag moeten uitbrengen. Dekker zegt daarover met het bestuur in gesprek te gaan.

    Aanvankelijk zouden de resultaten van het onderzoek donderdagochtend worden gepubliceerd. De Jehova’s probeerden die publicatie met een kort geding te voorkomen. In hun ogen hebben de onderzoekers vooringenomen gehandeld, waardoor het rapport feitelijk en wetenschappelijk onjuist zou zijn. De advocaat van de gemeenschap sprak van een lasterlijk en zeer beledigend rapport voor de dertigduizend leden.

    Op uitdrukkelijk verzoek van de advocaat van de Jehova’s vond het kort geding woensdag plaats achter gesloten deuren. Volgens ex-leden was dat illustratief voor de cultuur in de gemeenschap: een ondoordringbaar bastion dat elk contact met de buitenwereld mijdt.

    Toch heeft de gemeenschap zich gedurende het onderzoek ook meewerkend opgesteld: het bestuur verzocht de leden per brief om mee te werken aan het onderzoek. Maar nadat de leden de conclusies hadden mogen inzien, stelden ze alles in het werk om publicatie te dwarsbomen. De rechter veegde donderdag alle aangevoerde argumenten van tafel.

    Eigen rechtssysteem
    ‘Dit onderzoek bevestigt het cultuurprobleem binnen de Jehova’s’, zegt Raymond Hintjens (42), voormalig lid van de gemeenschap en voorzitter van Reclaimed Voices, een stichting die de belangen van de slachtoffers verdedigt.

    De Jehova’s behandelen misdrijven via een eigen rechtssysteem. ‘Alle misdrijven worden intern afgehandeld, volgens de procedures die zij menen te lezen in de Bijbel’, zegt Hintjens. ‘Die procedures zijn zwaar in het nadeel van het slachtoffer: zonder tweede getuige kan de berechting niet eens doorgaan. Er is veel te weinig aandacht voor de hulp die een slachtoffer nodig heeft. De wijze waarop Jehova’s met klachten omgaan, is vaak nog traumatischer dan het misdrijf zelf, zo hoor ik in de gesprekken die ik heb met slachtoffers.’

    In 2007 stapte Hintjens uit de gemeenschap, omdat hij op mannen valt en dat niet kon uiten binnen de gemeenschap. Zelf heeft hij geen ervaring met seksueel misbruik. ‘Op allerlei fora las ik verhalen over misbruik waarvan de rillingen je over de rug lopen. Dat liet mij niet onberoerd. Daarom ben ik me actief gaan inzetten om slachtoffers te steunen.’

    Het onderzoek is gericht op de omgang met seksuele misdrijven, maar volgens Hintjens spelen er ook andere problemen. ‘Het cultuurprobleem speelt ook een rol bij huiselijk geweld. Die zaken worden op precies dezelfde manier opgelost als misdrijven met seksueel geweld. Het is niet mogelijk om openlijk kritiek te uiten.’

    Bron: volkskrant.nl

    #248251
    Mark
    Moderator

    Zonder Frank Huiting was er nooit een onderzoek gekomen naar misbruik bij Jehovah’s Getuigen

    Zonder de openheid en inzet van Frank Huiting, was er nooit een onderzoek gekomen naar misbruik bij Jehovah’s Getuigen. ‘Dit is een enorme ontlading.’

    De eerste keer dat Frank Huiting zich realiseerde dat hij moest opstaan tegen misbruik bij Jehovah’s Getuigen, was hij dertig jaar oud en stond hij midden op de stoep in een woonwijk in Groningen. Hij had net een gesprek achter de rug met hooggeplaatste Jehovah’s Getuigen bij wie hij al jarenlang het misbruik uit zijn jeugd aankaartte.

    Hij hoopte op excuses of maat­regelen, maar het gesprek ging vooral over Huitings vergevingsbereidheid. Na afloop stond hij buiten, op de stoep, in de kou. Tegen zijn ouders die mee waren, zei hij: “Die Jehovah’s Getuigen gaan nog van mij horen”. Die voorspelling is uitgekomen, op een manier die hij zelf ook niet helemaal zag aankomen.

    Huiting was het eerste misbruik­slachtoffer dat zijn verhaal deed in Trouw, toen nog onder de gefingeerde naam ‘Mark’. Enkele maanden ­later, gesterkt door de vele verhalen van lotgenoten die loskwamen, ­besloot hij uit de anonimiteit te treden. Met een aantal andere ex-­Getuigen richtte hij de stichting ­Reclaimed Voices op, die zich sinds 2017 inzet voor een betere bescherming van kinderen bij de Jehovah’s Getuigen.

    De ophef rond de verschijning van het onderzoek door de Universiteit Utrecht – de Jehovah’s Getuigen probeerden dit tegen te houden met een kort geding – beleefde Huiting ‘als een rollercoaster’. Dat de rechter het verzoek van de getuigen niet honoreerde, zorgde voor een vreugdesprongetje bij Huiting. “Dit is de kroon op vele inspanningen.”

