Centraal – Khata

  • Dit onderwerp bevat 6 reacties, 1 deelnemer, en is laatst bijgewerkt op 26/11/2019 om 14:01 door Luka.
7 berichten aan het bekijken - 1 tot 7 (van in totaal 7)
  • Auteur
    Berichten
  • #246805
    Luka
    Moderator

    Hatim (15) en Kamal (14), twee Marokkaans-Nederlandse jongens, zijn door omstandigheden in de jongensprostitutie beland.

    De tienerbroers gedragen zich thuis als brave schoolgangers, maar hebben ondertussen te dealen met schaamtegevoelens, chantage en agressie op straat. Als een van hen een bijzondere band ontwikkelt met een vaste klant, lijkt de situatie volledig te escaleren.

    Beklemmend televisiedrama waarin de mogelijkheid tot ontsnappen voor beide broers uit deze meedogenloze wereld steeds kleiner lijkt te worden. Dit verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen en feiten uit de wereld van de jongensprostitutie in Nederland.

    Kijk de aflevering terug op
    Uitzending Gemist >>
    NTR.NL >>

    #246806
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Commentaar LSG

    Deze docu laat pijnlijk goed zien waar je als jongen in terechtkomt als je verzeild raakt in de jongensprostitutie. Erg herkenbaar voor mannen/jongens die dit meegemaakt hebben. Dus pas op, deze docu kan heel erg triggeren.

    Voor alle duidelijkheid, ‘verliefd’ worden op een pedo die lief voor je is terwijl de rest van je leven één bak ellende is, is geen liefde, hoewel het misschien wel zo lijkt/voelt. Dat is slechts een lichtpuntje in de harde wereld om je heen. Een lichtpuntje wat ook net zo hard weer afgepakt wordt als die man zijn interesse in je verliest.

    Ben jij slachtoffer van jongensprostitutie en zoek je steun bij het verwerken daarvan? Je bent van harte welkom op LSG!

    #246807
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Aiman Hassani over Khata
    ‘Vanuit walging kan je geen personage schrijven’

    De nieuwe reeks Centraal verzamelt zes verhalen van veelbelovende makers die beginnen en eindigen op station Rotterdam Centraal. In aflevering vier, Khata, komt een tiener van Marokkaanse komaf terecht in de wereld van de jongensprostitutie. Regisseur en scenarist Aiman Hassani: “Het Centraal Station sloot voor ons naadloos aan. Het is vaak het werkveld van zulke jongens.”

    Het startpunt van Khata zat in een klein artikel. Aiman Hassani las over jongensprostitutie in de krant en zocht contact met degene die erin aan het woord kwam. Hij hoorde het verhaal van de zorginstantie aan, maar helaas kwamen ze er samen achter dat ze weinig voor elkaar konden betekenen. Er was geen budget en de landelijke politiek negeerde het probleem. Toch bleven ze contact houden en Hassani raakte op de hoogte van het ene heftige verhaal na het andere. Nog voor er sprake was van Centraal, zo’n twee jaar geleden, stapte hij naar zijn producent. Hij moest hier iets over maken. “In het begin dachten we aan een docu, maar ik heb met heel veel jongens contact gehad en niemand wilde er op camera over praten. Met geluk zou je ze alleen onherkenbaar in beeld krijgen. Dat zou geen recht doen aan het verhaal. We wisten dus al snel dat we het in fictie moesten oplossen.”

    Jouw onderwerpen en manier van werken klinken heel maatschappelijk betrokken.
    “Mij moet een onderwerp echt iets doen, het moet me raken. Het maken van een film is een lang en intensief project. Als iedereen moe is, dan moet ik kunnen zeggen: ‘Jongens, hier doen we het voor.’ Maar het is niet zo dat ik een Centraal heb gemaakt waarvoor ik ingehuurd ben door het goede doel. Helemaal niet. Het is een problematiek die me aanspreekt. Dat soort hulpverleners inspireren me. Zij gaan bijvoorbeeld echt naar zulke homo-ontmoetingsplekken toe, de bosjes in. Zulk veldwerk is ook de enige manier om erachter te komen. Jongensprostitutie is minder goed in statistieken weer te geven omdat veel jongens zichzelf minder snel als slachtoffer zien. Die zeggen bijvoorbeeld dat ze het alleen voor het geld doen.”

