Seksueel misbruik en seksueel geweld (algemeen)

Forum Lotgenoten Seksueel Geweld Achtergronden & Informatie Informatieve websites & mediaberichten Seksueel misbruik en seksueel geweld (algemeen)

Dit onderwerp bevat 78 reacties, heeft 5 stemmen, en is het laatst gewijzigd door Luka 09/01/2019 om 20:42.

4 berichten aan het bekijken - 76 tot 79 (van in totaal 79)
  • Auteur
    Berichten
  • #232595

    mara
    Bijdrager

    Marianne Kimmel (46) viert dit jaar voor het allereerst kerst! “Ik hoop een andere kant van kerst te ontdekken.”

    “Ik kom uit een klein gezin met enkel mijn vader, moeder en ik. Het handjevol andere familieleden zag ik heel weinig. Mijn vader bepaalde alles tot in het extreme; het tafelkleed moest op een bepaalde manier op tafel liggen, de stoelen moesten altijd precies op de afdrukken in het kleed staan.

    SEKSUEEL MISBRUIKT
    Ik had het gevoel dat ik een bepaalde rol moest spelen: de rol die mijn vader voor me had bedacht. Hem gehoorzamen. Altijd. Dus nee, ook kerst was helemaal niet gezellig. Ik heb me heel erg alleen gevoeld thuis, en niet alleen met kerst. Maar kerst triggert dit eenzame en onveilige gevoel nog wel. Thuis was geen veilige basis.

    Vanaf mijn 4e tot mijn 10de levensjaar heeft mijn vader mij seksueel misbruikt. Je weet als kind natuurlijk niet wat er precies gebeurt, maar dat er iets helemaal niet klopte voelde ik wel. Ik was op die leeftijd nog helemaal niet met seksualiteit bezig. Ik wist alleen dat het heel veel pijn deed en dat ik doodsbang was.

    MOEDER
    Het seksueel misbruik deed als kind heel veel met mij, maar omdat ik met de dader leefde duwde ik de emoties weg. Ik kon ook niet praten met mijn moeder; zij gelooft me tot op de dag van vandaag niet. Volgens haar heb ik het allemaal verzonnen.

    Lange tijd probeerde ik de emoties van het misbruik te ontkennen, maar rond mijn twintigste ging dat niet meer. Het was tijd om echt onder ogen te zien wat er was gebeurd en het te gaan verwerken.

    HERINNERING
    Pas sinds een paar jaar voel ik mij echt gelukkig; het is nu slechts een herinnering die me nog heel af en toe lastigvalt. Het is vooral moeilijk te bevatten hoeveel misbruik op zo’n hele jonge leeftijd beschadigt.

    De basis die je als kind normaal opbouwt met allerlei basisvaardigheden zoals zelfvertrouwen, eigenwaarden en grenzen aangeven, worden door misbruik niet opgebouwd. Omdat er letterlijk over je grenzen heen is gegaan, weet je gewoon niet meer hoe de wereld werkt. Dat moet je dus op latere leeftijd gaan ontdekken en dat is een lange weg.

    CONTACT
    Mijn vader is vorig jaar overleden, mijn moeder leeft nog. Ik denk dat zij (on)bewust van het misbruik heeft geweten. Maar tot op de dag van vandaag ontkent ze alles. Voordat mijn vader overleed, had ik mijn ouders al jaren niet gezien.

    Na zijn overlijden heb ik geprobeerd om weer contact te hebben met mijn moeder, maar dat bleek voor mij te pijnlijk. Het voelde alsof ze me iedere keer als we contact hadden weer afwees. Wat er vroeger in mijn leven is gebeurd, heeft mij gevormd en is onderdeel van wie ik nu ben. En als je moeder dat belangrijke deel ontkent, doet dat te veel pijn.

    PARK
    Een familiefeest roept bij mij dus geen warme gevoelens op. Om de kerst door te komen, ga ik vaak een paar dagen naar een huisje in een park waar je veel minder of helemaal niet in de kerstsfeer zit. Ik heb me ook een paar jaar tijdens kerst met mijn hond letterlijk opgesloten in mijn huis.