    Wat doet het met u dat de Jehovah’s Getuigen het onderzoek lasterlijk en onjuist vinden?
    “Ik denk aan de kindertjes die daar opgroeien. En dan zie ik dat het bestuur zo’n waardevol document naast zich neerlegt, er als het ware op spuugt. Terwijl we het hier hebben over de toekomst van kinderen! Dat vinden zij ontzettend belangrijk, dat zeggen ze steeds. Maar dat rijmt niet met hoe ze nu reageren.”

    Bent u niet bang dat het onderzoek juist bewustwording in de gemeenschap gaat tegenwerken, omdat het bestuur de conclusies presenteert als leugens van Satan?
    “Er zijn genoeg Jehovah’s Getuigen die kritisch ingesteld zijn, die dat niet zomaar geloven. Wij hebben als stichting veel contact met mensen die nog onderdeel van de gemeenschap zijn, en we horen dat er een soort tweedeling ontstaat: tussen jonge mensen die willen dat de organisatie transparanter omgaat met misbruik, en de oudere garde die niets wil veranderen. Dus wat dat betreft heb ik hoop dat er toch verandering van binnenuit zal komen.”

    Kunt u de reactie van de Jehovah’s Getuigen verklaren?
    “Zij zijn er oprecht van overtuigd dat ze geen probleem hebben. Dat heeft te maken met hun ware-religie-denken. Ze stellen zich boven de wereld, boven de overheid. Ze moeten God meer gehoorzamen dan mensen. Wie is het WODC, wie is het ministerie om hun te vertellen hoe zij het moeten doen. Hun manier is Bijbels en wordt daarmee gezegend.”

    Deze dagen moeten voor u confronterend geweest zijn. Hoe gaat het nu met u, twee jaar na het eerste artikel?
    “Het was de afgelopen dagen een rollercoaster, maar het gaat heel goed. Door de contacten met andere slachtoffers ben ik echt gegroeid. Ik heb een fase gehad waarin ik heel boos was, ik had zoiets van: die gemeenschap moet verboden worden. Gek genoeg ben ik meer barmhartigheid voor ze gaan voelen, terwijl zij zich juist agressiever en afwijzender opstellen. Ik merkte dat bijvoorbeeld aan hoe ik keek naar de piepjonge advocaat die de internationale advocaat ondersteunde. Die jongen is zelf Jehovah’s Getuige en advocaat in de zorg. Ik vroeg mij af: wat heeft het voor impact op zo’n jongen dat hij op zo’n enorme case gezet wordt. Niet alleen voor zijn plek in de gemeenschap, maar ook voor zijn carrière in de buitenwereld. Weet hij wel waar hij mee bezig is.”

    Ik kan mij ook voorstellen dat u na de afgelopen dagen de deur definitief sluit voor de Jehovah’s Getuigen.
    “Ik ben zeker niet blij met hun standpunt, maar ze zijn niet afgeschreven. Ik wil nog steeds graag met hen praten. Ik begrijp de emoties op sociale media, waar mensen schrijven dat die organisatie opgeknoopt moet worden, maar met woede bereiken we niets. Wel met dialoog.”

    Bron: trouw.nl

    #248261
    Mark
    Moderator

    „Houding Jehovah’s Getuigen heel schadelijk”

    Er is een cultuuromslag nodig binnen de gemeenschap van de Jehovah’s Getuigen, zegt Berna van der Zouwen, oprichter en voorzitter van het Reformatorisch Meldpunt voor seksueel misbruik. „Het verzwijgen en niet melden van seksueel misbruik brengt slachtoffers veel schade toe.”
    Van der Zouwen reageert hiermee op het rapport van de Universiteit Utrecht (UU) over seksueel misbruik binnen de Jehovah’s Getuigen dat donderdag openbaar werd.

    Leden van de geloofsgemeenschap melden beschuldigingen van misbruik niet of met tegenzin aan de politie, blijkt uit het rapport. Onderzocht zou moeten worden of de Jehovah’s Getuigen verplicht kunnen worden om misbruik te melden, omdat zij een „gesloten gemeenschap” zijn.

    In totaal hebben 751 onderzoeksdeelnemers ervaringen gedeeld van seksueel misbruik. Daarbij gaat 4 procent over misbruik door een ouderling; het merendeel van het misbruik vond plaats buiten de kerk, in de familiekring of bij leden thuis.

    Het aantal meldingen valt Van der Zouwen tegen. „Het genootschap telt 30.000 leden. Uit onderzoek blijkt dat een op de drie jongeren te maken krijgt met misbruik. Ik vrees dat dit aantal van 751 nog maar het topje van de ijsberg is.” Het Reformatorisch Meldpunt is een anoniem en laagdrempelig contactpunt voor slachtoffers van seksueel misbruik in reformatorische kring.

    Wat Van der Zouwen opvalt, is dat driekwart van de slachtoffers vindt dat ze door de geloofsgemeenschap onvoldoende zijn geholpen. „Dat zie je helaas vaker in gesloten groepen. Mensen willen niet met het seksueel misbruik voor de dag komen, omdat ze bang zijn dat dit het beeld van de groep beschadigt. Die houding berokkent veel schade.”

    Ook in de kerk komt Van der Zouwen dit groepsmechanisme regelmatig tegen. „Slachtoffers wordt afgeraden om aangifte te doen. We praten erover, spreken vergeving uit en daarmee is de zaak afgedaan, denken mensen. Maar ze vergeten dat dit de eenzaamheid van slachtoffers alleen maar vergroot.”