    Je bent zelf van Marokkaanse afkomst, wist je al snel dat je dit probleem wou toespitsen op Kamal, een jongen in een Marokkaans gezin?
    “Vooropgesteld: dit probleem speelt in alle lagen van de bevolking. De reden dat ik hiervoor gekozen heb, is omdat ik allemaal geanonimiseerde casussen te lezen kreeg, en één daarvan ging over twee Marokkaanse broers waarbij de een de ander meesleepte in dit milieu. Dat greep me heel erg aan, want ik heb zelf een twee jaar jonger broertje. Ik ben nu eenendertig en ik bescherm hem nog steeds alsof hij een fragiel vogeltje is. Voor mij was het dus eerst onmogelijk om me voor te stellen hoe het was om mijn broertje hierin mee te trekken. Pas toen ik dat kon loslaten, ging ik meer vanuit de nieuwsgierigheid te werk: wat zou er moeten gebeuren wil je je broertje erin mee trekken.
    “Vervolgens heb ik zo waarachtig mogelijk een Marokkaans gezin in beeld proberen te brengen. Daarbij heb ik natuurlijk veel elementen van mijn eigen jeugd gebruikt. Mijn moeder, mijn vader, hoe het thuis was. Mijn ouders zapten bijvoorbeeld altijd weg als mensen dreigden te gaan zoenen, waardoor dat alleen nog maar interessanter werd.”

    Je geeft al aan dat je het eerst moeilijk vond in te beelden hoe de werking is binnen zo’n prostitutiemilieu. Waar zat de switch, hoe ben je vervolgens te werk gegaan?
    “Wat er in het begin nogal mis ging, is dat ik veel medelijden had met die jongens, de slachtoffers, en walging voor wie ze aan het werk zette. Maar je kan geen personage schrijven vanuit walging of medelijden, dan worden het geen personen maar platitudes. Pas toen ik het in een verhaal kon gieten, vielen verschillende elementen op zijn plek. Wat bijvoorbeeld veel voorkomt bij dit fenomeen is dat de mensen die onderdrukken, de pooiers, op hun beurt ook weer worden onderdrukt. Er zit een netwerk boven. Ik heb voor het verhaal dus geprobeerd de mensen, de spelers uiteen te zetten. Vervolgens keek ik naar de verschillende settings en onderzocht ik vanuit de personages hoe dat milieu maar ook die familie werkt. Voor mij was het ramadan-aspect bijvoorbeeld heel belangrijk, omdat een gezin in die maand ook echt bij elkaar zit, net als westerse gezinnen met kerst. Verder is de film bijna volledig op realiteit gebaseerd. Zelfs het Centraal Station waar iedere aflevering in deze reeks bij begint en eindigt paste heel nauwsluitend. Zulke openbare maar anonieme plekken zijn ook echt het werkveld van zulke jongens.”

    In een eerder interview gaf je al aan dat het lastig was om jonge acteurs te vinden die bereid waren een homoseksuele prostitué te spelen. Nu komt de volgende stap, dat het daadwerkelijk wordt uitgezonden. Wat verwacht je qua reacties?
    “Ik maak me meer zorgen over Akram [Tanna, de hoofdrolspeler – AZ]. Ik heb zelf vorig jaar een documentaire gemaakt, Maar je Achternaam is toch Marokkaans?. Mijn insteek daarvoor was superpositief was, maar die film op zich was genoeg om zelfs doodsbedreigingen te krijgen. Sommige mensen noemden me een landverrader, dat ik slecht over Marokko sprak. Maar als ik ze vroeg waar in de film ik iets slechts zei, dan was het bij herkijken niet te vinden. Volgens mij is die ophef simpelweg het gevolg van werk dat publiekelijk naar buiten wordt gebracht.”

    Bron: Filmkrant >>

    #246808
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Taboe jongens-prostitutie belicht op televisie in dramaserie ‘Centraal’

    Begin november startte op NPO 3 de nieuwe dramaserie ‘Centraal’, initiatief van NTR, BNNVARA, VPRO, NPO-fonds, Nederlands Filmfonds en CoBO. Duizenden mensen van alle leeftijden en nationaliteiten kruisen elkaar dagelijks op het station. In deze serie wordt in elke aflevering een verhaal belicht van één verschillende reiziger. Het vierde deel Khata gaat over de jonge Kamal die samen met zijn broer Hatim werkt als jongensprostitué op en rond Rotterdam Centraal. De Gaykrant sprak met regisseur Aiman Hassani (31): “Heel erg en ongemakkelijk dat jongensprostitutie bestaat.”