    Dan kookte ik wel iets lekkers, keek ik films en maakte ik strandwandelingen met mijn hond. Alsof het een gewoon weekend was. Vrienden nodigen mij wel uit om kerst te komen vieren, maar dan zit ik middenin een ander gezin en voel ik nog steeds die pijn van nergens bij horen.

    VRIEND
    Het goede nieuws is dat ik na al die kerstloze jaren het feest dit jaar een kans ga geven. Ik heb nu namelijk een vriend die wel een hele grote en warme familie heeft waarbij ik mij goed thuis voel. Ik merk wel dat ik er onzeker van word, maar hoop een andere kant van kerst te ontdekken. De mooie kant dus, die niet gekoppeld is aan pijn.

    Soms moet je nou eenmaal bij de hand worden genomen door iemand die laat zien dat het ook anders kan. Dan moet je natuurlijk wel vertrouwen hebben in die persoon. Tot voorheen had ik dat nooit. Het zou dus zomaar kunnen dat het vanaf deze kerst heel anders zal gaan!”

    Bron: vrouw.nl

    #232608

    Mark
    Moderator

    Verkrachte Andrea (27): ‘Denk nooit dat dit jou niet kan overkomen’

    “Ik had nooit gedacht dat dit mij zou overkomen. Ik ben sterk, slim en onafhankelijk. Niets van dat maakt uit als je overgeleverd bent aan een man die jou wil pijn doen.” Dit vertelt de Amerikaanse Andrea Sicignano (27) nadat zij na een nachtje stappen in Madrid ernstig werd mishandeld en verkracht. Om anderen te waarschuwen, doet zij nu haar verhaal.

    Andrea, oorspronkelijk uit New York, verhuisde zo’n zes maanden geleden naar Madrid om een nieuw en spannend hoofdstuk in haar leven te starten. En dat was het ook. Tot twee weken geleden. De avond begon nog geweldig. Ze ging met een vriendin naar een flamencoshow en later wat drinken op café. Aangeschoten verloren ze elkaar ’s nachts uit het oog in een bar. Andrea ging alleen naar huis, maar nam de verkeerde bus. Ze eindigde in een eindstation in een onbekend deel van de stad.

    ,,Als allerlaatste stapte ik uit de bus”, vertelt ze op Facebook. ,,Ik ging op een bankje zitten om uit te vissen wat ik moest doen. Een man die mee op de bus had gezeten, zag dat ik verdwaald en van streek was. Hij ging naast me zitten en bood me hulp aan. Ik zat daar, verdwaald, om 4vieruur in de ochtend, geen enkele bus of tram reed nog. Ik had hulp nodig. En deze man verzekerde me dat hij me zou helpen thuis te komen.”

    “Toen ik me begon te realiseren dat ik eigenlijk mogelijk in gevaar was, probeerde ik weg te gaan”, vervolgt ze. Maar het was te laat.

    Bloed en duisternis
    De ‘behulpzame man’ werd plots heel gewelddadig. ,,Hij begon me te slaan, ik vocht en stribbelde tegen”, doet Andrea haar verhaal. ,,Ik sloeg en vocht met alle kracht die ik had. En ik probeerde mijn telefoon te pakken. Hij schreeuwde in het Spaans: ‘Ik heb je telefoon, je kan niemand bellen’. Keer op keer sloeg hij me in mijn gezicht. Tot ik niet meer kon vechten, niet meer kon schreeuwen. Ik kon amper nog zien door het bloed in mijn ogen.”

    Andrea was er zeker van dat de kerel haar zou doden. ,,Uiteindelijk sloot ik mijn ogen. Hopend dat hij zou stoppen met me te slaan, deed ik alsof ik dood was. En ik bad dat als ik mijn ogen weer zou opendoen, hij weg zou zijn. Ik weet niet hoeveel tijd er voorbijging voor ik mijn ogen weer opende. Maar toen ik het deed, was hij verdwenen. Hij had me verkracht.” Verblind door bloed en duisternis probeerde ze recht te krabbelen en zocht ze haar spullen bijeen. Ze scheurde haar legging toen ze die weer optrok.