    Cultuuromslag
    Dat de onderzoekers aandringen op het instellen van een meldpunt voor seksueel misbruik binnen de gemeenschap van de Jehovah’s Getuigen vindt de coördinator positief. „Ik zou deze gemeenschap zeker aanraden om zo’n meldpunt in te stellen. Dat zou dan wel onafhankelijk moeten zijn. Seksueel misbruik laten onderzoeken door leden van de eigen kerk lijkt mij heel complex en geeft geen goed signaal af aan slachtoffers.”

    Er is volgens Van der Zouwen een cultuuromslag binnen de Jehovah’s Getuigen nodig. „Dat ze erkennen dat seksueel misbruik bij hen voorkomt, dat ze naast slachtoffers gaan staan en daar ook naar handelen. Zo’n omslag heeft tijd nodig.”

    Zaken die meer openheid kunnen creëren bij de Jehovah’s Getuigen zijn de aanhoudende publiciteit en de slachtofferverhalen die nu naar buiten komen, zegt Van der Zouwen. „Bij de Rooms-Katholieke Kerk heeft het vijftien jaar geduurd, maar er is nu sprake van een duidelijke kentering in de omgang met seksueel misbruik. De paus kondigde vorig jaar aan dat een kardinaal uit zijn ambt werd gezet vanwege misbruik. Zo’n uitspraak doet slachtoffers goed.”

    Bron: rd.nl (niet op zondag)

    #248294
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    ‘JEHOVAH’S GETUIGEN DOEN NAUWELIJKS IETS MET MELDINGEN SEKSUEEL MISBRUIK’

    Jehovah’s Getuigen die slachtoffer zijn van seksueel misbruik en daar melding van deden, zijn zeer negatief over de behandeling van hun klacht. Driekwart van de melders geeft een onvoldoende aan hoe hun klacht is behandeld binnen de Jehovah’s gemeenschap. Het meest gegeven cijfer is zelfs een 1. Dat is de uitkomst van onderzoek dat de Universiteit Utrecht deed naar seksueel misbruik bij de geloofsgemeenschap.

    Minister Dekker van Justitie en Veiligheid gaf opdracht voor het onderzoek. Het onderzoek maakt duidelijk dat slachtoffers zich onvoldoende erkend en ondersteund voelen. Dat heeft te maken met de manier waarop met meldingen van misbruik wordt omgegaan.

    751 personen deden mee aan onderzoek
    Tijdens het onderzoek hebben 751 personen bij een door de Universiteit Utrecht ingericht contactpunt ervaringen gedeeld. Veel meldingen hebben betrekking op situaties die zich verder in het verleden hebben afgespeeld. De meeste slachtoffers meldden het seksueel misbruik bij de ouderlingen. Slechts een klein deel stapt ook naar de politie.

    De Jehovah’s Getuigen hebben een intern rechtssysteem. Daders van kindermisbruik moeten voor een gerechtelijk comité van ouderlingen verschijnen. De slachtoffers geven gemiddeld een onvoldoende aan de behandeling van hun melding door de gemeenschap van de Jehovah’s Getuigen. Het gemiddelde rapportcijfer is een 3,3. De slachtoffers die uiteindelijk naar de politie stapten zijn meer tevreden over de behandeling van de melding. Zij geven gemiddeld een 6,4.

    Gesloten cultuur
    Volgens de respondenten van het onderzoek kan de gesloten cultuur van de gemeenschap van Jehovah’s Getuigen in verband worden gebracht met de problemen in de afhandeling van meldingen van seksueel misbruik. Dit wordt ook in internationaal onderzoek gevonden. De gemeenschap in Nederland heeft volgens de onderzoekers in de laatste tien jaar stappen genomen om de omgang met seksueel misbruik te verbeteren.

    De gesloten cultuur binnen de gemeenschap biedt onvoldoende waarborgen dat meldingen van seksueel misbruik adequaat behandeld worden, concluderen de onderzoekers. “Hoe met meldingen van seksueel misbruik dient te worden omgegaan is inmiddels door het bestuur vastgelegd in duidelijke protocollen en instructies, maar deze zijn vooral gericht op (het bijeenhouden van) de gemeenschap (en bij implicatie de dader) en weinig gericht op het slachtoffer. Als gevolg ervaren slachtoffers slechts beperkte ondersteuning en onvoldoende erkenning.”

    Minister boos
    Minister Sander Dekker (Rechtsbescherming) heeft geen goed woord over voor de manier waarop het bestuur van de Jehova’s getuigen heeft gereageerd op het onderzoek. In een gesprek met Dekkers ministerie heeft het bestuur aangegeven de aanbevelingen uit het onderzoek, waaronder het instellen van een intern meldpunt, af te wijzen.

    Het was op Dekkers verzoek dat het onderzoek werd ingesteld. “De conclusies van het onderzoek schetsen een uitermate zorgelijk beeld waarin aangifte bemoeilijkt wordt. Slachtoffers voelen zich onvoldoende gehoord, genegeerd, gestigmatiseerd en geïsoleerd. Dat vind ik ontluisterende conclusies”, laat de minister weten. “Het bestuur heeft aangegeven geen noodzaak te zien voor aanvullende maatregelen. Ik vind die houding uitermate kwalijk.”