    Aiman startte samen met The WE Festival het eerste internationale filmfestival in Nederland met een focus op diversiteit. In de afgelopen jaren maakte hij naast documentaires ook diverse films. Diversiteit is voor hem een roze draad: hij geeft over dit onderwerp ook workshops en talks.

    Oppikken

    Drie jaar geleden las hij een artikel over jongensprostitutie. Aiman keek op toen hij zag dat het een groot en complex probleem is. “Zelf heb ik twaalf jaar geleden aan een reportage gewerkt over loverboys, maar over deze problematiek had ik nog nooit iets gehoord.” Later kwam hij erachter dat de geïnterviewde Danielle van Went werkt voor het Expertisecentrum (Jeugd)prostitutie. Al snel na een ontmoeting met haar gaf Aiman zijn producent te kennen dat hij iets met dit onderwerp wilde doen. Maar hoe? “Een documentaire was een natuurlijke keuze, maar jongeren zullen nooit open en bloot voor de camera gaan vertellen over hun ervaringen. Uiteindelijk zagen we de oproep van de serie Centraal, waarin de producenten zochten naar hedendaagse originele verhalen startend en eindigend op Rotterdam Centraal.” Het bleek een schot in de roos te zijn. “Het is bekend dat deze jongeren publieke plaatsen als centraal stations gebruiken als hun werkplek. Voor hun klanten is dit ook prettig, want zij kunnen op deze manier anoniem iemand oppikken.”

    Veldwerk

    Een factor die hem in de kaart speelde, was dat er voor de indiening van hun plan in 2018 weinig media-aandacht voor dit probleem bestond. “Via het Expertisecentrum kreeg ik geanonimiseerde casussen te lezen. Eén daarvan sprong mij direct in het oog. Het verhaal ging over twee broers die verzeild waren geraakt in deze prostitutiewereld. Eerst de oudste broer, die uiteindelijk ook zijn jongste broertje meetrok.” Het raakte hem diep, zegt Aiman zachtjes. “Ik kon mij niet voorstellen hoe het zou zijn je eigen broertje zoiets aan te doen. Al helemaal niet als ik kijk naar de relatie met mijn eigen broertje. Hij is echt mijn hart en ook al is hij momenteel 29 jaar, bescherm ik hem nog steeds en probeer ik hem te behoeden voor het kwaad in de wereld.” Toen het hem lukte dat oordeel los te laten en nieuwsgierig kon zijn, kon hij met open vizier kijken en alle impulsen en informatie over jongensprostitutie opnemen. “Zo ontstond een goede basis voor het verhaal van de film.”

    Hoe ben je te werk gegaan?

    “Samen met Expertisecentrum Lumens heb ik samen en los van hen, alles wat ik maar kon vinden over dit thema opgezocht. Tijdens het maken van de film ben ik de informatie ook blijven volgen. Nu nog steeds overigens.” Momenteel komen belangrijke initiatieven op zoals de Jongensook campagne (http://www.jongensook.nl), benadrukt Aiman. “Naar schatting zijn er duizenden jongens in Nederland betrokken bij dit probleem. Specifiek is dit lastig te duiden, omdat de vraag van prostitutie bij jongens blijkbaar minder duidelijk te beantwoorden is dan bij meisjes. Je kunt er alleen achter komen door veldwerk te doen.”

    Khata vertaald uit het Arabisch betekent een ‘vergeefbare fout’

    Taboe

    De jongens lopen veel risico’s, zegt Aiman. “Ze kunnen ziektes oplopen, zijn vaak getraumatiseerd en worden aangemoedigd drugs te gebruiken dat weer kan leiden tot verslaving. En dan hebben we het nog niet eens over de gevolgen wanneer ze niet blijven presteren of buiten de door de pooier gebaande paden bewegen. Vanwege de taboes rondom mannelijke sekswerkers zijn ze extra kwetsbaar om slachtoffer te worden. Denk bijvoorbeeld aan chantage.” Wat de jongens doen is een Khata, wat vertaald uit het Arabisch een vergeefbare fout betekent. Wat de mening van de samenleving is? Hij denkt even na: “Dat is een goede vraag. Ik ben zelf heel benieuwd wat deze film gaat doen en wat de reacties zullen zijn. De maatschappij heeft geen idee van dit fenomeen. Het algemene beeld is dat alleen meiden slachtoffer worden van prostitutie.” Het taboe rondom slachtofferschap bij jongens moet echt doorbroken worden, zegt Aiman.