    Op mijn blote voeten liep ik de straat op en schreeuwde ik de longen uit mijn lijf. Als een gek stond ik te zwaaien. En toch reden drie of vier auto’s me voorbij. Eindelijk stopte er eentje

    En toen begon ze te lopen. ,,Op mijn blote voeten liep ik de straat op en schreeuwde ik de longen uit mijn lijf voor hulp. Als een gek stond ik te zwaaien. En toch reden drie of vier auto’s me gewoon voorbij. Eindelijk stopte er eentje. Ik liep ernaartoe, schreeuwend.” De autobestuurder belde de hulpdiensten en bleef bij Andrea tot de ambulance aankwam.

    Het ziekenhuispersoneel nam de situatie serieus. De jonge vrouw kreeg meteen een MRI, een verkrachtingsonderzoek volgde. Haar ogen werden uitvoerig onderzocht, aangezien één oog zo gezwollen was dat het helemaal dicht zat. Haar neus bleek op vier plaatsen gebroken, over heel haar lichaam had ze blauwe plekken en schrammen.

    In zijn ogen
    ,,Deze afgelopen dagen zijn een waas van medische afspraken en een politieonderzoek”, zegt ze. Ze bedankt de politie voor hun inzet. ,,De politie van Madrid was echt ongelofelijk behulpzaam. Ze maakten van mijn zaak een topprioriteit. Samen met agenten ging ik terug naar de plaats waar het was gebeurd. Een forensisch team onderzocht alles voor DNA.” Andrea bekeek ook samen met het politieteam de bewakingsbeelden op de bus. De hele rit lang had de man haar zitten aankijken. Wachtend tot hij zijn slag kon slaan.

    Haar verkrachter werd uiteindelijk redelijk snel gevonden. ,,Deze ochtend keek ik in de ogen van mijn aanvaller en haalde ik hem uit een line-up op het politiekantoor. Voorlopig zit hij achter tralies en daar zal hij blijven tot zijn proces”, aldus Andrea. Ze voelt nu vooral opluchting. ,,Hij had me kunnen doden. In mijn eigen bloed liet hij me achter in het donker, amper twintig stappen van een grote weg. Maar ik overleefde. Ik ben hier nog.”

    Niemand is onoverwin­ne­lijk. Dat weet ik nu

    Onafhankelijk
    Nu wil ze andere vrouwen waarschuwen. ,,Ik had nooit gedacht dat dit mij ooit zou kunnen of zou overkomen. Ik reis al jaren alleen, in alle soorten landen en in ontelbare steden. Ik ben sterk, slim en onafhankelijk. Maar niets van dat maakt uit als je overgeleverd bent aan een man die jou wil pijn doen. Dit is echt. Dit is echt gebeurd, het gebeurt echt. En jammer genoeg zal het blijven gebeuren. Alsjeblieft, denk nooit dat dit jou niet kan overkomen. Het overkomt vrouwen de hele tijd. Of ze nu dronken zijn of nuchter, tijdens een gewone wandeling, zelfs als er bewaking is, … Niemand van ons is onoverwinnelijk. Dat weet ik nu.”

    Toch wil Andrea vooral sterk blijven. ,,Ik laat dit mijn spirit niet breken. Deze nacht definieert mij niet. Ik weiger deze man mijn onafhankelijkheid af te nemen. Maar ik ben wel veranderd. Ik zal nooit meer drinken tot een punt dat ik niet op mijn hoede ben. Hoe we dit kunnen vermijden? Dat kunnen wij, als vrouwen, niet. Het is aan de mannen, die echt moeten begrijpen wat het betekent om een vrouw te respecteren. Stoere kleedkamerpraat, vrouwen naroepen, een meisje vastpakken op de dansvloer. Het zijn die acties die iets veel groters kunnen worden. Vrouwen zijn geen objecten. We zijn er niet om genomen, gebruikt en weggegooid te worden.”