    Dekker wil nog een persoonlijk gesprek met het bestuur, om het op andere gedachten te brengen. “Van elk bestuur van een organisatie mag je verwachten dat alles in het werk wordt gesteld om seksueel misbruik tegen te gaan”, vindt hij.

    Reacties Tweede Kamer
    Als de jehova’s de aanbevelingen niet vrijwillig willen uitvoeren, moet de overheid kijken of dwang mogelijk is, vinden PvdA en SP. “De jehova’s moeten gedwongen worden deze praktijken te stoppen en kinderen te beschermen tegen seksueel geweld”, vindt Kamerlid Attje Kuiken. Volgens haar trekt het onderzoek “de beerput nu echt open”.

    Ook de SP vindt dat er linksom of rechtsom verandering moet komen. “Slachtoffers horen beschermd te worden”, zegt Michiel van Nispen (SP). “Met dit onderzoek hebben we een voet tussen de deur bij de jehova’s om verandering af te dwingen, in het belang van de slachtoffers.”

    Bron: BNN-VARA / Zembla >>

    #248314
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Het zwijgen bij de Jehovah’s Getuigen is niet verrassend, maar wel onthutsend

    Dat de Jehovah’s Getuigen met een kort ­geding deze week de publicatie van het ­onderzoeksrapport over seksueel misbruik binnen hun geloofsgemeenschap probeerden tegen te houden, zei al genoeg. En het was eigenlijk niet eens een verrassing dat ze dat deden. Want vanaf het moment dat – via deze krant – de eerste verhalen over de zeer gebrekkige aanpak door de Jehovah’s Getuigen van meldingen van seksueel misbruik zich aandienden, heeft de geloofsgemeenschap zich consequent halsstarrig opgesteld: ontkennen, bagatelliseren, zeggen dat het allemaal zo erg niet is en amper meewerken aan onderzoek of zelfs tegenwerken. En er is geen enkel zicht op verbetering.

    De rechter in het kort geding zag geen reden het onderzoeksrapport te blokkeren. De belangrijkste conclusie van dit rapport: de wijze waarop Jehovah’s Getuigen omgaan met meldingen van seksueel misbruik is traumatisch voor slachtoffers. Eerder bleek dit ook al uit de verhalen die deze krant bracht.

    Het is onthutsend dat de Jehovah’s Getuigen wél ­tomeloos veel energie steken in het voorkomen van ­publicatie van het rapport (bij het kort geding legden ze een driehonderd pagina’s tellend document over met ­argumenten tegen publicatie), maar intussen vast blijven houden aan hun zeer gemankeerde regels over de aanpak van seksueel misbruik en niet goed omzien naar de slachtoffers. De Jehovah’s Getuigen hebben al laten weten geen enkele aanbeveling uit het rapport over te zullen nemen. Het genootschap beraadt zich op verdere juridische stappen tegen het rapport.

    Kortom: van de leiding van de Jehovah’s Getuigen is weinig goeds te verwachten.

    Blijven zoeken naar dialoog
    Maar wat kan er dan wél gebeuren om de positie van misbruikslachtoffers in het genootschap te verbeteren? Niet veel. De aangifteplicht zou, zoals al door minister Dekker is onderzocht, kunnen worden verruimd: wie weet heeft van seksueel misbruik, is dan verplicht dat te melden bij justitie. En daar houdt het dan ook al zo’n beetje bij op.

    Dat is een treurige constatering. Wellicht is er enige hoop te putten uit de wijze waarop misbruikslachtoffer Frank Huiting zich opstelt. Hij deed eerder zijn schrijnende verhaal in deze krant. De laatste jaren heeft hij zich zeer vurig ingezet voor een betere aanpak van seksueel misbruik bij de Jehovah’s Getuigen. Gisteren ­reageerde hij op het onderzoeksrapport en de naargeestige houding van de geloofsgemeenschap waar hij eerder deel van uitmaakte. Met woede bereiken we niets, zei hij. ‘Wel met dialoog’. Naar die dialoog zal, allicht ­tegen de klippen op, moeten blijven worden gezocht.

    Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

    Bron: Trouw.nl >>

    #248315
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    ‘Als er geen excuses komen van de Jehovah’s Getuigen, wordt het een andere discussie’

    Als de Jehovah’s Getuigen weigeren een meldpunt in te stellen, moet het strafrecht er aan te pas komen, zegt PvdA-Kamerlid Attje Kuiken.

    Even leek het of de Jehovah’s Getuigen open staan voor druk uit de Tweede Kamer. Zij werkten aanvankelijk mee aan een groot onderzoek in opdracht van de Tweede Kamer, naar de manier waarop zij binnen hun religieuze genootschap omgaan met meldingen van seksueel misbruik. Maar lang duurde de toenadering niet.

    PvdA-Kamerlid Attje Kuiken vreest dat de Tweede Kamer over nieuwe zetten moet nadenken. “De beerput is met dit rapport opengegaan. Het onderzoek bevestigt dat de Jehovah’s Getuigen schandalig omgaan met slachtoffers van seksueel misbruik in eigen kring. Dit smeekt om een vervolg.”