    “De jongens doen gewoon wat ze moeten doen. Ik denk niet dat er veel ruimte is voor hen om überhaupt hierover een mening te hebben, als je het noodgedwongen doet. Deze jongens zoeken over het algemeen ook moeilijk hulp.” Verzucht: “Het zou mooi zijn als zij zichzelf herkennen in de aflevering en besluiten hulp te zoeken. Of dat een bekende van hen aan de bel trekt. Veel jongens zien zichzelf niet als slachtoffer. Maar hoe kun je dit trouwens als je nooit is aangeleerd dat jongens ook slachtoffer kunnen zijn?” Relativerend merkt Aiman nog op dat ‘veel jongens die tegen betaling of voor een wederdienst seks hebben, zichzelf niet als prostitué zien.’

    Zwaarte

    Voor hen is het ‘enkel’ een manier om aan geld te komen of om te overleven. “De verhalen die ik hoorde en las, raakten me diep. Het ene verhaal was nog heftiger dan het andere. Doordat ik zo meeleefde was het lastig een karakter te creëren die actief iets aan zijn situatie kon doen. Op een zeker moment besloot ik een stapje terug te doen zodat ik wat meer kon observeren. Toen gebeurde er iets interessants: voor de jongens waar ik eerst medelijden mee had, kreeg ik juist heel veel respect en bewondering. Zoveel zwaarte op de schouders van een jong mens. Ook om te beseffen dat dit gewoon in ons land en in onze buurten gebeurt. Echt, ik kan er met mijn hoofd niet bij. Ik denk dat onvoorwaardelijke liefde, de nodige basis is voor ieder mens. Zeker als je jong bent en nog niet helemaal weet wie je bent en super vormbaar bent, is het belangrijk dat je gesteund en gesterkt wordt om te durven voelen wie je bent.”

    Bron: de Gaykrant >>

    #246810
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Wil je zien: toffe nieuwe serie op Rotterdam Centraal

    Binnenkort kun je op Nederland drie kijken naar een nieuwe (zesdelige) dramaserie: Centraal. De serie gaat over bijzondere gebeurtenissen en ontmoetingen op onze eigen Rotterdam Centraal. De serie is vanaf 1 november wekelijks om 21.30 uur te zien op NPO 3.

    Het zijn zes hele verschillende verhalen, want iedere reiziger heeft een eigen verhaal. Zo kun je kijken naar een aflevering die gaat over jongensprostitutie op Rotterdam Centraal. Echt waar, het gebeurt! Wij schrokken er ook van. Rotterdam Centraal schijnt een anonieme oppik en terugbrengplek te zijn.

    Wij spraken met Akram (aflevering Khata)

    Akram (19) geboren in Rotterdam speelt een bijzondere rol in – aflevering vier – Khata. Hij heeft zich moeten inleven in een wereld waar veel van ons geen benul van hebben. De wereld van jongensprostitutie en dat op onze eigen Rotterdam Centraal.

    Hoe ben je aan deze (bijzondere) rol gekomen?
    “Ik zag een advertentie voorkomen en daar heb ik op gereageerd. Ik had alleen ervaring met theater. Dit is mijn eerste rol op het scherm. Als je een theatervoorstelling doet moet je jezelf heel erg uitbeelden en dat is voor een rol op het scherm niet nodig. Daar moest ik in het begin wel aan wennen.”

    Zware rol?
    “Ik speel de rol van Kamal een jongensprostituee. Ik was overigens niet op de hoogte van jongensprostitutie op Rotterdam Centraal. In deze rol heb ik me echt moeten inleven in Kamal, hoe het is om in de jongensprostitutie te werken. Het ging om echte emoties en deze emoties moet je op beeld kunnen overbrengen. Op de set was ik echt Kamal, een heel ander persoon en daarna moet ik wel terugschakelen naar mezelf. Het is en blijft gewoon een heftig onderwerp: jongensprostitutie en dat gewoon in Rotterdam. Het was overigens niet alleen kommer en kwel op de set. Ik heb ook veel lol getrapt met iedereen op de set.”