    Ik laat dit mijn spirit niet breken. Deze nacht definieert mij niet. Ik weiger deze man mijn onafhanke­lijk­heid af te nemen. Maar ik ben wel veranderd

    Kracht
    Ze hoopt dat ze vrouwen kracht kan geven, niet ontmoedigen. “We kunnen niet in angst leven. We mogen het kwade niet laten winnen. Laat dit bericht je niet ontmoedigen, maar net kracht geven. Ik ben een gelukzak dat ik dit kan schrijven. En ik spreek in naam van al wie door deze hel ging en het niet kan vertellen. Dit verhaal had anders moeten aflopen. Er moet iets veranderen.”

    Bron: ad.nl

    #232983

    Mark
    Moderator

    Factsheet ‘SEKSUEEL GEWELD TEGEN VOLWASSENEN DOOR ONBEKENDEN’ *

    Seksueel geweld is wat in de wet als aanranding en verkrachting is gedefinieerd, dat wil zeggen penetratie (verkrachting) of andere seksuele handelingen (aanranding) waarbij geweld is gebruikt, dreiging met geweld of gebruik is gemaakt van een situatie of toestand waardoor iemand niet in staat was te weigeren (bijv. door middelengebruik).

    In het Istanbul Verdrag wordt de volgende definitie gehanteerd: Het zonder wederzijds goedvinden op seksuele wijze vaginaal, anaal of oraal met een lichaamsdeel of object binnendringen van het lichaam van een ander. Het gaat er hierbij dus om dat de seksuele handeling zonder toestemming van de ander wordt verricht.

    Lees verder >>

    * Deze factsheet is ontwikkeld door Movisie i.s.m. diverse ketenpartners in de strijd tegen seksueel geweld.

    #233027

    Luka
    Moderator

    ‘Nederlanders onderschatten probleem van seksuele intimidatie’

    Zowel vrouwen als mannen in Nederland onderschatten hoe vaak vrouwen seksueel geïntimideerd worden. Dat blijkt uit het jaarlijkse rapport van onderzoeksbureau Ipsos, waarin zo’n 30.000 mensen uit 37 landen worden ondervraagd over hun kijk op de werkelijkheid.

    In Nederland zijn 500 mannen en vrouwen ondervraagd. Op de vraag ‘Van hoeveel van de 100 vrouwen in Nederland denkt u dat ze zeggen dat ze een vorm van seksuele intimidatie hebben ervaren sinds ze 15 jaar werden?’, antwoordden de mannen 38 procent. De vrouwen dachten dat het een fractie meer was. In werkelijkheid ligt het percentage op 73 procent, veel hoger dus.

    Dat is opvallend omdat de Nederlandse inschattingen in dit rapport over onderwerpen als criminaliteit, zonne-energie en werkeloosheid vaak veel te negatief zijn. Als het over seksuele intimidatie gaat, schatten ze de situatie dus juist veel positiever in dan die werkelijk is.

    Hoe kan dat, nu #MeToo al een jaar lang onderwerp van gesprek is en hoog op de agenda staat bij bedrijven, organisaties en de politiek? In een land als Nederland, waar organisaties in samenwerking met de overheid campagnes voeren voor seksuele bewustwording en emancipatie?

    “Nederland is in veel opzichten een modern en progressief land, maar in de samenleving worden mannen en mannelijkheid nog wel hoger gewaardeerd dan vrouwen en vrouwelijkheid”, zegt Jens van Tricht, oprichter van Emancipator. “We vinden het moeilijk om kritisch naar onszelf te kijken en onze blinde vlekken te zien.”

    Van Tricht maakt zich al dertig jaar sterk voor feminisme en de actieve inzet van mannen voor rechtvaardige genderverhoudingen en is niet verbaasd over de uitkomsten. “Dit soort cijfers is al tientallen jaren bekend en er verandert niet zo veel. Ook #MeToo verandert dat niet ineens. Je kunt bewustwordingscampagnes voeren, maar dat is tegen de klippen op werken.”

    Lange adem
    Er is geen snelle oplossing voor het probleem, meent hij. “Voor gedragsverandering is een lange adem nodig. Deze dingen zijn aangeleerd en eeuwenlang geïnternaliseerd en geïnstitutionaliseerd. Om dit op te lossen is toewijding nodig om door te gaan, ons hier voor sterk te maken en niet op te houden. Want er is nog lang geen gelijkheid in behandeling van man en vrouw. Dat is een kwestie van lange adem.”