    De Tweede Kamer die (door wetenschappers) onderzoek laat doen naar een kerkgenootschap, dat is bij voorbaat politiek gevoelig terrein. De PvdA en de SP gaven twee jaar geleden de aanzet tot het onderzoek, na publicaties in Trouw.

    Wat kan de politiek nog doen, nu de Jehovah’s Getuigen alle medewerking weigeren?
    “Hun houding vind ik onbegrijpelijk. Ze verwerpen de belangrijkste aanbeveling van de onderzoekers, om een meldpunt in te stellen voor slachtoffers. In plaats daarvan wil het bestuur van het genootschap in gesprek met de Tweede Kamer omdat ze zich als kerkgenootschap gediscrimineerd voelen. Ik zou zeggen: als we dat doen, dan met slachtoffers erbij, open en eerlijk.

    “Het beste zou zijn als de Jehovah’s Getuigen alsnog verantwoordelijkheid nemen en de aanbevelingen uitvoeren, met excuses aan slachtoffers en afspraken om slachtoffers voortaan beter te beschermen. Als dat niet gebeurt, zullen we andere discussies moeten gaan voeren, over hoe we hen strafrechtelijk kunnen gaan dwingen om mee te werken.”

    Kunt u hen dwingen om zelf misbruik aan te pakken?
    “Een van de opties waar ook minister Dekker voor rechtsbescherming aan denkt is een meldplicht. Dat zou betekenen dat de organisaties, ook de Jehovah’s Getuigen, worden verplicht om naar de politie te stappen als zij signalen hebben over seksueel misbruik. Doen ze dat niet, dan kan het Openbaar Ministerie tot vervolging overgaan. Dat is helaas niet zomaar even geregeld en lastig. Terwijl de treurige realiteit is dat slachtoffers binnen het genootschap nu al veel te lang wachten om te worden gehoord.

    “Een andere stap die we achter de hand hebben, als ze blijven weigeren schoon schip te maken, is dat er zwaardere straffen komen voor organisaties die informatie achterhouden over misbruik.”

    Zijn de Jehovah’s Getuigen moeilijker aan te pakken omdat ze een kerkgenootschap zijn?
    “Het maakt het wel extra complex. Zij verschuilen zich achter geheimhouding, waardoor ze zogenaamd geen mededelingen zouden kunnen doen over wat er is besproken tussen ouderlingen en een gemeentelid. Hier lijkt het of zij onder het mom van een ‘biechtgeheim’ vooral bezig zijn om seksueel misbruik in eigen kring af te dekken. Dat kan betekenen dat we ook een politieke discussie moeten gaan voeren over inperken van het biechtgeheim, binnen het strafrecht.

    “Maar eerst moet de Tweede Kamer samen met minister Dekker kijken hoe het misbruik binnen de Jehovah’s Getuigen zo snel mogelijk kan worden gestopt. Er hebben zich bij de onderzoekers slachtoffers gemeld van misbruik dat nu nog plaatsvindt. Dekker heeft de kwestie serieus en adequaat opgepakt. Kamer en kabinet moeten samen optrekken om de druk zo snel mogelijk op te voeren.”

    Bron: Trouw.nl >>

    #248316
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    De Jehovah’s Getuigen leggen zich onder geen voorwaarde neer bij de uitkomsten van het wetenschappelijk onderzoek. Ze stappen opnieuw naar de rechter. Is er een verklaring voor hun reactie?

    Nu het de Jehovah’s Getuigen niet gelukt is de verschijning van het misbruikrapport tegen te houden, ondernemen ze verdere juridische stappen. Of dat om een hoger beroep gaat of om een nieuwe aanklacht van smaad, laster of discriminatie, wil een woordvoerder van de organisatie nog niet zeggen. Maar zeker is dat de rel rond het rapport nog een juridisch staartje krijgt.

    De defensieve reactie van het kerkgenootschap wekt woede op. Zo noemde minister Sander Dekker het ‘onbegrijpelijk’ dat de Jehovah’s Getuigen het rapport en de aanbevelingen naast zich neerleggen. Eerder werkte het kerkgenootschap juist mee aan het onderzoek. De onderzoekers mochten zelfs een misbruikdossier uit een kluis in de kelder van een kerk inzien.

    De vele krantenartikelen en tv-reportages die inmiddels over het onderwerp zijn verschenen, werden ook nooit onderwerp van een rechtszaak. Is er met deze juridische strijd sprake van een trendbreuk? Nee, legt sektedeskundige en coach Frances Peters uit. Als ex-Getuige begeleidt zij in haar praktijk mensen die uit een sekte zijn gestapt.

    Win-winsituatie
    Ze wijst op de vele internationale rechtszaken die de Jehovah’s Getuigen voeren, bijvoorbeeld over bloedtransfusie, maar ook over seksueel misbruik. Volgens haar kijken ze per geval heel strategisch wat het beste is, en hoe ze de minste leden kunnen verliezen.

    Peters: “Een rechtszaak is voor hen een win-winsituatie. Als ze winnen, komt dat door de zegen van Jehovah, en verliezen ze, dan kunnen ze zichzelf afschilderen als martelaars, als vervolgden; in lijn met apostelen uit de Bijbel die vanwege hun geloof en opvattingen door de staat werden vervolgd.”