    Wat vond je moeder van deze rol?
    “Mijn moeder vind het een belangrijk onderwerp. Ze heeft natuurlijk zelf ook een zoon en daar wilt ze het beste voor. Het onderwerp raakt haar en ze was tijdens de opnames ook heel erg betrokken.”

    Waarom moeten mensen gaan kijken?
    “Ik hoop dat de aflevering goed wordt ontvangen. Dat het iets met mensen doet van binnen. Je wilt gewoon iets betekenen. Awareness creëren.”

    Bron: In de buurt.nl/Rotterdam >>

    #246811
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Aanpak team mensenhandel Lumens inspireert tot film Khata!

    Team mensenhandel van Lumens bezocht de première van ‘Khata’, een film met een thema dat vele lagen kent: dwang, homoseksualiteit, geloof, prostitutie, sextortion en liefde. Een film die niet denkt in hokjes en die niet oordeelt over daders en slachtoffers, maar die je met open ogen laat kijken naar gebeurtenissen uit de schaduwzijde van onze samenleving. Een samenleving waar we allemaal deel van uitmaken en waarin we als mens met elkaar verbonden zijn.

    Geïnspireerd door een publicatie van team Mensenhandel van Lumens, nam regisseur Aiman Hassani in 2016 contact op met Daniëlle van Went. Na een proces van bijna 4 jaar was het script er én was er financiering voor productie. Tijdens het maken van de film heeft Aiman meerdere keren contact gezocht met het team, die hem o.a. in contact konden brengen met ervaringsdeskundigen.

    Khata is onderdeel van een reeks losstaande verhalen binnen een nieuwe 6-delige dramaserie van de NPO ‘Centraal’, die op 1 november start. De verhalen hebben als grote gemene deler dat het centraal station van Rotterdam steeds het begin- en het eindpunt is. Afgelopen zondag 29 september is de film in première gegaan op het Nederlands Filmfestival in Utrecht. Tijdens de première dankte Aiman het Lumens-team als inspirator voor de film en voor deze samenwerking die heeft bijgedragen aan een prachtig resultaat.

    Op vrijdag 22 november werd de film op NPO 3 vertoond. Ook was de film te zien op het Eindhovens Film Festival. We zijn supertrots op ons team en heel blij met deze film, die bewustwording rondom het thema mensenhandel op een onderscheidende en indrukwekkende wijze in film ondersteunt.

    Bron: Lumens >>

    #246817
    Luka
    Moderator
    Topic starter

    Het menselijke gezicht achter de prostitué

    Film ‘Khata’ van Aiman Hassani schetst een onthutsend beeld van het probleem van de jongensprostitutie in Nederland. De film, die in de running was voor een Gouden Kalf, is deels geïnspireerd op de Eindhovense praktijk.

    Je bent toch geen homo. Dit is puur voor de business! Het gesprek tussen twee jongensprostitués, ergens halverwege Khata, is veelzeggend. Hoewel de Marokkaans/Nederlandse pubers in de film voortdurend seks hebben met oudere mannen, lijken ze niets met homoseksualiteit te maken willen hebben. Als een van hen, de zachtaardige prostitué Kamal, verliefd wordt op een klant, lijkt de situatie volledig te escaleren. Khata schetst een onthutsend beeld van jongensprostitutie in Nederland. ,,Het is iets dat zich onder onze neus afspeelt, zonder dat we ons echt bewust zijn van de schaal van het probleem”, zegt regisseur Aiman Hassani, die eerder films en documentaires maakte over onder meer loverboys, en over zijn eigen Marokkaanse achtergrond: Maar je achternaam is toch Marokkaans? Zijn filmprojecten beginnen gaan altijd ,,bij iets waar ik me ongemakkelijk bij voel.” De filmmaker (Bergen op Zoom 1988) woont in Utrecht maar werkt sinds 2014 voor zijn stichting wedowe vanuit Strijp-S, momenteel vanuit het Microlab in Eindhoven. ,,Eindhoven is de stad van experimenteren, onze stichting kreeg hier de kans te floreren. Ik kreeg hier veel meer mogelijkheden dan in Utrecht.” Zijn Khata is gebaseerd op ware gebeurtenissen en feiten, deels uit de Eindhovense praktijk. ,,Een tijdje terug kwam ik in contact met Danielle van Went en Glenn van den Akker van het Expertisecentrum Mensenhandel en (jeugd)Prostitutie van Lumens in Eindhoven. Jongensprostitutie blijkt een groot probleem in Eindhoven. Ik had van te voren nooit gedacht dat dit onder zo’n jonge jongens zou bestaan.” Hassani wil het menselijke gezicht van de jongens laten zien, de dilemma’s invoelbaar maken waar ze mee moeten dealen. ,,Ze hebben een normaal lijkend tienerleven, gaan naar school en blijven toch zoiets doen.” Dat de film uiteindelijk niet in Eindhoven, maar in Rotterdam speelt, had een praktische reden. Er kwam een oproep voor het filmproject Centraal. ,,Er werd gezocht naar ‘echte verhalen’ rond Rotterdam Centraal. Daar heb ik mijn idee voor een film gepitcht. Op het moment dat we de aanvraag deden, kwamen de eerst berichten in de landelijke media, naar aanleiding van de Eindhovense problematiek. Eindhoven gaf het signaal af, maar het is natuurlijk een landelijk probleem.” Voor de film maakte hij gebruik van eigen research, gesprekken met jongeren uit het veld, maar ook van informatie van het Eindhovense expertisecentrum. Zo is de relatie tussen de twee broers in de film gebaseerd op een Eindhovense casus. ,,Ik heb het script ook nog voorgelegd aan het expertisecentrum: zijn de ontmoetingsplekken realistisch, de drugs die ze toegediend krijgen?”