    Toch ziet Van Tricht ook hoopvolle signalen. “De laatste tien jaar zie ik steeds meer mannen die zich bijvoorbeeld in blogs uitspreken en zich in workshops inzetten tegen geweld tegen vrouwen. Zij nemen de zorg voor hun kinderen serieus en verklaren zich als vanzelfsprekend solidair met de vrouwen. Maar er is ook een sterke tegenbeweging die traditionele mannelijkheid en gezinsnormen wil herstellen.”

    Ook Willy van Berlo van het Rutgers Kenniscentrum is niet verbaasd over de hoge cijfers en de onwetendheid over het probleem. Uit de monitor Seksuele gezondheid in Nederland 2017 blijkt dat meer dan de helft van de vrouwen in Nederland te maken heeft gehad met seksuele intimidatie. “Ondanks #MeToo en campagnes onderschatten mensen het probleem nog steeds. Elke keer als dit soort cijfers naar buiten komt ben ik verbaasd dat mensen het ‘schokkend’ noemen. Dit zou geen nieuws meer moeten zijn.”

    Dat de Ipsos-cijfers zo veel hoger liggen dan de cijfers van Rutgers, ligt volgens haar aan de vraagstelling. “Dat cijfer komt uit Europees onderzoek. Zij tellen seksueel getinte opmerkingen mee, wij niet. En onze ervaring is dat mensen seksuele intimidatie gaan herkennen naarmate je gedragingen specificeert en de vraag explicieter stelt. Dan wordt het percentage hoger.”

    Tijd nodig
    Rutgers rondde afgelopen oktober een landelijke actieweek tegen ongewenst seksueel gedrag af. Zo’n campagne is zeker niet nutteloos, vindt Van Berlo, dat moet juist doorgaan omdat gedragsverandering zo veel tijd nodig heeft. “We werken almaar aan bewustwording. De sociale norm moet veranderen. Het is nu ‘alles moet maar kunnen’ maar het basisprincipe moet respect zijn.”

    Om dat te bereiken moeten de politiek, maar ook ouders en leerkrachten, een veel grotere rol spelen, zegt Van Berlo. “Tot nu toe is de politiek hier veel te versnipperd in. Er moet structureel aandacht komen voor seksuele weerbaarheid in het onderwijs. Het moet vanaf groep 1 tussen de oren komen wat respect is, wat ongewenst gedrag is, hoe om te gaan met genderongelijkheid, zodat het kind gaandeweg leert: ‘Je lichaam is van jou’.”

    Het verschil tussen werkelijkheid en perceptie is ook volgens Ipsos-onderzoeker Sjoerd van Heck goed te verklaren. “Persoonlijke ervaringen gooien meer gewicht in de schaal en maken meer indruk. Over een thema als seksuele intimidatie praat je mogelijk niet zo snel met je familie, terwijl je dat wél doet als je je baan verliest. Dat zijn de verhalen die blijven hangen en waar het verschil tussen werkelijkheid en perceptie ontstaat.”

    Overschat
    “In ons onderzoek zijn er thema’s die worden onderschat en thema’s die worden overschat”, legt Van Eck uit. “De onderschatte thema’s zijn seksuele intimidatie en klimaat. Werkeloosheid en immigratie worden juist overschat.” Volgens Van Heck weerspiegelt dat de zaken waar mensen zich druk om maken. “De cijfers laten zien wat leeft bij de mensen. Hoewel er veel gepraat wordt over seksuele intimidatie, leeft het onderwerp minder.”

    Niet alleen Nederlanders zitten er behoorlijk naast wat seksuele intimidatie in eigen land betreft. Ook in Frankrijk, Duitsland en vooral in Denemarken is het werkelijke probleem veel groter dan de ondervraagden inschatten.

    Bron: NOS.NL >>

4 berichten aan het bekijken - 76 tot 79 (van in totaal 79)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.