    Sowieso laat de reactie op het onderzoek, iets van hun wereldbeeld zien, ziet Peters. Ze zijn geneigd kritische informatie uit de buitenwereld als afkomstig van de Satan te zien. Een goed voorbeeld is een studieartikel dat de organisatie in november vorig jaar verspreidde met het onderwerp: hoe ga je met leugens om?

    Satan, schrijven ze, is de vader van de leugen. ‘Hij gebruikt de mensen die hij in zijn macht heeft om leugens te verspreiden over Jehovah en onze broeders en zusters. Zo zijn er afvalligen die de feiten verdraaien en leugens over Jehovah’s organisatie verkondigen op websites en via de tv en andere media. Die leugens behoren tot Satans brandende pijlen.’

    Het is alsof het over het misbruikdossier gaat. Op de vraag hoe een goed gelovige hierop dient te reageren, is het artikel duidelijk: ‘Weiger te luisteren! Waarom? Omdat je vertrouwen hebt in Jehovah en je broeders. Vermijd zelfs elk contact met afvalligen. Laat je door niets of niemand – ook niet door je eigen nieuwsgierigheid – verleiden tot een discussie met hen.’

    Aanval op wie ze zijn
    Dit zie je terug in de reactie op het rapport. Maar waar krantenpublicaties gemakkelijker als leugens af te doen zijn, hebben ze in het geval van het onderzoek te maken met een minister die in hun nek hijgt om iets te veranderen. Uit de brief die het bestuur stuurde aan de minister, blijkt ook dat ze de aanbevelingen zien als een aanval op wie zij zijn.

    De onderzoekers willen bijvoorbeeld dat vrouwen een prominentere rol krijgen – iets wat volgens de Jehovah’s Getuigen onbijbels is – en dat ouderlingen beter worden onderwezen. Peters: “Zij zullen nooit toelaten dat er invloed van buitenaf komt. Zij willen controle houden over wat ze leren en hoe ze hun ouderlingen onderwijzen.”

    Juist daarom is dit zo’n principepunt voor de Jehovah’s Getuigen, denkt Peters. “Ze zullen hier hun hele advocatenkliek op zetten, zodat de aandacht wordt afgeleid van van wat er eigenlijk mis is: namelijk dat misbruikte kinderen niet goed worden geholpen.”

    Bron: Trouw.nl >>

    #248433
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Jehova’s getuigen naar rechter: ‘Invallen om seksueel misbruik onrechtmatig’

    De politie-inval in onder meer het hoofdkantoor in Emmen van Jehova’s getuigen Nederland was volgens het bestuur van het geloofsgenootschap onrechtmatig. Het bestuur stapt naar de rechter, schrijft Dagblad van het Noorden.

    Het Openbaar Ministerie (OM) is het niet eens met de beschuldiging. Morgen wordt in de rechtbank in Zwolle het klaagschrift behandeld dat het bestuur heeft ingediend over de doorzoekingen en inbeslagname van documenten en computers. De partijen willen vooraf niet reageren.

    De invallen in het hoofdkantoor, twee koninkrijkszalen en enkele woningen zijn in november 2018 gedaan in het kader van onderzoeken naar vermeend seksueel misbruik door (ex-) jehova-leden.

    ‘Verschoningsrecht geschonden’
    Bronnen melden dat het bestuur vindt dat met de doorzoekingen het zogeheten verschoningsrecht is geschonden dat de ouderlingen van hun religieuze organisatie zouden hebben. Voor bijvoorbeeld advocaten, artsen, verpleegkundigen, notarissen en een aantal geestelijken geldt een beroepsgeheim. Zij kunnen met beroep op hun verschoningsrecht weigeren informatie te geven over wat een cliënt of patiënt heeft verteld. Een rechter moet altijd toestemming geven voor een doorzoeking. Als het gaat om invallen bij advocaten of artsen moet aan extra strenge eisen worden voldaan.

    De Jehova’s getuigen zijn van mening dat die strengere eisen ook gelden voor hun ouderlingen, omdat slachtoffers en mogelijke plegers van seksueel misbruik hun verhaal in vertrouwen hebben verteld. Het bestuur vindt dat voorafgaand aan de invallen door een rechter getoetst had moeten worden of het opsporingsbelang in dit geval zo groot was dat het verschoningsrecht van de medewerkers van de religieuze organisatie ervoor mocht wijken.

    ‘Principiële uitspraak’
    Aan de rechtbank in Zwolle wordt gevraagd te oordelen of het verschoningsrecht inderdaad is geschonden en de invallen dus onrechtmatig waren. Het bestuur wil hierover een principiële uitspraak van de rechtbank. Het OM heeft eerder gezegd dat de doorzoekingen gericht waren op dossiers van de interne rechtsgang over elf vermeende misbruikzaken, waarbij (ex-)jehova’s betrokken zouden zijn.

    Los van onderzoeksrapport seksueel misbruik
    Het onderzoek van het OM naar individuele verdachten staat los van het onderzoeksrapport dat vorige week verscheen over de manier waarop de jehova-organisatie omgaat met seksueel misbruik. Het bestuur heeft tevergeefs geprobeerd via een kort geding publicatie van het rapport van de Universiteit Utrecht te voorkomen.