    Schaamte
    Jongensprostitutie komt voor onder kwetsbare jongens overal, en is geen specifiek Marokkaans probleem, weet Hassani inmiddels. Al komt het vaker voor in gemeenschappen waar het taboe en de schaamtecultuur groter is. ,,Dat maakt de jongens kwetsbaarder. Als zoiets uitkomt op sociale media bijvoorbeeld, dan is dat erger dan de ergste straf die ze thuis zouden kunnen krijgen.” Als je eenmaal in het wereldje zit, kom je er nauwelijks meer uit, weet hij. ,,Hun targets worden door de pooiers elke dag verhoogd tot onmogelijke verhoudingen. Wat aanmoedigt om iemand uit je omgeving erin te brengen. Die wordt uitgenodigd op een feestje, daar gedrogeerd en verkracht, wat weer gefilmd wordt als chantagemiddel. De reden dat ze drugs krijgen, vaak ghb of crystal meth, is omdat ze het of zelf niet heel bewust willen meemaken of niet opgewonden kunnen raken van een klant. Van die drugs kunnen ze vaak niet meer afkomen.” Dat hij de film situeerde rond een Marokkaans gezin, is niet toevallig. ,,Ik kon er dingen in kwijt uit mijn opvoeding. Als er op tv twee mensen waren die dreigden te gaan zoenen, of, erger nog, seks gingen hebben, dan werd er snel weggezapt.” Hoe vind je piepjonge Marokkaanse acteurs die een rol willen spelen als prostitué? Moeizaam, erkent Hassani, ,,We hebben bij de audities veel jongens gezien. Die gesprekken waren soms ook met de ouders erbij, en soms ongemakkelijk. Een van de jongeren die kwam auditeren bedankte, met de boodschap: ‘Ik kan aan mijn ouders nog verkopen dat ik een drugsdealer speel, maar niet een prostitué’. Alleen al dat mensen zouden denken dat ze misschien echt gay zouden zijn… We hebben niet duidelijk gedefinieerd of Kamal of zijn broer Hatim echt gay zijn. Het doet er eigenlijk ook niet toe.” Acteur Akram Tanna (Kamal) is 18, maar speelteen jongen van 14. Hij word bijgestaan door bekendere acteurs als Tobias Nierop en Chris Peters (Tonio, Niemand in de stad). ,,Akram heeft echt bewezen dat hij iets kan. Maar het is ook een beetje een zorg nog of hij op zijn rol wordt afgerekend. We houden contact met zijn moeder om te kijken of er eventueel vervelende reacties komen.”

    Bron: Eindhovens Dagblad >>

7 berichten aan het bekijken - 1 tot 7 (van in totaal 7)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.
gasten online: 12 ▪︎ leden online: 0
No users are currently active
FORUM STATISTIEKEN
topics: 2.128, reacties: 11.924, actieve leden: 946