    Volgens Jehova’s getuigen is het rapport wetenschappelijk en feitelijk onjuist en lasterlijk. Minister Dekker van Rechtsbescherming heeft op basis van aanbevelingen van de onderzoekers aan het jehova-bestuur gevraagd om een intern meldpunt voor slachtoffers van seksueel misbruik in te stellen. Tot zijn ongenoegen wordt dit geweigerd.

    Bron: AD.NL >>

    #248555
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Hoe de aanpak van Jehovah’s Getuigen van misbruik in andere landen wél verbeterde

    Nederland is niet het eerste land waar de overheid zich verdiept in het misbruikbeleid van Jehovah’s Getuigen. Een kijkje over de grens naar hoe andere landen het probleem met de geloofsgemeenschap aanpakken.

    In Nederland was het een unicum: een onderzoek naar een religieuze groepering op last van de overheid. Vorige week kwamen onderzoekers van de Universiteit Utrecht met de resultaten van hun onderzoek naar hoe Jehovah’s Getuigen omgaan met misbruik. De voltallige Tweede Kamer vroeg om zo’n onderzoek nadat de gemeenschap weigerde dat zelf te faciliteren.

    Het kort geding dat de Getuigen aanspanden om publicatie tegen te houden, mocht niet baten. De resultaten werden openbaar en bevestigden wat eigenlijk al bekend was: de geloofsgemeenschap gaat niet adequaat om met meldingen van misbruik, wat voor slachtoffers vaak problematisch is.

    De Jehovah’s Getuigen hebben al aangegeven de aanbevelingen van de onderzoekers, zoals het instellen van een meldpunt, niet over te nemen. Het is dus afwachten wat er verder gaat ­gebeuren. Vanwege de vrijheid van godsdienst heeft de minister niet veel mogelijkheden om de groep te dwingen tot medewerking.

    Nederland is niet het eerste land waar de Getuigen onder het vergrootglas liggen vanwege hun misbruikprotocollen. Er zijn al meerdere overheden die zich in het dossier hebben vastgebeten: België, Engeland en Australië zijn daar voorbeelden van. Hoe hebben zij dat aangepakt?

    België
    In België doet het Openbaar Ministerie onderzoek naar misbruik bij de ­Jehovah’s Getuigen. Het federaal parket laat niets los over de zaak zolang het onderzoek loopt, maar volgens Pascal Mertens, voorzitter van de Belgische tak van slachtofferorganisatie Reclaimed Voices, is er een speciale eenheid die zich met het onderwerp bezighoudt. “Ik heb begrepen dat zij alle klachten die over misbruik bij Jehovah’s Getuigen binnenkomen gebundeld hebben zodat ze een goed overzicht hebben.”

    Vorig voorjaar deed de politie huiszoeking op het bijkantoor in Kraainem, bij het Belgische hoofdkwartier van de Getuigen. Ze was op zoek naar dossiers van interne rechtszaken.

    De doortastendheid van justitie in België is te danken aan het IACSSO, een onafhankelijk overheidsorgaan dat verbonden is aan het ministerie van justitie en gevraagd en ongevraagd advies kan geven over zaken die zij van belang acht. Toen na berichtgeving van Trouw in 2017 over misbruik bij de Getuigen Reclaimed Voices een meldpunt opende, informeerde het IACSSO of daar ook meldingen uit België waren binnengekomen, zegt directrice Kerstine Vanderput. Dat bleek het geval te zijn, waarna het IACSSO een onderzoek instelde naar de interne protocollen van de Jehovah’s Getuigen. Op basis daarvan stuurde het aanbevelingen aan het parlement.

    Het IACSSO adviseerde het parlement onder andere een onderzoek in te stellen ‘om inzicht te krijgen in het ­onderliggende patroon van de interne regels, gebruiken en structuren en de mogelijke invloed ervan op de aangiftebereidheid’. Er werd in maart 2019 een speciale parlementaire commissie ­opgericht die achter gesloten deuren hoorzittingen hield met deskundigen. “Spijtig genoeg kwamen we vlak daarna zonder regering te zitten”, zegt Vanderput. “Ik heb onlangs geïnformeerd hoe het ervoor staat en wacht nog op antwoord.”

    Reclaimed Voices België heeft daarmee haar taak volbracht, zegt Mertens. “Ons doel was het probleem van misbruik onder de aandacht te brengen bij de politiek en bij justitie. Dat hebben we bereikt.” De stichting gaat daarom binnenkort onder een andere naam verder en zal zich nu hard gaan maken voor slachtoffers van de uitsluitingsregeling die de Getuigen hanteren.

    Engeland
    In Engeland startte de Charity Commission, een onafhankelijke overheidsorganisatie die toezicht houdt op liefdadigheidsinstellingen, in 2014 een onderzoek naar de Jehovah’s Getuigen in Manchester. Twee jaar eerder was een van hun leden veroordeeld voor seksueel misbruik en de commissie wilde weten hoe de organisatie daar zelf mee omgegaan was.

    Ze kwam tot de conclusie dat er van alles mis was gegaan. “De slachtoffers zijn hopeloos in de steek gelaten”, zei onderzoeksleider Harvey Grenville. Volgens hem gaven Jehovah’s Getuigen geen prioriteit aan het welzijn van de slachtoffers en schoot hun aanpak ernstig tekort. Dat het ­genootschap niet wilde meewerken, onderstreepte dat nog eens.

    Maar er is ook een lichtpuntje: naar aanleiding van de bemoeienis van de Charity Commission hebben de Britse Getuigen hun beleid op een aantal punten gewijzigd. Zo hoeven slachtoffers niet meer hun beschuldigingen te uiten waar de (vermeende) dader bij is en moet een veroordeling door de seculiere autoriteiten ook een reden zijn om de dader restricties op te leggen, ook al zijn er te weinig ­getuigen om een intern comité te ­beginnen.

    Tegelijk met het onderzoek in Manchester is breed onderzoek naar de organisatie als geheel in Engeland en Wales van start gegaan. Dat is op dit moment nog gaande. Een woordvoerder laat via e-mail weten dat er daarom nog geen uitspraken kunnen worden gedaan over de voortgang, om het onderzoek niet te beïnvloeden.

    Australië
    In 2013 stelde de Australische overheid een onderzoek in naar de aanpak van seksueel misbruik door allerlei organisaties, van de scouting tot religieuze instituties – waaronder ook Jehovah’s Getuigen. De Royal Commission into Institutional Responses to Child Sexual Abuse, zoals de commissie voluit heette, leverde in december 2017 haar rapport.

    Religieuze organisaties kwamen er het slechtst van af op het gebied van kindveiligheid. Volgens het onderzoek waren ze niet transparant en namen ze te weinig verantwoordelijkheid. Ook hadden ze de neiging de reputatie van het instituut te stellen boven de veiligheid van de kinderen die aan hun zorg zijn toevertrouwd.

    Ook Jehovah’s Getuigen kregen van de Royal Commission kritiek op hun misbruikbeleid. Vooral de tweegetuigenregel (die voorschrijft dat misbruik alleen kan worden vastgesteld als er twee getuigen van zijn, wat in de praktijk zo goed als nooit het geval is) en het nalaten van aangifte bij de autoriteiten zijn problematisch volgens het onderzoek. Tijdens de hoorzittingen bleek dat het religieuze genootschap sinds de jaren vijftig meer dan duizend meldingen van kindermisbruik kreeg die in geen enkel geval werden doorgegeven aan justitie.

    De commissie deed meer dan vierhonderd aanbevelingen voor de overheid en verschillende andere soorten instellingen. De specifieke aanbevelingen aan de Getuigen komen voor een groot deel overeen met die uit het rapport van de Universiteit Utrecht van vorige week: laat de tweegetuigenregel varen in misbruikzaken, neem vrouwen op in de hiërarchie en zorg ervoor dat slachtoffers van misbruik niet dubbel gestraft worden door uitsluiting uit de gemeenschap.

    De Jehovah’s Getuigen zijn een van de elf instellingen die zijn gevraagd jaarlijks te rapporteren over de voortgang van het implementeren van de aanbevelingen. Dit hebben ze tot nu toe twee keer gedaan: ze voldoen naar eigen zeggen aan alle punten.

    Tijdens de hoorzitting werd al duidelijk dat het protocol voor de omgang met misbruik is gewijzigd naar aanleiding van het onderzoek. Deze wijzigingen zijn later wereldwijd ingevoerd; in Nederland gelden ze vanaf 2018. Woordvoerder Michel van Hilten zei in het Dagblad van het Noorden dat het gaat om een verduidelijking van bestaand beleid. Maar er staan wel degelijk nieuwe dingen in, zoals Trouw destijds al meldde. Onder andere dat ouderlingen aangifte moeten doen als een minderjarige nog steeds in gevaar is of als er andere ‘gegronde redenen’ voor zijn.

    De Australische overheid heeft bijna alle aanbevelingen van de commissie overgenomen. Ze heeft een nationaal schadefonds opgezet en verwacht dat alle onderzochte instellingen zich daarbij aanmelden, zodat slachtoffers zich daar kunnen melden. Daarvoor hebben ze tot komende zomer de tijd, maar ­vorig voorjaar voerde de overheid de druk al op door een lijst te publiceren met de instellingen die zich nog niet hadden aangesloten.

    Daarnaast hebben bijna alle Australische staten inmiddels het verzuimen van het melden van seksueel misbruik van een minderjarige strafbaar gesteld. In sommige staten geldt dit zelfs voor priesters die bekentenissen van misbruik te horen krijgen tijdens de biecht. Volgens de commissie bijt die verplichting niet met het recht op vrije godsdienstbeoefening. “Dat recht is niet ­absoluut”, schreef de commissie in haar aanbevelingen. “De wet kan de vrijheid van godsdienst beperken als dat nodig is om publieke veiligheid, orde, gezondheid of zeden of de fundamentele vrijheden van andere mensen te beschermen.”

    Bron: Trouw.NL>>

12 berichten aan het bekijken - 1 tot 12 (van in totaal 12)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.
gasten online: 22 ▪︎ leden online: 1
ikkkke
FORUM STATISTIEKEN
topics: 1.917, reacties: 10.837, actieve leden: 741